3244 resultaten.
Sonnet het orgasme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.180 er bestaat een kunst van het beginnen
zoals de zon opkomt bij blauwe lucht
welkom geliefde met uw warme zucht
laten wij elkaar compleet beminnen
trage streling over een zee van tijd
met golven die zich kalm verroeren
zoals een lied emoties kan ontroeren
vlammende lichtjes in de ogen vleit
sneller zweven door twinkelparadijs
en sterren…
In een sprakeloos troosten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 wij lopen in een zon
die zonder woorden schijnt
voelbaar is de diepe pijn
in de koude vingers van je hand
lijken te verdwalen
in de openheid van strand
waar golven onze sporen halen
in het verbreken van de band
wij zijn gaan zitten op het zand
in een sprakeloos troosten
scheren meeuwen sierlijk over
schreeuwend naar het land
zacht…
herfst als staar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 gul legt de wind haar woorden
over de koud belegde akkers, vorens
liggen als zware golven op het zwarte klei
de dood is in aantocht
toch lijkt het sterven minder zwaar
als ik het album terugzie van jaar na jaar
het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden
doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer
ik het groen zie verteren…
Met open ogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
490 Loop over blanke strand mijn kind
En hoor in regelmaat der golven
Het verhaal wat geen mens verzint
De geheimen op de bodem bedolven.
Loop over de wereld met open ogen kind
Zie de schoonheid om je heen
Pracht die iedere mens bijna verblindt
Dit alles kregen wij voor niets te leen.…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 Het zijn twee uitersten
de eenvoud en de diepere lagen
sommige mensen zijn snel thuis
wanneer ze de stilte van de zee bezoeken
ik zou niet in de schoenendoos
van die zeldzame dichters willen kijken
want ik voel de serene eenzaamheid
als ik in stilte aan de dood denk
hoe mijn vader is heengegaan
zonder ooit op de golven te varen
met zijn…
De zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Als de zon schijnt, zie
ik je blauwe golven schitteren.
Zee, zo fascinerend mooi
Natuurlijk ben je
soms eigenwijs.
Er komt een moment dat ik
niet meer bij je zal komen.
Hopelijk zal het nog lang
duren voordat het zover is.
Jij zal altijd blijven stromen,
maar voor mij zullen er dan
geen voetstappen zijn
Langs jouw mooie
vloedlijn.…
Echoloze muziek
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
524 blijft
mimisch schouwen
ik dans en zing
grap en grol in
gefixeerd zijn door
alleen mijn eigen ding
toch voelt de zaal
de leegte die ik
speel als in een schilderij
zonder warmte en kleur
waar echoloze muziek
emoties beperken
ik dacht in jou
het ijkpunt te vinden
voor mijn strapatsen
maar zij zijn gelijk het
zielloze kreuken van golven…
Het strand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Slechts de golven kwamen
stuwend aan land.
Merendeel van de mensen zei: 'goedemorgen',
dat is niet vanzelfsprekend.
Je voelt je dan ook niet
alleen.
De wandeling deed mij goed!
Vrijheid, het geeft je
zoveel.
De zee, enerverend
voor mens
en dier.
Natuurlijk moet je blijven oppassen,
want zij blijft toch… verraderlijk.…
Nooit te ver.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
395 waaruit telkens weer
een hoopvol wijsje klinkt
goed van wil en met een
open mind van tijd, zonder
vooroordeel zal worden
gewogen, geeft ze de maan
een nieuw naam, ze ziet
het lichtend evenwicht
door de wimpers van haar ogen
vol vertrouwen de contouren
van komende verandering
ze leeft binnen handbereik
als scheepje op de golven…
Wees gerust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Tijd slacht soms dromen
slaapt niet voor alles klopt,
al baadde alles ooit in liefde
ritselden ook hogere kruinen
daar bij de duinen dicht aan zee
golven nemen nu herinneringen mee.…
Te koud om weg te gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
772 Hij dacht daar drijven woorden
Op het water die niemand voelt
Ze gaan kopje onder dacht zij
Golven bedekken koude taal
Dacht zij er is hier niemand nog
We wandelen alleen
Langs rechte lijnen
Hij dacht wat als we nog een keer
De kronkelpaden nemen
Bij de zoute druppels op het zand waar zij dacht
Hij dacht nooit meer aan die dag
Toen ze binnenkwamen…
Perpetuum Mobile ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 Laten we dansen op de tonen,
van het zoete leven met elkaar,
in een eindeloos ritme, tussen
onzekerheid en geborgenheid
laten we flaneren over de toppen
van werelds golven, op een wankel
surfboard van de lusten en de lasten
balans zonder werkelijk gevoel
vanzelfsprekendheid ontstaat niet
zonder reflectie van de eigenheid
dus laten…
Vermoeden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 schrikbeelden verdragen,
loochenen als non-existent
Door het krijten is mijn zicht beloken
Langzaam vervagend schimmig bestaan
Gedachtenflarden resten, haast tastbaar
Achter iedere deur vermoed ik jou
Blijvend verloren, alle sporen gewist
Een schreeuw gesmoord, een snik verstikt
Door ijdel vermoeden verzwolgen
In de golven…
Bloemenwals aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Decemberwind blies onze wangen rood
We vierden dit jaar kerstfeest in Ter Heijde
Met luchtruim-engelkens aan onze zijde
De golven bruisten, gaven vreugde bloot
De honden voelden alles feilloos aan
De stemming en de blijdschap van hun bazen
Bij het hotel konden je houten klazen
Ter ere van Tsjaikovsky niet ontgaan
En in de kribbe spartelde…
't Was maar een droom...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Grote golven spoelen over straat.
Kletsnatte schapen steken over,
naar een stukje grasland over een sloot.
In de verte zie ik jou.
Ik zwaai en roep naar jou.
Je kijkt niet en loopt snel verder.
Verder van mij vandaan.
Waarom, het doet zo zeer.
Dus roep ik weer.
Je reageert niet meer.
Er staat een auto,
Blij klim ik erin.…
Zeearmen voor zeegodinnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Aanstormend
Belandt zij zonder
Chicanes aan land
Donderend en denderend
Extravert
Frenetiek de
Gretige gulzige golven
Hoorbaar hongerend
Intimideert zij
Jubelt zij haar
Kolkende klaagzangen
Lyrisch haar landschap
Mooie maanzieke reuzin
Neptunus maant haar tot kalmte
Oeverloos opent ze haar
Panorama’s deze non-
Querulante…
Knooppunten
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
502 brekend
toont aarde
zijn innerlijke
kracht waar macht
dat snel heeft
toegedekt met
monumentaal
de plek zendt
golven uit die
verbindingen
vormen met
een geometrisch
netwerk dat reikt
over de wereld
communiceert
met energetische
symbolen en tekens
knooppunten werden
steden met centrums
van belangrijke zaken
in de maatschappij…
EIGEN BEHOUD
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
449 Bij mijn lange reis
door het waaiende duister
van de stormende levenszee
verlang ik naar een vaste rots
boven de kokende golven
om stevige steun te hebben
maar ik klem mij vast
aan een kleine sterke zuil
die liggend voort host
wild danst springt en duikt
op het brullende schuim
doch onverstoorbaar koers zet
naar de lage enige ster
aan…
o die wijze koeien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Komedies komen met het leven mee,
net als de golven komen met de zee,
net als de boeken met het lezen.
Ons script wordt gaandeweg geschreven.
Geen heeft de pen in eigen hand.
En als we weer eens zijn gestrand
is huilen, lachen om het even.…
Ik wil dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik wil dromen
los zijn van
gaan en komen
zonder aardse
beperkingen en
bewegen zoals in
de schepping de
mens is gegeven
ik dook in
de blik van
een meeuw
vloog met hem
mee langs de
kust in een
vlucht vol
weidse rust
we zagen ieder
op eigen manier
vissen dartelen
en spelen in de
zee met het
krullend wit schuim
van golven tegen…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Moed
Hier is de aarde op zijn naaktst
zandhuid vol poriën en puisten
waarop scherven zonlicht glinsteren
tussen gestolde golven.
Over de dijk geklommen
stilstaan aan de rand
van je verlangen naar
doorwaadbare nieuwe wegen.
Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.…
HEMELEN
netgedicht
3.4 met 135 stemmen
493 ik voelde
licht frisse tocht
die mijn warme
lijf zacht streelde
zag gordijnen
golven op de
langzaam wakker
wordende wind
ik kende
de komende
rituelen
eigenlijk alles
wat daar
bedacht was
en wat wij
van plan waren
ja het
overwinnen
van fysieke
beperkingen
door intimiteit
liefde en geduld
in een te leren
totale overgave
wij…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 Waar kussen de zilte golven
van de zee jouw trouwe lichaam
door tijd en tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond…
Achter de eeuwige grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
92 Mijn grootvader brengt zijn erf naar het wad,
ik zie het golven van zijn dunne haren.
Soms wacht hij en blijft nog even staren;
van alsmaar klagen heeft hij genoeg gehad.
Geruisloos ademt het grint zijn schrede,
het gebed dat hij elke dag voordroeg.
In zijn zieke knuist rust waar ik om vroeg;
wat bij hem lag, maakte hem tevreden.…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Langs Frieslands kust
over de Waddeneilanden
waait door rollende golven
tussen wuivende zeedistels
het oude roerende sprookje
van het kind der zee en een mens
op het purperavondstrand
zingt een jonge kerel
over liefde die hij nooit vond
maar slechts duisternis der wereld
verbergen de baren vreugde?…
Laatste glimlach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.302 rust in het spel en wenkt
teder naar die ene laatste sigaret
gevoel blaast een klein wolkje
rook uit en het juiste shot ziet
alleen het mooie, fluisterend
vraagt zij of er wel genoeg is
om weg te geven raken strak
getekende lijnen net dat ene wat
niet meer te delen is, gesloten ogen
verbergen warrig het verlangen
naar metershoge golven…
Vrij spel ....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
954 vochtige zandkorrels
raken, schrijven schelpen
namen in opgewaaid zand
de wind heeft vrij spel,
raakt zacht elke letter aan
tilt deze op, neemt haar mee
in een golvend verhaal
als een waaier vliegen
zij richting horizon
ontmoeten elkaar net
niet, alvorens zij, licht
dwarrelend, verdwijnen
in het duister van hoog
opspattende golven…
Als liefde pijn doet
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.865 Als liefde pijn doet, en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater…
Hoogtij
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.833 Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven
en zijn dalen is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
Herinnering .....
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.212 Golven over onze schoenen
we hebben niets in de gaten
onze gedachten vloeien samen
en vullen op de ontstane hiaten
ik denk ...
Struikelend over een berg zand
vang je me op en strijkt door mijn haren
jouw blik brengt me terug in de tijd
naar die onbezorgde jaren
ik droom ...…