Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Paard zonder naam

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
Bestijg het diepste punt van de woestijn, te delen met een verkoperde zon, gebeden verbleken in uitgebeend gewas bij verdroogde oases, rode waas verblindt de ogen, gemalen hitte verstoft de horizon, waar een schorpioen de staart doopt in een plas venijn van besluiteloosheid, gif als medicijn, angels verbonden in een doodskleed van…
pama25 oktober 2010Lees meer >

Volmaakt gerijpt ?

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
Overstijgt gevoel, om een gelijke horizon te zien, wat een begin – en tevens eindpunt zou zijn, ook weer vreemd en gênant als je die vrijheid claimt, verwant aan gongslagen van verandering zoals we die in elkaar herkennen, om het mechanisme te verleiden, de wijzers van het uurwerk – tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden, die van tijd en…
pama7 december 2010Lees meer >

Lijf, het huis van geest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Een bordje bij de horizon Gloort daar soms een sprankje hoop? Ik las, toen ik nog lezen kon: "Hierbij staat mijn ziel te koop." Ik trok mijn beurs, pakte mijn geld En ik heb de prijs betaald Op de bon stond nog vermeld "Mijn eigenaar heeft gefaald".…

Waslijn ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Geketend aan het prisma van voortschrijdend inzicht,uit de plooien van het bewustzijn stromen tranen naar de horizon, worden residuen van eigenwaarde uit het duistere slib gezeefd, gebleekte schuim van de blauwe oceanen en de dartele dolfijnen van de dromen.…
pama7 juni 2011Lees meer >

Mijn Sharia ?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Ze schrijven de toekomst in een stil gebed, maar blijven uit het licht van een ongeboren horizon..…
pama18 september 2011Lees meer >

Wereldvrede is.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 727
scharen mensen om ons heen stemgedrag afgezworen vruchten vallen af gerijpt lang volrijp en onvoldragen woorden blijven hangen stemmen horen niet meer ze komen en gaan vragen en plagen we zien ze niet meer wijngaarden bloeiend rankend naar de hemel aardse tekens 0p blote billen puinsteen en akkers er wordt geoogst ginds aan de horizon…

Te strak bit?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
Uit het duister van de nacht draven kudde vermetele veulens, ze slaan helse vonken uit de met leer beslagen edelstenen, hoeven trekken strepen vuur over dat vermaledijde uur, drijven massa’s wolken terug achter de streep van mijn horizon.…
Pama16 februari 2013Lees meer >

Mijn schaduw

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Aan de afgebakende horizon, stond de maan in de plaats van de zon. De koelte deed me goed Ik was rustig, rook de zee met zijn rollende golven. Plots voelde ik me niet meer normaal schrik sloeg bonkend tegen mijn hart. Ik bleef steken in het zand, geen voet kon ik nog verzetten. Ik voelde me bespied iemand wandelde mee.…

THE MASQUERADE

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
bestaat er alleen nog maar achteromkijken wordt mijn uitzicht alleen bekrompenheid kan mij niet meer met mijzelf meten schiet ik tekort in mijn gedachtewereld is het gewenning zonder masker te zijn is het een mogelijkheid zonder EGO te leven is mijn horizon nog verder weg dan ik dacht het totale duister geeft het eerste lichtpuntje prijs THE…

het ras van mensen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Het ras van aardbewoners heerst tot achter iedere horizon waar rotsen onverdund door de aderen stromen en de aarde verdrinkt in een zee van bloed, want hardheid kent geen grenzen. Dit ras, deze primatensoort leeft binnen zelfgebouwde muren van beton, opgetrokken rond ieder deel van het eigen ik.…
chris rockan10 februari 2014Lees meer >

Wat ik in je ogen las

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Kabbelt voort in de verbeelding, voelt zich verleid aan de mateloosheid van de dag, die de betoverde hemel splijt, Het zal het hart bedwingen, de hunkering naar het tijdsbeeld, wat geil en zwanger was van de geuren van seringen, maar door vergetelheid z’n weelde liet verdringen in uitgestrooide as, het was mijn gedroomde horizon…
Pama11 oktober 2014Lees meer >

Bestemd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
De oerknal explodeerde na een zacht gesis door het aanstippen van de vuurbal aan de horizon. Die ene vonk uitte in diverse talen door de nacht elk gebaar en was vocaal gevat in begrijpelijke taal Terwijl het maanlicht langzaam overging in zonkracht stond ik met jouw eerste ontbijt onder jouw portaal.…

Omarmd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
door de zon reden we je tegemoet gewapend met zonnebloemen drie soorten maar liefst liepen we naar daar waar gisteren de kist nog open was om je te zien met een vredig gelaat je colbert aan, met daarin je visite kaartje van ' Poëzie gaat door ' vandaag de uitvaart aan de Wetering prachtige wolken omlijsten de horizon je…
LadyLove12 september 2015Lees meer >

Het fraaie Toscane

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Opvallend veel appartementen delen de golvende horizon. Ooit vocht Hannibal hier tegen plaatselijke vorstendommen. Nu weten hotels er prima raad mee: via de strada's stromen toeristen als inkomen oude stadjes binnen. Hun dromen volgen geschiedenissen! Gretig beijvert zich de horeca. Er is een hausse op gang gekomen.…
K.Bladzij26 september 2015Lees meer >

Gewoon een mens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Jij vertelt mij nu: 'ik heb een ander', 'het tijd zal zijn dat ik mijn horizon verander'. Ik ben maar gewoon een mens. Ik heb geleerd alles gaat voorbij. Ik vond nimmer de pauze méér geschikt voor mij. Tot ik de tijd vond die mij beval, dat erna jou geen ander wezen zal. Ik ben maar gewoon een mens. Ik denk begeerlijk.…

Mijn vliegbrevet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
Aan de horizon zie ik witte wolken komen. Dichtbij de einder gaat angst op in rook. Paniek kan ik eindelijk weg zien stromen. Straks ga ik een afgeschreven Airbus kopen. Nieuwsgierige reizigers neem ik gastvrij mee, door nog onvoltooid verleden tijden. Door de wolken naar de zee.…

Een liefde die goudkleurig sleutelt

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Een nieuwe horizon te scheppen ruim bemeten, niet te krap, waaronder ik een stad van rode daken wil schilderen, waar vriendschap een doel vindt over het juiste levenspad.…

herfst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
asters uit mijn tuin en zet ze voor de ramen past daarom paars zo goed bij mij vanwege al die paarse hei die in de herfst wil geuren en al die tinten geel tot goud waarbij ik me al jaren houd zijn dat mijn lievelingskleuren soms verklaart men mij voor gek wanneer ik me geen snars aantrek van zomers met veel regen ik kijk achter de horizon…
trix brocke19 september 2016Lees meer >

ode aan den kuyt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
leider die het stof zuigt dat anderen slingeren laten die - zichzelf kastijdend gelijk een wals op stoom in een werkgang het verzet plet en verschroot den kuyt - de koning van feyneoord venijnig en geslepen brengt ons gelijk tarwe, haver en gerst het kuitbier smaken doet het zoet der zege wanneer geniaal gesublimeerd aan gekante horizon…

Stuurloos

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
sturen in een stroming die sterker is dan jij of afdalen in een waterval, meegenomen worden op een reis waar je peddels plots breken met een daverende knal, maakt angstig, je raakt van de wijs de horizon lijkt versmald gedachten raken vaak het spoor bijster het is alsof je enkel valt, je hoort niet meer het gezang van een lijster…

kribbig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
hoopvol omhoog de zon en het water kleuren m’n weg groen glibberig en oneffen voel steeds gevaar het getij loopt naast me beïnvloedt mijn geest met grimmige golven bijt me er doorheen plots geniet ik van ‘t moment van lijn, van vorm, van kleur van steen, van zand, van wier van stilstaan en bewegen van aan het eind omhoog van horizon…

Samenwerking

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
licht Gevangen in duister van gestorven liefde Verblind de hoop die zich naar de toekomst richt Verwijderd, elk gevoel dat niet beliefde Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht Maar zoeken blindelings onze eigen wegen We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht In ’t licht der ochtend komen wij onszelf tegen Dan breekt aan d’ horizon…

schril contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land Met langs verre horizon de boerderijen Waar langs paden populieren staan in rijen En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw Het veld des morgens bedekt met parelend dauw Vanaf het water stijgt reeds vroeg…

onverzoenlijke dood

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
tegen de kant waar het snijdt de demonen brullend vanuit de achterstegen ik lag in letters te geelogen laveloos de duisterte laveerde door mijn ziel en schepte al het zwart er in mijn lichaam barstte uit mijn lippen in een druppel van bloed ***** Alles voltrekt altijd in perfecte tegenstelling de zweem van harmonie en de horizon…

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier een gastvrij waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een ander vergezicht van blokkendozen, moeiteloos…
Pama18 juli 2019Lees meer >

Mijn onderbroekje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
bliksem en donderknallen op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee Labrador Mika rent achter z’n bal aan en trotseert met gemak de branding speelt met de golven en spettert zich droog als de bal richting het strand rolt een paar schepen en veel zeilboten maskeren de horizon…

De ondeelbare tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Zie de stip aan de horizon en droom mijzelf bloot te geven aan de wildste ideeën en gedachten, waarin de beek eerst nog helder leek, de bedding en transparantie regelmatig door emoties werden verlegd.…
Pama13 december 2019Lees meer >

Mijn levensboom

netgedicht
4.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 598
Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld met zijn knoestige stam, nu stug verweerd, trekken groene jonge takken, onbeheerst naar al die vreemd lokkende windstreken, uitwaaierend en steeds verder reikend, de oneindige horizon als gezichtseinder. En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.…

Een boemel in de regen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 358
De dag ijsbeert in kille regen, marcheer ik langs druilerige perrons gedachten boemelen in de mist, ik als passagier zowel verstekeling tot niets verplicht, iedereen een geldig plaatsbewijs tussen de dwarsliggers en stramme ijzers die samensmelten tot op een stip gefixeerd op de dunne lijn van de horizon als optisch bedrogen doel…
Pama26 februari 2020Lees meer >

Corona tijdperk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
weten kon of ik nou wel of niet besmet ben met het coronavirus de wreedheid van de tijd de isolatie, het turen naar de kalender de onzekerheid deze dagen zo vreemd, zo stil, zo anders dan alle andere dagen van ons leven verdwenen in de kleuren van de avond op 't doek in de hoek van 't atelier met de gouden zon tot aan de horizon…