3457 resultaten.
Venezia
gedicht
2.9 met 29 stemmen
11.833 Het purper water kabbelt aan de muur.
Het blauwe water krinkelt in de stegen -
Maar Roze vloeit het uit over de Rio,
onder de paarse hemel, in de lage zon.
Roze rust het water in de Rio,
Violette wolken drijven
in de Rio
Grande in de zon.
--------------------------------------
uit: Gedichten 1946-1984, 1985.…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
Gebroken
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
933 twijfels duw je opzij
en je krijgt een waas in je hoofd
je wordt vaak in de watten gelegd
soms vind je het niet kloppen
Je wordt gerustgesteld
en over je haar gestreeld
Al je twijfels worden bevestigd
je hart wordt in duizend stukken gebroken
je ziel in tig stukken gescheurd
de verblindheid is weg
Daar sta je weer
iedere keer wordt de muur…
Knagende tanden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Een huis blijft huis de vorm blijft
de stenen staan als muren
maar ergens scheurt een barst
en hoort men spanten schuren.
Nog fier en trots heft zich het dak
in weerstand tegen ongemak
tegen slopende weersomstandigheden
geeft het nog bescherming.…
Wat onder is, komt boven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
630 Iedere zucht
wordt breed uitgemeten
in een te nauwe context
Peinzend
schrijf ik “ zelfbezinning “
in ledige hoofden
Hun woorden schreeuwen
op de blinde muur
die zij steen voor steen bouwen,
liefdeloos
Zij donderen
als jaloezie hen messcherp souffleert
en zij zachtmoedigheid verwoesten
Als kleinzerige dwazen
verbranden zij…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 Mijn ogen tekenen de stilte
de glinster op het golvende water
de klokslag op dit late uur
Waar rook is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel…
Mijn dorp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Door de bomenkrans zag ik de schittering
van zonnestralen, door bladeren gedempt,
die op enkele plekken echter ongeremd
oude muren bekleedden met schildering.
Geen spoor meer zichtbaar van het ouderhuis
dat ik vergeefs zocht tussen nieuwe gevels.
Achter mijn rug werd iedere boom geveld.
Ze vielen zonder zucht, met licht geruis.…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 het wit van waanzin scherpt
de muren rondom mijn burcht
ik ben een waker zonder gevolg
dit slot troeft de regisseur het tot
munt geslagen lot af en reist
de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde…
Verdoemde tijdverspilling
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.304 Zit ik weer in de schoolbanken
Hetzelfde als gister
en de dag ervoor en die dag daarvoor
Daar moet ik deze maatschappij dan voor bedanken
Bedankt voor alle nutteloze uren
Die ik beter aan mijn taalkunsten
zou kunnen besteden
Nu zit ik een beetje voor me uit te turen
Al die kale witte saaie muren
In het begin der tijden gevuld
met posters…
's-Gravenhage
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.732 De rondom groene buurt, het rondom stenen Hout,
Des boers verwondering, al komt hij uit het woud,
Des steêmans steeds vermaak, al komt hij uit de muren,
Der vijanden ontzag, de vrijster van de buren,
Des werelds lekkernij, des hemels welgeval.
Is 't daarmee al gezegd, zo ben ik meer dan al.…
Het spel der ironie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
595 In tegenstrijdigheden
die voor jouw zielsgenezing
de kleuren van de nacht
niet kunnen verdragen
doop jij jouw tranen
in zwarte humor
zonder zonderlinge angst
met bevrijding van geweten
en op de dunne lijn
waar ik je terugvind, koorddanser
beweeg je mij tot eenzaamheid
eenzelvig achter gesloten muren
soms ben je daar die blonde nimf…
Miertjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
873 ja, ik bewonder kleine diertjes
zoals die onooglijke miertjes
ze zijn danig in de weer
't is steeds doorgaand verkeer
en versper ik het paadje
maken zij een ander straatje
ze wroeten aan één stuk
ze werken zich een ongeluk
stofzuigers der natuur
van het hek tot aan de muur
maar wat laatst door de kamer kroop
'k verwachtte al de hele hoop…
Makelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.531 Aan alle kanten uitzicht op een blinde muur.
En huur? Niet mogelijk.
De eigenaar wil er vanaf. Het spookt er.
Er dwaalt een geest rond die voor straf
in deze woning werd gestopt, het staat er vol
met blikken blinde woede. Lekvrij, opgekropt.…
Verboden vrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 zwijgende bomen lijken zo stil
werpen schaduwen op de muur
buigen onder gewicht van de wil
verteren hun ziel in brandend vuur
ik durf niet te zeggen waar het op staat
bang om prijs te geven wat verborgen is
dat in ongebreideld verlangen schuilgaat
in luwte van schemer voor het morgen is
zonder grenzen van betamelijk gedrag
zou het verbodene…
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 De enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een lawine
van vergeten woorden
de hoeksteen grijs en…
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 zoals zij ontwaakt
uit de meanders van de slaap
en het water dat
straal na straal
de donkere uren
uit haar nachtvel wist
terwijl het licht, het vroege
in ovalen over de muren vlekt
het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo…
JIM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.631 Vier donkere steeds dichterbij komende muren.
Writersblock is waar ik last van heb.
Staren naar mij pen voor uren en uren.
Ik neem een slok whisky en voel mijn lichaam trillen.
Neem nog een slok...
Ik zou dit niet meer moeten willen.
Steeds verder zak ik weg, weg in de eenzaamheid.…
Koud onthaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 na thuiskomst volgt het welkom heten
namen vergeten, bakenen van muren
volgt het ontgronden van bodem
ontjeuken van huid, ontleven van heden
op het achtererf ontmoeten wij onszelf
de man met de hamer, blessureleed
de tuin ruikt naar naaldhout met peren
naar reeds beklonken aarde, houtskool
in de keuken rijst het bakmeel, ontleden…
Het zand onder onze voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 De paden die we bewandelen,
zijn de mythische muren die we slechten.
Ik spoel de schelpen in de golven,
verzamel ze op de terugweg.…
Het huis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.046 Vaak zit ik hier uren in stilte te turen,
Ik, meester die het schiep,
Naar 't blozende dak en de sneeuwwitte muren,
Alsof mijn kind daar sliep.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open en gesloten deuren
de muren…
Kim Kardashian
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
777 uitdagend kijkt ze me naakt
vanuit de winkel aan op
die poster aan de muur
die blik, de fiere borsten, haar
slanke benen
elegantie wordt flink versterkt
door haar vloeiende vrouwelijke lijnen en
de opvallende roodgelakte tenen
doch vooral door de expressie
van haar gelaat raakt
menig mannenhart overstuur
haar geprononceerde heupen…
Suster Bertken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 In 1457 liet zij zich inmetselen
en omringen door een muur van steen,
en beleefde zij sedertdien haar orewoet
in de Buurkerk op meditatieve wijze
en gedurende 57 jaar sereen.
Verwijlend en versmeltend uit haar
liefde voor de lijdende Jezus aan
het kruis, bad en dichtte zij haar
verdere leven in een door steen
omringde kerkkluis.…
Samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Je rug,
als een muur van haat
naar mij toegekeerd.
Door dik en dun,
samen hand in hand.
Tree voor tree,
naar boven toe.
Onze vingers zijn verstrengeld,
als gevlochten staal
om in balans te blijven.
Zo gaan we de stilte tegemoet.…
de "Groene"Vogel is Dood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Straks rest ons slechts de koekoek
en ik bedoel dus die van hout,
die in een klokhuis aan de muur hangt
en ons de tijd toevertrouwd.…
kompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Als een kompasroos zonder noord pijl
zoekend in de verte naar een onbekende weg
zoals jouw vaders vader voor jou
Een innerlijk geweten dat steeds tegen je zegt
dat jouw verlangen de grenzeloze ruimte zoekt
en jouw liefde door de muur van de angst heen
breekt, dat het ochtendlicht de nacht een halt toeroept
en hij jou als het donker…
Onthaal.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 De dichter
spreekt een geheimtaal
in z'n verhaal
huist meer stilzwijgen
Hij treft
muren zonder oren
en bij de doven
geen enkel onthaal
Geen hond
taalt naar zijn poezie
z'n bundels
onverkocht
Geen handen..…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 In een spleet tussen de stenen op ons terras
groeide je op in de maand april
op een onooglijke plek dicht bij de muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit…
Vleermuis
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.355 Lang slaap ik zo, tegen de kilste muren,
de kop omlaag, de tenen kromgekneld;
Door alles, zelfs door het bazuingeweld
Van 't laatste oordeel zal mijn slaap heenduren.…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…