2384 resultaten.
zij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 zij hoeft mijn wangen niet dragen
als haar handen vol liefde mij
getroosten in het nachtelijk veld
waar ik dwaal ergens tussen
vele getuigenissen
toch blijk ik onvindbaar wanneer
haar schaduw zich werpt over mijn
naakte lichaam dat geknield zich verweert
tegen al wat groter is, troost is beneden
mijn trots, mijn trots is het geschrei…
Stel je voor
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 In de duisternis vind je troost na het verdriet,
dat je in het donker overmande.
Stel je het licht voor als jouw prille begin,
dat jouw het leven gaf, soms zonder eigen zin.
In het licht ligt de bron van ieder succes,
maar ook van vele misverstanden.…
Gedachten bij het graf van A.C.W. Staring.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.118 En gade en minnend kroost
Staan, bij der dichtren koren,
Weemoedig, zonder troost!
Maar, welk een treffend woord
Lokt mij naar 'skerkhofs poort
En schenkt de geest bedaring:
‘Uit nacht rijst morgenrood,’
Het was uw spreuk, o Staring!
‘Het leven uit den dood.’…
vijftig jaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Weet, je vindt troost op de schouder
van jouw man, jouw hartendief.
Ja, de allermooiste jaren
liggen zeker in 't verschiet.
Maak geen zorgen, stel geen vragen
maar zorg dat j' ervan geniet.
'k Wil je nog feliciteren,
'k wens je nog eens vijftig jaar!
Als ik niet ga dementeren
maak ik weer een versje klaar.…
BREKEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Uw liefde is niet die van de aarde die jaagt
zij komt niet op bevel en wordt niet uitgedaagd, maar draagt
aan de ene kant wordt zij nooit weggevaagd
maar zij verbergt zich en is schuchter als een maagd
en altijd weer wordt zij valselijk nagebootst
omdat zij, wat verloren is, naar redding loodst
Bent U de man gehoopt door ons, Die troost en waakt…
Siddhartha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 ik dwing deze dwaze zonlicht
om mijn gedachten te laten
rijmen op het onwezenlijk
gebeuren dat al in een
ver verleden gestalte
had genomen, dromen
spaarden deze momenten
tot aan het kleinste behagen
van een minuscule valuta
eenvoud bracht mij de macht
over mijn onmacht, liet het vermeende
gebeuren en trooste me met de
diepgang van Shakespeare…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…
Lentewind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Dat er wederzijdse liefde tussen ons
bloeit, kan ik niet ontkennen want je biedt troost als
verdriet mij overweldigt en laat elk ongemak oplossen in het luchtledige
O prachtige lentewind, waar en wanneer je ook waait; ik zal je zachtheid nooit vergeten.…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Een fluistering die ik niet altijd kan
verstaan, maar die me diep raakt, mij uitdaagt en tegelijk troost zonder woorden.
Elke noot komt van een plek die ik soms
zelf niet ken.…
In de schaduw van Erato
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.203 Jij die harten opent met
klanken als zomerwind, en verhalen vlecht van hoop, verlangen, troost en vuur.
Je stem zweeft over velden waar
minnaars elkaar herkennen, waar woorden geen
grenzen kennen en elke blik een vers wordt. Waar elk gebaar een
echo draagt van tijdloze klanken, en elke zucht zich nestelt in de ziel van wie luistert.…
Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
352 Geworden in dit heikele staan:
Om de sterren te verdopen, beelden troosten,
Armen en benen zoeken voor het gezichtloze;
De dweilers tussen de verkwiste massa’s hoop,
-Of vergiste ik mij in finaal afgemaakte tijden?…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 is rebels opstandig
als onrecht speelt
die mensen raakt
het jongetje in mij
staat soms te kijken
naar spiegelbeelden
verwonderd en klein
zoekt in schaduwen
verloren verlangens
een oude lach terug
onder stof en tijd
verstopt in zijn ogen
het jongetje in mij
fluistert herinneringen
als flarden van licht
in het grote mensenhuis
troost…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 Alleen in mezelf kan ik woorden schrijven,
mijmeren, achteloos, zachtmoedig
dichtend uiten,
armen die troost omsluiten,
ontkleed en bloot
als een dood-gewaaide vlinder
gedragen door mijn adem
tussen het geritsel van mijn dromen.
Soms ...
wild vertederd, hart en innig
vergeef, vergeet ik
als herinneringen
die vervagen in geruis.…
Harmonie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
226 Waarom maakt muziek je droevig
als schoonheid zichzelf zou moeten troosten?
Daarom doet harmonie je zo pijn,
ze bewijst dat verbondenheid mogelijk is
terwijl jij blijft leven
als losse delen
die elkaar nauwelijks herkennen.
Waar elke zuivere klank
je herinnert
aan wat in jou
nooit volledig samenvalt.…
HUISDIEREN=KNUFFELKAMER IN HET ZIEKENHUIS BRENGT TROOST VOOR MENS EN DIER en kunnen alarmeren!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De liefde voor onze labrador Mika (9 jaar)gaat ver
en voor zijn voorganger Midon, bijna 15 geworden
de liefde voor een dier is niet te beschrijven
maar nu wil ik toch mijn dankbaarheid beschrijven
mijn dankbaarheid aan het JBZ-Ziekenhuis in Den Bosch
met hun geopende huisdieren-knuffelkamer
dat is niet alleen fijn voor het dier, zijn baas…
Psalm 142
poëzie
4.0 met 25 stemmen
6.706 Hulp ende troost zijn van my veir':
Ick hebbe niemandt die my weir,
Oft die my inden noot bystae,
Noch myn' arm leuen gade slae.
6.
Maer voor dy Heer komt mijn gheschrey,
Ick seggh': du bist mijn vry gheley:
Du bist mijn troost, mijn toeverlaet,
Het deel daer op, mijn leuen staet.
7.…
Banderheren *
poëzie
3.9 met 22 stemmen
9.902 * Middelwand = scheidsmuur der zonde, die van troost scheidt
* Hem gelaten staat = Hem onderworpen…
De weduwe te Naïn.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.182 Geen troost voor haar!
Nog eenmaal kust zij 't lijk, maar kan niet wenen.
Men slaat het windsels om, en voert het henen.
De droeve volgt, op waggelende benen,
Haars lievlings baar.…
Harsgeur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.573 Gulzig zoek ik troost in de gedachte:
Een stervende ster houdt haar glans.
We horen haar reutel niet.
Jouw laatste lettergrepen hadden geen betekenis.
Til hem niet op met dure verzen.
Til hem op zonder leugens.
We geloven en beloven
dat een vrolijke vrede jou omhelst.…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 om uwe borst die leed de pijn van voedend heil;
Aan u, aan u vooràl, die buiten zelf-misleiden,
uw star vermogen mat aan de eigen onroerbaarheid:
schoonste, dewijl ge zelfs om schoonheid niet zoudt lijden;
hoogste, dewijl ge zelfs u-zelve onreikbaar zijt;
- Veelvuldige, die 'k, bang voor hopen en verlangen,
wou steunen als een man en troosten…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 Ik kijk naar zijn handen
De handen van mijn vader wiegden mij in slaap,
verschoonden mijn luiers
De handen van mijn vader leerden mij lopen,
hielden mij vast toen ik leerde fietsen
De handen van mijn vader streelden mijn haar,
troostten mij
De handen van mijn vader gaven me een duwtje in de goede richting
De handen van mijn vader wezen mij de…
Daar ging je dan....
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.470 Troost ik me met de herinneringen
stuk voor stuk heel fijn.…
De practici
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.970 Werk en min, ziedaar de troost!
Bouw een huis op aarde!
Leef en streef voor gade en kroost!
Kweek de schone gaarde!
Menig nokkend filosoof
Wie zijn huis bekeerde
Tot echt–menselijk geloof –
Dat zijn kind hem leerde!…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 Ik tekende op een bank
Met potlood in de hand
Kwam een hond voorbij
Bleef staan bij mij
De man en vrouw bleven maar gebaren
De hond bleef echter naar me staren
Ik gaf de troost die ik zocht terug
Ik gaf een aai over zijn rug
De man met sneeuwwitte haren onder zijn hoed
- Zag ik dat goed -
Had een bijzonder mooi gezicht
Daarvoor was ik gezwicht…
Samen één
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.080 En ik, ik wil je zo graag laten zien
Dat jouw wolven gemakkelijk schapen kunnen zijn
Ik wil je leiden aan mijn hand
Maar die toenadering vind jij niet fijn
Dus kan ik je niet eens troosten
Met een kus, een knuffel en een zoen
Nee, mama kan geen mama zijn
Met jou moet ik het anders doen
Ik moet jouw wereld gaan begrijpen
Ja, dat…
Rust zacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.416 Geen traan, geen troost om dit gemis te dichten.
Steeds hoor ik je stem en snel draai ik me om....maar tevergeefs.
Zelfs je schaduw is geschiedenis.
Mijn hart, mijn hart vindt alleen de juiste woorden.
Om jouw plaatselijke leegte te kunnen vullen.
Mam, mam, mam!
Zachte schreeuw in een oneindige stille lucht.…
We hebben toen bemind.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 In haar ogen
straalde het lachen
proefde ik de zoetheid op haar huid,
warme handen, opstandig, onhandig
troost in 't stil genieten
bijna stikkend kwam overgave
in borrelend, ontladend geluid.…
Een kangoeroe op reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een kangoeroe die
wereldwijs de mensheid troost met zijn
bovenaardse paradijs.…
de rode ballon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 grijze grauwe gruwelijkheid
verbleekte alle kleur -
de straten werden leeg en doods
de ijzeren dood vloog hoog
en strooide onheil in de stad,
die een plek werd in de hel
een meisje verscheen,
klein, bevreesd, met een ballon zó rood
dat zij lachte, ondanks alle pijn -
tot hij uit haar handje schoot
zij keek hem na en riep mama;
die troostte…
Zomerwind
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
492 Dat er wederzijdse liefde tussen ons bloeit hoef ik
niet onder stoelen of banken steken want je biedt troost wanneer
een verdriet mij overweldigt en laat elk probleem oplossen in het luchtledige
O variërende wind vol kracht en pracht, waar je ook bent; ik zal jouw zacht nooit vergeten.…