3063 resultaten.
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Lang verdwenen tijd wordt teruggehaald
door het duister, dat schuchter hierheen vlucht.
Mensen uit aarden hutten leven weer,
stellen het heelal tezamen een vraag.
Sterren laten hun woord op bloemen neer.
Strijdende wil der wereld oogt zwak en vaag
bij de oeroude, nóg sprekende eer:
zwoegen om slechts te bestaan als windvlaag.…
Lentedepressie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 rust
de wijn de kaas de crackers
genieten is een must
zijn lach is te voorzichtig
zijn flirt te weinig flair
haar blos is zo doorzichtig
haar blik te populair
ik loop erlangs te lopen
en ben ineens jaloers
de trek de druk het hopen
de zon op zijn retour
ik kijk ik ruik ik luister
en blijf dan even staan
het wordt steeds later duister…
ACHTERBLIJVERS
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.547 dicht
wijl haar lippen fluisterwoorden spraken
Stroomden tranen haar over het gezicht
‘t Liefst wilde zij er een eind aan maken
Haar woorden hortten; de nacht viel stil
terwijl haar fluisterwoorden alle zwegen
Stroomden gedachten; haar hart werd kil
Het leven, ze kon daar niet langer tegen
Haar vingers kneedden; ze huilde zacht
wijl duister…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 De wereld vol vragend duister drukt zwaar,
wil de beide prille zielen verwinnen.
Van alle kanten loeren boze zinnen.
Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!
De kinders staan stil, zwijgen en wachten,
bereiden zich voor op woedende strijd.…
Doodsangst
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.791 Niet in de winter, wanneer dagen duister
Als nachten zijn, wier zwaarte mij verdrukt,
Maar in de zomer, als de bloei, de luister
Van dag en nacht, het bevend hart verrukt.…
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Het leek gedaan, mijn wetten stonden
bovenaan in de weg tussen de dromen
en de daden in de oneindige bezwaren
van weemoedigheid die ik aan niemand
kon verklaren, de tijd begint te tanen,
het duister komt, besluipt mij in de slaap,
het bevreemdt mij dat het ochtend werd,
los te laten gaat gepaard met tranen, ik
had gevloekt en gehuild,…
Zo'n moment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 oude vrouw
troebele ogen kijken onschuldig om zich heen
staan in de rij voor de kassa in de supermarkt
omstanders deinzen als ik terug, kijken omhoog
in stil gebed en niemand die een antwoord krijgt
Door een bovenraam de fluittoon van een mees
een glimlach komt op haar gezicht terecht
zij vormt het levende bewijs dat Gods wegen
duister…
blues
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Mijn vulpen schrijft de blues
Over het beeld in de schemering
Diepe donkere ogen vertel mij niet dat
Het nooit heeft bestaan
Dat ademloze tederheid
Slechts een illusie is
Vertel mij niet
Dat ik moet ontwaken uit de illusie van mijn gedachten
verder dan dromen kom ik niet
Zeg me niets onbevlogen
Over het beeld in de schemering
Duistere…
0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .
poëzie
4.0 met 2 stemmen
976 schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;
proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven
de eêlste en rijkste liefde laaft;
— worde ik als de wees, gezeten
aan een schoon en breed festijn,
die van vreugde mag vergeten
vroede spijs en kloeke wijn;
laat ik stappen naar het duister…
VAN NACHT NAAR DAG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Die glanzende druipsteenzuil vorst en tart
het verre duister, dat soms twinkelt of weerlicht,
houdt zijn spitse top krachtig opgericht
naar het hoge grottendak, ijl - nooit verhard.
Reine dageraad treft het oude kunstwerk,
wiens spitsbogen spreken als lange snorren
van wijze denkers onder oosters zwerk.…
Mijn Lief (afscheid)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.560 Je loste op in het duister, op weg naar het licht.
De leegte die je achterlaat is groot en diep.
Maar je naam,
die blijft!
Verbonden met alles waaraan wij je herkenden.
Zoete herinneringen, en bittere pijn.
Zonder jou is het zo stil.
Gedachten aan jou zijn kostbaar en liefdevol.
Het gemis vult de wereld om mij heen met leegte.…
de duivel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 in de donkere kamer
onthullen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
zou een slang
zich verbergen
duivels van zin
die plots enkel schaduwen baart
en, zo lijkt, mij met stuurloosheid
willen…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Neen, als de ziel zeer diep
In duister lag en sliep,
Terwijl geen prins, getooid met bloemen,
Een wekker, die wij engel noemen,
De schone slaapster riep,
Dan zou het ritslend bruin,
De bron, verstikt in puin,
Verdord en snikkend nederzijgen,
Dan zou de wind, de vogel, zwijgen
In die verdoemde tuin.…
Al tastend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 tast u ook wel eens
in het duister
of minstens zoekend
in een vreemde schaduw
ik luister dan
zo scherp mogelijk
naar elk woord, soms
maakt het me schuw
immers ik zie geen ogen
of zij zich al dan niet
op mij willen richten
of zomaar kijken in de nacht
ik word dan meegezogen
in ondenkbare gedachten
het voelt soms, als teder zacht…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Het duister dat duistert,
Tot de dag de stad wakker lacht.
Een vrouw in een kroeg, die zacht,
Kirt om een grap,
Waar niemand om lacht.
Een man met een pet,
Met een keu in zijn hand.
Een stoot in een kroeg,
Drie over de band.
Een heilsoldaat met een boodschap,
Over het licht in de nacht.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want wachtend voorbij Elysions kust
lag heur vurig verlangde zielenrust
broze geest door het leven geschonden
doolde in 't duister…
Vriendelijk licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3.251 Welk duister er ook verschijnt-
ik licht je bij met liefde.
Na wat jaartjes kijk ik
of mijn werk wel helpt.
Vaak schrik ik: menig mensje
heeft het niet begrepen.
Ontvangen doe je constant.
Tal van weetjes dito.
Maar voed je daarmee, vriend,
de accu van je leven?…
De torens
poëzie
4.0 met 2 stemmen
698 Immer vond ik, 't pad ontweken,
een richtbaak voor mijn stappen, mank en krank,
en stronkelde ik in wanhoop soms verloren,
dra viel door 't duister, uit een hoge toren,
diep in mijn ziel een verre klokkenklank.…
Versnipperde kerk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 allerlei wegen en straten dooreen
omringd door zachte blauwe schemer
dolen vele groepjes mensen rond
zoeken en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling oplichten om daarna
spoedig te verijlen in dubbend duister…
Wat hoop is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Of dat ik aan gesloten ogen wen
Dat ik beter zonder jou af ben
Zittend, een klein bankje op dat grote drukke plein
En dan heel even dat duister
Eeuwige druk die me dan verlaat
Hoofdpijn
En wanneer we later dan toch samen zijn
Het verlangen dat nooit weg zal gaan
Troostend, door dat kleine beetje pijn
En ik me, alleen, een weg door…
Arme droeve tijd.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.087 Doch de jeugd van haar vervloog,
droef zat zij alleen;
duister werd zijn helder oog
en zijn vreugd verdween.
Zuchtend zien ze elkander aan,
met het hert vol spijt:
op hun wangen rolt een traan...
Arme droeve tijd!…
XXXIV
gedicht
3.5 met 6 stemmen
5.350 Toen: schoten, vliegtuigen, licht-
bundels die 't duister van de nacht doorsneden.
Het dreunde, diep beneden in de aarde.
Jij - als versteend. En met een kus gaf ik
je liefde en je angst een toets van vrede.
-----------------------------------------
uit: 'Sonnetten voor Hanna', 2016.…
Samenleven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
795 hemel daalt
Als je je handen geeft
En je leven in positiviteit beleeft
Vrede kan
In een wereld vol oorlog
Maar we bouwen muren om ons eigen huis heen
Om onze veiligheid te bewaren
Om onze eigen boot te kunnen varen
Blijft er de illusie
Het bedrog
Dat leven
Iets is
er is het licht
Dat wederschijnt bij elke ontmoeting
En altijd het duister…
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 mashatu boom
stampende snuivende
gnoes trekken in
stofwolken een
eindeloos lint door
het adembenemende
landschap
niets houdt de kudde
tegen op die
onontkoombare weg
naar het verse verre gras
vanuit kale bomen kijken
de gieren gelaten toe
de man glimlacht
als hij de oplichtende
ogen van een leeuw
ziet in het nachtelijk
duister…
ik luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 de met klassiek geëtaleerde klanken
tonen mij het beeld van waanzin
die ik met liefde draag in het exotisch
erbarmen waarmee mijn brein is gevuld
het rolgordijn halfstok gestreken markeert
het duister zoals zij het had bedoeld, ze schermt
me af voor de vernedering van de komende nacht
die als een schuifelende sopraan mij de
valsheid van…
De brief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 Geworpen in het duistere met een einde als nood.
Slechts een herinnering aan Herakleitos
God kent goed noch slecht
en is van iedere tegenstelling los.
Mijn antwoord is al lang beslecht:
de sneeuw verdwenen in het bos
onder het lover wacht een nieuw gevecht.…
De brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Geworpen in het duistere met een einde als nood.
Slechts een herinnering aan Herakleitos
God kent goed noch slecht
en is van iedere tegenstelling los.
Mijn antwoord is al lang beslecht:
de sneeuw verdwenen in het bos
onder het lover wacht een nieuw gevecht.…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 hypes en trends
lijden gelukkig niet
onder dat futiele onderscheid
in de wildgroei
dit jaar spant economische
commercie veruit de kroon
mammons met coaches
hielpen met bitcoins veel
mensen aan en uit hun droom
er was spanning genoeg
in een wereld vol dwazen
die het menselijke lieten
vervreemden zonder zich te
verbazen over de duistere…
Eeuwige liefde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.305 Alles aan jou is zo verheven
Jij bent mijn liefde onmetelijk groot
Met jou kan ik in een hemel leven
Jij bent mijn passie,meer dan dagelijks brood
Zonder brood kan ik nog leven
Maar niet zonder jouw aanwezigheid
De tijd heeft niets aan jou gesleten
Want jij bent goddelijkheid
Iedere dag zie ik je opnieuw verschijnen
Zowel in het duister…
Herinneringen aan pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
987 Het was zo’n verlaten donkere nacht
waarin mijn ogen urenlang schreiden
Zo’n nacht waarop je ultieme kracht
samen met jou de dood in wil glijden
Het was zo’n naargeestig kille nacht
waarin ik naar eertijds werd gezogen
Zo’n nacht waarin ik enkel nog dacht
aan de dood die me halen zou mogen
Het was zo’n eenzaam, zwarte nacht
waarin het duister…