3092 resultaten.
Voor Willem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De stad waar eens de fabrieken sloten
de plek waar het vuur uit spoot
juist in die woestijn groeiden nieuwe loten
het leven bleek er sterker dan de dood.…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Liefdevol op schoot
met dat vakantiekiekje
alleen op die plek
waar kleuren theater straalt
weer samen in het zonlicht.…
Een twee -zonder mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 je kameel
twee kruiken
één voor links
en de andere
voor rechts
gevuld met vloeistof
van eigen maaksel
en trek de
woestijn
in lief
zonder mij
met je ogen
vol zand
in ‘t dorre
land
en laat
het schone
argeloze
bloeien groeien
tussen de koeien
van het lage land
in het
met dauw bedekte
gras vredig
dwalen
op ongerepte plekken…
Het Geluid van Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 waar is toch dat geluid
dat geluid van stilte
dat geluid dat ons ruimte biedt
om ons van binnen
te kunnen en mogen bezinnen
ach dat geluid huist in de nacht
verjaagt door de hectiek van de dag
de plek waar ze ons opwacht
zo tussen droom en werkelijkheid
daar is het dat ze zijn mag
heel even ervaren we daar haar weelde
totdat ze verjaagt…
Groot hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Alle begin is moeilijk, maar zou
zijn hart meegroeien met het mijne
en gevoeligheden die niet passen
toch een warme plek geven?
Kan het groot zijn als een olifant?…
ALTIJD WEER DIE GROTE BEK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
663 Ze had absoluut een enorm grote bek
en ze zette deze zelfs regelmatig open
Als ze dat deed dacht je direct, verrek
en zette je ’t maar acuut op een lopen
Haar blikken kon je beter ook vrezen
zij zag er dus niet al te vriendelijk uit
Zij zou nooit moeders mooiste wezen
met al die vieze plekken op haar huid
Haar benen, als je die zo noemen…
Kolk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 Rustige plas
op een mooie plek
voor de visser
een prima stek.
Maar in vroegere dagen
is een paard en wagen
met de voerman verdronken
in de diepte gezonken.
Kolken zijn er zat
bij Midwolda zelfs een kolkenpad
maar altijd weer die sterke verhalen
die de angst voor de kolk vertalen.…
Een blinde vlek?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
478 De slagen beukten op de holle
vaten van beloften, die te snel
werden vermorst, om met
de sleutel van de tijd een
opening creëren om verdorst,
je schoot als moederborst te eren,
tevergeefs heb ik de maan om
uitstel gevraagd, hij koos een
plek om mij in zijn koele armen
te begraven, in een laatste snik
verdrink ik in het eenzaam zijn…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 je weerkaatste
glinsterde en dook
warm op mijn huid
waar kleine stukjes
winterwit er wel
heel snel uit
sprongen in de vol
roodbruine glans
van het zonlicht
voorhanden
zonder mijn vel
ernstig te verbranden
eindeloos goddelijk
was het zonnebad
dit jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte…
geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 de jeans, van ’t klooien in ‘t gras
het weet je nog toen
waren wij in onze nopjes
het geluk is nooit van het heden
schamper en amper is het
altijd snellend weer voorbij
maar van een niet geleefd leven
ligt het speelverdriet
al lang in het verleden
lang en langgerekt zichtbaar
het dralen dat in het gezicht ligt
het verdriet heeft vele plekken…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 ondanks alle
techniek wijkt
het bruisende
in jouw ogen niet
klinkt je stem
als uit het begin
van de schepping
toen het paradijs
nog hemel was en
jij mij de appel gaf
ook het virtuele
heeft zijn charme
maar als ik het
kippenvel op
jouw armen voel
de lange vlagen
emoties over
je huid zie jagen
gaan we voor echt
op onze eigen plek…
Rosanna Lo-A-Tjong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Omdat Rosanna aan de beurt is,
voor d’ ander is dat altijd weer een treurnis,
zo wordt er heel vaak op de buik geschreven
Ga liever voor plek twee, het meedoen is ’t
belangrijkst, maak je dat maar wijs, je wist:
verliezen? Dan verzet je slechts je streven!…
Buitenspel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Inge Boulonois heeft in haar snelsonnet van vandaag de zwerende vinger weer eens
op de bultige zere plek gelegd...
___________________________________
MET OF ZONDER
Was hij niet iets te klein
voor een midvoor
En speelde hij vaak links- dan weer rechtsbuiten
Dat valt, hoe je 't bekijkt,
niet uit te sluiten
Bij meisjes had hij toen…
Frivolig los
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 kierden tussen de
machtige stammen
van eeuwenoude
breed uitgegroeide
eikenbomen
wat klein publiek
zat ademloos
kijkend onder grote
bladeren te genieten
van voluit dansende
elven op het vrolijke
geluid van fraai
fluitende vogels
pas toen de schemering
had ingezet rust en bedje
lokten werd het stiller
op de maanverlichte
open plek…
Schemerland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Dit is het moment dat de magie aan zet is
en het schemerland tot leven komt
bij het schijnsel van de maan
Het fluistert tussen de stenen op de heuveltop
en het ruist rondom de open plekken in het bos.
Ik krijg vanavond bezoek in mijn nederig hart,
van hen die reeds lang niet meer onder ons zijn.…
Nieuwe omheining
hartenkreet
4.8 met 33 stemmen
1.238 Muren vallen
Muren vallen
In en om me heen
Muren vallen
Muren vallen
Eerst nog steen voor steen
Dan opeens wandel jij binnen
Boem boem boem boem boem
De hele muur in één keer weg met vrolijk bij-gezoem
De hele weg is vrij nu
Vrij van steen en heg
Ik dans in mijn nieuwe ruimte
Loop een nieuwe weg
Plek voor nieuwe bruggen…
De laatste noot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
533 Elke klank die ze speelt voelt als thuis,
een plek waarvan je niet wist dat je ernaar op zoek was.
Haar ogen, smaragdgroen met een vleugje oceaan,
glinsteren met de mysterie van onontdekte wateren.
Haar stem stijgt, warm en vrij,
terwijl we dansen, begeleid door het maanlicht.…
De uitkijck
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
605 ...terwijl alles in het uitspansel
doordraait op leven na dood
en hoe genaamd (of anoniem)
te zelf der tijd overal
(op een en dezelfde Google maps coördinaat)
en ergens op een niet nader aan te duiden onvindbare plek in de coulissen van het zonbeschenen ondermaanse
(somewhere else, aequatoriaal, onder het zenit tussen arcti- en antarctica…
Uitwisseling
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
603 reizen,
dus kon niet
De tweede ver weg,
gebogen over buro hij
En ik in de zon
aan de vaart op een bankje,
zag roeiers voorbij,
honden waarachter baasjes
zelfs één die mijn bankje beplaste
Appte vriendin die zelf
massage meer nodig,
ik zou haar eerst,
maar zij zat in zon al te lezen
elders in park
Nu appte ik tweede weer
mijn plek…
Intenties
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
553 Ons lichaam houdt van balanceren
met af en toe een piek - idealen
die onder bijzondere muziek
sublieme dromen projecteren:
'Wij veren óp, bij God op schoot -
een prima plek om te evalueren -
en zien onszelve optimaliseren...!…
een droevig woorden-walsje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 lappendeken van mythe waarheden
en complotten wekt de mens
de Tasmaanse tijger copy-paste tot leven
we verstoren de levende wereld
planten vlaggen op oneigenlijke gronden
met achterlating van natte hondenlucht
in de schemering droomt de tijger het laatste maal
zijn schapen-droom
zien wij de hemel in winterduister
die uitkijkt op een lege plek…
Lustrum
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
599 Ook hebben ze in de hoek bij de schemerlamp gestaan
Op deze plek achter de salontafel
staan ze hun tien jarig
lustrum te vieren…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 bij zijn terugkeer
spreekt hij zijn kompaan
helder toe legt behoedzaam
de vinger op gekneusde plekken
kalm, rationeel,
geen radeloos woord ontsnapt
aan de lippen van deze
vastberaden man
in alle bange uren
staat hij zijn spitsbroeder bij
onwetend nog van het einde
dat alleen hij kan vertellen…
Fenomeen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 het blauw en droog
Keken omhoog en zagen
‘t smalle blad van wilgen
waarop diamanten lagen glinsteren,
verkoelend in de hitte
In ‘t meer regende het
drup voor drup
Ik stond met open mond
om op te vangen hoe de smaak
Ze vielen in mijn nek,
op handen, armen,
niet in mijn mond
‘k likte mijn polsen af
Als er watersnood,
weten we een plek…
Inheems dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
275 Ze schieten naar boven bij de meest passende plek
en dan groeit er een dorp van stallen, schuurtjes en huizen.
Een nieuwbouwwijk echter doet dit snel vergeten
met zijn kunststof blokken en wanden van glas,
daar zo zielloos van bovenaf neergesmeten.…
lijveloze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
324 kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
moest ik ooit ergens onderdak vinden
omdat ik geen plek vond bij hen die mij nooit echt beminden
of ‘t nest waar om mij slechts werd gelachen
kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
als vooral mijn woorden de eenzaamheid
de leegte, angst en pijn deden verzachten
van binnen, zo leven werd bewaarheid…
Werveling van Verloren Dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Naar een plek
waar herinneringen zacht zijn
en niets meer vraagt.
Laat het licht verdwijnen.
Laat de dag eindigen.
Misschien kan ik dan
even ophouden met voelen
in deze lege schil
die mijn geest is verworden.…
Sombere stad
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
196 Hier op aarde is de oude vrouw moe
haar verlangen kiest voor de droom
brieven blijven ongelezen liggen
er is geen vertrouwde plek meer
slechts herinneringen in een hut
waarom speel je die melodie
de stad is een wildernis
niemand luistert naar jouw gezang
niemand wordt rijk van dit hart
muziek uit duistere nachten
als diep en zwart goud…
Blind Date
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.324 Zittend op een terras in de zon
tasten wij elkaar geestelijk af
Drie uur lekker met je kletsen
was voor mij bepaald geen straf
Gelijkwaardigheid, compleetheid
zo voelde ons samenzijn voor mij
Openheid, eerlijkheid, spontaniteit
waren daar zeker ook nog eens bij
Indrukken schoten door mijn hoofd
vonden langzaam maar zeker hun plek
En na…
Wens
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.257 Vluchten naar een plek, ver over de grens,
zeggen dat je meekomt is alles wat ik wens.…