5346 resultaten.
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 hoogseizoen
nog moet beginnen
ons dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan kan ik pas…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Het wordt verward met zijn verlangen daar:
er is een storm op handen, er is gas
dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar,
een lijf dat niet rust, kennis die is, was
als ’t geweten van een genomen pas.
Vingers verdwalen in haar zilte woud
en dwalend maakt het haar tong vurig koud.…
Volg je hart
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
597 Luister naar je hart, en begin dan pas met een nieuwe start.…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Paarden zijn ook zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 oordeel
want ik negeer niet
dat ik een individuele wij ben
een individuele liefde
die tekortschiet
soms individueel wreed
eigenbelang, kortzichtig
door ingebouwde oogkleppen
tegen mijn nerveuze angst
voor het vagevuur van het tekort-
schieten van anderen en mijzelf
(Wie toch meer vrijheid wil
en de kudde verlaat, zal weten
dan pas…
Leve de apparaten!
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 Er is altijd wel iemand
die met een apparaat
op zondag of op pasen.…
Waterval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
621 En je kwam pas tot leven in haar dromenland
altijd opmerkzaam voor de uitzinnige liefde
wakker en oprecht op zoek naar een doel
samen in het leven, zingeving en gevoelens
Het was het geluid van een waterval
gevangen genomen in een elektrisch apparaat
onder de donkere januariwolken.…
Gordijnt grijs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
450 grijs
gordijnt de regen
in somberbui
waar zon
de druppels
altijd doet
glinsteren
speelt de
koude wind
met lichte
onderkoeling
het voorstadium
van hagel hangt
nog in de lucht
die vriezend zucht
wij zijn niet
tegen dit plagen
opgewassen
ook niet tegen
de smerige
opspattende
plassen die ons
met vuil benatten
mei heeft pas…
Eau d'heure
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 Pour vous madame, eau de flanel
un chic mélange, un mix odeur
van orchidee en rozengeur
c'est un parfum unique, jawel
Speciaal voor u mademoiselle
dracôme, een mannentovenaar
je leeft maar één keer hier op aard
n'est-ce pas, voici, la vie est belle…
Weergod Hiemstra
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
490 een slimme secretarisvogel
Die wist hoe hij het weerlicht
had doorgrond,
Doorploegd zijn fantasierijk weerjargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan en 't weer van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In keurig pak deed hij gewoon zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Na hem slaat ons klimaat pas…
Lichte verblinding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 juist in het
heel licht raken
van jouw huid
knetterden kleine
vonkjes met een
verrassend geluid
ook onze
blikken sloten
vaak kort
in lichte
verblinding en
wegdromende
ogen voor een
klein liefdevol
moment heel
even dicht om
met verbazing
weer te openen
pas later zijn deze
eigenschappen
verdwenen toen
volwassenheid
voorzichtig…
Contourenspel
netgedicht
5.0 met 272 stemmen
405 zie je vingers
spelen met het
warme middaglicht
in een contourenspel
dat nooit lijkt
te gaan vervelen
schaduwen zijn
razendsnel
er is geen winnaar
want er duiken
steeds opnieuw
andere variaties op
het eindigt pas
als de weerkaatsing
in het zonlicht stopt
dan keert de rust
weer terug in
jouw mimiek
als het begin van
een lach…
De traagheid van het loslaten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
668 Pas op de engelen vliegen laag
zou je de andere kant bereiken
niet verdwijnen in het zwarte water?
Verlies de milde goden niet uit het oog
onthoud de volheid van het landschap
wie loopt iets mis in stilgevallen tijd?
Van herinneringen weet je veel
van onthechten een beetje
leer ik van onbegonnen verlangen?…
mijn dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
235 die over elkaar heen tuimelen
raken slechts kale wanden
die houvast bieden aan de
geëtste voorspellingen die het
zuur beitsen met de bitterheid
van de eens zo smaakvolle
ameublementen, lijken nu nog
slechts droompilaren te zijn
die in een eeuwige slaap
de karakteristieke driekwartsmaat
ontdoen van de zuiverheid
van mijn uitgemeten pas…
On ne parle pas Anglais
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
968 Het zal nooit te laat zijn,
we doen geen water bij de wijn,
il n'est jamais trop tard,
bij tegenspraak zijn de rapen gaar.
Ik en mijn Franse taalgenoten
hebben eensgezind besloten
om terug te keren op onze schreden
en dat tot elke prijs moet worden vermeden
dat er Engels wordt gesproken in het Europese Parlement,
zolang Brown niet in euro…
Je bent pas dood als je naam niet meer genoemd wordt
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.958 Je bent pas dood als je naam niet meer genoemd wordt,
Als je vergeten bent,
Denk aan hem/haar,
En hij leeft nog steeds...in jou.…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 De zon was verdwenen
Gezien maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
Een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig. Later
die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
Hoewel 't tempo door
Verstening wordt vertraagd
Slechts…
dichter mist vers achter katheder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.136 welk een verdriet leed mijn poëet
voor waar opgetekend echt te boek
door een fout het laatste vers zoek
komt men nu zijn frappe niet te weet
met een blik alsof hij gedrukt stond
ontroerend omdat zulks ook waar was
besef van ik mis wat kwam later pas
bij voordracht nog van zijn gezond
toen zijn neuronen werden gealarmeerd
want waar men…
het gaat weer vlinderen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.767 neem dat gevlinder
bij de spijsvertering
je bent er mooi klaar mee
lieve hemel bewaar me
let eens op de dames
met teer gevoelsleven
veel liefde te vergeven
die krijten 't weer uit
de eerste heeft er één
tegen Allerzielen
zie je de laatsten
erg laat aan de rups gegaan
geven doorgaans vrij baan
aan de fluwelen dagpauwoog
de vrouw…
Jouw waarheid verstomt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
437 Je leeft in het heden,
Maar, in hoeverre eigenlijk,
Want wie je was en werd,
De mens die je bent geworden,
Is tot zwijgen gebracht
Door je verleden, zeker
Niet door je dromen,
Jouw waarheid verstomt
In het zicht van alles
Dat je ongewild is overkomen…
... maar haar pijn voel ik altijd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.499 Je moeder heeft je gevonden
toen je in het trapgat hing
voorzichtig maakte zij je los
en droeg je naar beneden
Wilde je iets uitproberen
misschien, in je spel
of was je levensmoe
de twijfels zullen blijven
Je zou pas twaalf worden
aan het eind van de volgende week
maar niemand zal ooit
je laatste momenten kennen
Vaak kom ik haar tegen…
Het breekbare leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.118 Hoe betrekkelijk is ons leven
We krijgen het even te leen
Toch blijven we maar streven
En haasten ons overal heen
We zullen pas echt afremmen
Aan het eind van ons bestaan
Ons leven daarop afstemmen
Zodat we zo door kunnen gaan
En als een leven dan gestopt is
Niet langer meer in bruikleen
Voelen we langzaam het gemis
En streven we nergens…
De dennenappel
gedicht
2.9 met 28 stemmen
9.403 Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie
blijft hij een probleem;
pas na de allergrootste aandacht
tekent hij zich tegen zijn achtergronden af:
het suizen van de wind in de naalden
dat doet denken aan het ruisen van de zee.
-----------------------------------
uit: 'Ommekeer', 1975.…
Tussen Oorlog en Poëzie
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
1.878 Verdorie, en dat zie ik pas nu,
die kerel, was de God van geweld,
is er dan nergens meer vrede, verdomme?…
nooit bedankt
netgedicht
3.3 met 57 stemmen
21.402 Ik heb je nooit bedankt,
dat besef ik nu maar pas.
Ik moest zweven en zwerven,
en mijn goden beschimpen.
Ik moest de redder zijn,
die overbodig was.
Ik moest vooruit,
iedereen opzij!
Ik moest zingen en dansen
en mijn vrienden negeren.
Ik wou te groot zijn,
maar wat wou jij?
Ik heb je nooit bedankt,
en nu kan dat niet meer.…
Passen?
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.885 Jij past bij mij als een bloem op
een steel,
ik pas bij jou als twee keer een half
is een heel.
Dus vriend van mij en echtgenoot,
zeg nou even, zeg nou zelf,
passen we bij elkaar als 't dak bij de goot,
als de deksel bij de pan,
als de vrouw bij de man?!…
Souvenir
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.139 Pas, had ik nog lief gehad,
slechts een tel zag ik je glanzen.
Verzonken stal ik je van het zand,
wilde je de zee weer schenken.
In parelmoer bedacht mijn denken,
zowaar een foto van dit strand.…
weg en voorbij
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
2.494 pas toen jullie werden begraven
wist ik het is voorbij
nu de tijd is verstreken
ben ik er weer een beetje bij
verdriet en pijn
dat heb ik al 3 jaar lang
vergeten kan ik niet
daarvoor zijn jullie mij te veel waard
ik ben bang om te vergeten
hoe jullie waren
jullie namen zal ik dus never nooit vergeten
mijn broer Maik en mijn zusje Elle…
Jouw gezicht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.061 Heel hard fietste ik en
De huizen, auto’s en mensen
Vlogen als streepjes aan mij voorbij
Ineens was daar jouw gezicht
Het was net een waterval
waarin een blad was gevallen
het dook mee de diepte in
en borrelde pas tellen later weer op
Zo kwam jouw gezicht
Ineens uit die streepjes
Alles eromheen was al weggespoeld
En de hele weg naar…
Sprookje
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.847 Pas nadat ik jou met grove steek
en vaste hand heb dichtgenaaid
mag je gaan, de buik vol stenen
en Spaanse pepers voor de dorst
Op de rand van de put een emmer
met een bodempje water, je duikt
worstelt en komt boven, zuipt je vol
aan hectoliters tijdelijk geluk
Je boert, haalt adem en zinkt voor-
goed naar de bodem van het stuk…