Alle inzendingen over pasen

5346 resultaten.

Sorteren op:

Nazomeren

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
hoogseizoen nog moet beginnen ons dorp in zon en zeebad het strand tot de laatste dag genoten onverstoorbaar bloot en bruin op slippers door reeds afgevallen blad ons dorp is nog even badgast morgenvroeg is weer fris september en ben ik aangenaam verrast dan verwelkom ik de mooie herfst met haar kleuren en haar rust dan kan ik pas…
Erna Kagenaar14 september 2020Lees meer >

LAIS CCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Het wordt verward met zijn verlangen daar: er is een storm op handen, er is gas dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar, een lijf dat niet rust, kennis die is, was als ’t geweten van een genomen pas. Vingers verdwalen in haar zilte woud en dwalend maakt het haar tong vurig koud.…

Volg je hart

hartenkreet
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 597
Luister naar je hart, en begin dan pas met een nieuwe start.…

Langzaam gaat de zon ten onder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Als het schouwspel over is, dan pas valt de duisternis. Alles wordt in het zwart gehuld en de zon wacht vol geduld.…

Paarden zijn ook zo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
oordeel want ik negeer niet dat ik een individuele wij ben een individuele liefde die tekortschiet soms individueel wreed eigenbelang, kortzichtig door ingebouwde oogkleppen tegen mijn nerveuze angst voor het vagevuur van het tekort- schieten van anderen en mijzelf (Wie toch meer vrijheid wil en de kudde verlaat, zal weten dan pas…
Zywa12 maart 2022Lees meer >

Leve de apparaten!

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
Er is altijd wel iemand die met een apparaat op zondag of op pasen.…

Waterval

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
En je kwam pas tot leven in haar dromenland altijd opmerkzaam voor de uitzinnige liefde wakker en oprecht op zoek naar een doel samen in het leven, zingeving en gevoelens Het was het geluid van een waterval gevangen genomen in een elektrisch apparaat onder de donkere januariwolken.…

Gordijnt grijs

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 450
grijs gordijnt de regen in somberbui waar zon de druppels altijd doet glinsteren speelt de koude wind met lichte onderkoeling het voorstadium van hagel hangt nog in de lucht die vriezend zucht wij zijn niet tegen dit plagen opgewassen ook niet tegen de smerige opspattende plassen die ons met vuil benatten mei heeft pas…

Eau d'heure

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Pour vous madame, eau de flanel un chic mélange, un mix odeur van orchidee en rozengeur c'est un parfum unique, jawel Speciaal voor u mademoiselle dracôme, een mannentovenaar je leeft maar één keer hier op aard n'est-ce pas, voici, la vie est belle…
Maxim16 april 2023Lees meer >

Weergod Hiemstra

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
een slimme secretarisvogel Die wist hoe hij het weerlicht had doorgrond, Doorploegd zijn fantasierijk weerjargon De free jazz van het meer-weergodendom De Ster en Maan en 't weer van Gerrit Hiemstra - Laat ik voorlopig voor zijn rekening In keurig pak deed hij gewoon zijn ding Als Meteoroloog maar zonder Swing Na hem slaat ons klimaat pas…
Maxim15 september 2023Lees meer >

Lichte verblinding

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 457
juist in het heel licht raken van jouw huid knetterden kleine vonkjes met een verrassend geluid ook onze blikken sloten vaak kort in lichte verblinding en wegdromende ogen voor een klein liefdevol moment heel even dicht om met verbazing weer te openen pas later zijn deze eigenschappen verdwenen toen volwassenheid voorzichtig…
wil melker9 oktober 2023Lees meer >

Contourenspel

netgedicht
5.0 met 272 stemmen aantal keer bekeken 405
zie je vingers spelen met het warme middaglicht in een contourenspel dat nooit lijkt te gaan vervelen schaduwen zijn razendsnel er is geen winnaar want er duiken steeds opnieuw andere variaties op het eindigt pas als de weerkaatsing in het zonlicht stopt dan keert de rust weer terug in jouw mimiek als het begin van een lach…
wil melker29 november 2023Lees meer >

De traagheid van het loslaten

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 668
Pas op de engelen vliegen laag zou je de andere kant bereiken niet verdwijnen in het zwarte water? Verlies de milde goden niet uit het oog onthoud de volheid van het landschap wie loopt iets mis in stilgevallen tijd? Van herinneringen weet je veel van onthechten een beetje leer ik van onbegonnen verlangen?…
J.Bakx5 januari 2025Lees meer >

mijn dans

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 235
die over elkaar heen tuimelen raken slechts kale wanden die houvast bieden aan de geëtste voorspellingen die het zuur beitsen met de bitterheid van de eens zo smaakvolle ameublementen, lijken nu nog slechts droompilaren te zijn die in een eeuwige slaap de karakteristieke driekwartsmaat ontdoen van de zuiverheid van mijn uitgemeten pas…
elze15 september 2026Lees meer >

On ne parle pas Anglais

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 968
Het zal nooit te laat zijn, we doen geen water bij de wijn, il n'est jamais trop tard, bij tegenspraak zijn de rapen gaar. Ik en mijn Franse taalgenoten hebben eensgezind besloten om terug te keren op onze schreden en dat tot elke prijs moet worden vermeden dat er Engels wordt gesproken in het Europese Parlement, zolang Brown niet in euro…

Je bent pas dood als je naam niet meer genoemd wordt

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.958
Je bent pas dood als je naam niet meer genoemd wordt, Als je vergeten bent, Denk aan hem/haar, En hij leeft nog steeds...in jou.…
Boris9 november 2008Lees meer >

Gezwinde pas (II, tevens slot)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
De zon was verdwenen Gezien maan als schil Onz' kus verlichtte de hemel. Groots in gloed Onze kus voor altijd Een massage met een dimensie van en voor eeuwig. Later die morgen lijf vol lust 't Verdriet van uiteen Met gebiggelde, maar bovenal zoute Tranen die blijven gaan Hoewel 't tempo door Verstening wordt vertraagd Slechts…

dichter mist vers achter katheder

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.136
welk een verdriet leed mijn poëet voor waar opgetekend echt te boek door een fout het laatste vers zoek komt men nu zijn frappe niet te weet met een blik alsof hij gedrukt stond ontroerend omdat zulks ook waar was besef van ik mis wat kwam later pas bij voordracht nog van zijn gezond toen zijn neuronen werden gealarmeerd want waar men…

het gaat weer vlinderen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.767
neem dat gevlinder bij de spijsvertering je bent er mooi klaar mee lieve hemel bewaar me let eens op de dames met teer gevoelsleven veel liefde te vergeven die krijten 't weer uit de eerste heeft er één tegen Allerzielen zie je de laatsten erg laat aan de rups gegaan geven doorgaans vrij baan aan de fluwelen dagpauwoog de vrouw…

Jouw waarheid verstomt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
Je leeft in het heden, Maar, in hoeverre eigenlijk, Want wie je was en werd, De mens die je bent geworden, Is tot zwijgen gebracht Door je verleden, zeker Niet door je dromen, Jouw waarheid verstomt In het zicht van alles Dat je ongewild is overkomen…

... maar haar pijn voel ik altijd

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.499
Je moeder heeft je gevonden toen je in het trapgat hing voorzichtig maakte zij je los en droeg je naar beneden Wilde je iets uitproberen misschien, in je spel of was je levensmoe de twijfels zullen blijven Je zou pas twaalf worden aan het eind van de volgende week maar niemand zal ooit je laatste momenten kennen Vaak kom ik haar tegen…

Het breekbare leven

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Hoe betrekkelijk is ons leven We krijgen het even te leen Toch blijven we maar streven En haasten ons overal heen We zullen pas echt afremmen Aan het eind van ons bestaan Ons leven daarop afstemmen Zodat we zo door kunnen gaan En als een leven dan gestopt is Niet langer meer in bruikleen Voelen we langzaam het gemis En streven we nergens…

De dennenappel

gedicht
2.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 9.403
Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie blijft hij een probleem; pas na de allergrootste aandacht tekent hij zich tegen zijn achtergronden af: het suizen van de wind in de naalden dat doet denken aan het ruisen van de zee. ----------------------------------- uit: 'Ommekeer', 1975.…
Gerrit Bakker19 augustus 2024Lees meer >

Tussen Oorlog en Poëzie

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.878
Verdorie, en dat zie ik pas nu, die kerel, was de God van geweld, is er dan nergens meer vrede, verdomme?…
Ditheke21 maart 2003Lees meer >

nooit bedankt

netgedicht
3.3 met 57 stemmen aantal keer bekeken 21.402
Ik heb je nooit bedankt, dat besef ik nu maar pas. Ik moest zweven en zwerven, en mijn goden beschimpen. Ik moest de redder zijn, die overbodig was. Ik moest vooruit, iedereen opzij! Ik moest zingen en dansen en mijn vrienden negeren. Ik wou te groot zijn, maar wat wou jij? Ik heb je nooit bedankt, en nu kan dat niet meer.…

Passen?

hartenkreet
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.885
Jij past bij mij als een bloem op een steel, ik pas bij jou als twee keer een half is een heel. Dus vriend van mij en echtgenoot, zeg nou even, zeg nou zelf, passen we bij elkaar als 't dak bij de goot, als de deksel bij de pan, als de vrouw bij de man?!…

Souvenir

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.139
Pas, had ik nog lief gehad, slechts een tel zag ik je glanzen. Verzonken stal ik je van het zand, wilde je de zee weer schenken. In parelmoer bedacht mijn denken, zowaar een foto van dit strand.…
oepsie13 juli 2002Lees meer >

weg en voorbij

hartenkreet
4.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.494
pas toen jullie werden begraven wist ik het is voorbij nu de tijd is verstreken ben ik er weer een beetje bij verdriet en pijn dat heb ik al 3 jaar lang vergeten kan ik niet daarvoor zijn jullie mij te veel waard ik ben bang om te vergeten hoe jullie waren jullie namen zal ik dus never nooit vergeten mijn broer Maik en mijn zusje Elle…
Kim Dieters29 september 2002Lees meer >

Jouw gezicht

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.061
Heel hard fietste ik en De huizen, auto’s en mensen Vlogen als streepjes aan mij voorbij Ineens was daar jouw gezicht Het was net een waterval waarin een blad was gevallen het dook mee de diepte in en borrelde pas tellen later weer op Zo kwam jouw gezicht Ineens uit die streepjes Alles eromheen was al weggespoeld En de hele weg naar…
Sofie4 oktober 2004Lees meer >

Sprookje

hartenkreet
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.847
Pas nadat ik jou met grove steek en vaste hand heb dichtgenaaid mag je gaan, de buik vol stenen en Spaanse pepers voor de dorst Op de rand van de put een emmer met een bodempje water, je duikt worstelt en komt boven, zuipt je vol aan hectoliters tijdelijk geluk Je boert, haalt adem en zinkt voor- goed naar de bodem van het stuk…