Alle inzendingen

Lisbloem, die bloeit aan de zoom van de vliet, Hoog op een vorstlijke schilde geheven, Als door een lijfwacht van speren omgeven Troont gij te midden van 't riet! Over het veld ruist een lied van de vloed, Kostlijk als harpspel van zilveren snaren, Brengen, bezield door het koeltje, de bare...

Dementen lezen het schrijven zoals peuters de dood vissen uit keldergesteente. Als knipperlichtkernfusie explodeert de trommelende wandeling een ondergronds zwammennetwerk tot een tranenparade, verwikkeld als goed verborgen gehouden oorlogsmisdaden. Het idee van het ademen is een s...

Voor achtergrond en context verwijs ik den lezer graag naar "I Had A Dream", het meest recente snelsonnet van Inge Boulonois, inclusief de reacties _______________________________ MIDZOMERNACHTELIJK Zal ik u vergelijken met een droom Midzomernachtelijk aan mij verschenen Waar da...

Voor achtergrond en context verwijs ik den lezer graag naar "I Had A Dream", het meest recente snelsonnet van Inge Boulonois, inclusief de reacties ______________________________ STAMINA Dit vond ik op encyclo punt en el: Bevochtigingswerktuigen der gewassen Enorme uitstraling (ik mo...

Hangend in de lucht hul je het open landschap in een mysterie. Wanneer mijn breekbare-en-kwetsbare verdrinkt in een mist van dichtheid en uitgestrektheid waar haar silhouet wordt gemetamorfoseerd in vage contouren en on- duidelijke vormen terwijl toppen lijken te zweven boven deze ongezien...

je bent een levende kustlijn in wording een landschap waarin je kunt verdwijnen weggeblazen onder zand achter watermuren een rode slagader op de wegenkaart aanjager van onvoorspelbare vuren je wijst de afwijzing zijn grens je bent een verhaal in wording

Zoals water de bergen uitstroomt Zoals bomen het land overgroeien Dwalen de mensen geworpen Een stroom zonder grenzen of tijd Ik heb jaren met jou gestroomd En zo ben je dan in me gevaren Als een droom in de bergen geëtst Een diep water met grassen omzoomd Wij werden dunner van huid en ...

Als ik woedend ben, handel ik onmenselijk: naasten zijn een prooi.

Werd je wakker vannacht Overspoeld door gevoel Onbevredigd verlangen Luchtledige handen Konden we leven Ons lichaam bewegen Als in de droom Van l'Image du jour' Met Gratiën Nimfen Onbereikbare idylles Hunkerende belles In uitdagende posen Als cherubijnen Uit Gods paradijs Me...

Sorry dat ik je vroeg stoor,  Ik stuur je dit alvast maar door Vandaag is het Bad Poetry Day Met Candlelightgedichten...neee! Er is toch al genoeg geklaagd In hekeldichten, afgezaagd En met de grond gelijk gemaakt Is er een god die ons bewaakt Behoedt voor liefdesdichterskwaal En treu...

zo her en der lijkt aarde tegenvleugs gestoffeerd waar rotsen nog eruptie- warm zijn verschroeit het opkomend gewas baant lava zijn wegen alsof de infrastructuur er al eeuwen ligt is land eonenlang verzonken in de tijd waar rood zand zijn vele woestijnen weet door oases benijd ...

Liefst hoor ik het geritsel van kleren als zij opnieuw de vorm aannemen waaruit liefde hen gedurende uren verdreef. En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt, de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen. Liefst hoor ik het geritsel van kleren, als de slaap zich langzaam aan onze ogen ...

De streepjescodes zijn niet te vermijden, Die worden echt op alles aangebracht. Na onderzoek blijkt -wie had dat gedacht- : Die streepjescodes zijn van alle tijden. De tijgermug zit op datzelfde spoor, Die ligt ons eeuwenlang al streepjes voor.

Een grote dichter word ik nimmer, ‘k Gevoele dit maar al te wel; Want zing ik, ‘t geldt mijn dorpje immer En ‘t een of ander beuzelspel. Ginds zie ik gras en biezen groenen Langs ‘t vlietje slechts in ‘t dorp gekend, Daar loop ik in mijn kinderschoenen, En ‘t dorpje schijnt me z...

Is het niet vreemd dat ongedierte uitsluitend uit gedierte bestaat?

Vasthoudend aan eigen waarheid staan we lijnrecht tegenover elkaar. De ander is niet betrouwbaar voor mijn bestaanszekerheid.

Met dank aan Joseline Bakx en haar gedicht waarin vermeende zekerheden van het geloof tegenover de groeiende almacht van de rede. _____________________________ EISE ÚT FRENTSJER Hij hield er een kreeft en twee vissen Een schorpioen als ascendant Maar als waterman droog aan de kant Had hi...

Eén jaar lange krullen van dikke cilinders edelmetalen slaan als gruis in de oren de republiek der slangen tot ontmaskering, zwart op de stoep, regenboogwoordenkots vult de riolering en heimwee aan tien tellen in de rimboe, toen zo speciaal... zomerseks als plakmuggen, strontvliegen in d...

Als diepe trechters van een vulkaan, waren je mooie groene ogen. Ik zag in hen de zee, de zon, de sterren en de maan, nooit hebben zij gelogen. Voel regen als tranen vallen in het haar, de wereld huilt er is een cirkel gebroken. Want ik ben hier en jij nu daar, ’n mes diep in mijn har...

Zoals reeds opgemerkt ligt er een aanzienlijk interval van vertraging op de lijn van de Rijn, een vertraging die geheel en al is voorbijgegaan aan de redactionele burelen. Vandaar dat er een dijkgraaf aan te pas moest komen om actie te ondernemen...dus zeg ik tegen de bedenker van dit alles in zi...

Nu kan ik rustig leven de doodspil is in huis!!!

Waar komt die angst voor 'U' toch vandaan? Als het woord 'U' nog op m'n lippen ligt. bij een spontane ontmoeting wordt veelal gereageerd zeg maar 'jij' Maar dan reageer ik ondeugend en spreek::: "Mevrouw, Meneer, laat ik U dit zeggen mijn Franse vrouw en ik tutoyeren zelfs niet tijden...

Ik hou van je in mijn hoofd. Ik wil je omarmen in mijn hoofd. Ik wil je kussen in mijn hoofd. Ik wil afspreken met je liefst zo ver mogelijk in de toekomst. Ik wil je liefhebben in mijn hoofd. Ja. ik geef toe. Ik heb angst om gevoelens te voelen vooral dan de doornen van dewelk...

de spoorbrug over de IJssel bij Zutphen lijkt op deze foto een wirwar aan metaal... goddank zag ooit de schepper van deze brug het verband waardoor ik thans met vertrouwen de oversteek waag naar gindse zijde je zou er bijna religieus van worden

een klein dorp ging dood het was een geleidelijk sterven samen met de achterblijvers olijfbomen treuren in de verweesde boomgaard vóór het geblakerde huis hangt een schommel scheef aan gerafeld touw op oeroude verlaten grond het dorp zwijgt dieper dan het graf uit het bo...

Dit zijn dagen Van blijven duren Dit hier en nu Van zomer die zich niet gewonnen geeft Van sloomheid waarmee de uren Schuiven naar vroege schemering Dagen Waarin een zwijgen besloten ligt Om wat daarna Maar nu nog niet Dit zijn avonden Van late stemmen En ergens de echo van een lach A...

Hemelwater stilt de dorst van droge aarde in een goede bui.

Jij begrijpt me niet, goed zo, ga maar nadenken -- wat ik heb bedoeld.

waar doorzichtigheid haar lieve geheimen sluiert zijn zon en schaduw extra alert op de subtielste contrasten geen show voor grote voeten wel stapjes in volmaaktheid van vorm en kleur

Ik droomde dat ik van je droomde: we zaten op de bank en praatten wat, je droeg de trui die ik die dag gedragen had, je haar was nat van alle regen. Je lijf solide warm had weer de frisheid van wanneer je in de grienden was geweest en je vertelde feestelijk gewoon dat het daarginds toch an...