4425 resultaten.
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 je wees
ik keek langs
je blik over zee
zag en profile
in je gefocuste
blik de schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden…
Herengracht 41/43
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
625 De heer
Ik eer
Onze blik
Ze zeggen weleens dat wij niet
Samen gaan
Ik zeg
Dezelfde maan
Een stukje geschiedenis
Daar aan jullie gracht
Leer het samen
Daar ligt jullie kracht
De oudste Universiteit
Oudheid
Rechten
Vooruit
In dit leven
Deze wereld
Aan je voeten
Fijn julle te ontmoeten
Walhalla boven de wolken
Laat het…
Mensenrechtenvreemd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Land, mensenrechtenvreemd
Voetballen in een zandbak
Met temperaturen die geenszins zijn te harden
De Olympische Spelen
in de Chines' hoofdstad Beijing gingen ooit ook door
ondanks mensenrechten die
(met voeten werden getreden)
geenszins klopten
Net als in eveneens Qa-
tar is een vergrootglas beslist wenselijk
Regimechange, woord vandaag…
Heler
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 Indianenopperhoofd
Een wonderdokter die masseert
Waardoor het kniegewricht opveert
Een wondgenezer die direct
Een arm rechtzet die was verrekt
Een chirurgijn die alles wist
Als therapeut en internist
Was huidarts in een vorig leven
Reïncarneerde 'n keer of zeven
Nu, in het RadboudUMC
Geneest hij in een dag of twee
Een knie een voet…
EVEN ER UIT
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 Het rijdende bed
geeft een zacht tikkende klank
op maat van de voeten
der verzorgende vrouwen
die het voortduwen
de man ligt in spanning
beleeft met klamme gedachten
deze korte rit
door gezaghebbende gangen
naar de kamers van
verdoven knippen en snijden
achter grappen en gekeuvel
wacht de door wetenschap
en toestellen gemaakte slaap…
Haags kwartiertje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 .
_____________________________
Farmers Defence Force neemt
niet laf de benen
Zij steken met hun kop boven
het maaiveld
Wie waagt die wint - juist op het Malieveld
Hun blauw-wit-rood trapt ons
tegen de schenen
En wie staat met haar voeten
in de klei?
Plas' wil is wet, ook in de Háágse wei…
Ze schrijft
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
311 De dichter is vertrokken
naar de plek van haar dromen
ze reist haar pen achterna
door zwaaiende korenvelden
ondergaande zonnen
donderwolken en regenboog
ze schrijft verliefdheid
warme volle lippen
lichamen nooit meer koud
dezelfde weg te gaan
ze schrijft zon en volle maan
weerspiegeling van het water
stranden blote voeten
nooit…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Lucht stroomde in
en voeten vonden hun weg.
Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.
De vreugde raakte zacht
elke stap,
en ik liep,
ik leefde,
ik was thuis…
Paradijsvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Jij en ik wisten niet
dat ik je achtervolgde
door de storm en hevige regen
je voeten draalden geen tel
tromgeroffel en trompetgeschal
in mijn hoofd
jij baande je een weg naar jouw dansvloer
waar je alles had klaargezet
dit werd de belangrijkste voorstelling
op jouw muziek vloog je weg
in jouw unieke vorm
en terwijl ik je lichaam vasthield…
poort zonder slotbrug
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
5 de mond van het kind ligt open
op de borst die nog warm is van melk
stamelt de eerste keer over de huid
tranen smaken zout in de lach
de man loopt de laan uit
stappen hakken de grond die koud wordt
zij houdt de lamp brandend bij de muur
het hok ruikt naar stof
aan de voeten van de troon zit een jongen
schoon en zonder wapens in de hand…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 Aaneengesloten vacht
van blad en geur
Draagt ze van je benen
De gewelfde kuiten, dijen
En verleent je voeten veerkracht
Om op te wippen uit je muilen:
De allersensueelste `klik’
(die hoor ik!!!!)
schept tussen voet en muil een ruimte
Waar wel honderd mannenhanden tussen willen
En dat wéét je!!!…
Het onweder
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.991 Lise weifelt in 't besluit;
Doch aan d'arm van hare herder,
Zet ze, dringend aangespoord,
D'ene voet uit vreze verder,
D'andre voet uit liefde voort.
Duchtend 't bosje in te dringen,
Aarzelt, toeft zij aan 't begin;
Maar des bliksems schitteringen
Drijven haar er eindlijk in.…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 ijskoud zeewater van de brandingsgolven beroerd mijn enkels
harde wind doet fijn zand in wolken opstuiven
schelpen op de vloedlijn knarsen onder mijn voetstappen en
schuren de huid van mijn onbeschermde voeten open
ik ben niet de enige die vandaag aan het strand loopt
achter mij ontwaar ik ook enkele dik aangeklede figuren
die met de rug tegen…
Aan de andere kant van de muur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Aaneengesloten vacht van blad en geur draagt ze je gewelfde kuiten, dijen
en verleent je voeten veerkracht op te wippen uit je muilen.
Die sensuele 'klik' (die hoor ik!)
schept tussen voet en muil een ruimte
waar wel honderd mannenhanden tussen willen en dat wéét je.…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Ja, jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
tranen , ons bloed is vermengd
zo leef je straks in mij door
je voet blijft nu nog haken.
©17-11- 1999…
SCHOOLROUTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
841 gezond gekleed hoog geschoeid
van huis naar school langs Ford
en Coöperatie de kerk op afstand
door klokken mateloos geboeid
zoek ik hernieuwd de simpelheid
natuurlijk aanvaard node gemist
nu verouderen minder draaglijk is
pijnlijk de durende onzekerheid
van het bestaan mijn voeten gaan
op herhaling langs de hoofdweg
levensader van mijn…
Als ik aan je denk
gedicht
3.3 met 212 stemmen
62.574 Als ik aan je denk, als ik chipolatapudding
eet, bitterkoekjes, gevulde chocolade
en roomsoesjes en vooral slagroomtaart
en ook als wij samen aan tafel zitten
en we drinken dan een glas rode wijn
en ik asperges op mijn bord zie liggen
dan bekruipt mij een gevoel dat ergens
onderin mijn voeten begint, naar boven
tintelt tot aan mijn rok…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
mijn egel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 Met mijn blote voeten, over
mijn groene lentebedekking,
kwam ik behoedzaam dichter.
Jaren geleden, had ik dat puntje
ook al eens opgemerkt.
Nu was het er weer, met zijn
stekende vacht.
Een neusje in de lucht
en plots een bolletje op de vlucht.…
MEIREGEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.014 laat kopjes
hangen ziet op de begane grond
vloed aan regenwater dringen
bij rioolput de merel dempt zijn
gezang minder uitbundig soleert
hij bezwerend naar betere tijden
wisselvalligheid grijpt mijn lurven
neemt me stevig in de houdgreep
meiregen maakt dat ik groter word
boven mijzelf uitgroei het maaiveld
zie stoppels voel onder de voeten…
je gelaarsde benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
926 ik zag je in een zwaai
een hoofdomdraai
je keek me aan in een
verwachtingsvol begroeten
toch kende ik je niet
het was het ritme van je voeten
je gelaarsde benen die
constant mijn aandacht vroegen
want ik liep achter je
je lijf vertaalde in bewegen
wat jij had weg te geven
ik was op slag verliefd
in draai en zwaai
vergist het toeval…
Triptiek van een droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.006 Ik droomde van Omar de Dichter:
hij droeg wat rozen in zijn hand
en aan zijn voeten groeide lichter
een fris nieuw boompje, nét geplant.…
Ik aai je
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.252 Ik aai je wimpers, je voeten
Je oren en je neus
Je wangen en je haren
Ik aai de tranen uit jouw ogen
Ik aai de fronsen van bezorgdheid weg
Ik volg de lijnen
van jouw armen
Je handen, je benen
Je gezicht, je buik
Ik teken je
In gedachten onthoud ik je vormen
Jouw lichaam; mijn tekening van liefde
Ademloos ben ik, verward een beetje…
De ware rijkdom
poëzie
3.4 met 18 stemmen
7.001 Komt vallen we onze God te voet
Om deugd en heiligheid:
Zo wordt op aarde ons jong gemoed
Ten hemel voorbereid.
Dan krijgen wij die beste schat,
Die nimmermeer vergaat.
Dan lopen wij op het deugdenpad,
En schrikken van het kwaad.…
Nou Camp - beslissende strafschop
gedicht
3.5 met 422 stemmen
48.386 Hoe ook hij ontkwam aan
46 snelle voeten en de vernielzucht van de tijd.
----------------------------------------
uit: Kritische massa, 2001.…
in sluiers zoet van nacht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
934 in het griekse blauw
brak ik je glimlach
mijn ogen hongerden
te veel naar jou
we aten zon
en dronken wolken
je voeten zongen zee
in sprongen over golven
de avond viel
in sluiers zoet van nacht
de warmte gonsde leven
in zweet herwon de liefde kracht
ik keek je aan en
zag de maan verdrinken
de wind streelde je borsten
in het zilver…
Afstand bewaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
7.711 Dus stap ik uit te Y
en kom te voet weer thuis
bij de werkelijke liefste
die ik vrij,
die bijna winter is
en ondanks alle weemoed
sneeuw zal worden.…
Kattenleven
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.381 Op het zachte naaldenbed
aan de voet van de conifeer
komt een einde aan de sluiptocht
Het zoeken naar de goede plek.
Opgevouwen lig je, de ogen dicht
glanzend in de zon van tevredenheid
zelfvergeten in de luwte
van het eeuwige legergroen.…
een mooi gedicht
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.113 Een mooi gedicht
is los als room
niet opgeklopt
ruim in het vel
woorden als gordijnen
die de grond net niet raken
ruimte die je uitnodigt
binnen te treden
te rusten
zonlicht valt naar binnen
Naar binnen
zo ga je er doorheen
het gedicht zit nu in jou
je bent los
het klopt
je danst
waarbij je voeten
de grond net niet raken
je woorden…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…