2413 resultaten.
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Haast zal hij wederkeren
Met zijn bussel hout,
En 't krakend vuur onsteken:
De winter is zo koud.
Hij kruipt en klimt nog hoger,
En klautert naar de top;
Zijn voet schiet van het takje:
Hij steeg zo stout er op!…
EENZAAM OM MIJ ALLENTWEGEN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.308 Schaars bekend, en haast vergeten,
van* des mensen hoge trots,
weest mij welkom in 't geweten,
wakende oge en stemme Gods!
Weest mij welkom, ondoorgronde
macht van hem die over mij,
om mij, in mij, te allen stonde,
waakt en staat mij helpend bij!…
ontmoeting
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.671 Mannen met rei-
gerpoten haasten zich
achter hun aan, we kijken
gebiologeerd, we kijken.
maar..
3
om daarna weer in die massa
op te gaan, ieder ons eigen
weg twee sherlock holmes
die alleen nooit vonden wat
ze zochten, en nu weer niet.
laat ons gelukkiger leven
en laat ons rustig sterven.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Een gemelijk ontwaken
In de slagschaduw der toekomstige plicht,
In slaafse haast zich wreevlig op te maken
Naar geestloze arbeid, wrokkende verricht.
Avond. De gang terug. Vermoeid, versmeten,
Voor elke daad te ledig, onbemind,
Den slaap te zoeken in dit ene weten:
Dat morgen 't eeuwig eendre herbegint.
Zo is het dag na dagen.…
Het wordt weer licht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.092 komt langs geflitst
De geur van aftershave blijft hangen in mijn baard
Ik weet nog hoe ik zweefde
Deinend op de palm van jouw parfum
Ik weet nog hoe bedreven
Jij me dirigeerde naar die lippen puur als rum
De eerste tram verheft zijn stem
‘Hé dit is de trambaan of die klootzak weg kan gaan’
Een Volvo trapt hard op zijn rem
‘Als ik geen haast…
Links - Rechts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
766 sowieso niet te verteren
geen denken aan, hun gal krijgt dan spontaan de vrije loop
gelukkig zijn er grachten die de linkschmensch isoleren
de bruggen kunnen open, godzijdank, er is nog hoop
Rechts
een rechtse rakker zet zijn eigen moeder nog te koop
hij steigert bij het horen van het scheldwoord 'nivelleren'
eerst graaien en vervolgens haast…
meisje van 14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 steeds weer vertellen willen
dat jij voor poppen wel te oud
maar voor kerels nog te jong bent
die als magneten naar jou trekken
jij leeft je leven van dag tot dag
wilt vrij zijn en onafhankelijk ook
zelf bepalen waar wanneer met wie
jij chillen gaat of lekker sjansen
want veertien is al best wel oud
en je bent het toch maar even
maar haast…
Op speciaal verzoek: Julienne
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 denk ik aan Vera
Die mij haar lippen bood
Mijn tong haar mond in vlood
Terwijl het buiten goot
Maar dat kon mij niks deren
Zo kan ik uren doorgaan
Totdat u denkt, ach wat
Een zot, o.h. is dat
Maar: nooit met twee in bad
Want dat zou hier misstaan
Geloof je in wederkeer
Van uitvlucht in hotelle
Amours, étoiles si belles
Ach, 't was haast…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Een kind, haast zonder gewicht,
woonde eerst in een bloem,
vier bladen als muren,
een denken zo stil dat het niet bestond.
Tot verlangen haar vond.
Zij liet haar schuilplaats los,
de lente zonder verwondering,
alsof schoonheid haar niet meer hield
en kwam tot hem.…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 De schrijver sprak, de lezer zweeg,
de wereld leek haast dichtgespijkerd.
Maar telkens als de taal verandert,
begint ook iets in ons te schuiven.
De oude muren vallen om,
de straten leren weer marcheren.
De drukpers bracht het vrije woord,
maar ook de oorlog en het vuur.
Pamfletten joegen mensen op,
hele landen brandden uit.…
Waar het hart mag uitademen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
33 Een wandeling zonder haast.
Je stem die breekt
bij een eenvoudig, eerlijk woord.
Een hand die naast de jouwe blijft
en niets van je verlangt.
En ergens, op een middag,
merk je dat je neuriet.
Dat je iets wilt maken,
iemand op wilt zoeken,
lacht om iets
wat je bijna was ontgaan.
Niet alles is voorbij.
Maar er is lucht gekomen.…
Sonnettenkapstok
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
808 Gedraag je niet als lulletje-lament,
je bent er haast, nog één vers te verstouwen.
XIV Cholerisch sonnet
Ik ben er haast, nog één vers te verstouwen,
het einde komt nu aardig in het zicht;
dat is maar goed, de geest kreeg forse knauwen.
Ik maak nooit meer zo’n ellenlang gedicht;
de kwaliteit heeft nauwelijks gewicht.…
Vogelvrij
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.467 De werkende moeders,
die zoveel haast hebben 's morgens,
moeten een dode-hoekspiegel
hebben op de kaptafel,
allemaal!…
Wind in actie
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
970 stormt over dorpen
vlaktes zeeën en daken
hij zorgt voor angst en onrust
maar verjaagt ook vermoeide zorg
vermomd zich telkens anders
ja is verbaal een held
die teder troost het kindje
verkoelt het tere hete lijfje
maar ouderen al tochtend
spieren pijnlijk verlamd
wind die geniaal kan spelen
met woorden en met zinnen
verbaal wel haast…
scheepsfeest zonder einde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.627 de scheepsbel luidde voor den wende
haast u dichters narren van de wallen
tweeduizend-en-zeven loopt ten ende
neemt waar uit verre verten tot naderbij
flitsen chinese vuren verstommende knallen
spreek aan neem mee de eerste de beste
rock&roll op straten maak plaats opzij
op weg of tafels als het maar zingt en vrijt
klink wel en breek de glazen…
alles of nu
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
3.065 leven
moesten dansen op het koord
tussen later en nu even
nee, wij niet als ouwe lullen
kwissen-starend op teevee,
ons met nootjes zitten vullen,
maar lekker manisch met z’n twee
dus vreeën wij de hele nacht
en lulden tot de dag begon
wat hebben we gedanst, gewacht
totdat ik naar de bakker kon,
om er bij ‘t ochtendgloren
zo gelukkig, haast…
Heerlijk rustig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.253 Haast niet te verdragen
is buurman z'n wagen:
ook Bentley, maar twee klassen duurder...
- En vraagt men: 'Hoe gaat het nu met je?'
dan zeg ik: 'Ik zweer bij m'n flatje
en maak het stofvrij
in 'n mum en met mij
gaat 't best: 'k heb steeds tijd voor een pretje.'
Ik schrijf, als veel anderen zweten,
dit vers, op de heide gezeten.…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 Maar rond u heen geknield, zij die u dierbaar waren,
in bijgelovige angst en vrees,
u, door hun tranen heen, zien siddrend aan te staren
alsof in u het beeld des Schrikkens hen verrees,
de druk der ijzren hand gevoelen om uw leden,
die 't bloed verstijft en naar het Niet u medesleurt —
dat is een zware stond: haast wordt der laatre vrede
daarmee…
Het stille lied
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.806 De avond weerhoudt zich te vallen, de mensen haasten zich in dit jong getij,
arme schelpvissers met de wilde hoop:
thans zal de vloed hun rijkdom zijn.
De huizenvlakten en toonprojecties, die zijn de afstand tussen hen en mij,
verdringen mij naar 't diepst van mijn geweten.…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Wie iets zo zeker weet en vast,
Dat hij het haast met handen tast,
Het voor zijn oog gebeuren ziet,
En dan bedenkt: het is zo niet,
Die voelt zich zeer bedroefd en moe,
Die twijfelt aan het of en hoe,
Die wanhoopt aan het al of niet
Van alle dingen, die hij ziet,
Die is op 't eind de zekerheid
Van alle zijn en niet zijn kwijt.…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 De weke hals haast sierlijk aangeboden
voor de fatale beet.
Dorens schuren huid
als hij haar meesleurt in de struiken.
Zijn muil graaft gretig
in de lauwte van haar buik.
Het ongeboren kalf lilt zwakjes.
Tot wolken schuiven voor de maan
en duisternis erbarmen biedt
verstilt het koor van wolf en jakhals niet.…
Mit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 Van Kindje pik ik haast alles, ben wel selectief
Ach ik heb mijn beide kinderen wel net zooooooo lief.
........................ wonderen bestaan wel degelijk.......…
Tonen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
541 wensen
die staan er tussenin
Nu zit ik hier te staren
en ik weet het even niet
laat alle strijd maar varen
En bezing mijn levenslied
Op het ritme van de tonen
die nu even boven komen
Veel verdriet heb ik gekend
Ik ben het wel gewend
Dag vraag ik je dan
heb jij het wel geweten
dat ik dit meedroeg al die tijd
dat ik haast…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Was het maar een idee of toch de waarheid
dat op dat moment de kiem werd gelegd voor de verandering
waar het ik en jij zich gaat omvormen tot een wij
ongeacht afkomst, handicaps en verleden
onuitgesproken, een haast onafwendbare vibratie
op die ene snaar: een toekomst samen.…
Hedenlands!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 recent
Maar zonder misverstand of aberraties
Zo gingen Vlamingen weer winkelhieren
In plaats van overzeese scharrelkost
In maaltijdserviceboxen met de post
Hun vegan lifestyle spaart het lot van dieren
Ziehier een keus uit reeds voorbije jaren
Sjoemelsoftware, eikprocessierups
De stikstofcrisis en appongeluk
Op twitter kon je er haast…
Fear of flying
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Eerst even een gemakkelijke zin
nou ja een regel dan, maar zonder punt
een verse regel gaat er altijd in
ik sla geen kruis, gooi liever nog een munt
Zo, die zit en nu dan de essentie
de kwintessens de eigenlijke kern
in de woestijn waar ik haast nooit een grens zie
tussen de rotsen van de dag en nacht
Waar Nietzsche Zarathustra had…
Yesterday
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Yesterday
all my troubles seemed
so far away
Gisteren
had voor mij het le-
ven nog veel zin
*
Now it looks
as though they're
here to stay
Nu zie ik
er haast geen
gat meer in
*
Oh I
believe
in yesterday
O ik
geloof
in gisteren
*
Suddenly
I'm not half the man
I used to be
Plotseling
voel ik mij…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Lucas 24,11/ 12jan022/Hardenberg)
Een heerlijk banket en kus op zijn wang
Klaas van der Veen dacht aan een vrouwenstem en zang
De eik met takken als blonde lokken
die hadden ze omgezaagd en weggetrokken
Klaas hield zijn pas in en stamelde verbeten
maar t'was laat, hij moest zich haasten voor het eten
In Tongeren marcheert op het trottoir…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Ik waad door slaap, de diepe watervloeden
waarmede Noah overweldigd werd, gelijk;
de oogleden zwaar, de ledematen haast ademloos,
en neergelaten; door de ingewanden zonder dam noch dijk
wast de bedwelming van het waterrijk.…
Regenboogstrijders
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
383 Regenboogstrijders
in stille zuidzeeën
de laatste der
maritieme mohikanen
getuigen dat niet alles
goud is dat blinkt
al wordt alom beweerd
cum grano salis
dat het Spaanse graan
de vanouds bekende oudtestamentische
sprinkhanenplaag
in afzienbare tijd
d.v. zal doorstaan
ondanks de tijding
des onheils van clubs
als die van Rome…