2426 resultaten.
Rimbaud te Milaan ( 1875 )
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Beiden sliepen als twee
puppy's in hun nestje en het had weinig gescheeld
of de jonge Arthur was nooit verder gekomen dan
deze eenzame vrouw in een droevig, vervallen Milaan.
Helaas, hij wees haar af, want hij wist nog niet hoe
schaars geluk kan zijn. Arme knaap, had jezelf gegeven
inplaats van die verdoemde bundel!…
Kerstmis in mijn kinderjaren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.334 Wat waren we met weinig tevreden toen,
devoot zijn en bidden waren de plichten,
voor het naar bed gaan een kruisje, een zoen,
toch straalde geluk van onze kindergezichten.
Ik wou dat de kerstmissen nu nog net waren
als de eenvoudige kerstmissen uit mijn kinderjaren.…
Loverboy
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.061 haar joch ‘t toch verdiend
Dus stapte ze in bed..En deed het even
Ze had zo zijn geldelijke nood ingelost
en zich verkocht aan ‘t joch uit zijn klas
Toen bleek dat ’t haar meer had gekost
want erna moest ze vaker op het matras
Ze raakte aldus vervallen tot een slavin
zijn seksslavin voor de financiële winst
En had zij eens een keer wat weinig…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Ze waren slim, deden dom
Weinig mocht en alles kon
Niks verloren
Liegt het geraamte
De zwarte zon, mijn schaamte
Nee geen engeltjes
Magere Hein
Zit op schouders van bengeltjes
Roept mijn naam
Krassend geluid
Huid voor faam
In stilte schreeuw ik het uit
Je was hier eerder, altijd geweest
Het stroomt, blijft kleven
Daar stonden wij in…
Iets te veel.
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
628 Soms te verlegen of te dominant
Ik heb me zelf soms gewoon te weinig in de hand
Zo eet ik weer eens te ongezond, of drink ik wat te veel
Of ben ik weer eens te driftig, en roep ik dingen die ik niet wil.
Gewoon te vaak nog die jonge hond
Te vaak nog altijd die rebel
Te veel niet eerst denken,
En was mijn mond weer te snel.…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 iets toefluisterde
wat tussen muren besloten, en niet
voor dove oren bestemd, zijn ingang vond
in wat we later verdwalen noemden
en niet meer konden herstellen
de reden dat het universum bestond
middels communicatie, was ver te zoeken
en niet alleen monologen, die jij uit je
duim had gezogen, kierden tochtig
achter nutteloosheid van weinig…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Weinigen horen mijn orders en ik vaar door de morgen,
vaar door de nacht en ga voorbij de grenzen...
Want de vrijheid zal komen, sneller dan je had verwacht.…
Nooit verlatend zonder groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Veel geleden, te weinig gebeden.
Zijn het de tijd en gedachten die verder reden.
Ik blijf maar kloppen, niet te kunnen verkroppen.
Dat tijd en pijn niet kunnen, niet willen stoppen.
Geleefd hebbend met een laatste kracht
Viel ik terug in een steeds langer wordende nacht.
Daar zag ik een vrolijk gezicht: de dood die lacht.…
Soms droom ik wel eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.379 Soms droom ik wel eens
dat sommige vriendschappen
al bestaan ze nog maar veertig jaar
nooit verloren zullen gaan,
maar ja, dromen blijven dromen
en ik weet het maar al te goed
wat de tijd met schepen, bloemen doet
met op dat vergankelijkheidsprocedé
heel weinig uitzonderingen
als je ’t wilt geloven.…
Vivat mijn schat, mijn spinnerad!
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.539 Zo 'k weinig win, 'k verteer nog min,
En de armoe sluipt mijn huis nooit in.
Ik ben tevreen bij mijne stand
Meer dan de rijkste vrouw in 't land,
En gun haar geerne pronk en pracht,
Van wijd en zijd haar toegebracht -
Mijn spinnerad, dat is mijn schat!
Vivat mijn schat, mijn spinnerad!…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Deze weinig oorspronkelijk laag is
achteloos en onderhands
en met de moedwil tot veredelen
door vele passanten aangebracht.
Aangedrukt en niet onderhouden
blijft het door zwaartekracht liggen
Door ondeugdelijk licht ontsnapt iedere mate van belang.…
TERUG
poëzie
5.0 met 8 stemmen
3.303 Zalige lieden, al
te argloze mensen,
weinig begeerde gij,
groot was uw hert!
- Kon het maar helpen, met
wenen en wensen,
weer at ik roggebrood,
naast u, aan 't berd!
28/1/1879…
De familie piggelmee - eerste verhaal / tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Bij het rollen van de golven kent het leven
weinig mot, kabbelt tussen eb en vloed,
een rustig dwergenleven in een omgekeerde
bloempot. Zo gaat het mannetje dagelijks
jagen in de duinen aan de zee, schiet zo
mogelijk een konijntje voor hij thuiskomt
bij het aanvangen van de middag-thee.…
Herzl en Hechler
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 Het beloofde land ligt daar waar wij het dragen
Een verschansing tegen de barbaren
De pogroms en de oppressie van de tsaren
Een herkansing voor het nageslacht van Zion
In een door de diaspora gebolwerkt bastion
Ware het niet wegens die excentrieke
Eschatologisch calculerende Christen
Zou ik een obscure scribent zijn geweest
Waarvan weinigen…
Oudere mensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Er wordt veel te weinig,
aandacht aan besteed.
Helaas komen ze dan vaak in een
verpleeghuis
terecht,
maar daar blijft het dan niet bij.
Het gaat zelfs
zover dat iemand zes keer moet
verhuizen van verzorgingstehuis,
naar verzorgingstehuis in
vier maanden tijd.…
Water het nieuwe goud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
415 om de gejatte zeebodems te beschermen
leggen we de dijklatten steeds hoger, maar
reserveren te weinig voor waterreservoirs
om water, water, water op te vangen
te bewaren te koesteren als goud
op de plank in de kluis bij de bank
want water blijft de bron van alle leven
bruisende sprankelende ziel van de aarde
ontspring dat mooie waterballet…
DE EENVOUD VAN HET 'GOED'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Ik ben gewend weinig ruimte in te nemen
Maar dan doel ik vooral op het praktische
Het stoffelijke, het materiele
Kan heel goed en lang op m’n eentje zijn
En heb dat jarenlang bewezen
In mijn campertje, mijn volkstuinhuisje
Maar geestelijk vul ik een grote zaal
ook in heel kleine kring val ik op
Dat is geen verdienste
Dat is gewoon mijn eigenschap…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt
haar vingers, verschoten kruit, over asfalt,
klauwt tegen muren, terwijl zaad als jonge
sneeuw aarzelend door de lucht gaat. Loos
kroost dat eenmaal gedaald een ander of niet;
zo niet deze slak die onverzettelijk bedaard
zijn weg uitstippelt. ‘Ga maar,’ zeg ik, ‘het is
zomer.’…
over het verdelgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 en het licht valt uit
3. van de schrik de plaat hapert
4. koeienprikkeldraad heeft het land aan
5. regendruppelvluchtcorridors ontstaan aldus op het raam
6. uit torsie en buiging samengesteld
7. herkomstdislocatie, adem stokt
8. tandwielen, riemschijven, hefbomen
9. naar de volgende eeuw (i.t.t. de volgende)
10. het zeepaardje heeft maar weinig…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 verschijnen
en voorjaarsbloeiers in de herfst weer verdwijnen
hoe mooi verfde Hij de vlinders en de bloemen
en liet Hij de steekmug boven een waterplas zoemen
hoe meer en meer ik om mij heen begin te kijken
hoe meer ik uw grootheid moet loven en prijzen
dat ik een miniem deeltje van Uw schepping ben
en het heelal zo oneindig dat ik er weinig…
Wensen voor iedereen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 krantenkoppen
geen ouder die zijn kind nog slaat
natuurlijk wens ik ook gezondheid
meer rust en minder stress
dat eenzaamheid zal verdwijnen
en voedselbanken op de fles
of gewoon zomaar wat regels
een hartenkreet of een gedicht
voor wat steun in donkere tijden
weer een lach op ons gezicht
ik weet wel, dat van al die wensen
vaak weinig…
Droë Sémillon & Viognier
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
318 fruitig tussen al het fee
staat mien kop te gloeien wor ek sta
Ek sta op disse sait soms houtgerijpt
as sauvignon fris, stuvend van karakter
met tonen van hard gras en tropisch fruit
soms mild tussen de fee van chardonnay
Soms word ek tussen drijfsant
fan de kaap
en tafelberg as pittig rode droë
in elokwente skaal van een tot tien
met weinig…
Blauwe sferen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
194 Drink die borrel nu maar op,
het is maar één slok te veel—
voor alles wat er te weinig was,
nooit in evenwicht geweest.
We hijsen je wel weer aan boord
als het schip eindelijk gaat varen.
Het kan niet meer veranderen;
wat te laat is, komt nooit te vroeg.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 De muren van de flats zijn kouder nu,
een kille huid van steen die ons omsluit,
en de weinige bomen die we hebben
verliezen hun bladeren zonder haast,
alsof zij weten van de tijd en het verlies.
Het sterft in purperen gedaanten op het plein.
Het groen dat in de zomer
zo dapper door het aardoppervlak brak,
is nu moe en trekt zich terug.…
SperMA, GamMA en HeMA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Hoe zou het nu komen?????
dat mannen, dat vaders, verwekkers
zo vaak in het ongelijk worden gesteld
als het gaat om ook hun biologische kinderen
inzake omgangsregelingen, verzorgende taken
zou het in het gegeven kunnen liggen van de maagd,
de christelijke maagd Maria, zwanger van het kind Jezus
maar geen seksuele geslachtsgemeenschap gehad…
manisch depressief
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.614 Op je mond liever een glimlach dan een chagrijnige blik
Zelfs geen lucht meer van het lachen geeft je nog een stoere kick
Als je altijd zit te mokken mieren melken matennaaien
Dan zul je in je leven toch maar weinig vrienden zaaien
Liever lieve dingen ookal doet schelden geen pijn
Beter maar geen ruzie lokken niemand vind dat fijn
Hij is manisch…
BejaardenThuis .....
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.091 Kamertjes aan weerszijden
'n rollator voor elke deur
weinig leven in de brouwerij
een nare etenslucht geur
In de recreatiezaal
jaja, zo heet het écht
zitten mensen aan tafeltjes
ze hebben het niet zo slecht
Uiteindelijk zitten ze warm
'n dak boven hun hoofd
een warm bed, een eigen plek
maar de lach in hun ogen is gedoofd
Af en toe…
Nachtval oorlog 1-3
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
977 Richting Margraten
Welke meidag ook de vijfde is
doet weinig toe of af
aan elk verdroogd gemis
en elk verwaterd graf.
De trein die ik bereis neemt
altijd nog soldaten mee.
Ze zijn van dood verdacht, verkleumd
van dood en dodelijk gedwee.…
De gevoelens van een jongeman
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
2.194 Mijn gevoel
Daar sta ik dan, met m'n grote bek
overtuigd van eigen kracht, mij maken ze niet gek
Maar dan gebeurt het toch, heel stiekem en heel snel
de boog ineens ontspannen en het suizen van die pijl
Een doffe plof, een roze wolk en die warmte ineens
slapeloosheid, weinig honger, hoe komt dat toch opeens?…
Kerst 2002
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.239 bouwen
Ze stralen van plezier en geluk
Ik wist ook niet dat ik zoveel van je kon houden
Want mijn Kerst 2002 is echt stuk
Maar in 2003 zullen we wel weer verder zien
Hopen op een Gelukkig Nieuwjaar
En ja het zou kunnen, misschien
Ik zeg tegen mezelf blijven hopen maar
Mijn cadeau voor Kerst kan ik echt niet bedenken
Dat doet er ook maar weinig…