2289 resultaten.
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos,
't geweer op de schouder, in luchtige dos,
na verre ronde, na bange wacht
op eenzame paden, in duistere nacht.…
Itinerario
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 Een van de meest fameuze reizigers naar verre oorden
hield een logboek bij van zijn vaart aan boord en van
alwat hij zag en hoorde
Hij was een kuifje eerste klas
althans avant-la-lettre
maar tooide zich,
eenmaal auteur,
modieus met een Latijnse naam
Jan Huygen van Linschoten
werd zo Lynscotius
zijn reisverslag zynde Voyage
ofte Schipvaert…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Gevoel vervliegt als rook naar verre kusten,
waardoor dit moment ontdaan is van pijn en schuld—
een perfecte samensmelting van harmonie en ontzag,
eenzaam penetrerend, doch aangenaam bekend.
Maar ik ontwaak, als uit een boze droom:
naakt in mijn schande, mijn ontzielde geest.
Ben ik echt te bang om te zijn wat ik ben?…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 De wind draagt geuren mee van verre velden, onbekend,
en fluistert namen die ik dacht vergeten, nu weer levend.
Toch, in dit breken van de dag, ontwaakt een stille hoop,
als zaadje in de grond dat wacht op regen en op zon.…
DE JAGER
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.679 Iets wemelt
Van verre: wellicht
Een prooitje.
Wat fooitje!
De jager, vervoerd
Reikhalzende, loert.
O jagerke, staak wat uw gangen:
Ras is er een haaske gevangen!
Maar breder ontsluit hij het vonkelend oog,
Verzuchtend.
Als de uchtend
Zo blozende, toog
Heel zoetjes,
Op voetjes
Zo aardig en kleen,
Een lieveke heen.…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 neem me mee naar intens verlangen
naar een warme kus op mijn wang
laat me genieten van de vrijheid
van stilte en sirene rust,
laat me ontdooien onder de sterren
die stralen aan de zwoele nacht
Kleine vlinder van eeuwige schoonheid
van liefde en van zaligheid
neem me mee naar verre heuvels
waar de zon de aarde raakt
geef mijn geest weer volop…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Die het beukenwoud
Ginds de kruin van verre
Tooit met vloeiend goud;
Ziet gij uit den hogen,
Van 't balkon, uw vaart
Door de helderste ogen
Peinzende aangestaard?
Blijft ge dus die boeien
Dat, in de eenzaamheid,
Tranen haar ontvloeien
Nooit zo zoet geschreid?…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 klanken siddert door hun lucht
en wentelt open langs den schemerige einder;
te middernacht ontsteken zij een vierwerk,
dat knallend al de daken van de stad verlicht
en op de markt des levens staat 't kijkgrage volk
te turen naar de gulden zijpelregen
en monkelt van voldaanheid;
hun krijgsbazuinen schaatren in 't verschiet
en 't verre…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Zie, mijn liefste, zoet en zacht,
hoe de nacht
't bleke licht van al zijn sterren
levend, bevend, vallen laat
op 't gelaat,
van zó hoog en van zó verre!…
Wanneer wanneer wanneer wanneer wanneer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 wordt weer geen hit
Wanneer wanneer wanneer wanneer
kom je los van al je banden
heb je eindelijk eens niets meer voorhanden
hoef je niet te knarsetanden
druipt het vocht eens niet langs de wanden
dreigt je leven niet te verzanden
ben je niet meer bang om je te branden
heb je geen last meer van zuurbranden
hoef je niet meer op zoek naar verre…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Met haar hand vol zand bouwde ze luchtkastelen,
dromen brachten haar een verre toekomst zonder verleden.
Haar ogen konden glinsteren als sterren in de nacht,
ze straalden hoop, liefde en pracht.
Ze danste op de tonen van het lied,
dat vreugde bij haar achterliet.…
MINIMAL CHRISTMAS, MAXIMAL HARMONY, de recensie!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
449 wijs, verstandig
ik was uitgenodigd voor op de persplek
dus een recensie werd van mij verwacht
en daar stonden ze: ZIJ dan, GLASS-zuiver
ZIJ: 16 personen: 8 vrouwen, 8 mannen
stevige persoonlijkheden, stevige strotten
16 lessenaars, de partituren voorhoudend
ik was op die verraste uitnodiging ingegaan
omdat ik GLASS kende uit het verre…
June tune
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
236 *
Het recht-door-zee procédé
met aan de verre kim de blije zon
werd een one woman show
waar gehakt werd gemaakt
van de leugens der onbespeelde troeven
liegbeesterij in de duinenrij
het forum der blanke top
waar zij
haar mausoleum zal vinden
naast thierry's maupertuus
het voorportaal der razistoïde haatzaaiend opruiende fascistoïde…
ABELEN
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.374 Elk komt uit en wondt en snijdt u;
raapt en rooft, met volle hand;
nu dat, omme' en verre en wijd, uw
hoge krone ligt in ‘t zand.
Vijandschap, aan alle zijden,
woedt om uwe ellendigheid:
heeft u ooit, in vroeger' tijden,
vrede en vriendschap één ontzeid?…
De humorist
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.793 De eerste, een knaap met blonde lokken
En een vriendelijk gemoed,
Is naar ’t verre land vertrokken,
Hij is heen en heen voor goed.
Op zijn beeltnis blijf ik staren
En ik weef een lang gedicht:
Door mijn dromen komt hij waren,
Met een vreemd en bruin gezicht.…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 uit, tot aan des aardrijks end,
Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment.
ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen,
Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.…
Over baanafwijkingen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
654 De man was ook verre van mager.
De ijsman zei, dat
hij veel koelribben had
en een gok was de neus van een wager.
Chinezen hadden nasiballen.
Een tippeltante op de Wallen
- een stoeipoes, die een wipneus had -
bezat een prachtig kattengat.
Een wallenhoer bleek er de kienste.
Ze was ook de allergezienste:
een rug voor een wip!…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Geen smijdig goud of elpenbeen,
Geen zuilbalk, verr' in 't West gesneên,
Bewelft mijn kamers en portalen.
Geen zijden val- of plooigordijn
Onttrekt mijn oog de zonneschijn
In slaapsalet of etenszalen.…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 men vindt hier op den akker
Geen vogel meer die zingen wil,
Niets schijnt er levendig, niets wakker,
Maar alles is er dood en stil
Alleen, op bomen hooggewassen
Zit eenzaam soms een raaf te krassen;
Alleen, bij ’t windrig, buiig weer,
Hoort men van verre een jachtroer knallen,
Of ’t rundvee loeien op de stallen; -
Hier is op ’t veld geen vreugde…
Hup Holland Hup
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
843 Hup Holland Hup
Maar ho daar is een Deense zomaar naar de grond gegaan
Vlak voor de goal, dat komt ons op een penalty te staan
Nu staan we een nul achter, en dat vind ik geflatteerd
Maar met een droge schuiver wordt de stand gerepareerd
En plotseling speelt Martens de verdediging knap zoek
Ze plaatst de bal zorgvuldig in die hele verre…
De toekomst van gisteren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
503 ook ik kwam met één klap
in de tijdmachine van Professor Barabas en werd aldus naar de verre toekomst gekatapulteerd...…
Matinee met annie m.g.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
559 De frêle markiezin van courlannooy
Had zich van kruin tot tenen gesoigneerd
Monsieur valice had haar geïnviteerd
Voor zijn verjaardagsfeestje
in 't gooi
Destijds had hij haar in het park ontmoet
Bij teppanyaki sushi
hosokawa
Met witte rijst als op de
fuji yama
De smaak van 't verre oosten deed hen goed
Monsieur valice was dichter…
Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
84 Niet verre.
Doch inwaerts.
Daer,
onder lagen van tijt,
onder assche
ende vergetelheyt,
bleef een gloet
bewaert.
.
Niet van goden.
Niet van heerschappije.
Niet van den dagh.
Noch van den nacht.
.
Maer een gloet
die van selfs
in mijne diepte rustte.
.
Ende luysterende
vernam ick haer.
.
Ende vernemende
volchde ick.
.…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Daar op die verre plek moet ze hangen voor ons.
Ik kan jou niet bereiken.
Maar je bereikt mij.
De grote lamp aan de hemel.
Volken gingen en volken gaan.
Maar zij blijft bestaan.
Die gasbol van verschrikkelijk formaat.
In de nacht en in de dag.
De zon kijkt naar ons als door een caleidoscoop.…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 ' Och verre is 't vaartuig heen!
Waarom die dwaze toch gered?
Wat zocht hij anders dan de dood? -
Nu dobbert hij daar gans alleen;
maar 't bloed is warm, de kracht is groot,
en moedig streeft hij naar de ree,
langs 't vlak der zee - der levenszee...
Zo duurt en duurt het immer voort;
zijn arm wordt zwak en koud zijn hart.…
MIJNHEER DE HOUDER.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.754 - 't geeft geen pas,
Zoveel te doen voor verre volken,
Alsof bet hier niet nodig was." -
Hem wordt de nood eens mans beschreven,
Onlangs ontslagen uit de cel.
“Verlangt gij, dat ik daaraan doen zal?"
Zo spreekt hij, - “neen!…
Droevige tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 Grimmig zijn de verre bergen geworden.
Ontoegankelijk de borsten van een heks.
In onze sloot zwemt de krokodil en de arme snoek doet gebedjes,
en vlucht voor een sidderaal.
Oh dagen der siddering!
Want de rare mensen en de boze dieren nemen onze hoeken
en boeken in beslag, waaruit zij interpreteren met brillen en krokodillen.…
van haan tot haan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
809 van paul simon
zich het beste laat verkopen
veertig klokt het leven jou
waar na dertig jaar in hebron
yasser arafat zijn terugkeer viert
middelerwijl voor dubbele moord aansprakelijk
o.j. simpson schuldig wordt verklaard
terwijl van lady di in westminster
de wereld afscheid neemt
als jou vijftig jaar het leven kalendert
schaft het verre…
geen lief, geen hoop, geen eiland meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 eilandje geschapen
de golven flirten in extase met het zand
de dagen zijn zo groots - te groots om te verhalen
en in de verte uit de blauwe lucht daar klinkt de pastorale
jij vlecht jezelf in mij en ik poëtisch jou arcadisch in mijn sferen
zo dichten wij elkanders ogen en drinken nectar uit het hart
in jouw oksel lig ik naakt te dromen - de verre…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 Wij woonden ooit een wijle
tegenover klokkengalm
de torenspits benam het halve uitzicht
de ganselijke dag van acht uur af
de bronzen slagen tot de middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen sliepen
De laatste klanken waren weggestorven
rond het middernachtelijke uur
hoorde je de verre hese roep
de muizenjacht der nachtuil was begonnen…