3970 resultaten.
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet niet wat nog is en wacht
tot alles wat gesproken werd
van waarde rust en leef
in plaats…
Eindbestemming
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.076 zoektocht
Maar ik heb mijn eindbestemming gevonden
Zonder voorbehoud of tegenzin
Heb ik mijn hart aan deze plek verbonden
In jouw armen heb ik me genesteld
De ruimte daartussen me eigen gemaakt
Waarover altijd zo liefdevol wordt verteld
Heb ik nu voor mezelf en het is volmaakt
Mezelf verliezen in de diepte
Die jij in je hebt gecreeërd
Om plaats…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 gevaarlijke, verboden plek
Herlees je nu onze gesprekken
proef je een traan, voel je een lach
mijn aanraking op jouw gezicht
Door de wind tranen mijn ogen
door de koude in de buitenlucht
Straks vertrek ik met de kusttram
kom ik stapvoets haast dichterbij
Jij kunt me beter, warm kussen
Ver van storm en razernij
hou jij een plaats…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 het eeuwenoude bos staat bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft…
Perfectie
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.184 Wij houden rekening met iedereen,
en zijn niet gauw tevreden of content,
maar vraag jezelf een af wie dat je bent,
en zeg in plaats van altijd ja, eens neen.
Het heeft geen zin te streven naar perfectie.
Doe regelmatig water bij de wijn,
en gun jezelf eens tijd voor wat reflectie.
Perfectie is echt helemaal niet nodig.…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 wanneer jij
naar mijn tranen luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord…
Lapidair 15 *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Mijn plaats
onder de zon.
Het weer is schraal
de forsythia geel
de maand wreed.
Matses
gebroken
gaan rond.
Deze vrijdag –
egyptische duisternis
vleugelslagen.
Zij bestelden ter plekke.
Verbeelding en liefde
hielden in leven.…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 uit hun historisch verband
Smeltende ijzige gevoelens
beginnen al dooiend te warmen
op weg naar de eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft
de zomer een zetje
De onthulde warmte
maakt plaats…
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 Bovenaan de dijk zit het leven
rustig wachtend op wat komen gaat
de groene bank geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen…
Je laatste saluut
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.845 nooit kwamen er soldaten maar
toen we jou naar je graf leiden
juist toen ons gevoel bij jou
moeder en onszelf was
waren ze daar jou ter ere
veranderden hun pas
in op de plaats saluut
hand aan de pet
nooit sprak je met ons
over jouw soldatentijd
al brak toen wel je been
ontroerend hoe je
heel even nog
door jonge maten
werd begroet…
Cyberseks
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.253 Ina teisterde die dag al Bas zijn zintuigen
door sensueel te strippen voor haar cam
ze stuurde tergend geile blikken naar hem
en begon hem daarna virtueel af te zuigen
In plaats van tissues een sigaret en luchtverfrisser
had Bas voldoende aan een beeldschermwisser
('Seks voor webcam leuk, spannend en opwindend'.…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 zo op het oog schat men haar benen
even lang, links en rechts als haar armen
eveneens wordt beweerd dat haar borsten
loodrecht op de horizon staan, wat
onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in…
muzeminnerij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 mensen
die zich dichter weten
bij het leven en de dood
die daarbij hoort, lacht
om de onwetendheid van zovelen
die geeneens de letter volgen
van hun eigen geloof
te klein om stuk te slaan
vliegen op een dikke koeienvacht
er heerst anarchie in hun hart
erkenning van God noch Gebod
maar het applaus is er
niet minder om als zij
hun plaats…
Gueux
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
802 aangepast
voor de gein
vorst dorst
geen woord
door jullie gestoord
schrijven blijf ik
geeft me een kick
van geluk
niets of niemand
maakt dat stuk
de haat en negatief gedoe
al die land veroveraars
laat mij maar land lopen
jullie voorbij
alleen nog positief
om mij heen
niet verbonden
nooit een
universum
1
lekker hè
liefde
in plaats…
Liefdesverdroot
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.705 Liggend in het licht van de warme zon
Die voelt aan als míjn warmte
Alleen voor mij, zacht brandend
Doortrekt mijn lijf als lief vuur
Ogen dicht…alle kou glijdt weg
De kou die jouw plaats innam
Als een sneeuwbui die binnen hing
Toen je je deur voor me sloot
Nu smeltend mijn verdriet, wegvloeiend
Mijn Hart klopt weer vol, je mág weg zijn…
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.324 Tussen de stenen hollen de platte,
brede pissebedden omlaag naar het donker. Vergeten
toen het nog koud was te kijken: hoe overwintert
een dier dat zo lijkt op herinnering,
zo afvalkleurig, met zijn hoofd naar binnen
en doodstil bij de minste aanraking.…
De bushalte 1963
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
490 Elke dag zelfde tijd
stopt de bus
voor de bakkerswinkel
vanaf m’n vaste plaats
aan het raam
flirt ik met de dochter
van de bakker
die mij reeds verwacht
en teleurgesteld
als de bus met mij vertrekt
als ze me wenkt
zwaai ik terug
ik stap niet uit
de rol van elegante ridder
speel ik maar kort
val snel door de mand
bang…
Einde van de Einder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.142 Kocht mijn kaartje
wat verlegen
vond mijn koffer
terug in regen
vol met ongeschreven brieven
die wij schreven aan elkaar
Zocht er mijn plaats
langs muizenissen
vocht de slaap
het ongewisse
zong mijn hart verweesde nacht door
in een wezenloos gestaar
Gleed langs sporen
die er lagen
meed de mensen
en hun vragen
deed mijn jas aan -…
glazen uren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.429 wind
zweept mijn trieste dag
op tot ongekende hoogten
de uren lijken scherp als glas
daar moet het zijn geweest
een plek, bruin in de zon
waarom, lieverd, koos jij hier
jouw laatste uur, scherp als glas
ik bijt me door de tijd en jij
verslond mijn jonge vaderhart
gaf mij die beker vol van gif
opdat ik hem voor je drinken zou
deze plaats…
Continenten ver
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.735 Je deed het moeiteloos,
je was al continenten ver,
voordat ik je ging missen,
te gretig ingehaald, te veel
gevergd, jij was alweer
een klip voorbij, wuivend,
leek zorgeloos, keek vanuit
je hoge plaats op mij neer,
ik maande je stil te blijven
staan, wat je beantwoordde
met nieuwe vragen zonder een
stap te vertragen, verkoos
je de…
Jachten en jagen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
820 Wat kan dat zijn, die dwaasheid die
mijn ziel zo kwelt dat nergens nog een
plaats gevonden wordt om rustig en teder
adem te halen, te danken voor het leven, ook
in deze herfst met duizend mooie kleuren.
De geuren van ontbinding en verrotting zijn
niet pijnlijk, ze vullen enkel de verbeelding
die niet kan luisteren naar het leven.…
Stille wenken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
644 Op deze plaats komen zij samen
hier hangt de vlag halfstok
wij eren de verloren namen
als wijzers rond de zwarte klok
waarom hoor ik mensen krijsen
als we doden gaan herdenken
wil de vlag in vrijheid hijsen
op het veld van stille wenken
in alle stappen die ik zet
zijn jullie voorgegaan
vergoten bloed kleurt mijn baret
tot vredesveteraan…
Geboortegrond
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
734 De liefste handen dragen mij
naar mijn geboortegrond
ik zoek de moeder aan mij zij
die Spaans met mij verstond
als kind beland in Nederland
vanuit een vrije val
de kleur van mijn familieband
verbleekt in Nijverdal
op afstand van de moederschoot
begint mijn levenspad
het kind omhelst vers boerenbrood
en praat onmeunig plat…
Ballade dans
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
617 ik stuur je
pepermunt rozen
als een ballade dans medicijn
op lichte voeten en oren
is een souvenir
voor jou
(is geen prullaria)
nee, is meer dan dat
ik dicht het je toe in een poëem
vanuit mijn hart
zachtmoedig
dek ik de tafel met stilte
schuif maar aan
er is plaats genoeg
(lentebeelden wijzen de weg
voor jou en de jouwen)
dit…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
had hij niet zijn trouwe vrienden
was hij misschien net zo gek geworden
als al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand…
ZELFMOORD
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.517 leven
een mens soms niet begrijpen kan
alles is hebben
alles is krijgen
van geven wordt men al snel moe
het wordt nemen zonder krijgen
tot men zelfs zijn leven pakt
dat was het laatste
dat nog werd bezeten
nu rest slechts kist en 't muffe zand
een gemeende bloem deelt zijn verscheiden
geworpen door een kleine hand
geroepen om zijn plaats…
Roosendaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 De spanning tussen noord en zuid,
veel bepraat, weinig begrepen,
komt hier kwiek het keelgat uit
met rulle r’s en platte lettergrepen.
In Roosendaal, te ver van de Schelde,
leeft men met houterige zwier,
geleend van kosmopolieten,
die huizen in ’t stationskwartier.…
Bibliotheek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
664 Wij zijn de boekenwurmen
die in plaats van boeken
onszelf opeten - en de
wurmen maar lachen,
die vreetzakken!
Ik heb in je rondgedoold
als een priester in zijn kerk,
ik heb veel wijsheden van je
geleend, je bracht me veel rust
in een hectische wereld.…
- Dagen, in mijn hoofd gegrift -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
668 In mijn hoofd gegrift,
in mijn geheugen,
tegelijk ontwrichtende,
ja zalvende beelden,
lijk een zwak nummer op een plaat
staat elk accent, elk letter,
elke uitdrukking op je gezicht
heel irriterend en pijnlijk
voor je betekenisvolle identiteit
pijnlijke momenten, verkrasst..…
alles was evenaar in jou
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
723 jouw spil was niet de as
waarom je draaide, het was de plaats
het moment waar het sterven in jou
de dood ontmoette
het klikte, het voelde als geslachtsrijp
het genieten van een ontembaar verlangen dat
werd gesluierd met witte vlokken die de daad
verhulden met kou en wonden waarvan
het bloed reeds was gestold
jij evenaarde zoals het vuur…