3863 resultaten.
Reikhalzen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
650 een kloppend schrijvershart
dwaalt met bitterzoet
verlangen door het vergezicht
van weidse polders
heimwee en hoop het kan
even duren tot lichtvoetige
bladgroene takjes uitgroeien
tot een reikhalzende boom
in de loop van onvervulde woorden
boven mits-maar-en-bezwaar
voorbij de lange smalle sloten
denkt de dichter poëzie
hij…
‘golf van verminking’
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
521 ik stel mij
zo voor
’n dichter
in ’n kamer op ’n stoel aan ’n tafel
de blik gericht op de ruimte
in
en buiten
zichzelf
met zicht op ’n raam
of door
de wisselende drang
om op te staan
tegen de tintelingen
de ontwrichting van de wereld
tegen
’n achtergrond van muziek
of de schreeuwende stilte
(waartegen
ik niet…
Spelregels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
193 Als poëzie dichter zou zijn
En gevolg zijn zonder pijn
Als de schilder zonder reliëf
Kwasten kon
Was dat een aarde zonder zon
Verbeter aub me niet
Ik kan niet zonder fouten
Het maakt me blind.…
Kaars van vrede
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.121 En de dichter loopt alleen over het strand,
met zoveel ideeën in zijn getekend hoofd.
Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand,
over de kaars van vrede die langzaam dooft.…
het licht van de dood
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.416 zo dichter eigen,
verkeer niet echt in nood
of word beheerst door ander dreigen…
Toverfee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 Als beginnend dichter had
ik 'Eenhoorn' met oostindische inkt in mijn
eigen handschrift boven mijn zolderbureau
hangen, zwart, ik beaamde zijn voorliefde.
Ik herkende toen zoveel in hem. Hij bleef
mijn spirituele vriend en nu sta ik op het
punt om via zijn muze een te worden zoals
Christus Een werd met de Godin.…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en vervulling
steen en vlees, liefde en afscheid
taal en zwijgen, leven, de onvermijdelijke dood
het metaforische incurabile voor alle pijn
de tsarentijd onverhoopt achtergelaten
met geheven hoofd, geen tijd voor pijn
- jij luie jood die niet wilde werken - dichter…
Dichterbij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
549 Ik kom steeds dichter bij mijzelf, de kosmos stuwt
zich dikker en dikker tegen mijn nietige lichaam,
ze wil me niet doodpletten, maar een baken en een
wollen deken zijn, een supersonische streelmachine.…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de regen zijn
die de zachtheid van je huid benat,
die dichter bij je mag komen
dan de aanraking van mijn hand.
Ben ik jaloers op de regen?…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 zie ik een deel van de oplossing
voorwaar als ‘t loffelijk streven
van dichters’ punt van aanvang
als de opdracht in eigen gezang
meer dan de privéproblematiek
met machtswoorden de wereld
buiten betreden in het schemer
dezer nadagen der schoonheden
van uitbesteden van elk denken
wat ieder mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid…
Se7en
snelsonnet
4.8 met 26 stemmen
1.976 De gokker die gelukt zoekt in het leven
Besteedt geen aandacht aan de statistiek
Zijn keuzes zijn zorgvuldig en uniek
En eindigen doorgaans op nummer zeven
Wat zéker is bij jackpot of echec:
Een actueel gedicht op deze plek!…
ETENSTIJD, GEESTESTIJD....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Bij het voorbijlopen vroeg hij mij,
nog bijkomend van de zware examen-ochtend
wil je een boterham met mij delen
De vraag was zo invoelbaar dat ik aanschoof
en een heerlijke witte boterham met kaas
uit zijn meegenomen broodzakje pakte
Hij levend vanuit Allah
ik levend vanuit God
ook al voel ik me meestal seculier
Maar nu was er weer een…
Beukenveld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
451 Tijdloos staan jullie hier,
Eeuwenoude bomen die nootjes
Schonken aan hem
Die mijn vader,
Mijn opa was -
En nu ikzelf vader
Ben geworden
Raap ik met mijn jongsten
De nootjes die sporen
In zich dragen van ons
Onzichtbaar voorgeslacht…
Voor Hendrik te Paske
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
941 Vijf jaar maar liefst! Een jubileum! Ja van hout!
Chapeau voor ruim tweehonderdvijftig snelsonnetten
waarvoor je trouw de zondagsrust opzij moest zetten,
al deed je dat geheel Pask(e)willig, welbeschouwd.
Voortaan mag jij als brave hendrik ’s zondags rusten.
Het Stoute Gijtbier zul je trouwens ook best lusten!…
Bij Boot Koffie Drinken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Mensen zitten in hetzelfde schuitje.
Gelukkig is er koffie aan boord.
Koffie spreekt al onze zintuigen aan.
Koffie brengt ons bij onszelf terug.
Koffie vertraagt onze snelle tijd.
Leven is als varen in een schuit.
Ervaren mensen houden van rustig.
Grote problemen ervaren ze klein.
Wonderen maken ze groot.
Dagelijks drinken ze koffie.
Koffie…
Zien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Ontstonden ogen toevalig?
Als resultaat van evolutie,
zoals Darwin dat beschreef?
Werden dieren daarna bewust,
van kunnen zien?
Als ongeluk?
Ontstonden ogen als bedoeling?
Als behoefte in ons universum,
van iets dat bewust wil zien?
Kennen wij mensen de antwoorden?
Dat geloof ik helemaal zeker,
voor zover ik dat als wonder,
met één oog…
In mijn boshut
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
594 Ik ben in mijn boshut en luister.
Vele geluiden hoor ik hier,
die me niet deren kunnen.
Gedachten denk ik nu,
die vanzelf arriveren.
Straks weer gaan.
Niets hoef ik hier te doen,
dan alleen maar bestaan.
Niets hoef ik te verklaren.
Niets dan alleen te hopen,
dat ik later op mag staan.
Ik ben in mijn boshut en ben.…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Ik trek langs de straten
van Nederlandse dichters
en beland in de steeg van J.C. Bloem,
die achter zijn raam zingt:
“Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
en niet slapend denk ik aan de dood.”
Deze dagen,
steeds vaker,
wandel ik door mijzelf
en vind
de weg naar huis
niet meer.…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 Zij houdt van heldere zinnen
zuiver als een Travaalse winter
wit van bevroren dauw.
Haar woorden bevriezen soms
zij moeten bij haar binnen blijven
om te ontdooien zo nu en dan.
Het heimwee schrijnt als
de ondergaande zon en de tegelijk
opkomende maan haar weemoedig maken.
O laat de vaste grond niet
onder haar voeten wegvallen
zij…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 Vaak denk ik, moe van arbeid-in-gemis,
(Daar geen uit eigen kunnen dichter is)
Dat somtijds in een zeldzame enkeling
Door onvoorzienbare begunstiging
De geest wel plots de sterke vleugels rept
En in zijn feilloze opvlucht schoonheid schept, -
Zodat, visioen waar de ademtocht voor faalt!…
ongetemde zeefeeks
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
660 walsend ongetemd ons weeuwke
laag de stem droef haar lied
‘flirtueel echt liefde is er niet’
baltsend onderwijl als spreeuwke
schitt’rend in de zonnegloed
laaiend helder lichter
‘neuk nooit een dichter
zelfs eb is hem nog vloed’
de zeegodin van al ‘t zoute water
siert niet meer met pomponnetjes
onzijdig haar zin’lijke japonnetjes
in…
smeekbede
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
997 G.Brassens 1921-1981)
tussen kruizen en tomben
op voorheen cimetière de pauvre
het graf van Georges Brassens
met uitzicht op het Bassin de Thau
aan zijn smeekbede om begraven
te worden op het strand van Sète
is helaas geen gehoor gegeven
zijn laatste rustplaats onder een pin parasol
mag dan redelijk alternatief heten doch voor
een dichter…
Bij lange na nog niet!
hartenkreet
4.9 met 10 stemmen
1.224 Ik ben nog lang geen dichter,
dat ambieer `k ook niet
`k probeer slechts in zinnen te vatten
wat me deugd doet en verdriet.
Ik ben nog lang geen musicus
al bespeel ik een instrument
`k laat ware meesterwerken over
aan diegenen met het echte talent.…
Regenringen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
2.122 Opgekropte modder spuit uit mijn lijf
ik moet hier weg, ik moet ontvluchten
ras mijn vege lichaam luchten
anders wordt ik koud en stijf
Ring na ring
etend ploeg ik nieuwe gangen
steeds dichter naar het oppervlak
ik voel het fibrerende tikketak
van de neerslag die me wil bevangen
Kronkelend verlaat ik het aardse rijk
slingerend denk ik…
Eigen weg
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
718 begaanbare pad
dat ik alleen het gangbare wil is gelogen
soms ben ik de vanzelfsprekendheid zat
vanaf vandaag mijd ik de mode
verlies ik mijn bewustzijn
laat alles over aan de goden
kijk mij alternatief zijn
vanaf vandaag maak ik mijn eigen weg
en morgen is een nieuwe droom (wellicht)
als ik mijn grenzen keer op keer verleg
brengt mij dat dichter…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Ter en andere zake(n)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.138 Voor verdere verbreding van de actieradius,
Verdiepe men zich in de dichter Charivarius.…
lente in ‘t hart
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.267 zo fluister mij
en niet slechts dat
maar houdt mij vast
omarmd
de lente wekt
de liefde, lust
houd mij dus vast
verwarm mij nu innig
en kijk
zelfs ook mijn lippen
zijn die van jou
kus teder mij
en heftig
tot het mij
wild wordt in het hoofd
schenk mij je lijf en zinnen
als ’t jou bevalt
dan houdt mij dichter
aan je hart
streel…
nieuwe wereld
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
845 het moederland in de steek gelaten,waar
in bekoring het leven hermetisch dicht valt
er heerst diepe rust
de verfraaide kerkjes zijn
onbewogen in de late ochtend
op de terrassen gonst het goede leven
heildronk in strakke voetstappen
vreugdevol gelach
in het land waar de poëzie
aan zijn lot word overgelaten
zijn veel dichters
die zichzelf…
Crème de la crème
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
954 ach, was ik maar een poweet
die zich mocht scharen
onder de crème de la crème
zeg maar de haut culture
der edele dichters
begiftigd met elitaire snaren
die het aangezicht van taal
verstillen als het zazen in zen
maar de Schepper heeft
anders besloten:
"Gij, Julius, zijt niet slecht
maar een liefhebber
gelijk een zondagschilder,
wees…