2461 resultaten.
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Nog maar twee millennia, tweeduizend jaren, twintig eeuwen terug, dertig, veertig generaties nog maar...een kruimel op de rok van het tijdloze universum...
verrees in een barenswee
een Superstar aan het firmament.
Op de juiste plek...
...en op het juiste moment?…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Onder mij dragen
wortels eeuwen aan verborgen verhalen, voelbaar in elke vezel van mijn lichte huid.
Zo zweeft een vlinder als een losse
gedachte door het zonbeschenen groen, terwijl een
oude eik onbewogen waakt over alles wat groeit.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Sommige boeken zijn zacht van eeuwen,
hun bladzijden ritselen als fluisterende geesten, terwijl
anderen nog ruiken naar drukinkt en een reis zonder voetstappen
beloven. Elke kaft die opengaat, is een wereld om beleefd en ontdekt te worden.
Wanneer je uiteindelijk opstaat en de deur
achter je sluit, blijven de verhalen achter.…
De Club van Rome
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
656 Zij gaven hun bezorgdheid ampel weer
In ‘Grenzen aan de Groei’. Is dat verleden?
De yolo-mens blijkt thans ook pas tevreden
Met vrijheid, overvloed, comfort, met méér
Dus heeft de aardbol nog veel voor de boeg:
’t Heeft nooit genoeg, het rupsje nooitgenoeg…
Caravan dichtbij Saint-Tropez
gedicht
4.9 met 10 stemmen
3.399 Met jou zou ik kunnen wonen in een caravan
waar hij nu staat in Saint-Tropez of ergens vlakbij
en ik zou het daar geweldig hebben: uitzicht op water, op zee,
mijn boeken mee, misschien tekenmateriaal zoals wasco,
krijt en enkele kleurpotloden.
Als je een eind wilt rijden langs de kust op je motor
prima voor mij – ik blijf als altijd thuis,
rammel…
Oma Hoek
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.795 Mijn oma Hoek uit de Rubroek
Ik zie haar in haar stoel nog zitten
Commandeert de ganse dag met luide stem
Haar taalgebruik mag wel wat minder
Daarop zit niet echt een rem
Ze wil nog weleens wat verwensen
Loerend naar mensen door het raam
Gehuld in toffels en pantykousjes
Kent zij iedereen van naam
Die halve gek, die pleurislijer,
Die viezerik…
Laat me
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 1 stapje vooruit, meer dan een halve terug.
Rustig aan.
2 stappen vooruit, 3 achteruit.
Te snel.
Gun me tijd, geef me de ruimte.
Eeuwige, grote, eenzame, oningevulde ruimte.
Vrijheid.
Zonder regels, zonder afspraken.
Laat me vrij, voor altijd vrij.
Misschien, heel misschien, kunnen we dan (een tijdje) samen zijn.…
Nacht overdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
404 Ze liegt, nee, ze liegt niet
ze is ziek, hartstikke ziek
Laten we voor haar bidden
haar redden als ze wil
als ze knielt voor genade
We doen een beroep op haar
geweten, haar schaamte
en op de nacht
waarin niemand kan leven
die het licht heeft gekend
Ze is hysterisch
spuit haar plat
snijd het weg
uit haar hersenen
of sluit ze kort…
Venus van Urbino
gedicht
3.7 met 36 stemmen
12.056 Ze draagt haar parfum de eeuwen voorbij
dit weelderig naakt met zacht roze wangen
een vrouw in de krijg om verse soldij
wachtend op kleding die hij zal verlangen
kijkt ze je aan, op dit groots schilderij
dat 's nachts, naar verluidt, door hem wordt verhangen.
-----------------------------------------------------------------
Opmerking van…
voorzienigheid bij rampspoed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.042 ’t talud nog ontbloot
het dorp zal nu of straks weer vergaan
beleidscircuits zijn hevig in beweging
conflicten dreigen omtrent de naamgeving
Kniertje onbijbels te droef voor ’t gemoed
onbevestigd nog - maar hoog scoort ‘Talmmoed’
-----------------------------------------------------------
TOELICHTING:
Ter Heijde werd de afgelopen eeuwen…
Orvieto
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.009 plateau hoger en hoger, tot voor de poorten
van een later in de middag weer ontwaakte stad
voor de kathedraal sluit je vol ongeloof
je ogen even en over je oogleden strijkt zijn schittering
het goud van een heel verleden uit
getemperd, wijngeel licht valt
door wat marmeren triten lijken, met een nervatuur
van verkoolde bliksemschichten, van eeuwen…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 de witte sneeuw in
Dit was nog maar het begin
Elke keer als ik tekende potloodgrijs
Was ik al snel van de wijs
Mijn grijs werd wit op het blad
Het sneeuwde terwijl ik daar zat
Sneeuwvlokken uit de boom
Gewoon, wonderschoon
Schitterend, verlicht door de zon
Waar ik mijn ogen niet afhouden kon
Was een vogel in de sneeuw
Al leek het een eeuw…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
708 ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende
littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het
Burgerweeshuis, waar hij opgroeide, kijk door zijn ogen
en zie wat hij zag; het is er stil, niets verandert er in het
oude gebouw aan de oever van de tijdstroom, verzonken
in gedachten loop ik in schemerige dimensies van voorbije
eeuwen…
Surplus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 (Sublieme vraag in mooie zin)
Ooit streed de tijd tegen elementen
Hardwerkende dijkenbouwers geven nooit op
De tijd heeft gestreden
In eeuwen alom
De vraag steeds weer is echter:
hoezo. Waarvoor. Waarom?…
Dit is de dag, die God ons schenkt
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.982 Men had Hem eeuwen lang verwacht;
en toen Gods tijdperk was volbracht,
toen zond Hij van zijn hoge troon
het heil der wereld ons, zijn Zoon.
O Gij ons heil, ons hoogste goed,
Gij werd een mens van vlees en bloed,
werd onze broeder, en door U
zijn wij Gods eigen kind'ren nu.…
SINT NICOLAAS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.785 Sint Nicolaas, o Bisschop, die onsterfelijk,
Uw kromstaf nog na eeuwen zwaait,
En 't zaad der weldaân onverderfelijk,
Als in uw heilig leven, zaait.
Ik prijs u dat gij, nimmermeer des gevens,
Des weldoens en des zeegnens moe,
De vreugde blijft des kinderlevens,
En breng daarvoor mijn dank u toe.…
Adèle.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 In 't land, waar zilverbeekjens vloeien,
En gras en kruid in weelde bloeien;
Waar 't veld met eeuw'ge lente pronkt,
En liefde uit rozenstruiken lonkt;
Daar dwale, zonder vrees of schrik,
Uw kinderblik.…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 De Romaanse kerk is reeds
vele eeuwen oud. Het
er naast gelegen kerkhof is
zeer verwilderd en verlaten,
tot prooi vervallen aan de elementen.
In de zerken en muren
zitten scheuren en gaten.
Oude graven die opduiken in
het dorre gras, geven het kerkhof
een surrealistisch aanzien.…
DE DICHTERS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Of gij uitzwermt over de aarde,
Of gij woedt en breekt en brijzelt,
Of gij al de mensenvolken
Stuwt door beddingen naar doelen
Die ge in uitzicht stelt voor eeuwen,
Altijd staan de stille dichters,
Eenzaam op vergeten pleinen,
Met hun voeten in uw bodem,
Met hun hoofden in uw hemel.…
De luidklokken van de Utrechtse Domtoren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Een speeltrommel omlijst tenslotte 24 uur
muzikaal mechanisch elk kwartier die een uur
kent; zo glorieert de Domtoren als de hoogste
kerktoren, en verwent die zijn publiek al vele
eeuwen met zijn bronzen muzikale talent.…
Hortus Botanicus te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Ook valt hier van de wetenschappelijke geschiedenis
te leren hoe hoogleraar Jan Kops in de 19e eeuw
met zijn landhuishoudkunde de technologische
grondslagen van land-, bos- en tuinbouw
voor de kennis van de toekomst wist te funderen.
Oude of nieuwe botanische tuinen.…
Van oever tot oever
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
648 Han-
delen en opnieuw zaken doen
>>> >>> >>>
Vele eeuwen reeds wordt er geva-
ren op deze rivier, de Waal, die óns
best op afstand houdt en scheidt
Soms is er contact, verbinding tus-
sen jullie en ons.…
Vrede
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.241 de zwarte pest
rivieren moederbruin de rotsen kardinaalpaars
zo alle letters sneeuwen uit het gewonde boek het witboek
van de slachtveldenarchitekt waarin alles aangekruisd
wat niet meer bestaat het gehijg het kapotte vlees
het bestraalde oog de pornograaf van de booby-trap
een boek opgeblazen en vervangen door geschut van geroezemoes
deze eeuw…
Oerboek van de mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
839 Door de eeuwen waren klanken
Als het oerboek van de mens
Die, gestold in vaste vorm
Voertuig werden van de geest
Meer 'inhoud' kregen dan het beest
Waar hij zich tegen moest verweren
Om bij naderend tempeest
Het nut van klank der stem te leren
De habitat der primitieven
Was continu met klank gevuld
Van gutturaal tot labiaal
Van chimpansee…
over het verdelgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 na:
1. de jas stinkt. het weer zit niet mee.
2. niest en het licht valt uit
3. van de schrik de plaat hapert
4. koeienprikkeldraad heeft het land aan
5. regendruppelvluchtcorridors ontstaan aldus op het raam
6. uit torsie en buiging samengesteld
7. herkomstdislocatie, adem stokt
8. tandwielen, riemschijven, hefbomen
9. naar de volgende eeuw…
Olijfboom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
443 waagt tijdens beschietingen als bijna-dood-ervaring van onverwacht en plots
Onvergeeflijk, dit zondigen tegen de tien geboden, waarvan het einde nog niet is geschreven,
al is het dikwijls uitgesproken
Geprikkeld als ik ben kijk ik vandaag naar een eindeloze puinhoop van neergestorte muren en verbrijzelde grijze daken
Natuurpracht was al eeuwen…
Javaanse ziel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
486 doeloe lang geleden
waar allah meer dan christus werd aanbeden
de gordel van smaragd rond java's zee
maar wat ik zeggen wou is namasté
en slamat datang, heren van de thee
wees welkom in het land van stille kracht
die onderhuidse werking van de zee
vulkanen bergen groter dan de macht
van blanda die de inlander gedwee
drieëneenhalve eeuw…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Bomen strekken hun kale takken uit als een
woordeloos gebed, geworteld in eeuwen van verhalen die niemand meer hardop vertelt.
En zo vouwt een nieuwe nacht zich open als
een deken van zachte duisternis waar dromen samensmelten
met gefluister van de wind.…
Het morele bankroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen,
een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is.
De vrede, de papieren vogel van de wijsheid,
ligt vertrapt buiten de zware deuren.
Voor de heerser is deze oorlog geen nederlaag van intellect,
maar de hoogste vorm van logica.…
ER STAAT NOG NET GEEN PAARD IN DE GANG!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 Nog net niet want het paard werkt
galoppeert in de binnenvertrekken
van mijn, ons kleine appartement in de Jordaan
het springt over dozen, kratten, zakken
stapels van dit, dat, wat niet al: boeken, tijdschriften, kranten
maar vooral veel van mijn verleden anno 1952 tot in de 19e eeuw
't paard springt ook over stapels kleding, beddengoed,…