Alle inzendingen over wild

6020 resultaten.

Sorteren op:

vogel

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.333
De bomen kregen een betekenis die zij nog zacht gebarend wilden weren, maar 't noodlot was niet meer te keren; een vogel streek klapwiekend in de wildernis van takken neer en nu hij roerloos zit (het licht wordt zo benauwend wit), denk ik aan dood, verrotte geur van blaren, hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…

Geitenhart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
In zijn hart woonde een wilde geit die droomde van het paradijs dus besloot hij erheen te gaan en het was groter dan gedacht Hij keek wekenlang uit naar de allermooiste plek om te gaan wonen, tot hij op een dag de grens naderde, een muur van bergen, en hun gewicht vulde zijn benen, hij kon niet verder en bleef waar hij was zonder antwoord…
Zywa13 juni 2019Lees meer >

Het Jongetje

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
als jongetje veegde ik de snot aan mijn sok of onderkant schoen zoals zo veel jongetjes dat doen en ook schreef ik daar met m’n vinger al de waaromvragen die ik had voor God waarop ik een antwoord wilde toen en toch en toch ondanks al de vragen waarop steeds geen antwoord zou ik het precies weer zo doen want immers niemand…
catrinus6 augustus 2019Lees meer >

praten is niet nodig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
een gedicht zijn slechts wat woorden op een rij gezet goed overwogen keurig gerangschikt of als wild bouquet herinneringen zijn slechts wat beelden flarden van geweest ze kunnen overdonderen maar ook verwonderen als een pakkend gedicht die je leest een wijze les een warm hart besef van tijd verzwijgen is niet nodig spreken…
Erna Kagenaar14 september 2020Lees meer >

Wanen van de dag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
De zin die wij allen geven willen maken we gek met wild nieuws, dat geen nieuws is maar waan. Onzin, dat waan geworden is. Van alle dagen. Van deze dag. Zo veranderen we in waanzinnigen. Zo worden feiten complotten. Zo ontstaat waanzinnigheid. Gelukkig vallen de schellen, van vele verblinde ogen.…

Het oude woud

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Stilte antwoordt, geeft de beek stroming, maakt de boom vol blad, vult de wilde raat met honing. Hier lopen wij, vrij van stenen, vrij om stil te staan bij het oude woud dat voortleeft in deze groene long tussen twee wijken.…
John Loopstra26 september 2020Lees meer >

mooi vooral

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
toen hij de blinden wilde sluiten zag hij drie kraaien in het gras iemand bracht een onheilstijding de trage tijd strekte zich verder en verder uit iemand werd een ongeluksbode die een mantra in Largo sprak dat in tijden van leed verzacht de lijkschouwer veegde zijn voeten hij wist wat te doen de dood blijft onder elke andere…
J.Bakx30 september 2020Lees meer >

Zeffe doen (Zelfstandige Zonder Personeel)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
'Zeffe doen', zei ik en ik brandde mijn vingers ik was een grote meid, ik wilde alles wat mijn broer mocht Als ik zin heb, rijd ik naar Parijs op mijn Norton, in mijn leren jas met toegedichte emblemen de scheldgedachten van bange mensen die me mijden ongeschikt verklaren en mijn beurt overslaan 'Schaam je', zeggen ze maar ik…
Zywa8 december 2020Lees meer >

Bella Odonata

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
kaarsrechte ranke lijfje gespikkeld en gestreept en om het uiteinde van je staart siert jou de blauwe band en dan die doorzichtige vleugels weefsel van flinterdunne kristallen draden waar de zon doorheen schijnt in een kader had ik je willen vangen met maagdelijk witte bloempjes zodat je onderdeel zou zijn van mijn schilderij maar jij wilde…

dromen in wit

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
de zon was zich vergeten er was niet één zuchtje wind wolken hingen in files boven, in't blauwe gebint ik kon altijd tekenen met wolken drijvend op een vlaag een figuur of wat ik wilde maar vandaag was alles vaag het uur hield halt, de dag stond stil de lucht kon zo niet blijven tot ineens het grijs wit kleurde en jouw beeld boven kwam…
ad nouwens9 november 2021Lees meer >

De vissen vliegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 401
De grote zee schuimt onstuimig De schepen worstelen zich er doorheen, duiken steeds weer op uit de golven op weg naar de haven die het wilde water temt De vissen vliegen uit de handen van de schippers snel aan wal, tot hoge stapels onder de bruinrode hemel van de ondergaande zon en de schepen veren op Aan de donkere horizon droomt…
Zywa26 november 2021Lees meer >

Aardse essentie

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 424
ik wilde zo graag de zorgen van jouw gezicht wissen je handen pakken om samen weer energie te gaan delen de lift omhoog naar nieuwe horizonten of omlaag naar minerale bronnen het leven genieten in aardse essentie de warme geosfeer die in eigenheid geluk geeft dat in zeer ruime mate voorradig is omdat wij die spirit rechtstreeks…

Stille Meeuwen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
hier in het mij zo vertrouwde UMCG hangt tegenover mijn bed een poster van plafond tot benee van boven zee zwevende meeuwen hoog langs het zwerk vannacht namen ze mij met zich mee ik voelde de wind als het föhnen van mijn haren en onder mij de wild opspattende woelige baren en toen ik wakker werd van het tijdens het nachtelijk uur beleefde…
catrinus30 september 2022Lees meer >

Het besluit om lief te hebben

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Nergens specifiek op uit Er hing najaar in de lucht We kwamen samen in een zucht En er lag een besluit Voor minder deden we het niet We wilden immer leven Uitgekotst of ingewreven Het hele lied Dan neemt ze ongewild de benen Laat haar gaan omdat het moet Leeg tot in je tenen Een ieder gaat het goed Behalve misschien die ene Gemis…

zomerende weide

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
of ben jij nog altijd voor mij een verre moeder ik voor jou een breekbaar kind zijn wij elkaars gemis elkaars ontbreken ik je molen jij mijn wind laten wij dan maar de wilde wintertuin verlaten de verdwaalde lichten in het duister de gestolde lavastromen de blauwe bloemen en samen in tijdeloze traagte terug naar de zomerende…
KarelMaria23 januari 2025Lees meer >

Verboden vrucht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 313
Zij kwijnt weg in stil verdriet, Hunkerend naar zij zo verlangde, Wat zij wilde, kreeg ze niet, Haar gemoed zo zeer prangde. Zo gaat de tijd aan haar voorbij, Tot op zekere lentedag, Een heer op jaren kwam langszij. Zo proefde ze op haar oude dag, Van d’verboden vrucht, Die zij nooit meer had verwacht.…

Zie mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 362
In de mensa luisterde ik naar de gesprekken aan tafel Een van de studenten stelde me vragen en hij vroeg me mee Ik ging mee, ik wilde een beslissing, een relatie voor de rest van mijn leven Als voorschot wende ik aan zijn gezelschap Af en toe lichtte ik een slip van mijn gedachten op en nog steeds probeer ik hem duidelijk te maken…
Zywa18 december 2025Lees meer >

Bevrijding

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Ik ben echt de man die ik met open ogen in de spiegel zie, ontdaan van zieligheid en, wat er ook gebeurt ik ben nu vrij, mama mooier dan de man die jij wilde zien, die ik was omdat alles dan gemakkelijker leek maar die nar ben ik niet meer, ik begin opnieuw desnoods zonder jou Je hoeft niet te huilen ik wil niet meer dat ik nooit…
Zywa2 januari 2026Lees meer >

Morgen Witte Donderdag

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
Hij wist dat nu het einde zou beginnen 't verraad, verloochening en pijn, maar wilde afscheid nemen en nog leren wat het betekent echt beminnen. Een teken liet Hij na, in brood en wijn, en hoe zijn vrienden Hem konden gedenken. Dat doen de priesters nu, die bij ons zijn en die we dan vandaag ook willen danken.…
Adeleyd1 april 2026Lees meer >

De witte wieven*

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.477
Met een slingerende rinkeling tinken klokjes door de wilde schokken, magisch voort en almaar voortgetrokken zwiert de kring.…

Kijk in je hart en je zult me zien

hartenkreet
1.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.553
Als een bliksem viel het nieuws mijn leven binnen Wilde zoveel zeggen maar wist niet waar te beginnen Terwijl jij jouw zonsverduistering voor je zag Leefde ik verder, zonder iets te vermoeden die dag De dood kwam op je af als een losgeslagen wild beest Het is een wonder maar jij bent het lot te slim afgeweest Mijn engel, vergeet alle ruzies…
Tulay28 december 2002Lees meer >

afscheid

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.335
Denk terug aan mij als ik ben weggegaan Vertrokken en door weemoed overmand Niet langer voel ik nog de warmte van je hand Die mij deed aarzelen als ik wilde gaan. Denk terug aan mij zoals ik ben geweest Met jou vaak een van lichaam en van geest De bossen waar we liepen hand in hand Bij maan de duinen en het strand.…
Jaco vd Reest26 december 2006Lees meer >

Streekverhaal

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 784
Een reisadvies ten lange leste: Ga desnoods naar Sneek, maar nimmer naar het wilde Westen; 't is een boevenstreek.…

[Roeshoofd hemelt]

gedicht
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 19.447
Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde en sprak mij aan om hiervandaan te gaan maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mij in gesprekken die ik al zo vaak gevoerd had zonder zicht op toonzaamheid of zelfs maar dunne trucs waarmee je doorgaans een kapotte nacht doorkomt.…

Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek

gedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 13.218
Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde en sprak mij aan om hiervandaan te gaan maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mij in gesprekken die ik al zo vaak gevoerd had zonder zicht op toonzaamheid of zelfs maar dunne trucs waarmee je doorgaans een kapotte nacht doorkomt.…

Diepzinnig ratelen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
( voor Simon Vinkenoog ) Hij wist zoveel, die drukke man, ik vraag me toch wel af of hij het zelf bevatten kon, maar toch, hij viel maar door, dat woeste water, bedolven raakte ik, bedolven, een lawine van invallen, uitvallen en muizevallen, gevuld met vette kaas, voor wie maar happen wilde, de ijzeren klem verbrijzelde je nek, maar goed…

Merel

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Ze wilde kijken bij haar belaagster in de isoleer. En voor het eerst sinds ze hier werkte was ze bang. Voor haar eigen veiligheid…. Dat wilde ze niet nog een keer.…
Fairouz28 september 2009Lees meer >

Als onze kinderen niet meer gaan.....

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
Natuurlijk probeerden wij ons geloof over te dragen We wilden onze kinderen graag voorgaan in ’t geloven Dat hebben wij indertijd bij hun doop mogen beloven We wilden graag antwoorden op alle geloofsvragen.…
Fedde Nicolai10 februari 2010Lees meer >

Geen zegen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
Over koningen die niet wilden leren, en keizers met al hun eigenbelang? Zij regeerden allen met harde hand, dát wel, maar vaak zonder verstand. Het tij dat niet meer wilde keren, maakte het gepeupel onzeker en bang. Regenten die het niet konden laten, regeerden bij de macht van granaten.…

De kranen

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.179
Maar langs hoge hemelbanen pelgrims in hun grijze dracht, trekken daar de wilde kranen en verdwijnen in de nacht. ------------------------------- uit: Gedichten (1939)…
Arnold Sauwen30 augustus 2026Lees meer >