2623 resultaten.
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 Guur wild nat
Gebogen tak
Dwarrelende bladeren
Gebroken met de storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw…
Fotosynthese
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.447 beschreef liefde, zoals iedereen
dat doet, met romantische gedichten
uit eten, kaarslicht en verdween
ineens ik ben het nooit vergeten
nee, dan ben ik liever plant
zo´n groene met grote bladeren
waarin de nerven, als de aderen
in je hand, je bloedsomloop beschrijven
en elke nerf is tegelijk ook levenslijn
verborgen in de armen van elk blad…
Afscheid van haar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.658 En luister
naar het stil gefluister
van de wind door 't dorre blad.
Als stil gebed mompel ik slechts wat.
Op het zachte verre ruisen van de zee
drijven dan al mijn gedachten mee.
Ik ruik haar geur en proef haar zout.
Op deze plek waar bijna niemand komt
voldoe ik aan haar laatste wil.
Ik ril,
toch is het niet eens echt koud.…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 het gonzen in de malle uren
de weerklank van een wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 de oude graanmolen
zwarter en zwaarder
dan gisteren
ik luister hoe het
-gak,gak,gak- van
een ganzen-V aanzwelt en
laag over de wieken wegglijdt
de warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht
rondom ingevat door herfstkleuren
zoeken mijn voeten hun weg
door de grillige patronen
van het afgevallen blad…
Najaarsklanken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
557 Terwijl het in het woud improviseert,
wordt ieder lid door herfst geïnspireerd:
door kleurrijk blad dat valt of is gevallen.
De dagbladpers, aanwezig voor kritiek,
is enthousiast en schrijft vol welbehagen
uitsluitend grote lof in haar verslagen,
bijvoorbeeld 'Sfeervol speelt het bladmuziek.'…
Held en dom
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
707 strakwuivend stond je daar
je eigenwijze lijffie geel en groen
je stond er echt heel stoer te doen
Als een krijger, pal en voor zessen klaar
je voet had je stevig in de grond geplant
het gaf je een gevoel van “kom maar op”
grimmig was je blik… woestig je scheve kop
je ene blad vooruit… als een gebalde hand
Naderend de witte onstuitbare…
(lente)kriebels
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.182 Langzaam ontpopt het droge bruine blad zich
tot een helder groen gekleurde vorm.
De bomen winnen hun persoonlijkheid terug en
zwieren openhartig met hun armen.
Dieren ontwaken uit hun koude diepe winterslaap en
steken hun vochtige neusjes in de ontdoorbroken blauwe lucht.…
een rode streep door alles
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
732 waar wij wijs zijn geworden
van somber naar vrolijk
eigenlijk opnieuw geboren
onder het toezien van de geheimen der koning vink
door vuurrode letters verblind
is de waarheid niet verloren gegaan
een onbeschreven blad
als een vat vol drank
gissen en slissen
zoemen en bloeden
vergeven en spelen
de kunst en haar rede
tot het vallen stopt
als…
Hedera helix var. venloensis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
615 Ik help jou aan een dikke
sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je staat
nooit meer in je hemd. Integendeel: ik isoleer jou.
Je kunt dan de hitte des daags verduren en de
bijtende kou in de winter. Ik omhels jou met mijn
kleine zuignapjes die geen kwaad doen. Je moet
niet geloven wat ze van mij zeggen.…
Perpetuum
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.300 daar
dan ben ik terug
terug naar mezelf
drie keer elf
dubbel drie
wie o wie
is nummer vier
aan tafel geschoven
nooit geweten
altijd bedrogen
door het toeval en het lot
hier
en daar
geen ruimte zonder tijd
geen tijd in deze ruimte
de zee beweegt op en neer
mijn pijn doet geen zeer meer
meer
en meer
en meer
regels vallen op het blad…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 het staat
geboekt op treurge bladen, - sinds daar kraakte
mijn ganse wezen en het leven staakte
zijn wondergang? - o bron van zoveel kwaad!…
Het huwelijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.388 De klokken hollen met laarzen
over het blad van deze dag
schudden de bruidssuiker
met emmers uit hun bolle buiken
het altaar is de sponde
waarin nu alles mag
de priester lipt zijn zegen,
zwaait met de witte vlag
bruid zijn is een bevalling
zo te zien
het ja-woord ligt in stuitligging
onder de witte sluier
klampt zich vast aan
de…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 En aan de langzaam-glooiende oeverkant
Steekt nederig een klokje ’t groen blad
Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad,
Een dun, groen lintje op hermelijnen rand.
De lucht is fijn en helder, diafaan,
En trilt van ’t zuiver-schitt’rend zonnevuur,
Der blauwe heem’len stralend-gouden vaan.…
VERLANGEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.589 Mijn broeder, ons verlangen is sterker dan de wil
de strijd is als 'n bloemknop om 't verlangen
het dunne hulsje houdt 't gloeiend blad gevangen,
dan breekt het uit! en in de zonne stil
bloeit het omhoog! omhoog!…
Zoals een vroom man in een heidens land
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.094 Zoals een vroom man in een heidens land
Zich toont op plein en beurs in landsgewaad,
En stalt zijn waar voor 't huis en dingt en praat
Aldoor, om werelds goud, met vreemd' en klant;
Maar sluit dán 't huis met luiken en hij brandt
Zijn zilvren lamp met olie en 't gelaat
Wordt bleek bij 't geel brevier, dat openslaat
Met donk're bladen…
@N.I.A.S.
gedicht
3.2 met 5 stemmen
15.686 De wil
om te groeien is wet: van leven, maar wat
weten we van de vogels die tussen blad
en takken in ons nestelen? Is er pril
geluk dat nog uitgebroed moet? Het wil
hier aan de dag waar het strijklicht ons omvat.
Tussen ons allen vallen eierschalen
op de aarde.…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 De najaarsstilte ligt al over 't land,
Het bos vergoot zijn loof, als drop na drop
Van bloedend blad vervloot, wijl groene knop
Zich zwellend zette aan ronde takkenrand.…
luchtkasteel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 Van bladeren bouwde ik een fort
een spiegeling van broze idealen
dat reeds bij de eerste tegenwind
verwaaide als een luchtkasteel
meer en meer vult de slotgracht
zich met alle oude bladeren
tot het laatste idee verstikt
in een massa rottend blad
wie niet worstelt komt niet boven
wie schrijft blijft meestal nog drijven
al is het soms als…
Belofte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Dood blad vliegt in het rond.
Terwijl ik naar hem kijk
zie ik onder struik en heg
al sneeuwklokjes en krokussen,
zij banen zich een weg.
Heel even nog, als straks de kou verdwijnt,
dan zien we hoe in volle glorie
als was het een tapijt
weer overal hun bloem verschijnt.…
Schoonheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
839 Ze prijken in de bladen,
op billboards en in spotjes.
De vrouw wordt overladen
met tubes en met potjes.
't Zijn schoonheidsidealen
die 't vrouwtje wil bereiken.
Ze moet ervoor betalen,
dat mannen naar d'r kijken.
Een vrouw ging zich verarmen:
ze wou als minnares
een man z'n hart verwarmen.
- Voor schoonheid nog geen zes...…
Jij bent een wereld op zich
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.455 Nog draag jij de kleur van jouw moeder
als de schalen van onsterfelijkheid
zich ongemoeid laten
Het gemis wordt zwaar gewogen
sinds het blad de boom los mocht laten
en de wind het heeft weggedragen
Een moment van samen zijn
heeft zijn deuren voorgoed gesloten
en in ieder beeld dat jij van haar schept
leeft zij onverstoorbaar voort…
De postduif
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Al na de tweede keer kwam zij terug gevlogen
met een jong blad van een olijftak in haar bek
en schipper Noach dacht: ~ Da's helemaal niet gek,
de zee is zakkende, straks staan we weer op ’t drogen .~
Maar bij de derde keer - o duivenmelkerspech -
was ze gevlogen en ze bleef voor altijd weg.…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde zoekt
in het dodenboek
van de tijd schrijven we
onze namen
jij en ik keren niet
terug naar de beweging
van het leven
leg je neer, liefste
een schelp was
ooit ons huis
we slapen in de witte
bladen…
KLEIN EN KLEINST WAARDERING
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
964 En niet slechts lelie, roos en tulp
En al wat bloem heet, kwam te hulp
En was van dienst bij kleurenschikking:
Zou deze ook zonder 't stemmig groen
Van mos en blad en spriet voldoen?
Waar weeldegloed verrukt, schenkt eenvouds lach verkwikking.…
De lichtste woorden.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
428 gevoed door eigen speling,
misschien door afgunst
soms onzichtbaar vaag, gefilterd uit de
kleuren uit de wereldboog, waarin
de realiteit helderheid vraagt en elke
idee van liefde wordt weerspiegeld,
in die monoloog wij zijn de geesten,
verbindingen die ons drijven en waaruit
schrijvers hun onmogelijkheden delen
het onbeschreven blad…
Wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 In ’t ogenschijnlijk rechte laantje
Waar ik sinds ik ik ben loop
Zijn de bomen blijven bloeien
Leeft er angst en zingt de hoop
De takken van weerzijden
Raken elkaar in top
Nu is dat simpeler onderscheiden
Er zit geen hullend blad meer op
Bijna aan ’t end gekomen
Je zal het altijd zien
Rest een brugje te dromen
Van verder moeten of misschien…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Herfst, met ergens 't sterven van weer
een blad of bladzijde die vol geschreven
nu wordt gesloten, een leven uitzwaait,
al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 gedichten zomaar verdwenen
waar is nog een plek
die veilig, niet lek
die altijd goed en eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan…
schoonheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
578 schoonheid zit in eenvoud
zonder opsmuk
in de onbevangenheid
van een kindergeest
nog zonder list of leugen
zij redeneren nog niks stuk
waarin je nog waarachtige
pure schoonheid leest
schoonheid zit in het
onbeschreven blad
dat de fantasie prikkelt
om te worden beschreven
met wie weet wat
schoonheid zit in hondenogen
je steun en toeverlaat…