Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Dat mystieke

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
zij heeft de magische kracht om recht langs oneffenheden te leiden zonder zijn visuele strakheid te verkleinen waar lijnen elkaar raken in de horizon weet zij in licht de ruimte nog te vinden voor een zitje met schitterend vergezicht daar kaatst in grijzig groen het blauw van hemel terug verwatert zon in een heldere bries en…
wil melker3 februari 2019Lees meer >

Mijn wintercocon?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 353
Ik ben er even niet, niemand die het ziet, zich daaraan stoort terwijl over alles heen, mijn gestalte aan de horizon gloort .…
Pama7 december 2019Lees meer >

Inval-avond

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Als dan de avond valt, kinderen nog even buiten zijn de zon langzaam verdwijnt achter de horizon lampen aangaan horen we uit ieder huis: Binnen komen, lampen zijn aan dus je komt nu thuis!…
An Terlouw4 augustus 2020Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Naderende buien die emoties weergeven, gloort in het landschap van het ongewisse leven als mistige verten, beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen staan ver van ons of in troost nader tot elkaar onder de maskerade van de horizon waar alles eindigt of ontstaat neemt hij ons de maat…
Pama31 augustus 2020Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Wandelen met jou is het einde weer naar het begin brengen de deuren eindelijk weer open een heldere horizon tegemoet praten over kwaliteit van leven wat zo heerlijk is op een Noordzee strand tijdens een regenachtige herfstdag terwijl wij maar geen afscheid kunnen nemen nog eens terug gaan naar toen we in bomen konden klimmen…
mobar8 oktober 2020Lees meer >

Tijdsbesef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
De ochtend draagt het gewicht zoals het immers dagelijks doet het is tegengesteld gespiegeld aan ‘t voorgaand avondrood Het voelt dan doorgaans in evenwicht, ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet waar een kaars mijn horizon verlicht en de gedachte niets meer moet Zo tel ik mijn dagen door zoek soms naar de bedoeling waar staat het…

Opklarend dichtbij

netgedicht
5.0 met 79 stemmen aantal keer bekeken 459
donderkop aannam tussen sissende ontladingen en bolvormige bliksems explodeerde chaos en toch wist ik jou opklarend dichtbij jij doorbrak de stilte die aan de bui zijn karakteristiek had gegeven want dit geweld was zijn leven als furie orkestreerde jij de energiestromen laaide op en trok weg in een donkere streep die aan de horizon…
wil melker29 september 2021Lees meer >

In koude huiver

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 435
kilometers zicht jij was meer van de contrasten alleen op het strand zonder andere gasten met koel gefluister van golven in koude huiver geen intens genieten van levensenergie wel actie en reactie in het overweldigende spel dat zand laat stranden wij hebben onze ziel verpand aan het wandelen langs de rand van de kleurrijke horizon…
wil melker31 oktober 2021Lees meer >

W8!

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Maar goed, kijk, lees en huiver naar wat er gisteren hier ter stede zoal het daglicht heeft gezien en aan de horizon van het prozaïsch denken is verschenen... ________________________________ Oké, ik deed en doe er ook aan mee Een mea culpa is dus op zijn plaats Wat zeg ik, een culpissima!…
Massimo12 oktober 2022Lees meer >

Leef en geniet

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Vrij als vogels hoog in het zwerk bewonder de horizon die het oog bijna niet ziet dat is ruimte en vrijheid. Gun elk mens ruimte. ruimte in veld en woud Ruimte en vrijheid, genietend van 't leven, van dieren en vogelzang. Gun elk geluk, een leven lang…

Alex uit Ivanovo

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
Om de horizon te aanschouwen moet je in de verte kunnen kijken fluister je langs de wind van het naaiatelier aan de gehorige kade donder en bliksem doorklieven de eenzame regenavond in de rivierenbuurt van de geliefde oude stad en je blijft niet naakt naast me liggen omdat je zonder kleren bent geboren je kleedt je aan en duwt de…

de zee - avond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
de zee raakt alleen en onmerkbaar traag varen aan de horizon nog een paar schepen. de golfslag die het strand toedekt heeft iets angstigs onverwachts of het een oordeel verklapt dat in de komende schemer zwak aan land wordt gebracht. de avond ligt nu geheel op het water dat ver en ver wordt gedragen.…

Liefdesemoties

netgedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 435
ik wist wat ik miste toen ik jou niet meer als horizon zag en mijn eerste blik niet jouw fotogeniek heerlijk gezicht met lachende ogen zag het was mijn eigen spiegelbeeld zonder enig perspectief in emoties vaag en onbestendig waar anders liefde een warme gloed trilde kaatste wit in hard lichtblauw existentiele kou waar vage…
wil melker10 februari 2025Lees meer >

Zondagmiddag in augustus

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 705
Ergens aan een nieuwe wereldrand zonder commerciële gekte verlaat een blinde vogel onze gedachten om te vliegen naar de heldere horizon zondagmiddag in augustus ze is verdwaald en het regent alsof het altijd heeft geregend nog steeds eenzaam onderweg met dat oeverloos verlangen.…
mobar9 maart 2025Lees meer >

Golfdenker over Water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Je horizon druipt van pijn! jij, steeds teruggroeiend doofstomgras, daj zijt, hoe ik met alle begrip ook duw, en spuw. Die verdomde WoordenPhoenix, Ic biddu geklots, ik krijg hem zelfs met vuur niet klein.…

Jouw schaduwkant

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 456
ik had al vaker het gevoel dat als ik langs jouw gezicht naar de horizon keek ik inkijk had op de directe nabijheid vaag de grote lijnen van de toekomst kon lezen die langs jouw profiel geëtst bleken in een redelijk snel ontluikende materialisatie van wat komen gaat en nog verschijnen grote sculpturen in verbondenheid ook van…
wil melker30 augustus 2025Lees meer >

Zomerregens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 255
het getto Er vallen Zomerregens die ons breken, botten wegen en bruggen kades en kantoren, daken liggen op de grond naast open riolen, ruik waar we wonen, blijf niet daar staan, veilig ver weg op de wallen van jullie paradijs kijkend naar het vuur en het ijzer uit de hemel Niet de onze En na de regens naderen s nachts aan de horizon…
Zywa8 april 2026Lees meer >

De file van vlees

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 191
De horizon krimpt tot een strakke jas. Voetstappen vallen samen in een doffe beat. Je ademt de uitgeademde lucht van de gids. Slechts één blik omhoog breekt het patroon. De zijweg ruist van ongetemde wind. Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…

Morgen Pinksteren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer. Bloesem van het komende, handschrift van verwondering, teken van vergeving. Inspiratie steeds weer, zwevend over de chaos, Geest van de Levende.…

Eilanden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 155
Ik denk aan thuis waar ik nu even niet kan zijn zodat ik nog niet terug wil Op dit kleine eiland mis ik soms de mensen Alleen maar hun aanwezigheid zonder dat ik met hen contact hoef te hebben Er is hier genoeg: muren van wolken aan de horizon, de zwarte zee die op mij af komt met dreunende golven een gierende wind over bevroren…
Zywa26 mei 2026Lees meer >

Het huisje aan de onderberm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
De oorlog stond al aan de horizon, maar elke ochtend schoof de zon het raam open, recht in mijn gezicht. Nog te jong voor de schoolbanken – de tijd had geen omheining – speelde ik op de stille onderberm bij de wagenmakerij. Ik zag wilde duiven opvliegen uit de bomen, konijnen schieten over de bleek. Het is lang geleden.…

oor en luister

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 78
de horizon klimt uit het nachtelijke dal, schuurt langs de silhouetten die de nacht tot stilstaan hebben geroepen, geruisloos en zuiver zacht toegerust en met het oog op de klok draagt een wondere wereld bij aan de opsmuk die ik als een offer draag in de vele wankele momenten waarin ik het duister lees al ware het een plaag van historische…
elze24 september 2026Lees meer >

Jouw Zoon de Zwerver...

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.696
Jou achterlatend, in de rouw, geen woorden voor te vangen... Zijn vriendin werd ook gevonden Ze lag thuis op haar bed Geen levensteken meer... Ze waren samen "uitgestapt" Mijn God, wat deed dat zeer... Wat sprak jij moedig en zo mooi Je had het over: "Wie Wás Hij???" Je oudste kind, gewoon jouw zoon..…

De eeuwige reis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
Al wat wij achterlaten zijn kinderen, tekens en sporen. Wij zijn reizigers die tastend voortgaan op verstand en gevoel, totdat we niet uit het lichaam, maar uit de geest worden geboren. In een lichtzee worden we tot slot als engelen binnengehaald als alle lessen van 't materiële rijk door ons zijn geleerd.…

Verstikt door associaties

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 786
'Le pays où tout est permis', je enige bundel, maar die ruimschoots volstaat, terwijl je zelf mijlenver achterop bleef hijgen van angst en binnenvetverdriet, stormde er een tornado van associatiegeweld op jou af, bleef je nee-schuddend stokstijf staan en haakte je af, nachtelijk Brussel met kortsluiting achterlatend.…

als een moeder gaat

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 791
als een moeder gaat maar niet echt wil omdat zij een zorg achterlaat is het moeilijk dat een geest over de laatste grens heengaat deze ziel zo bewust van liefde en trouw is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw, ook al lijkt het verscheiden op verraad immers loslaten hoort bij een moeder…

Wij zijn geen vreemden,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Beklemming van de realiteit waarvan de kleur naar een vrije keus van denken zich langzaam sluit, worden ook de witste vleugels besmeurd, ongecontroleerd in de thermiek van twijfel, omhelst door pure paniek, tegenstelling van elke diagnostiek, terugblikkend door het matglas van verlaten schimmen, een ongeblust verlangen achterlaat…
Pama27 maart 2019Lees meer >

De reis van de slak

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 504
Ik bewandel een gladde ondergrond waar ik een gangetje passeer terwijl ik sporen achterlaat op het droge wegdek. Van een frisgroen blaadje tot een oude boom, kom ik ze allemaal tegen, stap voor stap. Ze zijn altijd gepoetst met een mooie glans, om zoveel mogelijk afstand te willen afleggen en verwondering te baren bij de voorbijganger.…
CB19 maart 2022Lees meer >

Onderweg

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
Hoe inspirerend en verlangend dit wel is, als mens blijf ik alleen achter en volg de seizoenen maar ook wel eens achter de geraniums kruip of ergens een spoor achterlaat terwijl ze doorgaan met trekken, steeds verder weg.…
CB6 september 2024Lees meer >

Waar het zacht is

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Ik voel jouw stilte zonder dat je iets zegt mijn hart antwoordt al Er zijn ochtenden waarop de wereld te luid binnenkomt, waar elke stem snijdt, elk gebaar een echo achterlaat, en zelfs stilte te vol lijkt om in te schuilen—dan zoek ik de plek waar mijn adem weer zacht mag zijn.…
CB3 juni 2025Lees meer >