Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

Gastenboek

netgedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 929
Wakker kijkt hij dapper door open ramen langs haar heen. Zij schikken wat kussens. Gedienstig krimpen donsveren ineen. Er is nog nooit een woord gesproken over het lot van ijskonijnen. De krant staat vanmorgen vol zwart en ijzige foto’s kleuren rood. Koffie is aanjager van geestelijk ongemak en zwijgzaam lijden.…

Elke dag

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
De zon door het raam Het licht komt binnen Tijd om op te staan Om de dag te beginnen En iedere keer Moet dat weer Weer mijn bed uit En weer op gaan staan De dag die zal verlopen Zoals de dagen altijd gaan En iedere keer Moet dat weer Maar deze dag is anders Nee deze onthoud ik goed Geen dag meer hetzelfde Dat is hoe je leven moet…

Heimwee naar Coldplays tweede

gedicht
2.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 16.372
streving van het leven uit gemis in de opmaat van een stralende eentonigheid werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd als de grote drieklank soms bij Schubert wij stegen met het bloed op naar een hoofd in het bruidsveld van de waarheid waar je op de pijngrens van het zijn alleen staat terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat aan het open raam…

treinreis

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
(een vlinder gaat razendsnel langs het raam!). ja, echt, soms ben ik kalm en vredig, ben ik zo gelukkig als een vers gelegd ei.-…
c. paris1 september 2009Lees meer >

Van je ras ras ras

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 830
aan de kant daar gaan we met zijn allen en ik alleen voetjes van de vloer gezellig hoor erna naar as the World turns kijken ze doen het met zijn allen om en om maar ik kijk al etend met het bord op schoot en een servet voor de vieze vingers het wordt steeds vroeger donker zie ik nou de snoet van Pieterbaas zo lekker door het raam…
windwhisper26 november 2009Lees meer >

uitzicht.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
ik leef tussen de bomen ontspoord kijk vanuit het raam naar ze uit en voel me met ze verwant.. dan stuur ik m'n ogen mee met de wind, de verte in en stijg op door warmere gedachten..…
c. paris28 november 2009Lees meer >

Oma's eenzame kerst

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
Oude oma zit in haar stoel voor het raam Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien Ook is het erg donker en triest bovendien Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam. Wat te doen met de komende kerstdagen Zo helemaal alleen in haar grote huis? Het huis voelt niet meer als haar thuis De stilte en de leegte is haast niet te dragen.…
Fedde Nicolai14 december 2009Lees meer >

REGENDAG

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.879
Tranen lekken langs de ramen Van m'n kamerkijn... Dropplen droef, we schreien samen Om wat zonneschijn...…
Alice Nahon27 november 2020Lees meer >

Avond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Het kost haar moeite, maar zij staat, door ’t open raam hoort zij kinderen zingen, de dag ging zoals zo veel dagen gingen, kinderen fietsen lachend door de straat. Geen mens kwam even langs of praat, de dagen slijten met herinneringen, kinderen die hun eigen pad opgingen, de klok tikt door, het wordt al laat.…
jan Arno19 januari 2010Lees meer >

Grind

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
Licht gedoofd omdat de schemer mij belooft dat hij zal troosten wie hem mint en ramen dicht opdat de wind geen schilfer uit mijn denkpad rooft.…

Alles bekoort en verleidt

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
Elke kamer heeft een commode een ledikant een tuindeur , een raam met adembenemend uitzicht, de stroom bagage neem ik voor lief als ik weer een moment liefdevol aankaart, het voorjaar binnenstroomt en vertakt terwijl mijn hart een en ander hoort en klopt; alles bekoort en verleidt.…

Twintig april

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 510
een zomerhemel, wolkeloos en wimperleeg bekeken hoe ik als kind mijn bad nam, in de teil gewoon buiten, op de plaats waar leven langs de kanten liep jouw zorg vertelde dat de doeken die me droogden zachter werden door de hand die vaardig wreef mijn warme lijf geborgen deze morgen zag mijn hart de jonge vrouw, die eindeloos haar ramen…

bloesemkinderen

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 729
oh aarde, laat mij wonen in de duizend ramen in de schoot van ieder zicht laat stilte mij herkennen wanneer ik loop naast kinderogen, donker door verlatenheid ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren maar geef hen de klanken van het licht ook al weten zij niet waar ze kijken moeten, waar de weg is zonder schreien het open…

rara

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
door de ramen steekt het licht de kop op donder door de deuren heen geen geluid boven iedereen uit de slaap was te kort net als dood gaan niet meer maarr nooit een teken en gebaar de tijd lief bedaar nooit komen twee verhalen samen amen o driedelig ?…
Marky15 augustus 2010Lees meer >

een ondergaand onderonsje

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 657
nachtkledij wanneer, onbewaakt, tijd de voor -en achterkant volschrijft met een contrasterende stilte is nabijheid niet meer dan een reiziger zoals een vuur in beweging dat naar buiten groeit, bezit neemt van een opgaande zon die dronken van dwaasheid het tijdelijke beleeft en de horizon vleit met zomer en lichtjes, zo welkom als het raam…

Uit de tijd

gedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.305
Ik zit in mijn ijzer, lees de haltes, steeds Dezelfde, door het raam dat wie weerkaatst. Ik zoen de koude naam op de achterkant Van mijn adres, verscheur de enige brief. Het maanwit heeft weer niets verklaard. De nacht bezit geen grond om op te rusten. Het is vroeg in de slapende stad.…

Mijn dorpje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
's Ochtends kleuren zonnestralen er de ramen van de kerk en de bloemen pronken alle voor de huizen in hun perk. In de tuinen en de straten heerst geen stilte overdag want de mensen zijn er zelden zonder praten en gelach.…

gevoed door de blaren

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 611
waarom zou ik je nog tonen waar de wind schuilt in huis wanneer het bulderen begint het kind hokt in hoeken tussen niet goed en verkeerd verdunt zich in woorden en wat het bloed met haar doet het raam houdt de nacht vast drijft de meeuwen uit haar hoofd ik was de maan en het galmen van het water terwijl het zeezout…

Chaos in de woonwijk

netgedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 636
de woonwijk in mijn hoofd brengt ogen naar het straatlicht als een oude vogel vlieg ik traag langs huizen ik zie de linker en de rechterbuur en de bovenbuur rimpelt in het raam mijn naam de buur drie deuren verder lijkt ook op mij ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte van…

Portret van de postbode

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Zomer Herfst met wind Witte winters Raam met bloem Joseph, krachtig, pakt dan door Trotseert vele stormen Vingert post. Blik alert Mensen zien uit Naar bericht Van geliefde door Joseph ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ n.a.v. 'Portret van de postbode Joseph Roulin' van Vincent van Gogh gedateerd 1889…

De geur van mist

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Eigenlijk viel het me gisteren pas op, bij het openen van een raam, terloops, ofschoon ik stilstond. Mist kun je ruiken, alsof de druppeltjes iets meedragen. Ze hangen besluiteloos rond in een doorleefde nevel van verzwaarde hemel en gecondenseerde klei.…
Iniduo19 november 2012Lees meer >

Winter bewonderingen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Ver van vervlogen tijden, leek stilte nooit stil te staan, blies winter met ingehouden adem zijn bespiegelingen op het raam. Spiegelingen van verdrongen warmte subtiel geurend in knetterend haardvuur, vlammende liefde doet hartstocht oplaaien eerder buiten nog winters aangekleed.…

Vlucht in grijs en zwart

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
de nachtvlinder tikt nog tegen het verlichte raam maar kan niet naar binnen naar het vrolijk lijkend licht het trekt als een magneet aan een roestig geraamte dat het levendige gevoel maar niet terug kan vinden grijze plicht die roept dat het leven plicht is benevelt alle kleuren tot ze donkergrijs zijn als een slapeloze nacht nachtvlinders…
geeraardt28 januari 2013Lees meer >

Titelloos

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 595
heb jij weet van droge tranen die zonder drempels onhoudbaar versnellen het zielen pad kwellen en een weg naar buiten willen wagen maar tegen beslagen ramen stuiten lach jij ook wel eens als je lijf in beton is gegoten of nagels je vastpinnen terwijl de zucht in ijzer blijft opgesloten, wezenloos diep van binnen…

Avond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Het kost haar moeite, maar zij staat, door ’t open raam hoort zij een vogel zingen, de dag ging zoals zo vele gingen, kinderen fietsen lachend door de straat. Geen mens kwam even langs voor praat, de dagen slijten met herinneringen aan kinderen die hun eigen pad opgingen, de klok tikt door, het wordt al laat.…

Plaatselijke tijd

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.772
We schrijven een datum, kijken het raam uit, smeren een snee brood en vrezen het ergste zonder dat het ons bedreigt. Een ochtend aan de rand van een gelaten stadje op de oever van stromend water. Een kerkklok, een scheepshoorn: het is tijd. Altijd.…
Harmen Wind13 januari 2014Lees meer >

Oma haar eenzame Kerst

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Oude oma zit in haar stoel voor het raam Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien Ook is het erg donker en triest bovendien Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam. Wat te doen met de komende Kerstdagen Zo helemaal alleen in haar grote huis?…
Fedde Nicolai16 december 2014Lees meer >

Geef liefde wederom een naam

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 633
Waar ogen branden in het licht verschijnen tekens op het raam - toe schat, keer nú het droeve tij geef liefde wederom een naam -…

Fluitles voor de stad

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 427
Een gordijn wappert uit het raam, vruchteloos verstrengeld in een vlucht, het wijd betoog van verlangen, plooien van gerucht. De stad slaapt bedompt onder daken op zware adem, de huizen tot een blok verlamd, overeind door de schelle lichtkrans van een lantaarn.…