2249 resultaten.
Tranen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.112 Tranen
Traag rollen de tranen langs mijn wangen
En vallen van mijn kin omlaag.
Een stroom, gedreven door verlangen,
Loopt naar benee, zout en gestaag.
Een kleine vloed vol sentimenten
Stroomt langzaam van mijn geest vandaan,
Als bosbeken op oude prenten,
Waarlangs kale bomen staan.…
Luiheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Maar van luiheid, de in luxe gekozen zelfgekozen moeheid
is een heerlijk kussen van kleine duivedonzen
Luiheid schept verveling en onbezorgdheid
De vrede in de wereld interesseert haar niet
Maar als een spoel in de vingers prikt
Zo ook doet moeder natuur met de tragen, de luiwammesen en de verzakers
Maar de luie wil het goede leven.…
APOCALYPSE REVISITED
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Moeizaam sleuren machtige motoren
tonnen staal de hoogte in:
genesteld in hun kille buik
het zilverglanzend ei
Als de laaddeuren straks opendraaien
valt het lijzig traag
en onherroepelijk
naar het levende hart
van Hiroshima.
Megatonnen
splijten het heelal
één ogenblik
tot onnoemelijke fractalen.…
De slaap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
6.080 Gij geeft ene onontwijkbre les
Aan luiaards en aan bozen;
Stort ge ook uw giften kwistig uit,
Zij worden nooit des tragen buit,
Het deel van de godlozen.…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 . -
Zo ligt ze, een lichte vlakte, waar
God boven welft zijn hemel klaar;
En als ziels helder spiegelbeeld
Wordt aardes hemel plots doorspeeld
Van zonneschijn, de wolk bromt grof,
Het water bobbelt door de hof,
Maar 't grauwe zwerk zwenkt voor de wind
Schoon traag, de donderbui verzwindt.…
Hup Holland Hup 4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 Er is een cooling break want anders raakt men van de kook
Ze mogen lekker drinken dat mag ik gelukkig ook
Ineens komen er kansen aan de Mexicaanse kant
Wat zijn we traag en aarzelend kom doe wat aan die stand
De strijdlust lijkt na nog een sprint van Robben uitgeblust
We gaan met volle kracht gewoon weer verder na de rust.…
Valpolicella
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
641 Een trage loomheid neemt van mij bezit
een onverschilligheid: zal ik gaan pitten?…
geen lief, geen hoop, geen eiland meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 dichten wij elkanders ogen en drinken nectar uit het hart
in jouw oksel lig ik naakt te dromen - de verre wereld herbergt onze smart
de nacht trekt purperrood aan ons voorbij op golven van extase
het water met het zand en jij met mij verenigd in orgastisch vloedend tij
vrijen wij aan elkaar geklonken tot aan de avond van de tweede dag
waar traag…
Gebed bij de harde dood
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.633 '
Zij menen dat Gij veel, veel meer van hen zult vergen
dan zo een triest sinjeur als zo een trage dood.
Gij, Heer, Gij zijt in staat hen eeuwig te verderven!
Het is geen klein verschil.…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 besmet met het moeten
nee, daarvoor is mijn
levensgang te traag
tevreden draai ik een shaggy
dat leidt mij af
van de finale vraag
daar wil ik u
noch mijzelf mee belasten
en blaas de rook
strak voor mij uit
u zult het wel begrijpen
dit zijn die momenten
waarin ik mijn hoofd bevrijd
en mijn wereld kan ontlasten
tot de schemering in…
Tegemoet gaan
poëzie
2.5 met 12 stemmen
4.315 Dáár zat 't kind steeds in zijn leunstoel
Bij het venster in de hoek
Traag de blaadren om te keren
Van het oude prentenboek.
't Knaapje zag de blauwe golven,
En dan weer zijn moeder aan,
En de schuitjes gaan en keren
Langs de wijde waterbaan.…
"waar is ze toch gebleven"
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
3.079 ik haar gaan laten
want dit doet te veel pijn
het is en blijft echter moeilijk
want mijn hart dat is zo klein
ze wil me gewoon niet meer
ze is nu echt verdwenen
ik heb haar nog vaak gezocht
maar ze is niet meer verschenen
ik zal haar blijven koesteren
want dat wil ik heel erg graag
de tijd zal me daarbij helpen
al loopt die nu zo traag…
X. Oktober, sloper van mijn streven
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.935 geboren, -
O Leve’, uw stervens-harmonie…
En ‘k zie – gepaard voor ’t bukkend juk de schonk’ge juchten,
Oktober, en ’t gepeil
van ’t stijgend hoornen-stel gesteld aan gulden luchten, -
uw statig stiren-span dat breekt zijn bronstig duchten
In stampe’ en snuiven en gekwijl;
uw schoftig span dat kromt en krimpt zijn kreukge nekken,
en, traag…
Gij weent
poëzie
2.6 met 9 stemmen
5.327 . -
Verrijzen zij, 't is niet tot heling; maar
Onwillig komen zij en traag voor brein en ogen;
Wreed - pijnlijk - met een barning als van vuur.
Dit alles voelt gij niet: - uw schreien
Is onbedwongen - 't is het middel der natuur
Tot sussing van uw smarte; - tranen leien
Die af; - o! mochten zij 't geheel!…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 besmet met het moeten
nee, daarvoor is mijn
levensgang te traag
tevreden draai ik een shaggy
dat leidt mij af
van de finale vraag
daar wil ik u
noch mijzelf mee belasten
en blaas de rook
strak voor mij uit
u zult het wel begrijpen
dit zijn die momenten
waarin ik mijn hoofd bevrijd
en mijn wereld kan ontlasten
tot de schemering in…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 Higgs
het is een kwestie van hormonen
kom, zegt zij, blijf bij me vannacht
het licht is doodmoe, mijn bloed te traag
je mag niet gaan
maar hoe kraait 's nachts een zatte haan
hoe wij duisternis met tong en lippen
sprakeloos aten en de gaten die wij sloegen
in de nachten dat wij zwichtten
al tastend met fluisteringen dichtten
hoe zij…
Koffielied
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.197 Een gifdrank is 't, die traag, maar zeker,
Al wie hem lust ten grave leidt ...
Zo doe veel liever mij bescheid
Met helder water in de beker !
Ik echter roem op blijde toon
De zoete drank der mokkaboon !…
MEDIA IN VITA IN MORTE SUMUS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
665 Ik loop er onopvallend traag langs, ik inspecteer zogenaamd de hagioscoop waardoor leprozen vroeger de heilige handelingen binnen konden volgen. Zal ik een pijpenkop vinden die ik nog niet heb? Een loden pelgrimsinsigne? Interessante scherven? Een meegegeven sieraad misschien? En dan glinstert in de opgeworpen aarde mij iets tegemoet.…
Vertoeven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
631 auf zu heben,
sich mit sanftem Gemüt zu lutschen,
auf’s Sterben zu beschränken
doch weiss ich genau,
frage nicht wie es ist,
was der Himmel meint;
die Ergebung erweist
gepaart mit Verlust
der jedem zufällt
mit dir pflücke ich Blümen,
der Jahreszeit eigen,
es wird die Zeiten reihen
worauf ein Morgen aufdämmern wird
und ich dich tragen…
Het sonnet en het gesprek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
589 Het gesprek ging traag,
want beiden stellen wij liever een vraag.
Vertellen doen we niet zo graag
en doen we 't al, dan blijft het vaag,
iets waar we onze vrouwen soms mee kwellen.…
LOFZANG DER GEESTELIJKE MAAGDEN.
poëzie
3.0 met 12 stemmen
4.291 Dit ’s geen gebod van boven,
Maar ’s Heilands wijze raad,
Een raad met recht te loven,
Al lijdt de maagd veel smaad,
Bij traag verlichte blinden,
Trouwgezinden.
Wij willen hierom ’t huwen
Niet lastren en versmaân,
Noch ’t echtbed leren schuwen;
Wie trouwt heeft wel gedaan.
Wie ’t wereldsdom wil bouwen,
Mag vrij trouwen.…
Agathe en de Open Dag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
830 Doch met de tweede golf
der feministen was het met
de fijnbesnaarde kunst
der dichteressen als Agathe
Door hun grofheid in 't ontberen
van het schaamrood op hun kaken
en 't ranzeloos gekakel
plotseling en rücksichtslos gedaan
Want zie, daar schuifelt reeds
een jong gezin met koek en zopie,
thermoskan en wat niet al
in golven traag…
Tour de France 2015 totaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
951 rij
15-Mende - Valence
We starten hoog, dan gaat de weg omlaag
Een glijvlucht langs de Rhône naar Valence
Een kleurrijk lint is heerlijk ‘en vacance’
Voor Greipel weer een peulenschil vandaag
De loomheid valt eenvoudig te verklaren
De Alpen dagen, nog wat krachten sparen
16-Bourg de Péage - Gap
Het landschap golft, de benen malen traag…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 Heel jong, - nauwlijks had ik je herkend, - heb ik gevraagd:
'Vader, die kiezel is zo schoon,
hoor je zijn schoonheid onder de trage tred van mijn laarzen?
Maar zie deze ronde schijf in de zon.'
Door wouden gaan. Pijnboomnaalden vallen
als vingers van de bomen.
Vingers zijn verlangen van lange, lome
lust.…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 Voer, langs dat breed en glansrijk spoor,
Mijn trage geest, op vlugge pennen,
De wijde kreits der schepping door.…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 Dans, dans tesamen een rondedans
met hand in hand en hooggedragen
omrankende armen en op een trage
zangwijze het voetverzetten thans,
rondom het meisje, dat er jarig
geworden is en zij eenparig
omgaven en dan in elkaar
schakelden zij de tengere handen,
tilden ze op als een guirlande,
waren er met hun omgang klaar;
vriendelijk, tederlijk…
Bertha's Brief
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.097 Traag doet zij ‘t open, strijkt met vlakke hand
De plooien glad van ‘t half verkreukt papier
En leest: -
- Och Elsa kom toch even thuis!
‘t Is hier zo treurig! Moeder zit alleen
En spreekt geen woord en houdt niet meer van mij.
Toe zoete zusje, vraag Onze Lieve Heer
Of Hij u niet kan missen voor één dag.…
ADO Den Haag, het seizoen 2013-2014 in snelsonnetten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.204 juiste ritme maar te vinden
Vaak valt de guillotine pijnlijk snel
De ooievaar had veerkracht en was stug
De noordenwind blies stevig in de rug
17- ADO Den Haag - RKC Waalwijk 1-2
Een ongerijmde uitslag weer vandaag
Daar mag ik dus wat zinnigs over dichten
Geen fijne taak, maar ja … ik ken mijn plichten
De pen is zwaar, de woorden komen traag…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Maar het voelt geween
Ook in zichzelf en slaapt niet, zo alleen
Liep dat geluid de zee rond, nu eens hoog,
Hoog in het donker, waar de wind bewoog
Angstig de wolkzoomen, en dan heel laag
Waar tusschen dommelende golven traag
Walvisschen zwommen op hun logge romp.…