10668 resultaten.
Virus fop
snelsonnet
3.1 met 12 stemmen
712 Een virus, passagierend in ons land,
leest in de digitale Covidkrant
dat hier nu een coronalied bestaat!
In no time straalt hij, wordt zelfs idolaat
van deze kroon op zijn virale leven
wanneer hij hoort hoe knap het is geschreven.
‘t Is authentiek, aangrijpend dichtjargon:
"En oh oh laat ons schijnen als de zon",
gevolgd door "dag…
Kunst en vliegwerk
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
419 We vliegen niet
we overstijgen
beladen maar vastberaden
met vleugels op de IC
applaus bij het landen
er volgt begrip en lege stranden
we staan aan de grond
dagenlang kunst en vliegwerk
assisteren met schoolwerk
grenzen overstijgen ze
vliegend met bed en zuurstof
met hart en ziel wat nooit opviel
zij kennen de turbulentie
de…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
Quarantainer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 In Utrecht de
eerste geplaatst
Geïsoleerde zorg-
instelling voor een face-to-
face contact
Tussen patiënt
en familie
Naar een echt weergaloos
idee van kankerpatiënt
Paco V.
€28.000,00 gecrowdfund voor
QUARANTAINERS
twee compartimenten
door glazen wand gescheiden
Eigen entree
Intercomsysteem
Een modulai-
re inrichting
waarbij…
Artista povero
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
601 Helaas heeft de artiest nu amper werk
Hij bijt dus op een houtje, deze maanden
De kunst der zuinigheid houdt hem net staande
Vaak staart hij hoopvol naar het blauwe zwerk
En denkt: o had ik vleugels en een staart
Dan was ik ook miljarden staatssteun waard…
Niet weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Niet weer
De eerste lockdown was vertragen
in het dagelijks leven.
We leerden onze buren weer kennen.
We gingen bij oma aperitieven
en zij voelde haar hip en jong.
Maar de tweede is er teveel aan.
Sommigen zien het niet meer zitten.
Oudere eenzame mensen
zijn het er slechts aan toe.
Nu de Kerst en het Nieuwe jaar
in aantocht is.
We…
Ochtendzang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
571 Vogelzang rondom
In dichterlijke vrijheid
Dag opent deuren.
Hoe verrassend het is om te ontwaken
met een live optreden en rijk repertoire in vogelzang
vroeg in de morgen waarin ieder van hen voorbeeldig en vermakelijk
poëzie performt in verschillende klanken en kleuren van waar einde nog niet is gekend.
Bij het aanbreken van de dag…
Vogels, moet je weten...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
580 het mooiste uit de lucht
in alle soorten en alle kleuren
zie ze loeren zie ze speuren
slaan alles gade, op hun vlucht.
wintertuintjes zullen bloeien
van sentiment, liefde en veel emotie
wat aanvoelt als verlichting, een devotie
geen iemand kan zich daarmee bemoeien.
Ja ,deze wonderen maken mensen blij
in een tijd van afstand... en eenzaam…
bevrijdend vaccin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 zoals wij ooit overtuigd baden
dat jezus ons redden moest
bidden en smeken wij hardop
red ons nu beste farmaceuten
met een goed en veilig vaccin
neem onze levenslust serieus
laat ons weer plannen kunnen
wat wij verwezenlijken willen
verlos ons uit de eenzaamheid
die dagelijks de deuren klopt
denk aan onze lieve kinderen
die nu nog in…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 We leven in een arm land
sinds we het terugpakten
en wie blijft, moet betalen
in natura, we nemen het
heel persoonlijk, man na man
onderwerpen we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in…
wolken van de Noordzee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
794 Sinds er een vrouw boeken over schreef,
is grijs niet meer hetzelfde.
50 tinten, weet je wel.
Dat weten ze aan onze kust
natuurlijk al lang.
Lichtgrijs, dolfijn grijs, beton grijs.
Je geraakt gemakkelijk aan 100
op een doordeweekse dag.
Alleen wie de schoonheid
van grijs in al die termen
weet te appreciëren
heeft aan de Noordzee iets
te…
Moederliefde
hartenkreet
4.7 met 35 stemmen
1.913 Nu de dagen korter of langer
daar niet meer toe doen,
wint een andere betekenis..
niet een voorbijgaande overgang
maar de allesomvattende bezieling,
die haar en ons leven heeft verruimd
met geluk ondanks tegenslagen,
nu zonder pijn en strijd
naar rust in vrede.…
Camelia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Al jaren eet ik bij mijn zoon.
Altijd op dinsdag.
Nooit had ik er op gelet,
nu viel zomaar mijn oog er op...
Een struikje in zijn tuin,
droeg dikke rode knoppen.
Tijd, om eventjes te stoppen.
Wat was het voor een struik?
Ik kende hem niet.
Mijn zoon ook niet.
Hij had hem gekregen,
als klein plantje.
Maar hij doet het nu goed,
zodat ik…
VLIEGEN LUKT NIET MEER
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 als kind vloog
ik vaak in de nacht
wapperde met mijn armen
uit alle macht
om van de grond los te komen
en eenmaal opgestegen
kon ik de hele wereld omarmen
echt ik weet het nog
ik zweefde rustig en tevreden
in m’n dromen door de lucht
zoals water wordt doorkliefd
door een heuse reuzen rog
wat een kracht wat een
nonchalante dromerige macht…
kanttekening
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
593 ( voor onze columnisten in tijden van verval )
geworden tot een
onverdraagzaam volkje
van ongedurigen
die zich uitleven
in kwetsende geschriften
uiteraard lekker anoniem
want heldhaftigheid
moet wel behapbaar blijven
welnu 'helden' van het
anonieme geschrift
zijn er voldoende
teveel eigenlijk
dat ik met een gemoed
van wanhoop…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 De grassen wuiven wit als in kant gestoken
vrouwenhanden naar het lompe blad dat wat
mismoedig dorst. De dag is al gespannen,
verten liggen meer dan uren open. Overal kom
je iemand tegen en sandalen, korte broeken,
verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd.
Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt
haar vingers, verschoten kruit,…
[ Ik weet het niet meer ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Ik weet het niet meer,
het is hier ook zo mistig --
Ligt het daar soms aan?…
BEVRIJD ZIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Bevrijding is een bron
waaruit geput kan worden
steeds door nieuwe generaties.
Bevrijding is een besef
van voortdurende aandacht
voor waarden die kostbaar zijn.
Bevrijding wordt gevierd
om actief stil te staan bij leven
en onderdrukking tegen te gaan.…
eenzaamheid je ziet niemand
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
593 Eenzaam samen met jezelf geïsoleerd
Vragend …waarom ik alleen …wat doe ik verkeerd?
Ook al ben je in gezelschap.. de connectie lijkt te ontbreken
Fysiek present maar mentaal geen teken van leven
De realiteit lijkt te bestaan, maar ik blijf te vaak even staan
weer die oude smart die me weerhoudt om verder te gaan
niemand weet omdat niemand vraagt…
De Nederlandse cultuur gevat in één uitspraak van een verpleeghuisbewoonster die met bibberende besliste stem sprak:
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
763 Die mevrouw
wil
iedere dag
rosbief
op
haar
brood.
Het
is
hier
geen
hotel!…
Haiku in het winterlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 In het winterlicht
Scharrelen de wadvogels
Op de wadplaten
Kokmeeuwen lichten
Wit zilvergrijs vuurrood op
Boeggolven breken
Stormmeeuwen wulpen
Zilverplezier tureluur
Doorwaden de geul
Slenken glinsteren
In diepblauw met de zon mee
De twee zeehonden
Blikken nieuwsgierig
Vanuit het Waddenwater
Geen visje te zien!…
Midwinter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 De winternacht is lang, koud en diep duister;
straks schenkt de zon weer lente, licht en luister.
Lege kale takken klieven de grauwe lucht,
het meeste leven is al weggevlucht,
de Aarde slaakt een stille zucht:
de winternacht is lang, koud en diep duister.
De Aarde lijdt onder een kil doodskleed,
strenge vorst heerst ijzig en wreed,
ik huiver…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?
Büyük deprem
We dansen op het…
St. Valentinus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
547 Het calendarium rosarium
Der katholieken van de kerk van Rome
Telt minstens drie, vierhonderd hoge ome
De heiligen in een brevarium
Met een niet korte noch vluchtige blik
Wordt de moderne lezer ingewijd
In de mysteriën van oude damen
En heren met zeer gedateerde namen
Juist die antieke geven je een kick
Ik noem bijvoorbeeld bisschop en…
knap lastig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
476 voor een dwarsliggend
mensenkind in de wieg gelegd
om aan rust en roest te knagen
is de krib al gauw te krap
enfant terrible dat in
beweging groeit als de
verst afdwalende tak
van een stam
de dwarsdenker doet
de wereld kantelen
scheurt zich los van alles
wat altijd al zo was
een bevlogen rebel
overstijgt de kasseien
ontregeld…
Dia de los Muertos - De Dag van de Doden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ze rusten niet de doden
ze dwalen al werden ze in
graftombes te ruste gelegd
Ze komen terug de doden
houd je vast aan dit hangend koord
lispelt de turquoise slang
Ik ben een Lemniscaat
volg mij ik wijs de weg
naar de wereld
Een onzichtbare reis
een gemaskerd bezoek
aan levende wezens
Waar Kali haar bloedige
scepter zwaait…
GOED GEDAAN JOCHIE!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Natuurlijk ga ik op naar Gods Altaren
en ik mag zelf
de Kandelaar-Kaarsen aansteken
Jezus heft de loftrompet
en God, de Vader
die zingt 'n diepe Bach bas-aria
Ik mag op een kussen voor Hem zitten
Hij legt z'n hand op m'n hoofd zeggende:
"Goed gedaan Jochie!…
De uitdagende lente komt er an
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
632 De felle kardinaal vlamt en jaagt in ’t rood,
zijn geil poppevrouwtje flirt in felle nood,
ze wil hitsig spelen en stevig vrijen,
hij kan haar spijtig niet verblijen
hoe duivels graag hij haar ook wil pakken
een pluimke bleef aan haar poepke plakken…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Geen begin maar ook geen einde,
steeds weer draaiend in het rond.
Als de eeuwige getijden,
eb en vloed bewegend in een open wond.
Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend…
Oud massief
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 tijd verslijt
bergen van graniet
steen wordt zand
deemoedig wijkend
voor het veenmoeras
nieuwe levensbron
op de afgeronde horizon…