Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Sluipende winter

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 874
Guur wild nat Gebogen tak Dwarrelende bladeren Gebroken met de storm Rollend over rail Stoppende trein Verkleuring groen naar geel Netwerk bruin poreus Aderen in het blad kalende reus apoptotisch Als spinnenweb vertakt Bladeren sterven af necrotisch Het park wordt chaotisch Skelet van een vogel Glinsterend web Ochtendkou morgendouw…

Fotosynthese

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.447
beschreef liefde, zoals iedereen dat doet, met romantische gedichten uit eten, kaarslicht en verdween ineens ik ben het nooit vergeten nee, dan ben ik liever plant zo´n groene met grote bladeren waarin de nerven, als de aderen in je hand, je bloedsomloop beschrijven en elke nerf is tegelijk ook levenslijn verborgen in de armen van elk blad…

Afscheid van haar

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.658
En luister naar het stil gefluister van de wind door 't dorre blad. Als stil gebed mompel ik slechts wat. Op het zachte verre ruisen van de zee drijven dan al mijn gedachten mee. Ik ruik haar geur en proef haar zout. Op deze plek waar bijna niemand komt voldoe ik aan haar laatste wil. Ik ril, toch is het niet eens echt koud.…
vogh23 februari 2006Lees meer >

geen geluid meer

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.620
het gonzen in de malle uren de weerklank van een wekker een schepping zingt ons wakker vandaag is vroeger gekomen dan verwacht, de linde schudt haar vocht tegen de ruiten, wij verzoenen ons even tussen veren de regen slaat een laatste groet voor ons beiden en we bereiden een ontbijt op kaal eiken, de randen zijn verweerd, het blad stamt…

verandering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
de oude graanmolen zwarter en zwaarder dan gisteren ik luister hoe het -gak,gak,gak- van een ganzen-V aanzwelt en laag over de wieken wegglijdt de warme witte adem van de huizen kruipt traag omhoog in de stille herfstlucht rondom ingevat door herfstkleuren zoeken mijn voeten hun weg door de grillige patronen van het afgevallen blad…
geerlof lode12 november 2008Lees meer >

Najaarsklanken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Terwijl het in het woud improviseert, wordt ieder lid door herfst geïnspireerd: door kleurrijk blad dat valt of is gevallen. De dagbladpers, aanwezig voor kritiek, is enthousiast en schrijft vol welbehagen uitsluitend grote lof in haar verslagen, bijvoorbeeld 'Sfeervol speelt het bladmuziek.'…
Aubrey17 november 2008Lees meer >

Held en dom

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 707
strakwuivend stond je daar je eigenwijze lijffie geel en groen je stond er echt heel stoer te doen Als een krijger, pal en voor zessen klaar je voet had je stevig in de grond geplant het gaf je een gevoel van “kom maar op” grimmig was je blik… woestig je scheve kop je ene blad vooruit… als een gebalde hand Naderend de witte onstuitbare…

(lente)kriebels

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Langzaam ontpopt het droge bruine blad zich tot een helder groen gekleurde vorm. De bomen winnen hun persoonlijkheid terug en zwieren openhartig met hun armen. Dieren ontwaken uit hun koude diepe winterslaap en steken hun vochtige neusjes in de ontdoorbroken blauwe lucht.…
Sasja28 april 2010Lees meer >

een rode streep door alles

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
waar wij wijs zijn geworden van somber naar vrolijk eigenlijk opnieuw geboren onder het toezien van de geheimen der koning vink door vuurrode letters verblind is de waarheid niet verloren gegaan een onbeschreven blad als een vat vol drank gissen en slissen zoemen en bloeden vergeven en spelen de kunst en haar rede tot het vallen stopt als…

Hedera helix var. venloensis

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Ik help jou aan een dikke sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je staat nooit meer in je hemd. Integendeel: ik isoleer jou. Je kunt dan de hitte des daags verduren en de bijtende kou in de winter. Ik omhels jou met mijn kleine zuignapjes die geen kwaad doen. Je moet niet geloven wat ze van mij zeggen.…

Perpetuum

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.300
daar dan ben ik terug terug naar mezelf drie keer elf dubbel drie wie o wie is nummer vier aan tafel geschoven nooit geweten altijd bedrogen door het toeval en het lot hier en daar geen ruimte zonder tijd geen tijd in deze ruimte de zee beweegt op en neer mijn pijn doet geen zeer meer meer en meer en meer regels vallen op het blad…
sine metu11 november 2010Lees meer >

't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.581
het staat geboekt op treurge bladen, - sinds daar kraakte mijn ganse wezen en het leven staakte zijn wondergang? - o bron van zoveel kwaad!…

Het huwelijk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.388
De klokken hollen met laarzen over het blad van deze dag schudden de bruidssuiker met emmers uit hun bolle buiken het altaar is de sponde waarin nu alles mag de priester lipt zijn zegen, zwaait met de witte vlag bruid zijn is een bevalling zo te zien het ja-woord ligt in stuitligging onder de witte sluier klampt zich vast aan de…
Greet Mariën23 december 2010Lees meer >

Winter

poëzie
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.200
En aan de langzaam-glooiende oeverkant Steekt nederig een klokje ’t groen blad Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad, Een dun, groen lintje op hermelijnen rand. De lucht is fijn en helder, diafaan, En trilt van ’t zuiver-schitt’rend zonnevuur, Der blauwe heem’len stralend-gouden vaan.…

VERLANGEN

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Mijn broeder, ons verlangen is sterker dan de wil de strijd is als 'n bloemknop om 't verlangen het dunne hulsje houdt 't gloeiend blad gevangen, dan breekt het uit! en in de zonne stil bloeit het omhoog! omhoog!…

Zoals een vroom man in een heidens land

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Zoals een vroom man in een heidens land Zich toont op plein en beurs in landsgewaad, En stalt zijn waar voor 't huis en dingt en praat Aldoor, om werelds goud, met vreemd' en klant; Maar sluit dán 't huis met luiken en hij brandt Zijn zilvren lamp met olie en 't gelaat Wordt bleek bij 't geel brevier, dat openslaat Met donk're bladen…

@N.I.A.S.

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 15.686
De wil om te groeien is wet: van leven, maar wat weten we van de vogels die tussen blad en takken in ons nestelen? Is er pril geluk dat nog uitgebroed moet? Het wil hier aan de dag waar het strijklicht ons omvat. Tussen ons allen vallen eierschalen op de aarde.…

Najaar II

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.135
De najaarsstilte ligt al over 't land, Het bos vergoot zijn loof, als drop na drop Van bloedend blad vervloot, wijl groene knop Zich zwellend zette aan ronde takkenrand.…

luchtkasteel

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
Van bladeren bouwde ik een fort een spiegeling van broze idealen dat reeds bij de eerste tegenwind verwaaide als een luchtkasteel meer en meer vult de slotgracht zich met alle oude bladeren tot het laatste idee verstikt in een massa rottend blad wie niet worstelt komt niet boven wie schrijft blijft meestal nog drijven al is het soms als…
geeraardt12 november 2011Lees meer >

Belofte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Dood blad vliegt in het rond. Terwijl ik naar hem kijk zie ik onder struik en heg al sneeuwklokjes en krokussen, zij banen zich een weg. Heel even nog, als straks de kou verdwijnt, dan zien we hoe in volle glorie als was het een tapijt weer overal hun bloem verschijnt.…
Antje17 januari 2012Lees meer >

Schoonheid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
Ze prijken in de bladen, op billboards en in spotjes. De vrouw wordt overladen met tubes en met potjes. 't Zijn schoonheidsidealen die 't vrouwtje wil bereiken. Ze moet ervoor betalen, dat mannen naar d'r kijken. Een vrouw ging zich verarmen: ze wou als minnares een man z'n hart verwarmen. - Voor schoonheid nog geen zes...…
Aubrey20 januari 2012Lees meer >

Jij bent een wereld op zich

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Nog draag jij de kleur van jouw moeder als de schalen van onsterfelijkheid zich ongemoeid laten Het gemis wordt zwaar gewogen sinds het blad de boom los mocht laten en de wind het heeft weggedragen Een moment van samen zijn heeft zijn deuren voorgoed gesloten en in ieder beeld dat jij van haar schept leeft zij onverstoorbaar voort…

De postduif

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Al na de tweede keer kwam zij terug gevlogen met een jong blad van een olijftak in haar bek en schipper Noach dacht: ~ Da's helemaal niet gek, de zee is zakkende, straks staan we weer op ’t drogen .~ Maar bij de derde keer - o duivenmelkerspech - was ze gevlogen en ze bleef voor altijd weg.…

bewogen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
het woord is voorbij leg je neer, liefste we bedekken je bed met geurige bloemen we sluiten de gordijnen als de grijze regen de aarde zoekt in het dodenboek van de tijd schrijven we onze namen jij en ik keren niet terug naar de beweging van het leven leg je neer, liefste een schelp was ooit ons huis we slapen in de witte bladen…

KLEIN EN KLEINST WAARDERING

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 964
En niet slechts lelie, roos en tulp En al wat bloem heet, kwam te hulp En was van dienst bij kleurenschikking: Zou deze ook zonder 't stemmig groen Van mos en blad en spriet voldoen? Waar weeldegloed verrukt, schenkt eenvouds lach verkwikking.…

De lichtste woorden.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
gevoed door eigen speling, misschien door afgunst soms onzichtbaar vaag, gefilterd uit de kleuren uit de wereldboog, waarin de realiteit helderheid vraagt en elke idee van liefde wordt weerspiegeld, in die monoloog wij zijn de geesten, verbindingen die ons drijven en waaruit schrijvers hun onmogelijkheden delen het onbeschreven blad…
Pama11 december 2016Lees meer >

Wandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
In ’t ogenschijnlijk rechte laantje Waar ik sinds ik ik ben loop Zijn de bomen blijven bloeien Leeft er angst en zingt de hoop De takken van weerzijden Raken elkaar in top Nu is dat simpeler onderscheiden Er zit geen hullend blad meer op Bijna aan ’t end gekomen Je zal het altijd zien Rest een brugje te dromen Van verder moeten of misschien…

Daar in de verre

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
Herfst, met ergens 't sterven van weer een blad of bladzijde die vol geschreven nu wordt gesloten, een leven uitzwaait, al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…

Wat is nog te vertrouwen?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
gedichten zomaar verdwenen waar is nog een plek die veilig, niet lek die altijd goed en eerlijk Zelfs 't Universum lijkt het leuk een mop met ons te willen spelen zie ons met zovelen erin trappen uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin ruim daar wat puin van blad de aarde eerlijk buk mijn lijf dat stijf van eigen verzonnen verhaal waarvan…
Ralameimaar25 november 2018Lees meer >

schoonheid

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
schoonheid zit in eenvoud zonder opsmuk in de onbevangenheid van een kindergeest nog zonder list of leugen zij redeneren nog niks stuk waarin je nog waarachtige pure schoonheid leest schoonheid zit in het onbeschreven blad dat de fantasie prikkelt om te worden beschreven met wie weet wat schoonheid zit in hondenogen je steun en toeverlaat…
catrinus28 februari 2019Lees meer >