Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Heb jij dat ook wel eens?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 769
Je komt op een receptie, van de gasten ken je er geen, je vindt uiteindelijk een plek aan een tafeltje van steen, drinkt je koffie, eet je taart en denkt dat ieder naar je staart, je frunnikt aan je jasje, rommelt in je tasje, links een rug, gejast tot op de grond, rechts een plant tot het plafond.…

Help hen...

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 898
Hun stemmen zijn gesmoord Geef het nog niet op Boor, hak, speur en sla Die stenen... Ze liggen daar nog En zijn doodop...…

Ruïne verstilling

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 846
Hoe rijk zijn de woorden door namen benoemd verankerd aan gestolen momenten voorbijvliedend, verloren in tijd Want in de ruïne van 't verleden tussen brokkelend steen bloeit een witte wilde roos zo puur in 't heden met mossig donkergroen daaromheen.…
Katty6 februari 2010Lees meer >

INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Een steen werd geplaatst, was begin van het gebouw, waar Gods Woord zetelt, wordt herdacht met feestvreugde, zeshonderd jaren nadien.…

Gracieus

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Ik slijp haar gratie in een steen, ik modeleer haar naam in hout en taal om die voort te laten gaan tegen beter weten in, spreek ijdel haar aan in mijn teloor – gang toe, een plaats waar licht volmaakt gedijt, zich spreidt, onaf een bewogen hart geraakt.…
pama8 maart 2010Lees meer >

Het cirkeldenken

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 801
wat rijmt stilte toch vaak op schaduw ook al hebben ze onze taal niet gemeen of storm die weet heeft van mijn luwte terwijl ik wolken beeldhouw uit steen zo adem ik grijs naar binnen ervaar de heerlijke smaak van genadeloos vergif ook al heb ik vaak verloren het kleurt toch de geur van overwinnen zo kan ik ook borsten…

Als een kerstmysterie

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
* onder de oude middeleeuwse toren sta ik even stil als de bejaarde slag het Angelus laat horen * zij is een roepende over winterse velden met statige galm zonder dat men haar nog ziet als hemelse bruid * gedragen door een stenen verleden en echoënde psalmen, naar verluidt * maar…

De twee nablijvers

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 9.876
— Men heeft er woningen gebouwd van nieuwe steen en blinkend hout. ------------------------------ uit: Nieuwe Gedichten, 1934.…

Mirakel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Als versteend trek ik mijn pistool schiet die paladijnen één voor één tot ze vallen als een steen. Vrolijk loop ik verder door de straten de karbonkel is verdwenen niemand trapt meer op mijn schenen.…
rudy paans24 februari 2011Lees meer >

Toen zij zich ontplooide

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
krullen langs de slapen hangen fijn dansend boven schouders naar achteren in wrong gevlochten bewegen van de aarde rond de zon laat leven bries verlegen langs haar ogen zucht de schaduw, zij niet alle aandacht wenst destijds viel Sculptura bijna van haar voetstuk toen hij met hamer en beitel haar benen omarmde toen zij zich ontplooide in steen…

Op wieken van de stilte.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Fossiel gelaagd steen zover de stem kan dragen. over eeuwen heen. Tijd vertraagt de dag op wieken van de stilte, zonder vooroordeel.…
pama8 april 2011Lees meer >

Stap voor stap

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
De weg is steil, het pad vol stenen. Waar ben je? Hoor je me niet klagen? Geen antwoorden maar enkel vragen. Mijn doel is in de mist verdwenen. Waar vind ik nu betekenis? Op reis zijn is wat leven is.…

Toekomst

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 988
Als er geen uitweg lijkt te zijn En alle lichten staan op rood Als je niet meer voor- of achteruit kunt En je ligt bijna in die goot Dan is het moment aangebroken Dat een nieuwe weg zal ontstaan Je hebt zelf de stenen neergelegd Voor het nieuwe pad in je bestaan De lichten staan daar op groen Omdat jij ze zelf creëert Het verleden is nu…

onvoltooid geleden tijd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
hoofd zonder schouder zakt weg alweer ouder de werkelijkheid ontsnapt aan een vergeefse grip struikelend over losse rafeleindjes van wat een tapijt had moeten worden stenen die een huis zouden bouwen woorden die zinnen moesten vormen doden die zouden moeten leven liefde die een leven had kunnen vullen resteren slechts de flarden van illusie…
geeraardt19 augustus 2011Lees meer >

Zucht

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Dan dat kind dat, vrij van zonden, nog iedere steen werpen kan, plat op het water en onder die heldere lucht, waar de heersers om de stad vechten en de wind zacht en vol verbazing zucht. Touw van schapenwol.…

woud vol lange tenen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Groen licht betovert me Feest voor de ogen om rond te kijken in dit woud Gladde slangen Dubbele tongen Lilaroze heggen Glinsterende stenen Maar genieten doe ik niet Elke pas berekend ieder woord gewogen op de gouden schaal Ze kruipen langs mijn schenen Dit niet doen dat niet zeggen Wee o wee er niet op staan Wie verlost mij…

WILD SCHUIM

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
De woeste branding van de wereldzee "leven" springt brullend op tegen rotskust en klippen wil het harde lot dat onafwendbaar schijnt tarten _ verwinnen maar stort vernederd in elkaar woelt krullend door zich heen om straks weer aan te vallen moede golven rollen traag tussen de stenen zijn dan bezadigd water in nauwe ruimtes overhuiven…
Han Messie15 januari 2012Lees meer >

paasfeest voor de wereldleiders

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
het klassiek van bladwijzers nestelt pasen op een bed van schroom, het leven kan niet sterven achter steen van rollend gruis orthodox geween, klaaggezang en religies zijn het houvast van angst en verloren momenten, eigengereide machthebbers die het zwaard laten spreken zijn de wereldleiders in alle kleuren gebeden herinneren slechts fantasieën…
elze6 april 2012Lees meer >

Het lot van de tuintafel

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
het de tuin betrad In de kieren is het met mos beklad Het heeft kwasten als een kale kruin Het doet alleen nog dienst als puin Verweerd is elke lat Er zijn tijden van vreugde geweest Warmte van mensen er omheen Het middelpunt van elk tuinfeest De kracht en pracht verdween Nu is het een einde dat men vreest Het nieuwe meubel is van steen…

Ergo Sum

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Beeldende technieken (hout, steen, glas) helpen mij weer overeind, en gedichten zijn het bewijs van mijn bestaan - vandaar de titel Ergo Sum.…

de aderlating van verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
vandaag mijmert de lente over liefde gestage woorden verpakt in een sober collectief, het is de late schemer die zich uitstrekt alsof het ontwaken een herrijzenis is geraapte stenen doen geen kwaad de mantel kraagt aan de warmte van het lichaam het gebiedt het leven de tijd te herzien en de illusie om dromen waar te nemen is het bont van…
elze9 april 2013Lees meer >

storm en onraad

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
het kleed van storm, puur damast rukt aan tak en gevel het breekt spontaan, de inertie vaccineert bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst de natuur defragmenteert de bouwsels van steen en kapitaal tot een transparant geweten, het scherpt de hoeder van aandacht tot onvolkomenheden en willekeur hamer en sikkel, spijker en riet hakbijl…
elze28 oktober 2013Lees meer >

Met krakende vingers

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
vol van aarde is mijn taal gestorven aan een droom stuurloze bark op zee meanderend door de scheuren en de barsten van mijn bestaan bandeloze steen verlept gezicht moedeloze zieke zwerver verwezen en bezeerd wormstekige gedachten vergeefs verweer gebluste ogen bodemloos alleen mens uit zijn verband gerukt oude oogst holle slapen weg van…
Stig Hansen25 januari 2014Lees meer >

De papegaai

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.648
. ------------------------------------ uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
Tom van Deel11 februari 2014Lees meer >

de kosmos op zijn kop

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
groter door een vraatzuchtig monster dat bladzijden at en hoofdstukken van wat ik dacht dacht ik in een vliegtuig zaten wij boven een zeekaart die nader kwam dan jij en ik ooit zijn geweest in onze laatste ogenblikken iedereen voelt zich tekort gedaan de stewardess wil liefst als flight attendant sterven piloot eist aviator op z'n steen…
appelman26 maart 2014Lees meer >

Het ouder worden...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Langzaam, maar zeker sterft ieder wezen, de ziel krimpt eerst ineen en ieder ding waar zoveel waarde aan werd gehecht verandert in steen. De liefde die broos is wordt verpletterd in een heilloze tijd, genade door macht in beton gegoten en al het dierbare is verworden tot leed dat kastijdt.…

Verwaaiend in de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
jouw klagen, op jouw zuchten, En heb maar een verlangen nu, Dat al het klagen en zuchten Zal verwaaien in de wind Zoals het zachte mergelstof Gewichtloos door de wind Weggedragen wordt tot achter De zichtbare horizon, Resultaat van vijlen en raspen En van het laatste schuren Dat mijn handtekening zet In dit stuk boterzachte steen…

ambtenaren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.005
ze klimmen ’s ochtends torenhoog veilig voor weer en wind en zon achter stenen glas staal en beton urenlang ruggen kromgebogen over documenten papieren en dossiers ze zinken ’s avonds in stalen kooien naar diepe gangen van trieste treinen de helle van het heden ze heten jan en miet en piet ze zijn van het prikken uitgeput hebben uren…
addee24 november 2014Lees meer >

IJzeren Hein

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Mijn grote eikenhouten klok tikt diepe barsten in de lucht laat stenen muren echo's kaatsen als een carillon op drift. Het is een oude houten klok maar zonder moeite stuurt hij tinnen benen los en vastberaden ritmisch in een cirkel rond.…

Nog vol uniciteit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 402
ik herkende de kleuren van stenen die jij legde op mijn pad vaak bijzondere vormen waarvan sommige verborgen in het hoge gras voelde hoe wind jouw woorden langs mij waaide lieflijk als een spelend kind je zinnen bloeiden diep van binnen schoonheid in hun kwetsbaar zijn je lach ontdekte ik pas toen ik voor het eerst jouw kleine…