2337 resultaten.
Psalm 142
poëzie
4.0 met 25 stemmen
6.706 Hulp ende troost zijn van my veir':
Ick hebbe niemandt die my weir,
Oft die my inden noot bystae,
Noch myn' arm leuen gade slae.
6.
Maer voor dy Heer komt mijn gheschrey,
Ick seggh': du bist mijn vry gheley:
Du bist mijn troost, mijn toeverlaet,
Het deel daer op, mijn leuen staet.
7.…
Banderheren *
poëzie
3.9 met 22 stemmen
9.902 * Middelwand = scheidsmuur der zonde, die van troost scheidt
* Hem gelaten staat = Hem onderworpen…
De weduwe te Naïn.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.182 Geen troost voor haar!
Nog eenmaal kust zij 't lijk, maar kan niet wenen.
Men slaat het windsels om, en voert het henen.
De droeve volgt, op waggelende benen,
Haars lievlings baar.…
Harsgeur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.573 Gulzig zoek ik troost in de gedachte:
Een stervende ster houdt haar glans.
We horen haar reutel niet.
Jouw laatste lettergrepen hadden geen betekenis.
Til hem niet op met dure verzen.
Til hem op zonder leugens.
We geloven en beloven
dat een vrolijke vrede jou omhelst.…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 om uwe borst die leed de pijn van voedend heil;
Aan u, aan u vooràl, die buiten zelf-misleiden,
uw star vermogen mat aan de eigen onroerbaarheid:
schoonste, dewijl ge zelfs om schoonheid niet zoudt lijden;
hoogste, dewijl ge zelfs u-zelve onreikbaar zijt;
- Veelvuldige, die 'k, bang voor hopen en verlangen,
wou steunen als een man en troosten…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 Ik kijk naar zijn handen
De handen van mijn vader wiegden mij in slaap,
verschoonden mijn luiers
De handen van mijn vader leerden mij lopen,
hielden mij vast toen ik leerde fietsen
De handen van mijn vader streelden mijn haar,
troostten mij
De handen van mijn vader gaven me een duwtje in de goede richting
De handen van mijn vader wezen mij de…
Daar ging je dan....
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.470 Troost ik me met de herinneringen
stuk voor stuk heel fijn.…
De practici
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.970 Werk en min, ziedaar de troost!
Bouw een huis op aarde!
Leef en streef voor gade en kroost!
Kweek de schone gaarde!
Menig nokkend filosoof
Wie zijn huis bekeerde
Tot echt–menselijk geloof –
Dat zijn kind hem leerde!…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 Ik tekende op een bank
Met potlood in de hand
Kwam een hond voorbij
Bleef staan bij mij
De man en vrouw bleven maar gebaren
De hond bleef echter naar me staren
Ik gaf de troost die ik zocht terug
Ik gaf een aai over zijn rug
De man met sneeuwwitte haren onder zijn hoed
- Zag ik dat goed -
Had een bijzonder mooi gezicht
Daarvoor was ik gezwicht…
Samen één
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.080 En ik, ik wil je zo graag laten zien
Dat jouw wolven gemakkelijk schapen kunnen zijn
Ik wil je leiden aan mijn hand
Maar die toenadering vind jij niet fijn
Dus kan ik je niet eens troosten
Met een kus, een knuffel en een zoen
Nee, mama kan geen mama zijn
Met jou moet ik het anders doen
Ik moet jouw wereld gaan begrijpen
Ja, dat…
Rust zacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.416 Geen traan, geen troost om dit gemis te dichten.
Steeds hoor ik je stem en snel draai ik me om....maar tevergeefs.
Zelfs je schaduw is geschiedenis.
Mijn hart, mijn hart vindt alleen de juiste woorden.
Om jouw plaatselijke leegte te kunnen vullen.
Mam, mam, mam!
Zachte schreeuw in een oneindige stille lucht.…
We hebben toen bemind.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 In haar ogen
straalde het lachen
proefde ik de zoetheid op haar huid,
warme handen, opstandig, onhandig
troost in 't stil genieten
bijna stikkend kwam overgave
in borrelend, ontladend geluid.…
Een kangoeroe op reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een kangoeroe die
wereldwijs de mensheid troost met zijn
bovenaardse paradijs.…
de rode ballon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 grijze grauwe gruwelijkheid
verbleekte alle kleur -
de straten werden leeg en doods
de ijzeren dood vloog hoog
en strooide onheil in de stad,
die een plek werd in de hel
een meisje verscheen,
klein, bevreesd, met een ballon zó rood
dat zij lachte, ondanks alle pijn -
tot hij uit haar handje schoot
zij keek hem na en riep mama;
die troostte…
Zomerwind
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
492 Dat er wederzijdse liefde tussen ons bloeit hoef ik
niet onder stoelen of banken steken want je biedt troost wanneer
een verdriet mij overweldigt en laat elk probleem oplossen in het luchtledige
O variërende wind vol kracht en pracht, waar je ook bent; ik zal jouw zacht nooit vergeten.…
Je prie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
357 Je prie
Je prie dans a nuit
Voor hen die ik lief heb en heb liefgehad
Dat dat gevoel mag blijven
Je prie dans a nuit
Voor hen met een verscheurd hart
Dat hun hart de liefde weer mag vinden
Je prie dans a nuit
Voor hen die het moeilijk hebben
Dat het hun beter mag gaan
Je prie dans a nuit
Voor hen met verdriet
Dat ze troost mogen…
Deze lieflijke uren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
431 Het onmogelijke biedt mogelijk troost:
Morgen en alle dagen jongzijn, beminnen.
Steeds opnieuw: fris de droom beginnen.
Tot tussen deze lieflijke uren, onvoorspelbaar
waarheidsgetrouw een serpent, vies geschubd
onder de stolp, als toentertijd met valse kop
geruisloos tussen ‘t gebladerte opwaarts gluipt.…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Niet als een troost die alles oplost,
wel als hun handen in de jouwe,
als wat zij zeiden,
als wat jij voor hen bent geweest.
De muziek is niet verdwenen
omdat je haar niet meer kunt horen.
Soms vindt een melodie haar weg
van binnenuit: een maat, een regel,
een lied dat jou nog kent.
En dan de verhalen die je schreef.…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Uw lach blijft even drijven in het uur
als een hoofd dat troost zoekt tegen mijn schouder.
Toch gaapt voorbij de drempel een lege spelonk
midden in de zon.…
Wie zegt me dat
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.336 Dat je me troost, ontdoet van de pijn,
en me laat huiveren van het verlangen.
Ik zal liefde nemen, en de liefde geven,
de draad oppakken, de draad van ’t leven.
Vallen, struikelen, wankelend verder gaan,
en met een hart vol twijfel stil blijven staan.…
't L A A T S T E
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.688 Hoe blij en is ‘t gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
u volgend waar gij loopt op uw
gezwinde wereldreis,
dat, zondig en allendig als
ik ben; geliefde kroost,
uw stem, waarin geen zonde ‘n zit,
misschien een ander troost;
uw stemme kan verblijden, schoon
hij droef zij die u miek;
uw stemme kan genezen, zij
uw Dichter nog zo ziek;
uw…
Voor liegen een tien.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.302 Troosten deed ik jou, met al mijn ellende,
Omdat ik dacht, dat ik je kende.
Ik gaf je de liefde, waar ik om vroeg,
Maar dat was in jouw ogen, niet genoeg.
Een vent met kanker, dat was raar,
Nee, even geen liefde, laat nu maar.
Ik beloofde, je eeuwige trouw,
Maar dat is iets, wat jij niet wou.…
WELDADIG ZONNEWEER
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.882 Weldadig zonneweer,
hoe lang heeft ons verlangen
gewacht naar uwe troost,
geveterd en gevangen
in ‘s Winters lastigheid!
Zal ‘t zomer zijn voortaan,
of zult ge, wederher
al, zonne, u duiken gaan?…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Daar weet geen één de stille troost,
Die door m'n kale kamer bloost,
‘t En is geen zonlicht van de Oost,
‘t En is geen lief dat kust en koost...
Het is een oude beeltenis
Van hem, die schoon van eenvoud is
en prachtig droeg z'n droefenis...
Gezelle... m'n goede Gezelle!…
Gestoeld op een Maatschappelijk werkster
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.673 Daar zat ze dan op een vraag- en klaagstoel,
Een wat moet ik nou doen, bla, baal bank
Verplicht als dank
Sociaal, maatschappelijk verantwoord werkeloos
Ook volgens mevrouw Troost
Er was van alles loos.
Chaotisch, troosteloos en mijmerend
Ging ze haar verhaal doen.…
Heel even weg
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.731 Als je grote zus moest er zijn
je beschermen tegen pijn
je geruststellen voor de toekomst
je vangen als je viel
je troosten wanneer je huilde
want je.. je was nog maar 4!…
De late chariten 2
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.338 om uwe borst die leed de pijn van voedend heil;
Aan u, aan u vooràl, die buiten zelf-misleiden,
uw star vermogen mat aan de eige' onroerbaarheid:
schoonste, dewijl ge zelfs om schoonheid niet zoudt lijden;
hoogste, dewijl ge zelfs u-zelve onreikbaar zijt;
- Veelvuldige, die 'k, bang voor hopen en verlangen,
wou steunen als een man en troosten…
Herinneringen van een kind
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.469 De liefde voor muziek die hij me meegaf
die nog na zoveel jaren mij behaagt
troost mij zoals de Herder met zijn staf
dan voelt het even weer of zijn muziek mij draagt.…
Weldadig zonneweer
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.956 Weldadig zonneweer,
hoe lang heeft ons verlangen
gewacht naar uwe troost,
geveterd en gevangen
in ‘s winters lastigheid!
Zal ‘t zomer zijn voortaan,
of zult ge, wederher
al, zonne, u duiken gaan?…
Sta bene.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.794 Ziedaar een trots, waar we onze troost bij zoeken.
Nu ja; die predikant staat hier of daar,
En onze kunst en wijsheid staat in boeken.
't Is alles even staande, als een pilaar.
Wij hebben staande jassen, staande broeken;
‘Die rok staat goed!’ In Frankrijk zou het zijn:
‘Mais cet' habit, mon cher! vous va très bien.’…