Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

De boswachter

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos, 't geweer op de schouder, in luchtige dos, na verre ronde, na bange wacht op eenzame paden, in duistere nacht.…

Itinerario

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
Een van de meest fameuze reizigers naar verre oorden hield een logboek bij van zijn vaart aan boord en van alwat hij zag en hoorde Hij was een kuifje eerste klas althans avant-la-lettre maar tooide zich, eenmaal auteur, modieus met een Latijnse naam Jan Huygen van Linschoten werd zo Lynscotius zijn reisverslag zynde Voyage ofte Schipvaert…
Maxim20 april 2023Lees meer >

Wie We Werkelijk Zijn

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 298
Gevoel vervliegt als rook naar verre kusten, waardoor dit moment ontdaan is van pijn en schuld— een perfecte samensmelting van harmonie en ontzag, eenzaam penetrerend, doch aangenaam bekend. Maar ik ontwaak, als uit een boze droom: naakt in mijn schande, mijn ontzielde geest. Ben ik echt te bang om te zijn wat ik ben?…

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
De wind draagt geuren mee van verre velden, onbekend, en fluistert namen die ik dacht vergeten, nu weer levend. Toch, in dit breken van de dag, ontwaakt een stille hoop, als zaadje in de grond dat wacht op regen en op zon.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

DE JAGER

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.679
Iets wemelt Van verre: wellicht Een prooitje. Wat fooitje! De jager, vervoerd Reikhalzende, loert. O jagerke, staak wat uw gangen: Ras is er een haaske gevangen! Maar breder ontsluit hij het vonkelend oog, Verzuchtend. Als de uchtend Zo blozende, toog Heel zoetjes, Op voetjes Zo aardig en kleen, Een lieveke heen.…

kleine vlinder

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.419
neem me mee naar intens verlangen naar een warme kus op mijn wang laat me genieten van de vrijheid van stilte en sirene rust, laat me ontdooien onder de sterren die stralen aan de zwoele nacht Kleine vlinder van eeuwige schoonheid van liefde en van zaligheid neem me mee naar verre heuvels waar de zon de aarde raakt geef mijn geest weer volop…

GEMIJMER

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.932
Die het beukenwoud Ginds de kruin van verre Tooit met vloeiend goud; Ziet gij uit den hogen, Van 't balkon, uw vaart Door de helderste ogen Peinzende aangestaard? Blijft ge dus die boeien Dat, in de eenzaamheid, Tranen haar ontvloeien Nooit zo zoet geschreid?…
E.J. Potgieter13 september 2020Lees meer >

Concordet sermo cum vita

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 908
klanken siddert door hun lucht en wentelt open langs den schemerige einder; te middernacht ontsteken zij een vierwerk, dat knallend al de daken van de stad verlicht en op de markt des levens staat 't kijkgrage volk te turen naar de gulden zijpelregen en monkelt van voldaanheid; hun krijgsbazuinen schaatren in 't verschiet en 't verre…

LIED.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.951
Zie, mijn liefste, zoet en zacht, hoe de nacht 't bleke licht van al zijn sterren levend, bevend, vallen laat op 't gelaat, van zó hoog en van zó verre!…

Wanneer wanneer wanneer wanneer wanneer

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
wordt weer geen hit Wanneer wanneer wanneer wanneer kom je los van al je banden heb je eindelijk eens niets meer voorhanden hoef je niet te knarsetanden druipt het vocht eens niet langs de wanden dreigt je leven niet te verzanden ben je niet meer bang om je te branden heb je geen last meer van zuurbranden hoef je niet meer op zoek naar verre…

Een handvol zand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
Met haar hand vol zand bouwde ze luchtkastelen, dromen brachten haar een verre toekomst zonder verleden. Haar ogen konden glinsteren als sterren in de nacht, ze straalden hoop, liefde en pracht. Ze danste op de tonen van het lied, dat vreugde bij haar achterliet.…
J van Dijck11 december 2023Lees meer >

MINIMAL CHRISTMAS, MAXIMAL HARMONY, de recensie!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
wijs, verstandig ik was uitgenodigd voor op de persplek dus een recensie werd van mij verwacht en daar stonden ze: ZIJ dan, GLASS-zuiver ZIJ: 16 personen: 8 vrouwen, 8 mannen stevige persoonlijkheden, stevige strotten 16 lessenaars, de partituren voorhoudend ik was op die verraste uitnodiging ingegaan omdat ik GLASS kende uit het verre…

June tune

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 236
* Het recht-door-zee procédé met aan de verre kim de blije zon werd een one woman show waar gehakt werd gemaakt van de leugens der onbespeelde troeven liegbeesterij in de duinenrij het forum der blanke top waar zij haar mausoleum zal vinden naast thierry's maupertuus het voorportaal der razistoïde haatzaaiend opruiende fascistoïde…

ABELEN

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.374
Elk komt uit en wondt en snijdt u; raapt en rooft, met volle hand; nu dat, omme' en verre en wijd, uw hoge krone ligt in ‘t zand. Vijandschap, aan alle zijden, woedt om uwe ellendigheid: heeft u ooit, in vroeger' tijden, vrede en vriendschap één ontzeid?…

De humorist

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.793
De eerste, een knaap met blonde lokken En een vriendelijk gemoed, Is naar ’t verre land vertrokken, Hij is heen en heen voor goed. Op zijn beeltnis blijf ik staren En ik weef een lang gedicht: Door mijn dromen komt hij waren, Met een vreemd en bruin gezicht.…

DE AARDRIJKSKUNDE

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.237
uit, tot aan des aardrijks end, Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment. ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen, Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.…

Over baanafwijkingen

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 654
De man was ook verre van mager. De ijsman zei, dat hij veel koelribben had en een gok was de neus van een wager. Chinezen hadden nasiballen. Een tippeltante op de Wallen - een stoeipoes, die een wipneus had - bezat een prachtig kattengat. Een wallenhoer bleek er de kienste. Ze was ook de allergezienste: een rug voor een wip!…
Aubrey17 oktober 2010Lees meer >

Rust

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.494
Geen smijdig goud of elpenbeen, Geen zuilbalk, verr' in 't West gesneên, Bewelft mijn kamers en portalen. Geen zijden val- of plooigordijn Onttrekt mijn oog de zonneschijn In slaapsalet of etenszalen.…

De laatste zwaluw

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.522
men vindt hier op den akker Geen vogel meer die zingen wil, Niets schijnt er levendig, niets wakker, Maar alles is er dood en stil Alleen, op bomen hooggewassen Zit eenzaam soms een raaf te krassen; Alleen, bij ’t windrig, buiig weer, Hoort men van verre een jachtroer knallen, Of ’t rundvee loeien op de stallen; - Hier is op ’t veld geen vreugde…

Hup Holland Hup

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 843
Hup Holland Hup Maar ho daar is een Deense zomaar naar de grond gegaan Vlak voor de goal, dat komt ons op een penalty te staan Nu staan we een nul achter, en dat vind ik geflatteerd Maar met een droge schuiver wordt de stand gerepareerd En plotseling speelt Martens de verdediging knap zoek Ze plaatst de bal zorgvuldig in die hele verre…

De toekomst van gisteren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
ook ik kwam met één klap in de tijdmachine van Professor Barabas en werd aldus naar de verre toekomst gekatapulteerd...…

Matinee met annie m.g.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
De frêle markiezin van courlannooy Had zich van kruin tot tenen gesoigneerd Monsieur valice had haar geïnviteerd Voor zijn verjaardagsfeestje in 't gooi Destijds had hij haar in het park ontmoet Bij teppanyaki sushi hosokawa Met witte rijst als op de fuji yama De smaak van 't verre oosten deed hen goed Monsieur valice was dichter…

Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 84
Niet verre. Doch inwaerts. Daer, onder lagen van tijt, onder assche ende vergetelheyt, bleef een gloet bewaert. . Niet van goden. Niet van heerschappije. Niet van den dagh. Noch van den nacht. . Maer een gloet die van selfs in mijne diepte rustte. . Ende luysterende vernam ick haer. . Ende vernemende volchde ick. .…

De zon.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Daar op die verre plek moet ze hangen voor ons. Ik kan jou niet bereiken. Maar je bereikt mij. De grote lamp aan de hemel. Volken gingen en volken gaan. Maar zij blijft bestaan. Die gasbol van verschrikkelijk formaat. In de nacht en in de dag. De zon kijkt naar ons als door een caleidoscoop.…
cornil17 februari 2011Lees meer >

Ter Levenszee

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.405
' Och verre is 't vaartuig heen! Waarom die dwaze toch gered? Wat zocht hij anders dan de dood? - Nu dobbert hij daar gans alleen; maar 't bloed is warm, de kracht is groot, en moedig streeft hij naar de ree, langs 't vlak der zee - der levenszee... Zo duurt en duurt het immer voort; zijn arm wordt zwak en koud zijn hart.…

MIJNHEER DE HOUDER.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.754
- 't geeft geen pas, Zoveel te doen voor verre volken, Alsof bet hier niet nodig was." - Hem wordt de nood eens mans beschreven, Onlangs ontslagen uit de cel. “Verlangt gij, dat ik daaraan doen zal?" Zo spreekt hij, - “neen!…

Droevige tijden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Grimmig zijn de verre bergen geworden. Ontoegankelijk de borsten van een heks. In onze sloot zwemt de krokodil en de arme snoek doet gebedjes, en vlucht voor een sidderaal. Oh dagen der siddering! Want de rare mensen en de boze dieren nemen onze hoeken en boeken in beslag, waaruit zij interpreteren met brillen en krokodillen.…
cornil19 september 2014Lees meer >

van haan tot haan

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
van paul simon zich het beste laat verkopen veertig klokt het leven jou waar na dertig jaar in hebron yasser arafat zijn terugkeer viert middelerwijl voor dubbele moord aansprakelijk o.j. simpson schuldig wordt verklaard terwijl van lady di in westminster de wereld afscheid neemt als jou vijftig jaar het leven kalendert schaft het verre…

geen lief, geen hoop, geen eiland meer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
eilandje geschapen de golven flirten in extase met het zand de dagen zijn zo groots - te groots om te verhalen en in de verte uit de blauwe lucht daar klinkt de pastorale jij vlecht jezelf in mij en ik poëtisch jou arcadisch in mijn sferen  zo dichten wij elkanders ogen en drinken nectar uit het hart in jouw oksel lig ik naakt te dromen - de verre…

Zonderlinge dorpelingen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
Wij woonden ooit een wijle tegenover klokkengalm de torenspits benam het halve uitzicht de ganselijke dag van acht uur af de bronzen slagen tot de middernacht wijl zonderlinge dorpelingen sliepen De laatste klanken waren weggestorven rond het middernachtelijke uur hoorde je de verre hese roep de muizenjacht der nachtuil was begonnen…