28805 resultaten.
Zonnebloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Zonnebloed gutst
over een spiegelgladde zee
naar de ingetogen kust
en brandt de cadans
uit mechanische ijver
van klerken op het land
waar het vloeibare goud
door de loopgraven van
ingesleten patronen danst
de weerlozen smeden
broze pijlen en richten ze
zacht op het zonnehart…
Bloei maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 heb ze geplant
dichtbij en
in het verre land
zaden die
voornemens dragen
uit mijn rugzakje staken
in het zand
bij duinen en strand
waar zee ze drenken kan
in de zwarte aarde
van het binnenland
op heuvels zonnigste kant
ik zal ze verzorgen
mijn voornemens op rij
bloei maar dan kan ik ze voorbij…
gedichten.nl
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
451 natuurlijk zal ik wel weer
een gedichtje schrijven
maar of het ook daadwerkelijk
gelezen gaat worden
dat valt nog te bezien
er is een teveel aan dichters
een overvloed aan dichtzucht
en een enorme hoeveelheid verzen
zoveel zelfs dat we dreigen
onder te gaan in die onstuimige
zee aan grote woorden...…
Zoals jij...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 de zee
ik zag haar huilen
in zilvertranen
drijvend naar de kust
zover van de einder
zoekt zij naar rust
zoals jij…
die tussen grijs geglinster
naar witte zeilen zoekt
zweefvogels in wolkenstrepen
naar de verbinding
van eens en ooit
in een zeker weten
van niet meer
nooit…
(Voor Liesbeth)…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 leegheid
laat het
rode bankje zien
het verlokkend
rood is zinloos
niemand wil mee
diep in die
grote blauwe zee
de sleutel van de
grote klemmende
rode deur
ligt op de bodem
wie goed zoekt
zal niets vinden
de sleutel
wacht…
gedichten.nl
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 natuurlijk zal ook ik wel weer
een gedichtje plaatsen
maar of het ook daadwerkelijk
gelezen gaat worden
staat nog maar te bezien
er is een overvloed aan dichtzucht
een teveel aan dichters
en zo'n hoeveelheid aan verzen
zo zeer zelfs dat we dreigen
onder te gaan in een enorme zee
aan veel te grote woorden...…
KOMENDE SCHEPEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.556 Ik zit aan de zee in de donkere nacht.
Met ogen als vuurtorenlichten
Tuur ik naar verre kusten en wacht,
Op overzeese berichten.
Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar
Naar schepen die langzaam komen,
Met lichtende blikken zoek ik naar
Het schip uit het land mijner dromen.…
Zeeën van zorgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
853 Eenzame traan in een zee van zorgen,
verborgen achter gemaakte vrolijkheid.
Iedereen loopt door,
maar ogen verraden de waarheid.
Het doek valt,
naakt en kwetsbaar sta jij daar.
Ik wil helpen,
je vlucht.
Machteloos kijk ik toe,
hoe einde nadert.…
ik had een droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Ik had een droom
Over een sjaal, die waaide weg
Over een schreeuw, die weerklonk
Over golven, die het zand overspoelden
Over een zee die ruiste
Ik had een droom
Over bloemen, die geurden
Over dieren, die dronken
Over paden die elkaar kruisten
Ik had een droom
Over twee mooie ogen
Over een vriendelijke lach
Over een liefdeskus…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
zag je
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
520 zag je hoe kalm
de zee werd toen
de wind zich terug trok
hoe luidruchtigheid
oploste in stilte
zag je hoe zacht
achtergebleven vogelveren
zich lieten vallen op
de platgetreden grond
van het verlaten strand
zag je hoe stil
het werd toen
de meeuw het verloor
van de elementen
en strandde op het zand…
Getijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 er knagen voorwaartse
stranden aan mijn kleine
schelpenhuid, zo luid
als tijdloos verzanden
als hellevuren branden
of groene weiden van
mijn gemoed, ga ik op de
vlakte langs eb en vloed
met deze stroming mee
er velt een avondgericht
een doorschijnende zee
van eeuwig bloesemlicht…
aydin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 gisteren nog
speelde het kind
uitgelaten met zijn vriendjes
zijn vader en moeder
in het zand langs de zee
zonder de last en de zorgen
van toekomst, de hoop
van de overkant
liefdevol werd hij
toegedekt toen hij
moe van het spelen
in slaap viel
na de overtocht
sliep hij nog
met zijn gezicht in het water
werd hij niet meer wakker…
Spektakel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
441 Wederom waait de woeste wind
zwelt aan tot een zuidwester
op zee verrijzen schuimkoppen
schepen dansen mee
op muziek van
wind en water
de zon verschuilt zich achter de zwarte wolken
weigert het spektakel aan te zien
haar taak ligt later.…
Alleen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
717 Ken geen vrienden en
ben niet op een doel gericht,
alsof ik alleen op zee ben
zonder een kust in zicht.
Ben een bekende van stilte,
gezelschap is aan mij vreemd.
Als ik een vriend moest opnoemen
heette hij vast "Alleen"…
moeder natuur
hartenkreet
5.0 met 291 stemmen
682 o, moeder natuur
rein en zo puur
de wind en de zee
spelen gedwee
met aarde en zand
scheppen een band
de zon en de maan
een storm of orkaan
bloemen die bloeien
dieren die stoeien
ze laat alles begaan
een hemel op aard
is er ontstaan!…
Tweeling
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
787 De rozenkrans omlijst haar fraai gelaat
Het paars gewaad laat grote delen bloot
Een tweeling kwam uit haar serene schoot
waar slechts een enkeling naar binnengaat
En op de achtergrond toeft kalm de zee
Devote prent: Maria Beyoncé…
de horizon voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 maagdelijke vroege ochtend
voeten in het mulle zand
waar meeuwen op 't nog lege strand
In verwachting samenscholen
loop ik op mijn schaduw mee
tot in de kabbelende zee
Stilletjes glijden witte zeilen
onder blauw met schapenwolkjes
aan de horizon voorbij
...…
Eenzaam tussen velen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
475 Een druppel in een zee van water
die ene korrel in de zandwoestijn
dat naaldje in een bos met sparren
de ijskristal in de reuzengletsjer
die ster in dat eindeloze heelal
een seconde in die eeuwige tijd
soms kun je toch eenzaam zijn
tussen al die drie miljard mensen
zoekend naar een zielsverwant…
Wat zeg je dan...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 ze zeggen dat het mooi is
daar
omringd door een immense zee van liefde
daar
weerzien met hen die op jou hebben gewacht
al daar
terugkijkend op jullie mooie leven
vanaf daar
het voor altijd waken over jouw geliefde Pia
vanaf daar
stuur af en toe een seintje, dat je voor altijd
dichtbij bent, voor haar…
braaklust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Dit velijn is het zijn
het blakende blank braakt de leegte
je kan er alleen nog een streep onder trekken
maar je wist niet dat alles eronder verdrinkt
omdat je de einder van de zee getrokken hebt
wat rest is een paar rondjes schetsen
ten teken dat wij bar eiland zijn
en de overzet achteraf…
Troost
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
744 Uitgesteld rouwen
Soms weken later,
soms maanden,
zelfs jaren
Omdat het niet eerder kon
Te onverwacht
Of juist verwacht
Te pijnlijk
Geen ruimte voor de pijn
En is die ruimte er dan wel,
een tsunami aan verdriet
waar alleen de donkerblauwe zee
troost biedt…
Droom bij de rivier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
456 Er was laatst een ontketende
in die vreemde droom
bij de onstuimige rivier
een mens niet langer slaaf
van het getekende verleden
Hij zag beladen schepen varen
naar de oude haven bij de zee
in het deinen
van het water
in het dromen
over later
ging de toekomst
langer mee.…
Laurentien een Saaie Doos?
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
623 En van gedoe rondom mij was nooit sprake
Ja, ik ben recht door zee, kom snel ter zake’
Aldus sprak Laurentien, geraakt en boos
Grensoverschrijdend noemt men haar gedrag
Voor toeslagouders wel een hard gelag…
Adjudant
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
129 Ik meen dat jij er niet echt tegen bent
Zo'n macht die ons te land en zee bewaakt
Waar jij als krijgsheer ook deel van uitmaakt
Want of je het nu wel of niet
ontkent
Voetbal is oorlog, zeg ik zonder oordeel
Al heb dat nadeel ook wel weer
z'n voordeel...…
Renesse - Schouwen-Duiveland 2
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
128 'Glorievolle maan,
ik trek je dichterbij,
laat je schitteren
in een zee
van fluwelig donkerblauw,
in een bed
van schuimkopwolkjesdons',
denkt de fotograaf.
Die staat onderaan,
in het natte zand
van het strand,
overweldigd door schoonheid.
'Kan ik die vangen
in een foto? Deze?',
vraagt hij zich af,
terwijl hij afdrukt.…
Eb en vloed
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
164 Waarom treur ik
om de afstand tussen
de duinen en de zee?
De zilte golven kussen het zand
bij elke ademhaling van de nacht.
Je bent een onbekend mysterie, zeg je?
Nee, jij bent het geheim dat mij naar mezelf toe drijft.
Wat ik zoek, zoekt mij.…
Ik geef ze de zee van ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
653 Ja, en als er gedachten
opkomen in mijn hoofd
geef ik ze de zee van ruimte
van de uitgestrekte velden
die ik voor me zie.
Langzaam en voorzichtig
vliegen dan de gedachten weg
want ze hebben hier geen thuis.…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 '
ter schone zee, - ter levenszee!
De kloeke maat, met glanzend oog,
aanschouwt de grootse oneindigheid,
oneindig diep, oneindig hoog,
oneindig ver in 't vlak verschiet.
Maar hij, ten drieste kamp bereid,
- want vrezen, aarzlen kent hij niet -
voert eindeloze geestdrift mee
ter wijde zee, - ter levenszee!…
Aan het strand%
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
180 Weids is mijn uitzicht over de zee,
Meeuwen kijken met me mee,
Golven rollen op het strand,
Rallen tekenen letters in ’t zand.…