2581 resultaten.
De pedofiel en het meisje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.668 lippen strak
stond ze tot ze zijn stappen vernam
Evenals steeds voelde ze zich zwak
al vòòr hij aan haar lichaam kwam
Ze was nog jong, juist vijftien jaar
en verder een nogal eenzaam kind
Online ontmoetten hij en zij elkaar
de pedofiel en ‘t meisje tegenwind
Zijn woorden klonken zo oprecht
dat ze alles snel reeds ging geloven
Hij leek…
Kuddenwacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.866 De oude herder sloot zijn ogen,
sliep en snorkte lijk een paard
en het zweet in vette lekken
viel in d'haren van zijn baard.
Aan zijn kop van onder de aarde
kroop de snuit uit van een mol,
en de hond die 't merkte sprong er
op met een verwoed gegrol.…
Hier woon ik dus
gedicht
4.1 met 11 stemmen
8.627 liggen
Een dode merel op het tuinpad
Kon overal heen
Dwars door de muren
Met melk
Ben naar het kerkhof gegaan
Daar kom ik te liggen
Achter die twee eiken
Naast onze teerbeminde
Diepbetreurde Adriaan de Groot
En de heg
Alleen je botten
De rest heb je nodig
Voor het spinnen van je vleugels
Suiker
Doorgesneden
Het leek…
Waarom? Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.017 Zo meedogenloos, zo wreed dat ik bijna kapot ga hieraan
in voorstellingsvermogen
en de woorden me leken te ontglippen.
Doch ik was sterker, had mezelf Spartaans getraind,
ongelijk u, ongelijk u.
Ik was, zij, de dichteres die aan de zijde stond
van haar gelijken.
Ik ben zij. Onverwoestbaar in woordkeuze.
Totdat al het leed is geleden.…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 Jij leek in de zon te gloeien
vanaf toen je 'n knopje was.
Ik heb jou zien openbloeien
met blaadjes als fijn, breekbaar glas.
Ach, ik koesterde de dagen
met jouw zoete rozengeur.
Hoe kan ik de herfst verdragen
zonder jouw bloemenpracht en kleur.…
Denkbeeldig eiland?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
574 wenkte met haar golvend haar
alsof ze mij een teken gaf, leek
het of ze zei - er ligt een onontdekte
vrucht te rijpen met een zoete pit,
passievrucht van levenskunst
waarin nog niemand is toegelaten.…
Hoe het liep
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
929 .'
Hij leek als door een wesp gestoken, liep weg,
bleef verbolgen de hele nacht op.
(Zij vond hem in bed intens stinken
na zoveel drank. Maar nooit geuit,
't komt er jaren na zijn heengaan uit).
Hij liet haar een schilderij na,
waarop de hemel, licht scheen
in waterige moddergroeven van een omploegde akker.…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 het was
bomen bloeiden
berken stonden in blad
weilanden leken op een uitgestrekt
groen tapijt waarop de zon gul
en warm haar licht strooide
bovenop de heuvel van het beukenbos
schitterde een uitbundige eik
haar bladerdak was een troostende moeder
die bescherming en verkoeling bood
aan wie geborgenheid zocht
het werd
het beukenbos…
Erotisch café
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 Op het bord ligt een aangesneden dier;
in het weiland leek die koe toch échter.
De maag spert zich wagenwijd
de twaalfvingerige darm vingert zich klaar,
onderweg wordt de koe nog meer verleden tijd
en de spijsvertering is ernaar!
Obers rennen af en aan
naar het niet te stelpen eetverlangen.…
Jouw silhouet mijn herstel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
551 de muur rond mijn hart
Zij kijkt niet naar mij
toch heeft haar blik mij bevrijd
haar pose geeft rust
vernieuwt mijn ziel
Haar ogen, onwaarschijnlijk mooi
met een diepte ongeëvenaard
Zij zijn niet zichtbaar
maar ik zie door hen
mijn emoties herleven
een sprankje eigenliefde ontstaan
Als ik naar je kijk
kan ik dingen doen
die onmogelijk leken…
Op de halte
gedicht
2.8 met 8 stemmen
2.716 Ergens zit een lek, verdwijnen mensen, zakt een tegel weg.
Maar iemand steekt een kind omhoog, een paraplu, een periscoop.
Iemand anders breekt in fluisterzinnen los tegen een rug.
Omdat de tram nog eens begint bij de geboorte, dat kan ook.
Boven onze hoofden komt een witte wolk, maar geen herinnering.…
De weg naar de hemel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
747 mammie die lang was gestorven
de lijn stoorde en ik was slecht met haar verbonden
ook haar stem had duidelijk een heel andere toon
ik vroeg haar of ze mij daarboven goed verstond
en of ze niet even naar de aarde terug wou komen
maar ze zei kind lief, jij bent alleen aan het dromen
ik sta hier in het Licht, mijn aardse leven afgerond
het leek…
jij was een deel.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 vanmorgen blafte jij nog,
kwispelde met je staart,
jij was ziek, maar toch,
jij was mij nog zoveel waard,
niets kon de dierenarts nog bereiken,
de ziekte zat door heel jou lijf,
met je ogen liet jij mij zo vaak blijken,
baas ik ga niet nee ik blijf,
maar de spuit van die dag,
daardoor ben jij dan toch gegaan,
het leek wel of jij zei toe…
Zomeroekraïne
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 In de verte, in het oosten,
Aan Europa's buitenlinie
Leek er even hoop te gloren
In de zomeroekraïne
Maar d'oranjerevolutie
Bracht voor Kiev weinig heil:
Kremlin speelde 'Sovjet-Unie',
Krim werd Russisch, zonder wijl…
De blik die ik zag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Hoe meer ik zag,
hoe erger het leek te worden.
Ik had geen honger meer,
terwijl mijn maag wel knorde.
Alles wat je deed,
lachen, grapjes maken, serieus te zijne tijd.
Ja, je hebt niet alleen mij,
maar ook mijn hartje verblijd.
In die paar dagen,
hebben we van alles gedaan.
Ik kan je niet vergeten,
het is nooit over gegaan.…
Dezelfde gepassioneerde moedersmaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Gaven mij al vaak bloemen en een soort snoep
soms spoedtelegrammen om lekken te wegen,
ik kwam al veel zaken ook in regenbuien tegen.
Ik herinner mij haar scherpte uit Betuwe genen
haar soms ietwat preutse hart, de doorstane smart,
lappen stof voor onze kledij haar kievit-eega uit Mei.…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 De ober van het restaurant
Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand
Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging
En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan
Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam
Ik ademde diep, en kwam pas op verhaal
In de eenzaam kille zaal
Wreed meedogenloos de blik van de man tegenover mij; die mij leek…
EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.300 zenuwachtige trek
verslagen was zij door ‘t ondraaglijk gemis
zij moest haar levensweg heel alleen gaan
hun zo begeerde kind was er nooit gekomen
zij voelde de zinloosheid van haar bestaan
nu alles wat zij liefhad haar werd ontnomen
uitzichtloos lag de verre toekomst voor haar
zou zij ooit nog haar liefde kunnen schenken
iedere minuut leek…
DE KERST VAN DE OUDE MAN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
743 De oude man zat voor zijn avondraam
in stille mijmering zijn laatste pijp te roken
’t was bijna Kerstmis, dik gesneeuwd
En zijn huisje lag van de dorpskern afgesloten…
Zijn verpleegster bracht hem dagelijks ‘n bezoek
anders leek hij door mens en tijd vergeten.…
De waterdruppel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 waterdruppel
die had het altijd naar zijn zin
de anderen vonden dat heel irritant
want zij hadden vaak de pest in
ik zit maar in zo’n grote wolk
mopperde een druppel elke dag
en zit alleen maar af te wachten
wanneer ik naar beneden mag
toen ging het plotseling regenen
de druppels vielen uit de wolk
ze vlogen alle kanten op
soms leek…
Herdenking
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Twee personen waren er nu bij,
niet eerder hier geweest
op weg erheen
leek het een beetje feest
met bloemen en een plant
We zaten met z'n vijven
voor zijn graf op ‘t gras
Vriendin van broer
en vriend van zus
Als,
als om hen voor te stellen
Deze stelden vragen soms
zodat broer vertellen kon
hoe ‘t hem toen, de dag erna
verging…
Greek salad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
778 O groenteman, ik heb vandaag geen zin
om voor de weet ik veel hoeveelste keer
zo'n tulband of verjaardagstaart te bakken
u weet wel met veel van die flufferijen
van olivers olijvenzotternijen
en god weet wie ze daar weer hebben staan
die volkszanger uit loenen aan de vecht
of nee, was het niet krimpen aan de lek
of wacht, kwam hij uit…
Kleine prins
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
539 Er was eens een kleine prins
tweeduizendeneen
generaties geleden
van een verre
hemzelf onbekende
bintang nedergedaald
uit extraterrestia
als mystery guest
tussen drie grote
heldere sterren
Hij zag en hij leek
op zijn moeder en keek
verbaasd om zich heen
naar het plebs en het gajes
het kwijnend canaille
in doeken temidden…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 De geur van koffie in de ochtend, de tafel vol kruimels en stemmen,
en hoe elke hoek van dat huis zijn ademhaling leek te kennen.
Hier is alles vreemd. Zelfs de stoelen spreken een andere taal,
en de klok tikt alsof ze hem uitlacht om wat hij mist.…
Liefde in de supermarkt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 We lachten om de komkommers
die stiekem op walvissen leken,
en ik dacht:
als jij een groente was,
zou je een avocado zijn
onmogelijk te weerstaan,
en altijd rijp op ‘t juiste moment.
De caissière bekeek mijn bananen
met meer oordeel
dan mijn ex ooit naar m’n leven keek.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Wat ver was, komt dichterbij; wat onmogelijk leek, krijgt vorm.
Sommige boeken zijn zacht van eeuwen,
hun bladzijden ritselen als fluisterende geesten, terwijl
anderen nog ruiken naar drukinkt en een reis zonder voetstappen
beloven. Elke kaft die opengaat, is een wereld om beleefd en ontdekt te worden.…
sterrenzegen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
676 moeite genomen om ’t gedicht
te lezen of tenminste die ster te geven
bij nóg één ster kan mijn dag niet meer stuk
wat ’n geluk dat ’n tweede lezer
ook één ster heeft gegeven
en heel misschien (ook) ’t gedicht heeft gelezen
maar als ik dan twee sterren krijg
dan word ik helemaal gek
dan sta ik te springen en te gillen
schiet mij maar lek…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Ik liep door spiegels,
viel in stiltes die te luid waren,
zocht houvast in handen
die soms niet van deze wereld leken.
Mijn hart werd een slagveld
tussen rede en verwondering.
De donkere kant fluisterde luid,
de lichte bleef geduldig wachten.…
vrijgescholden binnenwerelden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
279 ,
- eenvoudiger voor de leek:
hoe is ‘in het jaar van de Heer 2025’,
als onomatopee, één van ons gebleken?
moet ik het door mij verschuldigde immer weer,
in de naar waarheid borende ogen blijven zien,
omdat ik, - strak in het struikpak gebonden
zoals lang en breed in meervoud was ingediend,
geen idee heb over wie of wat het gaat.…
Achteraf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Alles leek zo gewoon:
een afslag die wij kozen,
na een gesprek aan tafel
over een huis met een tuin
die te groot was geworden,
een deur die voor ons ging sluiten.
Pas veel later
zag ik dat die afslag
mij tot hier bracht, vierhoog,
waar ik ongestoord kan zijn,
terwijl zij ergens in huis
ook haar rust gevonden heeft.…