5388 resultaten.
boezemverblijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
617 het is niet de schuld
van de regen
ook niet het geluid van
binnendeuren
dat ik zei, diep in versregels
dat de stilte
brak
knarsend
zoals schaduwen
zonder spiegelbeeld
tegen muren en
op uitgebarsten straten
waar de kinderwagen krijsend
angst vergezelde
om de naam te horen
van de leugen, van doden
bevuild door stenen
van…
emoties delen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
487 En bant een donkere schaduw
de woorden
van haar lippen
knipt
haar lange lokken
terwijl zij slaapt
en ontwaakt
op het lelieveld
uit
geurige dromen
zij huilt trilt
van afschuw
over
zoveel onrecht
zij
veegt de tranen
uit haar wimpers
de
ochtend begroet haar
met gouden
herfstbladeren
terwijl
zij
met schildershand
de
verlatenheid…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 ik zal geen woorden
schrijven
geen zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 Hoe verguld is al jouw liefde
nu de lente het portaal heeft
betreden en haar strooisels
één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.291 Als je even met iemand zou kunnen praten
misschien werd je dan gerust gesteld,
je zou de zo'n nacht dan ook niet haten
en door de slaap al zijn geveld,
dan ontwaken met het ochtend gloren
uit de de schaduw stappen in het licht,
misschien niet helemaal herboren,
maar laat laat dan de zon toe op je gezicht.…
Alles wat ik erover weet
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
767 Ik zweefde door mijn eigen wereld:
de schaduw van een levende,
die niets om zich heen opmerkte,
als een onzichtbaar kleed voorgoed verborgen.
De toekomst was weggelopen uit mijn dromen;
fragmenten, zo kaal en eentonig
als de stem van de winter.…
zonnewijzers
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
824 om me heen
liggen regels te baden
in het licht
geen schaduw of boodschap
verstoort hun vreugde van bevestiging
ik beloof
ze nog meer blauw en vraag
of ze mijn gedicht willen binnentreden
zodat ik het schateren kan horen
als kinderen onstuimig op het zandstrand
fladderend in wind en rode
zomerwolkjes
op blosjes van scheppend…
dagen als deze
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.351 als ik u mijn schaduw geef
zal u me dan vinden in de diepte
van uw eenzaamheid
of legt u hem
op de handpalm met de vingers uiteen
als een pijnlijk verschil
misschien blijft het antwoord beter verzwegen
want uw herkenning zal me tekenen
als een verschrikkelijk
verlangen
vermoeid en verdoofd tot een fossiel
van de nacht
maar…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste…
Praalstoet van woorden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
485 als in een praalstoet zweven mijn woorden
vederlicht over dit sneeuwverlichte landschap
mijn pen is een wolk schitterend zonlicht
een weerspiegeling van pas begonnen kracht
een lichtbron van zacht gefluister
zuchtende zuurstof voelt geen koude
ziet alleen de zachte overgang
van schaduw naar zonnestraal
er hoeft geen vonnis
geen huis…
Wachtende kou
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
719 Wachten wat ik kan vinden en geloven mag
als ik elke gedachte bevries
en de tijd die mijn schaduwen volgt laat slapen.
Met eenzame gevangen en bewaarde herinneringen
die vragen
waar ik eindig en alles
vergeet
mag
als ik mijn koude ziel dankbaar
mijn ontwaakte lichaam teruggeef.…
een woord
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.170 Haar handen laten een laatste teken
in schaduwen die zich speels
vlechten in klinkers muren,
het enige licht streelt
als tussen voegen
werpt een zin
zich binnen
loop door de dromen deur
nader tot je muzen
in het woordloos paradijs
maar schrik niet,
voel blijf
hoezeer je ook verlangt
te zijn
spreek slechts een woord
een woord van…
kijk je even mee
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
883 kijk je even mee
over mijn schaduw heen
zie de gieren cirkelen
boven mijn gedachten van steen
vleugels verzuren van grote hoogte
ze zijn haast onthecht
omdat mijn woorden
slechts spreken van droogte
*
er daagt een helder licht
over aardse zaken
en kan je zeggen
niet de dood blijkt van gewicht
de geboorte wil mij raken
daar…
jong geluk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
871 Salto’s, gras dat spat, schaduwen,
Jongensdromen, waar blijven ze?…
Troost.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.180 Het geeft niet,
ik warm me in jouw schaduw.
Wanneer de hemel naar beneden komt,
vulkanen zullen zijn.
Moet ik je dan vertellen
dat ik je troost was?
Dat mijn liefde jou
had kunnen omringen?
Ben ik zo argeloos dat ik niet door heb
dat jij hetzelfde bij mij wil doen?…
Tja
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.275 een dalende zon fluistert
met hese stem tot grijze wolken
met hesere stem fluistert
mijn liefste tot mij
schaduwen verworden
tot een andere taal
tot een zacht prevelen en tasten
de lucht rood als gevlamd bloed
het nachtblauw der betovering
zet de nacht in lichterlaaie
ons leven ten water gaten
spatten onze smachten in schuim uiteen…
Beeltenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 Het was als een roep toen
jij weer in mijn leven verscheen
ik had je verdreven tot ver
over de liefdesgrens
maar je bleef als een
schaduw in mijn leven
soms verkeer ik tussen
twee werelden, dan blijf
ik zweven zonder vleugels
maar naar jou luisteren is de tijd
durven te verliezen
wanneer ik de woorden op jouw lippen
lees golft…
Kerk op de terp
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Of schuift
met de schaduw
de grendel
voorgoed voor mijn zerk?
Daar bij de kerk
van Sint-Pieter
op de terp.…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Omdat ik niet meer ben dan de troostrijke schaduw die
niet zal vergaan.
Of de stem die sprekend de kou van het ontwaken in elk verhaal van gisteren laat terugkeren.…
Oerdrang
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
747 Jij zag opeens dat er een standbeeld
was die als een schaduw over je heenboog,
je wenkte me, wat was ik graag gekomen,
maar ik sloeg door angst te pletter,
er slaan golven op de kust
en iemand neemt ze waar,
daar blijft het bij.…
in het donker mag ik eten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
642 er hing iets in de lucht
het moest wel feest zijn, blij
misschien zelfs kleurige slingers
tot daar de zon haar schaduw wierp
jij mij woorden speelde die ik
niet vangen kon
ik wist het niet, hoe kon ik weten
toen was er enkel zwijgen nog
en een verlangen naar leven
naar mogen zijn
voor mij geen polonaise meer
want zulk een dans…
Zelfportret in een schilderij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Glooiende keerkringen,
mijn schaduw lag
als bevestiging van de zon in mij.
*landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte.
Galerie Milic Bozana, Zutphen…
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
Vluchtheuvel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
581 het huis is een vluchtheuvel
waar zelfs gewenning loert
het hoofd vol maar vullen niet
de lege kamers van boven en hoger
niet omdat de vorige een schaduw achterliet
mijn wortels mogen hier niet aarden
worden nog eens naar elders vervoerd
ach, draag ik ze niet al jaren
hebben ze ooit vaste grond gekend
zo dichter bij het eind
probeer ik…
Teveel regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
870 Niet wachtend maar langzaam uitgedoofd omdat de tijd steeds voor een natte schaduw kiest.
En de stilte klettert als de boodschap die geen woorden
maar dezelfde echo heeft.
Van kleuren die niets meer vragen en elk spiegelbeeld troosteloos bedekken met
een begraven zonlicht en verloren beloftes.…
Warme accenten vallen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 onder de hemel
in open luchtstromen
woorden reizen omhoog
als sluimerende schatten
voor het hart
teder groeit het licht
onverstoorbaar, wonderlijk
op vleugels van passie
de schoonheid ligt vrij
met mijn schaduw
van de vrouw-ziel
warme accenten vallen
de dageraad groeit met visie
dat waakt over de stappen
gekleurd, op levendige manier…
Rafels
gedicht
2.2 met 59 stemmen
25.592 Een schicht: de schaduw
van een zwaluw schoot
door de zomer.
En in het sprookjesbos
is plotseling de stinkzwam
dwingend aanwezig.
Doodgaan behoort tot het zeer weinige
dat niet zou mogen. Toch
wordt het veel gedaan.
------------------------------
uit: 'het arsenaal', 2000.…
Rollen zonder protocollen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij wist het land te vinden
uit de golven van de zee
groeide op in schaduw van de zon
met eigen licht
bouwde jij je koninkrijk
in rollen zonder protocollen
jou overkwam
de witte wereld met fatale kracht
beschadigde verbindingen tot zwarte nacht
nog dool je op nietszeggend land
maar de golven roepen je naar huis
met hun al gekrulde…
VREES EN PROFETISCH VOELEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Moeder schrikt
wanneer in de vroege schemer
een kleine schaduw
de vredige achtertuin
huiverend doet zuchten
haar zorgenloze hummel
juicht dat haastige dwergspook na
verlangt met hem mee te zweven
kon zich dan verrijken
onbekend avondgefluister
brengt het verontruste gezin
naar de verlaten zolder
waar pasgeboren vleermuizen
het huis…