2521 resultaten.
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 verwarrend, twijfel en hitte, heftige koorts,
een scherpe, steile afgrond laat mij
diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen,
en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes,
en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt,
je tedere handen zijn veranderd in vliezige…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Ik heb voor mijn beminden het
laatste en het mooiste bewaard,de
geur van regenbloesems uit de linden,
of uit de krakende kruinen van een
populier, boven de onverstoorbare
stemmen uit de vlier, ontstaan uit
de hachelijke momenten van twijfel,
het verraad gelost door spits-
vondigheid, door lief en leed in
onderscheid, het evenwicht…
Warmte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 Het is zo koud
De belofte we worden samen oud
Gaf zekerheid die verblijd
Het brokkelde af met de tijd
Ware liefde is in het geding
Zoveel gegeven dat er twijfel rest
Liefde die overblijft is niet gering
Het leven delen is iets moois en kent een test
Het is niet een ieder gegeven
Eenzaamheid doet zijn best
Om het vertrouwen te doen herleven…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 in de stikken
van mijn oma’s Zeeuwse dracht
ik hoor theedrinkende terrassen
een sigaren rokend zware stem
bij kar en kraam kletsende vrouwen
de luide schreeuw der marktkoopman
ik ruik de in een ton gerookte paling
de geur van varken, paard en koe
van zilte vers gevangen vis
van pas gerooide uien
ik slenter terug de schaduw in
twijfel…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Beklemming van de realiteit
waarvan de kleur naar een vrije
keus van denken zich langzaam sluit,
worden ook de witste vleugels
besmeurd, ongecontroleerd
in de thermiek van twijfel,
omhelst door pure paniek,
tegenstelling van elke diagnostiek,
terugblikkend door het matglas
van verlaten schimmen, een
ongeblust verlangen achterlaat…
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 dezelfde sterren
lief, mijn hart ligt
in jouw positiviteit
waaraan ik laaf, ach
mijn dorst is gelest, nee
toch niet, want de wijn
zoekt als een vergeet-me-nietje
naar de polariteit waar de aarde
me ontlaadt van het ontbijt
dat me voedt met een spanning
waarvan ik krimp en ik als dwerg
me ontdoe
van de geur van
zekerheden waar twijfel…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 De aarde, een deinend woud van twijfel,
rijgt zich aaneen in een collectieve zwijgen,
waarin de natuurlijke werkelijk verkleurt,
een veranderende synthese als leven bewijs
dat het weefsel slechts is
een handvol zwervende gedachten
waarin we ons verbeurt verklaren,
trots in eigen belang in elk beklag,
onder de grondbeginselen te schuilen…
Mocht ik je vergeten
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
581 Wanneer ik het noorden van mijn gedachten kwijt ben
zullen de twijfel en onzekerheid de dagen en nachten opvullen
De hersenen ondergaan een ware defragmentatie, een verstrooidheid
begint door te komen, gelukkig zijn mijn emoties en gevoelens overgebleven.…
een doorgaande weg
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 wakker lig
lijkt een er geen toekomst, is het als het ware
tossen of een dichte mist trachten op te klaren
wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht
of ongeremd laat gaan
dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst
al vele mijlen verder, zakt het gemoed minder
in echt onafwendbare drijfzand, dat zeker nog
wordt uitgespoten, geen twijfel…
wat mijn vrouw mij leerde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 mij laat zien
dat kracht niet in stilte schuilt
maar in weten wie je bent
dat vallen geen falen is
maar een sprong naar iets nieuws
dat onafhankelijkheid een recht is
geen gunst van wie regeert of stuurt
mijn vrouw staat haar mannetje
in een wereld die haar klein houden wilde
zij leerde mij om groter te dromen
en nooit aan mezelf te twijfelen…
Medisch id #1
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
494 Wat is uw geboortedatum
vroeg zij de patiënt
met een schuin oog
keek hij de radioloog aan
begon aan zichzelf
en zijn identiteit
haast te twijfelen
waarom, dacht hij, wil zij
dat van mij weten
zie ik er anders
of gek uit misschien
ze kennen mij toch
ze hebben mij hier
al een keer of wat
eerder gezien
maar lang mocht
dat…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 Wanneer twijfel mijn onrustige
denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille
centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht
ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 Wie beweert dat zulks nooit gebeurt
heeft, door gegronde twijfels bevangen,
voor zichzelf elke kans daartoe verbeurd.
Want vannacht, gebeiteld in de luchten
als een schreeuw van stilte,
fluistert een stem mij in: Begin
als hij, altijd pasgeboren.
Leeg en tegelijk van leven vervuld.
Niets weten, alles begrijpen.…
Schrale veren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
362 hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat
hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem
bijzonder maakt
ik kijk eigenlijk naar
een wedstrijd met
vormen van fatsoen
waar niemand wil winnen
maar allen iets doen
ze vliegen elkaar in de
veren
alsof ze beleefdheid zijn
kwijtgeraakt tijdens het
leren
ik twijfel…
misère
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
871 van misère
zijn lang niet levensmoe
verbranding verminking
en nog een bommetje toe
de makers van misère
zijn helden van onze tijd
ze krijgen steevast een lintje
en zijn tot alles bereid
de makers van misère
stralen zelfvertrouwen uit
spellen beurskoerslijsten
krijgen tantièmes als buit
de makers van misère
hebben hun jaarverslag gereed…
Oene van Sneek
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.832 De kerk was versierd en de priester gereed.
De toevloed der gasten verscheen.
De bruigom reed aan in een splinternieuw kleed...
De bruigom, och jammer! – alleen.
Hij zocht naar zijn bruid en werd bang en beducht.
Men riep door de buurt en de streek...
Maar ver over zee was het bruidje gevlucht,
gevlucht met haar Oene van Sneek.…
parallel met de A44
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
882 Niet helemaal met mezelf en de wereld tevreden
Stap ik na zeven kilometer te hebben gereden
Van mijn fiets en schakel over naar beschouwen
Me in mijn malaise houen zou me zwaar berouwen
Ik bevind mij op de parallelweg oost van de A44
Tussen Wassenaar en de provinciestad Leiden
Ik kijk om me heen en laat me door natuur verleiden
Naar links zie…
De Nachten
hartenkreet
2.3 met 24 stemmen
5.076 Dat heb ik toch alvast gered.
Sluimerend denk ik aan teveel problemen.
Ik zou willen dat ze vanzelf verdwenen.
Uiteindelijk drijf ik langzaam weg.
Vijf over half twee.
Nu verschijnen de demonen heftig in mijn dromen.
Zelfbehoud dwingt mij tot bewustzijn terug te komen.
Mijn droge keel verlangt naar water.…
De bruid
poëzie
3.3 met 13 stemmen
8.535 Toen was de bruid gereed.
Een ooievaar trad op de deel,
Gewichtig, met zijn stok.
De merel was in zwart fluweel,
De zwaluw kwam in rok.
Toen keken, daar 't zó prachtig was -
En Holland is de bruid, -
De madeliefjes in het gras
Haar gouden oogjes uit.
De bruigom is een edel man,
De bruid is jong en sterk.…
Ladykiller
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 In juridische strijd
wordt er voor 'm gepleit:
'Van z'n vrouw heeft-ie 't leven gered.'
Z'n verdediger heeft fantasie:
'Hij is af van z'n polygamie
en het moet u verblijden,
dat Jan al die meiden
verlost heeft van hun jaloezie.'
Met d'r benen, die mannen steeds nopen
tot gluren, is Lena aan 't lopen.…
Van opstand tot genade.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Gered van de dood!
noemt Jezus mij Zijn vriend,
zodat ik nu Halleluja kan zingen.…
koning zaligmond; ‘n tarottaart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 vermorzeld door fijne diepdromen
van voetafdruk naar pootjebaden
waarna in datacentra opgeslagen
alle beeldendaden herlaadbaar
lijken in digitale zeemansgraven
maar uiteindelijk zal alles verwaaien
liefde uitzaaien in nieuwere baaien
[de dood sleets graaien naar adem]
de tarottaart wacht wreed op tafel
onder dit bijzonder gerafeld kleed
gereed…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Alsof het licht niet binnendringen wilde,
zo weinig was er te zien in het donkerste
midden van het meest uitgestrekte bos.
To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.
Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei
overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug
naar school moeten gaan om de lessen te geven;
na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius,
de taak overgenomen, en misschien zelfs nog
August, die toch al niet altijd de snelste was.
Ach,
zou het geen verademing zijn, een slim torretje
voor…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Van de zon, de maan of enige uilen was geen sprake meer;
de luchten verkleurden, los van welke vorm van tijd dan ook.
Het oorsuizende gezoem van alles was voor To-To onhoorbaar,
enerzijds omdat hij een torretje is, anderzijds omdat hij droomde,
ja! (hoe kan een insect dromen? of zelfs dromen van oren?);
hij sliep (in dit verhaal, anders klopt…
Nieuw leven
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.896 Zinderend vertraagd geluid
Doet horen voelen worden
Rimpels doen geen steen vermoeden
Als het water slechts nog deinen doet
Enkel door ruimte en tijd verstoord
Doet een cocon verbreken
Nog niet gekende krachten
Brengen golven tot een vloed
Laten spieren overspannen
Kraakbeen knarsen
Handen die grijpen in het niet
Ogen bollen puilen
Twijfel…
De Ander
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.206 Vuurtongen snijden de nacht
Sierlijk en vreemd als maankraters
Huizen woekeren over de velden
Twijfelend aan mijn wandel
Sidderend voor de zeis die ons neermaait
Bespied ik de heilige honger
Van de ander die weet
Hoe gretig de uren happen
Hoe de avond razernij met stilte verzoent
Als een kat voor de sprong.…
De Kunst van het Leven
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.409 een man sprak over la frontera
en de kunst van het leven
in de sloppen van Caracas, Venezuela
de kunst van het delen
wie jou niet kende
vond je soms pompeus
toch was je ondanks twijfels
heel erg genereus
een reus...…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 de derde tel
ontwend aan kruisteken en gebed
hij schuwt de bemoeizucht van de klerk
die knielt voor het altaar van de orde
als hij opduikt voor de spiegel met de barst
herkent hij een geknakte held
die vinnig en bewust van zijn ik
de wil schikt naar het lot
afgestemd op een hogere vloedgolf
die breekt als een vlot
in een storm van twijfels…