3244 resultaten.
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 Ik probeerde de betovering te verbreken
Ik sneed de scherpe kantjes eraf
Het werd niet veel beter
Ik wou dat ik weg kon vliegen
Ver weg van hier
Geen kwellingen meer
Nu sta ik hier in het donker
Te wachten op niets
Kil en koud van binnen
Ik loop naar de zee
Staar over het water
De wind snijdt in mijn gezicht
Ik ren weg
De golven…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.007 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.176 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 ik neem jouw hand
en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 lieve fee van de vervulling
trek je toverstafje aan
want ik doe je een onthulling
ik wil de zon en ook de maan
ik wil sijpelend van regen
dansend naar de hemel rijken
ik wil op een zeemeeuw lijken
wil op golven voortbewegen
ik wil zilte zwoele zanden
aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil…
Salomé
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.681 een sluier - aan de pink geknoopt -
sliert om de welving van de borst
in leest en heup herken je de kruik
het bekken kantelt en de navel rolt
over de golven van haar buik
de hoge fluit bezweert de slang
en zweept haar rubberen gewrichten op
ze pruilt naar pa
hij knipoogt naar de beul die het slagzwaard slijpt
de Doper bij de kraag…
Bladeren in de wind
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.603 Als golven op de zee
telkens weer keer op keer.
Als een blad wiegend in de wind
heb ik jou voor het eerst ontmoet.
Uitbundig, vrij, als een spelend kind
je te zien deed mijn hart zo goed.
In de wind hebben we ons even geraakt.…
De Zee
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
914 Groeistuipen golven
door zijn machtige lijf.
Hoeveel groter wordt hij nog?
Zestig centimeter,
Eén meter vijf?
Zelfbewust, ontembaar
op weg naar volwassenheid
is zijn honger naar land
niet meer te stillen.
Altijd veel gegeven,
gaat hij vanaf nu
steeds vaker nemen,
de wereld overgeleverd
aan zijn woeste grillen.…
lekker zwampartijtje
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.143 Een mooi intiem gedicht
komt uit de inktviszwam
die met zijn discus
uit het duivelsei
- een huidig balletje - losbreekt
Waarbij als jij de lens richt
in wat er uit steekt
dieprood van binnen
als je goed blikt in het doosje
zie je vlezig en vochtig picturaal
golven gelijk vulva clitoraal
ongewild niet getrouwd bloos je
los gemaakt in…
De vlakten van Helikon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 nacht
duizend nieuwe dansen
aan de voeten van Erato, Kalliope en Terpsichore
magisters van Apollon
bidden kunstig spreuken
leggen lijfeigen maanjuwelen bloot
strelen slaafs zielespiegels
ritmisch in vreemde talen
talend om niet
dan schoonheid
vormen Hippocrenes’ horige heksen kringen rond
vruchtbare vuurgeesten deinend in naakte golven…
Tafel (2)
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.387 En ik voel alleen aan de dingen die
hier blijven:
de messen met hoornen heft, de
tinnen schotels,
het blauwe porselein, sterk hoewel
breekbaar,
en, als een wachter-rots tussen
troebele golven,
glimmend gepolijst, deze zware
tafel van hout.…
Verliefd op Luna en de Maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 wolken heen
Ik voelde haar warmte teder op mijn gezicht
Wat is de wereld toch mooi in zulk stralend licht
En wat voel ik me intens gelukkig hier alleen
Vorig jaar juni, ik weet het nog goed
De telefoon ging, ga jij vanavond mee
we gaan vannacht met een groep naar zee
zwemmen want het wordt op zeker vloed
Tuurlijk ga ik met je door de golven…
De zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
760 registers geopend
met overtreffende trap
in uitbundig groen
waar de kleurrijkheid
groeit en bloeit en
overweldigd bij iedere stap
wat een verademing om
te genieten
van dit mooie seizoen
om even niets te moeten
of iets te doen
alleen maar kijken naar de blauwe lucht
je te warmen aan de zon
of je te nestelen in het zand
luisterend naar de golven…
Parafrase
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 In vele golven gaan mijn gedachten
door zeeën van verloren tijd waarin zowel
goede als verkeerde ideeën leegtes vulden die
wijds verhulden wat verwachtingen brachten.…
Ontloken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 hun entree maakten
is haar gezichtsveld verbreed
alsof er 'n deken afgetrokken is
waardoor immense schoonheid
zichtbaarder lijkt
dan voorheen
heeft de herfst haar masker afgelegd
hoe volhardend zij ook vasthield
aan een symfonie van kleuren
ontdeed zij zich gestaag
waardoor vele wiegjes
tevoorschijn
kwamen
dansen wolken op de golven…
HET HEELAL VERVULT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Door de golven heen
zie ik witte kruizen
glanzend spiegelen
zij vertellen van ontelbaren
die hun leven lieten
de geest gaven
om te stijgen
naar de lichten
die hen lokken
om ze te omsluiten
met de nooit aflaatbare
warmteenergie
die alle kwaad heeft afgelegd
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon voeren
de aangekomenen rustten…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 al je ditjes en datjes
heb ik tot me genomen als geen ander
op het ticket van de reis
in overgave van beminde golven
was er één taal en één sleutel op de goudzee
van geborgen harten
tijdenlang dronk ik je woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht…
Sonnet van het bed
gedicht
2.2 met 21 stemmen
9.312 het ruikt zijn oorsprong, plonst in water
van lakens, wollen golven, doorwaadt er
kussenbranding, doorzwemt het ledikant
dat ooit als oerzee dampende het strand
likte, het ongeziene, verbrande land
dat de gast wacht die uit zee kwam, later.
---------------------------------------------------
uit: De wijn is drinkbaar dankzij het glas…
Vannacht
gedicht
2.3 met 65 stemmen
16.006 Weeën golven door haar heen.
Hoe zullen ze er uitzien? Ze weet niet wie de vader is...…
uit mijn nieuwste roman "een hagenees is niemands knecht" het gedicht "die bluesy lach"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
693 strand daar
was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was belandt
de sjaal
die jouw geur
nog draagt
kriebelt langs mijn keel
de maan die waakt, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier niet meer hangt
hij klinkt nog door in deze gedachten
en ik ben bang
dat ik je alleen nog volgen kan
zoals de golven…
uit mijn nieuwste roman "een hagenees is niemands knecht" het gedicht "die bluesy lach"
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
763 strand daar
was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was beland
de sjaal
die jouw geur
nog draagt
kriebelt langs mijn keel
de maan die waakt, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier niet meer hangt
hij klinkt nog door in deze gedachten
en ik ben bang
dat ik je alleen nog volgen kan
zoals de golven…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 werd ik gewaar,
Wat holle golven van gevaar,
Wat baren van verdriet en wee
Daar bruisen in de Minne-zee.
Ik zweer 't, gij zult hiervoor met mij
In eeuwig-droeve tranen zijn.
't Is reden dat gij vreugde derft,
Die maakt dat mijne jeugd versterft.…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 Stille wateren golven tegen het zand
ik staar over de rimpels, zongeglanst
trachtend je gezicht te ontdekken
in de rollende baren op het strand
…laten lijnen van schuim de contouren
achter van vergeten en verlaten gedachten
over de kracht van liefde verzonken
als een oud fregat op de bodem van mijn hart.…
De verdwenen reddingsboei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 als ik in het donker stond
tastend naar mijn reddingsboei van wit
verdwenen zonder enige duiding
‘t gewicht van het leven niet meer vond
golven van blijdschap of plezier
die vanwege gewenning als
vanzelfsprekend beschouwd werden
noch de stormen die er waren
behoren tot mijn werkelijkheid
doch als mijn ogen het duister
omhelzen en haar…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aan het water staat een meisje
een jaar of vijftien, hooguit zestien
Diep weggezonken in gedachten
proeft ze de leegte om haar heen
Donkere haren hangen treurig
langs haar natte wangen
Ogen rood en opgezwollen
beschenen door het maanlicht
Woeste golven trekken haar aandacht
Lijken haar mee te willen nemen
terug naar de verre horizon.…
VAN HART TOT HART
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Op de golven van de liefde
op het woeste van de rouw
laat ik graag mijn hart spreken
over mijn warmte en bittere kou
Als mijn hart het jouwe mag ontmoeten
doch van moeten geen sprake is
staan onbekende mensenwegen open
ongekend wat dan mogelijk is
Zomaar op straat downtown Rotterdam
laten zielen het zuiverste tonen
verschillen accentueren…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 Het nageslacht trok het land in,
was de golven voor.
De namen op de stenen zijn
bijna verdwenen in zoutbeslag en regen
die familie Toxopeus wist wat sterven was.
Deze botten houden de dijk op orde
kraakbeen en knekelwering.
Ze liggen daar maar open en bloot,
missen de schaduw van de kerk
als schapen in de zomer de bomen.…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 z’n hart, de binten gekraakt in het schuim
van de golven waar het zand van de wieg
naar het graf de horizon raakt tot het
moment van de eerste dageraad.…