3479 resultaten.
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt…
Ode
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 Een ode aan taal, mijn minnares
Die Sprache, jezik, la lingua
Zo gauw zij spreekt, verstom ik weldra
soms bot als een bijl, of 't scherpste mes
Waar ik ook kom, zij spreekt iedereen aan
gehuld in doorzichtige kleren
omringd door bronstige heren
soms Champs d'Elysees, dan weer Reeperbahn
Spreek!…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.721 Ik spreek haar niet meer
tegen.
Ik bekijk de kaart. Op de voorkant
een dorp in de bergen.
Op de achterkant
mijn adres en een plakkertje waarop ze
een paar woorden heeft getikt
al voor ze vertrok.
Ik zie haar aan de keukentafel zitten,
achter de oude typemachine.…
dank je
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
952 Dank je dat je hielp mijn zorgen te vergeten
Dank je voor de uren over smalle wegen
Dank je dat ik niet hoefde te spreken
Dank je dat we samen zwegen.
Dank je dat je altijd voor me klaar stond
Maar onze wegen moeten nu scheiden
Ik ga je ontzettend missen.
Ik zal sterk zijn voor ons beide.
Ik ben bedroefd om jou.…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 zo wil ik dichten
in de vrijstaat van mijn omhulsel
wonen in het land dat niet bestaat
vrijen met de wind die gaat
alsook leven met de donder
die mijn ziel bestookt met vuur
me laven aan de drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen…
Gevoelens 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Gevoelens moet je niet weg stoppen
maar volgen met je hart
het helpt niet ze op te kroppen
al klinkt dat misschien apart
zonder gevoel kun je niet leven
dus moet je deze gaan gebruiken
een kwestie van nemen en geven
waarin je zeker moet gaan 'ruiken',
voor je, je eigen gevoel laat spreken
dien je jouw hart open te stellen
om geen foute…
Verstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 ik spreek je nog
en wuifde zich weg
niet dat het nieuw is
ze was van voorbijgaande aard
met een ingebouwd gemis
onderweg, om elders te worden gebaard
daar, ja daar waar een deur openstaat
en de verwachting wacht
waar een droom zeker
de verleden tijd verzacht
neen, ik ben nog niet weg,
ja, hoort ze nog wat ik zeg.…
Slaap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.377 ochtend opnieuw
hij wacht tot er honger komt
en er komt honger, dor en stoffig
en van heel ver weg,
maar niet genoeg voor iedereen
hij is de eerste nu,
hij begint haastig te lijden,
grijpt zijn pen en beschrijft zijn honger met genadeloze
onbeholpenheid
de zon komt op
en tussen potvissen roggebrood hemelsblauw
slapen de laatsten,
spreken…
Noordzeevlakte 1
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Mag ik als oud Rotterdammer
Nu Amsterdammer
En mij noemende
RAMSTERDAMMER
Spreken en dit zeggen
Stop met die megasluis bij IJmuiden
(Be)spaar daardoor
De scheepvaart op en de tunnels
onder het Noordzeekanaal
En gort u aan, leg aan
De Noordzeevlakte 1
Voor die grootse (cruise)schepen, zee-reuzen
Voor de Haven en stad van Amsterdam
En…
Onmetelijk blauw
netgedicht
5.0 met 29 stemmen
465 ik zag je
spreken met
de regen op een
uitgesproken
miezer dag
zij spetterden
totaal onverwacht
hun letters in een
blanco plas die licht
naar buiten krulde
las met de
glinsters in de
druppels op je
huid alle teksten
weer voluit
in kleine stromen
begonnen dromen
te vloeien uit de
ervaringen van
de plenzende bui
je proefde…
Stel Dat Men Zong
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Stel dat men zong, zou men dan nog wel spreken
Zou men het hart juist meer kunnen bedwingen?…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 ik zwem in het water
en roep je woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 stil deint de
bloemenzee
onder de zachte
hand van de wind
alleen de kleuren
spreken met
de oranje kant
uit het harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen…
In de zachtheid van haar zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
746 in de zachtheid van haar zijn zie ik
de onderzoekende blik haar
spitse wijsvinger die naar alles
wijst wat belangrijk is
in deze stilte hoor ik haar stem
die vraagt aanvult en die van
zwijgen weet als het nodig is
we spreken niet alles uit
En toch troost me dat zozeer
in de lichtheid van haar kamer
zij heeft weet van de wisselingen…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 Op Godsakker, daar fluisteren de bomen,
ze spreken zacht over de dood van de man.
Hij verstoorde hun kalme, vaste plan;
wat hij verlangde, stierf in zachte dromen.
Ze wilden hem niet op het weidse land,
of achter de struik bij de oude kerk,
waar mos en onkruid kerven in de zerk,
en schimmen overleggen met hun klant.…
Wat wil een mens nog lezen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 Een zin die blijft na spreken,
een blik die even duurt,
een stilte tussen regels
waar niets wordt ingekleurd.
Wat wil een mens nog lezen?
misschien een woord dat snijdt ,
dat door de ziel verloren lijkt
maar nooit uit ons verdwijnt!…
Corrigeer gedrag
netgedicht
3.3 met 29 stemmen
1.267 Spreken is zilver , zwijgen voor jou een andere verhaal…
Niks/alles zal verloren gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
368 Geen slecht gekozen vale pakken
maar verbinding én overpeinzing
door een juistheid in het spreken.
Woorden zullen wij altijd afsteken
pijlen op elk volgelogen strijdtoneel
wat wij echter het meest verachten
dat moet toch de wel vogelkers zijn.…
Ieder Lot weegt Door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
235 In de nevelen van de tijd
Nam ik beschavingen weg
En liet zelfs geen ruimte
Voor hun echo’s
Koningen en generaals
Die tot de verbeelding spreken
En vereeuwigd in legenden
Ik heb ze allemaal gekend
Hun gebeenten verbleken
Op plekken die ik alleen ken
Ook de Cleopatra’s en Helena’s
Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen
De enkeling geboren…
De bladerloze rij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
30 wit en strijken langs lip en wang
als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid
De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt
de bomen staan als lege kooien dicht op elkaar in het voorjaarslicht
een donkere streep trekt recht van kooi naar kooi zonder neer te dalen
De wind gaat liggen
Hij wil spreken…
Aan iedereen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.327 Als u het hart tot spreken dringt,
Zo spreek!
Maar wat gij spreekt of preekt of zingt,
Hou’ steek!
Nooit rake uw bol, wat zeng of zied,
Van streek!
Kort, krachtig zij uw toast, uw lied
Uw preek!
Geef nimmer, zonder zin of slot,
Geluid!
En snoer, beleefd maar vrij, de zot
De snuit
Zeg, wat gij meent, waar plicht gebiedt
Recht uit!…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
Zwijgzaam
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
2.316 Ze had bezoekers op en neer gevaren , boodschappen
afgeleverd…De jonge mooie vrouw was zwijgzaam
Deed haar werk zonder een woord te spreken..men
wist eigenlijk niet waar ze vandaan kwam en of ze
wel kón spreken…de mannen in de huisjes zou het een
zorg zijn. Ze hadden begerig naar haar gekeken.…
De versierde vogel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
776 Druppels water, rond als knikkers
tiktak in een stroomversnelling door
een deels mistig half-vol glas met champagne
Van over de rand
van achter je brilleglazen
kijk je mij aan
alvorens aan tafel gezeten
jouw deel te nemen
van de opgetuigde vogel
alleen in blauw
en penseelstreken nog
vereeuwigbaar
Zachtjes ga je spreken
over het neergedaalde…
gesloten dossier
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.778 de maanden daagden en de jaren weken
het huisje aan de haven is niet meer
geheim adres van menig Haagse heer
de muren kunnen nu niet langer spreken
de schimmen zijn gevlucht naar verre streken
al wezen kwade vingers keer op keer
en lispelden de tongen van weleer
het spitten is een loze daad gebleken
het is weer rustig in de oude buurt
en…
ik kwam uit de lengte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
3.031 ik kwam uit de lengte
jij uit de breedte
bewogen schaduwen
uit het zicht van licht
zonder te spreken
schudden we handen
lachten we tanden en
wilden gaan zitten
maar de ontvangst
was staand, ook
het buffet dat later
klaar werd gezet
we neuzelden
treuzelden, werkten net
geleidelijk werden ook
bloempjes buiten gezet
mooie muziek…
Aan Jacoba
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.932 Ik zweer:
'k Spreek nooit van mijn lijden weer!
Stom hoop ik mij dood te snikken.
----------------------------------------
uit: Lelietijgers (1856)…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver geruis
helder klinkt opeens het ingewikkelde
dat in mijn mond obstakel was
en nu een kleinood in een bel van lucht
ik spreek…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 De schoonheid draagt een verbeten sluier
ze schijnt gemaakt van ondoorzichtbaar stof
en toch ik wil haar ogen helder zien
zijn ze bruinig of donker blauw of dof
Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht…