5661 resultaten.
Passaatwind
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
516 met een piepschuimen pop
De passie van het eerste uur
die wij zo vurig deelden
is gestold tot lava in mijn houten kop
Je vader in het verre Java
zorgt vergeefs voor een klein meisje
in een armoedig huis
Hij ligt niet in diepe coma
de ware reden voor jouw reisje
ligt bij een houten kruis
De tranen om je dode kind
spoelen diepe glans…
- Onzichtbare dag -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
592 De dag hij ging, hij schoof met uren,
licht brandbaar en onbruikbaar,
nam dubbel troostloos afgestudeerd,
in de vroege morgen
glinsterend en sterk verbleekt in glans,
leeggezogen, angstig en onaantastbaar,
langzaam weer vaste vormen aan
om de warmte te laten stromen,
als kleingeld voor de parkeermeter
ondankbaar en verbitterd betalen…
- Geschilderd -
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
738 afgebladderde greeploze
geteisterde muren,
die hun oude kleur verliezen
een mistroostig
matzwart graniet
met dikwijls sterk beschadigde glans,
die efficiënt verweerd
en oud
in interieur verschillend,
nalaat...wat vroeger was.
Eigenlijk niet beschikbaar wijkt,
van het eigen levenslied.…
Alden Biesen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
590 Zeldzaam haast zich nooit, half toegeknepen
blijft de glans zichtbaar op hun gezichten gloeien
naar de immens fruitige bloesem weilanden,
luchtschepen schuiven statig voorbij.
In de verte raakt men verknocht tot aan het begin
het omvangrijke kasteel ontspiegelt elke weerzin.…
De groten van morgen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
555 harten
tekenden een zon, een licht
over dat wat juni naliet
jong dichttalent las
gerikketikte verzen
van gekreukte witte vellen
niet enkel maar wat zinnen
maar tekstwoorden
die een feest voorspellen
passievolle muziekklanken
vormden ademloze blikken
een emotievol beleven
de groten van morgen
kunstige parels, sierlijk
door een glans…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Slechts even was te zien de glans van zijn veren
de scherpe belijning van zijn kop, ’t felle oog,
kromming van zijn machtige snavel en klauwen.
Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren
dat als men voor de feiten het hoofd niet boog
om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 verlangend staren holle ogen de oertijd in
waar monden vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat…
VIJFTIEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Avonds fietste zij toen van school en
werd, naar zijn woorden, eens verwend
Haar eerbaarheid werd haar ontnomen
brutaal dwong hij haar op de bosgrond
In acht minuten roofde hij haar dromen
terwijl zij hevig bloedde uit haar mond
Vijftien jaar geleden, dat had zij thans
Jaren van vergeefs verwerken liepen af
Nog steeds miste haar leven elke glans…
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 de zon gaat onder in mijn ziel
glans en levenslust zijn zo verdwenen
neerslachtig mag ik overvloedig wenen
plots klopt "schitterend idee" aan mijn deur
maakt bonte schetsen in oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie…
- Tussenpozen -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
875 oeverrijk water bloeien ideeën op
zover al gekomen na dit eerste tumult
heeft de kabbelende beek zijn kruiken
dichter bij de bron nog maar net half gevuld
de strekking van de stroom
heeft een volledig verwarrende weg open gelaten
medaillons nog niet half verslagen
hebben het leven op zich statig verder gedragen
met tussenpozen geprobeerd
glans…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Dat hoorde ik van jou en wat wij wonnen
door pijn en vreugdetranenen plots geschreid
wordt straks de warme glans voor vele zonnen.…
Ridder
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.349 1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis,
5 een purperen glans over het zwart.
6 Dan was jij de vijand.
7 Dan vochten we tot de avond.
8 Het kind brandt zich
9 aan de schoonheid van het speelgoed.
10 Het mompelt.…
Geen afscheid waardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 De glans op haar
gezicht herinnert me aan druppels dauw in
het eerste ochtendgloren
het zou me zoveel meer bekoren
als de sfeer niet zo geladen was
de stilte drukt mijn borstkas naar binnen
mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen
mijn adem hapert even in het halen
doodse stilte, ijzige kilte
geen sorry, geen fijn dat je er…
Golven voor de toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Als golven die op kiezelstenen stranden
als jagend tijdverschijnsel in de stormen
zal mijn gedachte strijden tegen banden
die leven klemmen tussen oude vormen
zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht,
maar wel in glans door oude zon beschenen,
dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht,
het helder schijnsel zal zijn krachten lenen
dan…
de leegte van een herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 zo nu en dan is er even die
glans van een vervaagde
herinnering, het venster
ruw van oudheid met wat
glas waar het licht van schuwt
mijn zomer is de grijns van
de verniste wolken voorbij en
duidt mijn bestaan op de aflossing
van karma, niets tegenstrijdigs
verhaalt het verleden in het lijden
van telkens het ontwijken ervan
nochtans laaf…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Deze dagen geven geen omhelzing van een zomerwind
al is er veel dat mijn leven kleur en glans kan geven.
Op vleugels van verbeeltenis van een onbevangen kind
heb ik in mijn gedachten veel aan jou daar geschreven.…
Zoveel heden
netgedicht
5.0 met 82 stemmen
422 zacht reflecteerde
je lach verleden tijd
waarvan de jaren
nog niet kleurden
door nostalgie omdat
er zoveel heden was
blikken die
herinneringen
intenser lieten spelen
door het ontbreken
van beperkingen die
vroeger voorgingen
we lieten alles passeren
maar haalden wel
de liefste dingen terug
afgestoft en de glans
gegeven die het…
Nooit alleen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 namen stukjes
om even naar
te turen en een
verbinding te
maken met alles
om je heen zo
was jij nooit alleen
jij was hun
middelpunt
van het leven
dat zij waren en
bekenden dat jij
ze dat had gegeven
zij waren de ziel van
jouw huis zonder
hen geen thuis
waar alle zielen
samenkwamen om
deel te hebben in
en aan jouw leven
en glans…
z.o.z.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
611 meteorologisch, astronomisch
Zowat de derde dinsdag van september
Zie zomer's zotheid, droog zijn eik en linde
De zonderlinge wijsgeleerde Zeno
Zocht nooit de zon in schemeravonduur
Hij mengde zevenkruid met zengend vuur
Door vruchtbaar zaad gewerden hem zes zonen
Zoet hoeft geen krans, want goed is zoete wijn
Kurkdroog als ommezijde glans…
Wat echt telt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
480 Heel helder wordt wat telt: de liefde zonder woorden,
het ongevraagd vergeven waar de ander gaat
voorbij de grens van wat de minne vroeger kleurde
en wat haar luister was en glans in lentetijd.
Het is weer herfst, maar nooit voorgoed voor wie eens kende
wat hem of haar tot schreiens toe ooit heeft verblijd.…
Aan de oever der rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 het uiterlijk van de dichter werd zacht wanneer
het de gevoelens weerspiegelde waarvan het
hart sprak verlicht door een glans van liefde
goedheid en waarachtige toewijding
des te sterker voelde de kunstenaar
in het bewogen hart de angel van de
duivelse kwaadaardigheid steken, hier
en daar en overal waar de echo’s
van het kwaad weerkaatst…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 Zij duldt van tijd geen dwang, zelfs als zijn zeis
De jeugd en glans rooft van haar lippenrood:
Tijd deert geen liefde op zijn korte reis
En heeft geen vat op haar tot aan de dood.
Zo er bewijs is dat ik dwaal hierin
Dan schreef ik niets, en werd er nooit bemind.…
Kniesoor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Vervreemd is niet hoe we
onszelf ervaren, althans
niet bewust maar de band
met onszelf raakt vaak
verloren in de jacht naar glans,
rijkdom of glorie, zo lastig
te vinden in de kadans
van de dagelijkse routine,
terwijl succes onderhand
wel het doel van dit leven,
waar iedere dag op de balans
positief moet uitslaan zodat
onze energie godgans…
Heel veel liefde
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
450 ook
van onze liefde
te dromen om er
dan weer op te teren
dat stukje rode draad
zal ons het leven leren
helaas worden onze
handen steeds leger
de tijd is van nature
geen weggever
hebben wij het
toch fout gedaan
hadden wij toch met
eer paar gebedjes
voor plezier moeten gaan
en dan de herinneringen
genoten hebben in de tijd
met glans…
Kamila Poppea Valjeva
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
567 Kamila Poppea
Valjeva Kamila
Nam net iets teveel
Trimetazidine
Dat weermiddel tegen
Pectoris angina
Grensoverschrijdend
Gedrag in de ogen
Van dopingcontrole
Instanties in China
Haar trainer Eteri
En coach Tutberidze
Zeggen in koor
Ga toch weg
Ga toch fietsen
Trimetazidine!
Trimetazidine?
Is toch onschuldig
Zegt trainer Eteri…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Zoals de gouden gevaarten
Van wat ik beminde,
Van wat ik verlangde,
Van wat ik begeerde -
Maar nimmer had!…
LENTESTOET
poëzie
1.9 met 7 stemmen
1.753 Zij streelt het sterrenmos met lichte tred,
En tovert met haar ogen teed're glans
Op 't schuchter-wuivend lichtgroen blaadrenvolk,
En koost met zachte handen al wat sproot
Om 't woud te tooien bij haar ommegang.…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Hoe schone, als ‘t lieve zonnelicht
daarop zijn mooie stralen zicht;
en, geluw-, groen- en grauwgeveld,
fijn goud op al die peren smelt!
Hoe spannen ze, in hun ronde glans,
vol zerpe en zoete zeupen gans;
die, borstgeeene en lijfgenoot,
nog wassen, bij de moederschoot!…
Evenmin raken klanken kleuren, ontheemd leef ik .....
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.180 Ik lees jouw naam
naast de kuil eerder
op de dag gegraven,
ruimte kent hier
geen tijd, uitzicht
evenmin
draai mijn gezicht
naar donkere wolken
en vang luchtig het
enige licht dat jou
nooit meer zal
raken
narcissen lijken te
grijnzen, harteloos
loopt geel over in
wit, kou trekt op
langs duistere
klanken
ijzig…
Parkinson
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
5.256 is een trouwe kameraad
Gewoonweg onafscheidelijk,
Is altijd aan mijn zij
Verlaat mij nooit
Of ik nou droevig ben
Of uitgesproken blij
Hij blijft bij mij
Parkinson weet van geen wijken
Ineens was hij mijn metgezel
En merkte ik zijn aanwezigheid
Hij kwam bij armen en bij rijken
Zo ook bij mij en was nog onbaatzuchtig
Ik deed nog erg luchtig…