2916 resultaten.
Mateloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 melancholieke melodieën
mateloos verliefd op de romantiek
ritme, ritme, oude zonden
en doedelzak muziek voor de bohemiens
nu het vallen der bladeren fluistert
het is zacht in de koude van het duister
we zinken dieper en dieper
in de oerkracht van onze lepelaars
gezond, sterker dan ooit
zonder twijfel, mateloos verliefd
op het zwijgen…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende uitweg vindt
het is zeker geen weerwil
het is immers die loodzware as
dat kleeft aan schrale wortels
die werden bijgeknipt,
te pas en te onpas
en dat ook bloesems onderdrukt,
het begraaft je vel in plooien:
soms word je door een enkel wonder gehoord;
een verlossend kind dat je zwijgen…
Olympische heren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Olympus, waar De Spelen ’t eerst floreerden
Waar Herakles een wedstrijd arrangeerde
Een beetje net als nu, maar dan wat korter
Uit alle landen komen de atleten
Van West tot Oost en ook van Zuid tot Noord
Waar elke taal ter wereld wordt gehoord
Terwijl de helden zwijgen, zwoegen, zweten
Een festival van pax en broederschap
De eerste zal de…
Arie de Jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Terwijl de helden zwijgen, zwoegen, zweten…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Wat je eens deed, dat, zeggen ze ook
Maar ik zwijg alsof het me, omdat het me, is het me wel opgelegd?…
Ondertussen
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
612 Mijn dromen koester ik in duisternis
wanneer de zon schijnt ga ik op in realiteit
zodra ik onze verstandelijke afstand
met eigen stilte kan overbruggen
mijn zwijgen lijkt tijdloos
niet aan ergernis gebonden
het blauwe van je ogen
spiegelt wilde rivieren
laat me toe in jouw gedachtewereld
neem me mee in jouw stoute dromen
elkaar vanavond…
Eschaton
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
560 Zo rusten wij, twee steles van albast,
Ons zwijgen een monument, een antiphon van last.…
Wat geen mens dragen kan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
260 En als God zou spreken,
Zou Hij dan schreeuwen of zwijgen?
Zou Hij het bloed zien op de handen
Van hen die zeggen te weten
Wat zelfs geen mens ooit dragen kan.…
Observerend gedrag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
304 Hij staat waar niets van hem gevraagd wordt,
tegen muren die gewend zijn
aan zwijgen.
Niemand mist hem daar.
Dat scheelt.
Hij ziet mensen praten
zoals men praat
om stilte te vermijden.
Lachen is sneller
dan eerlijk zijn.
Aandacht werkt kort,
berekend,
uitgedeeld als wisselgeld.
Wie te lang kijkt,
valt af.…
Tussen regels
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
306 Zo blijft het gedicht intact:
onbewogen,
ongevraagd,
eerlijk in zijn zwijgen—
terwijl de schrijver
langzaam leegloopt
tussen twee regels
die elkaar
niet durven raken.…
Wat jij voelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 Dus zwijg ik.
Niet uit schuld,
niet uit angst,
maar omdat verdediging
je niet bereikt
waar jij nu bent.
Wat jij voelt is waar,
ook als het niet mijn hand was
die het veroorzaakte.
Tussen waarheid en ervaring
gaapt een ruimte
die geen taal overbrugt.…
Donkere gedachten
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
420 doorzichtige toneelstuk
ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan
in de hoofdrol op zoek naar toekomstdromen
die mijn verlangens weten te accentueren
terwijl er verse woorden in de lucht hangen
over het naderende onheil van dwaze demonen
een bende duistere dieven van warme waarheden
alles verloren door onzinnige fijngevoeligheid
tot zwijgen…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven
Toen de planeet verkoos te zwijgen…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
173 het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar nieuwsgierig zijn ze
vooral naar de handen
die aan de klok trekken
daar in het donker, onder
in de toren, in het binnenste
van het verstand
dat zich niet laat dwingen
om te zwijgen…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
Ik lach me dood…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
425 Lachen is dodelijk
dat had ik nooit verwacht
want ik lach graag
om mopjes, groot of klein
en slecht uitgevoerde flopjes
totdat ik gisteren inzag
dat lachen zomaar ‘t eind kan zijn
Ik besloot dus te zwijgen
mijn lippen persten plat
om geen grappige gedachte
of lachspier toe te laten, te krijgen
geen grappig ideetje overdag
sappigheid…
met of tegen je
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 onduidelijke
zekerheden
waren ze warmer geweest
iets triomfantelijker, een lach
opnieuw gebaard op de
uiterwaarden op mijn gelaat
haha, dan was ik mij niet, niet
wie ik ben en nimmer zou willen
zijn, mijn mimiek is de burcht
waarin ik schuil
wel smile ik in het binnenste van
mijn geest, nimmer is het gepast, ik
noem het mijn komisch zwijgen…
God niet meer nodig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik heb God niet meer nodig
ik kan nu op eigen benen staan
ik ga niet meer naar de kerk
ik wil geen godsdienstoefeningen meer
als ik het nu nog niet weet
Ik ga nog intenser buiten mijzelf leven
ik wil praktijk en geen theorie meer
ik wil dat wel in de persoon van Jezus
ik had graag gezien dat hij een zus had
omdat ik ook de vrouw zo lief heb…
Vroege markt in Spanje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
787 Geven en nemen, kopen en krijgen,
spel tussen mensen, markt zonder zwijgen.
Dansjes om geld en wat lol in dit leven:
kleurige slang door mijn dorpje geweven.
Bussen verdwijnen met halfbruine gasten:
mooie en lelijke, soms rare kwasten.
Mensen gaan terug naar het bloedhete strand:
dit is óók Spanje, een wonderlijk land.…
Reeds duizendmaal
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
933 antwoord op,
doch jouw naam verdwaalde
toen onze blikken elkaar
geblinddoekt raakten
en ik weer wegdook in
blozende witte wolkjes
Diep in mijn hart en
in het midden van mijn hoofd
kwam jij met geen ander overeen,
gerstenat en waaiende woorden
vulden mijn dankbare hart
toen respect en bewondering
cirkelden en gebaren groeiden
in het zwijgen…
Door mij
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.368 Ik ben gekomen tot praten
veel te lang was zwijgen goud
mijn gevoelens had ik verlaten
ik had het al zo lang zo koud
Maar jezelf helemaal geven
dat is een recht en goed gevoel
de waarheid onderstrepen
de prijs van het leven en een hoger doel
Tijd nemen om te kijken
te luisteren naar 't leven om je heen
mijn hart enorm laten verrijken…
Zou ze met haar
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
965 vernietigen
Zon trekt de dag naar beneden
waarachter perspectief verschijnt
duisternis wacht in de hemel
even heeft de wereld vrij spel
het antwoord is aangekomen
met een enkel beeld verteld
Ze ligt tegen hem aan, zo naakt
hoofd op zijn borst, in schaduw
die slechts een klein licht overlaat
er is geen vrijen geweest, alleen dit
en ze zwijgen…
Haar natte billen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.230 De veerbodem
blinkt scherp onder onze voeten
die het metalen einde groeten -
ja, dit scheep is verboden
maar hoe is dit te weerstaan,
als ik dat al zou willen,
het natte dek onder haar billen
en ons zwijgen ten overstaan
van de oever die niet meer bestaat
zich aan een verbeelding overlaat,
dat we hier ons brood breken
- ooit - en daarna…
Het Einde Van Ons
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.012 moeten we het gaan doen
Van de eerste tot aan de allerlaatste zoen
Samen hebben we besloten ermee te stoppen
En al is het de beste beslissing vinden we
Voor mij is het verdriet moeilijk te verkroppen
Wil er ook niet meer over praten
Des te minder snel zal ik er spijt van krijgen
Kan ook niet veel meer hebben
Dus laten we genieten, door te zwijgen…
orkaanoog
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
933 Een puinhuis verdwijnt in een rookgordijn
Kruitdamp slaat diep in de maag
Laat me zwijgen …
grijpen naar de uiterste hoeken van het zijn.
Ontelbare uren in ademnood
Tot je een ankerpunt vindt,
tegenpool van pijn of dood.
Keurig. Minzaam. Voornaam.
Zo sta je daar…mijn wilde schoot.
Regendruppels spatten open op jouw haar.…
Ademnood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.150 '
Jouw zwijgen is aanstekelijk
Mijn hoofd zwelt, ik raad jouw eerste klank.
Tranen vullen de beek onder jouw ogen.
De stad laat ons met rust en we wijzen naar de Zwaan,
ze drijft in een inktzwart meer.
Jij lijkt een schim.
Ik weiger te ontwaken uit een trage betovering.…
Vaarwel
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.839 u zal ik roepen: gij zult zwijgen...
U willen aanzien, en in 't ijle staren,
En u niet vinden, waar ik uren zocht!
Toch zal onze adem naar één hemel stijgen!...
Deez' linde zal me uw lieve naam bewaren -
lk dank u, dat ik, lieve! u lieven mocht!
------------------------------------
uit: Mathilde (1882)…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 Liggen zal de stormende wind,
en zwijgen de eeuwige regen.
Alleen de vogels zullen spreken,
en een lied aanheffen voor jou.
Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.
Adem de dag in, adem de dauw,
en veeg weg die laatste traan.…
Wind reist sprakeloos (Ballade voor Ronald)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.785 Wind reist sprakeloos door de takken,
de boom die alles zag, blijft zwijgen.
Ik probeer mezelf weer te herpakken,
zodat ik zicht op morgen kan krijgen.
En jij mijn broer, die hier rust,
zal voor altijd 38 jaar blijven.
Begraven lig je, hier aan de kust,
waar meeuwen op de wind drijven.…
Maskerade
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.380 gaat er desnoods over lijken
Wie is de duivel met schaapskleren
Wie zal elke confrontatie ontwijken
Wie kletst er gewoon uit zijn nek
Wie is bang voor zijn eigen daden
Wie ben je als je niet eerlijk bent
Wie is er met schuldgevoel beladen
Wie ben je als je in het nauw zit
Wie weet het soms even niet meer
Wie vlucht door standvastig te zwijgen…