3063 resultaten.
Waar blijft de lentezon?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 die al wat duister is moet verdrijven
toon toch een glimp van uw Gezicht
wij willen u in glans zien verschijnen
waar blijft Gij o ontluikend leven?…
Onraakbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 dichtbij kent ook de verste verte
daarbij is vasthouden zonder zin
ik schets de afstand
ook wel in zwijgen
alhoewel er geen twijfel is over
haar die ik bemin of minstens
naar toe wil neigen
kijken in gedachten is tasten
in het duister
het licht kaatst dan tegen een spiegel
ook als ik duizendmaal luister
en de echo's opsla in mijn brein…
Mijn zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Bij zo weinig goeds van de dag
kan het duister van de zomernacht
mij als een weldaad goed bekomen.
Mijn zomer voelt heel wijds.
Een avondbries geeft aan de lucht
levendige frisse stromen.
Bij zo veel goed gevoel
ontvouwt een vlinder zijn vleugels,
want morgen zal aan zijn dromen
een einde komen.…
De winterdichter?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
394 dat ik het
verzon, verder dan de zoom van
het inzicht tot aan mijn horizon
er is niets nieuws in de verwachting
achter de zon, geen vlok te zien
als dit uitblijft, is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er geen sneeuw
ligt, blijft de bosgrond gezond en
levend, door fluorescerend mos in
alle kleuren groen is het nooit volledig
duister…
Chopin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
487 krappe schoen
aan haar voeten
de minnares van boeken en muziek
opgejaagd moet zij van de ene boom naar
de andere reizen tussen
vogels van allerlei pluimage eten de spijzen
die haar vreemd zijn
en niet doen verrijzen
tussen bloesem en gouden
regen liggen de kromme
wegen
doorweekt van tranen
loopt zij met mondmasker door de oproerige duistere…
Souffleurs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 We zijn het theater van het overdadige ongeduld,
souffleurs van een glorierijk en duister verleden in
het louterende eco-panische - en pandemische heden,
wij zijn de spelers en de slachtoffers tegelijk
in een globale tragikomedie, de plaats
wordt gemerkt door gebrandmerkte ramen,
een rollercoaster door het licht gefixeerd.…
Stormluchten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
447 mijn ziel en 't verstand
Geen ervan vindt hier hun plaats
Deze boze krachten tegen mij gekant
Zij moeten in het kruis vergaan met haast
Met in mijn ziel het zalig licht
En 't oog geheel en al op God gericht
Schrijf ik op deze zondag dit gedicht
Met glans getooid door Woord en 't milde wind gefluister
God die 't licht scheidt van het duister…
Mateloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 mateloos verliefd op de nacht
desolate romantiek vreemdeling
ritme, ritme en nieuwe woorden
in de gewaarwording diepere zelf
gemaakte melancholieke melodieën
mateloos verliefd op de romantiek
ritme, ritme, oude zonden
en doedelzak muziek voor de bohemiens
nu het vallen der bladeren fluistert
het is zacht in de koude van het duister…
VREUGDEVOL ZWOEGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 In aankomend duister
glanzen de Kerstdagen al
vol aansporing en belofte
roepen alle mensen
die gezegend werken
in 't Olterterper Witte Huis
tot eensgezind denken en doen
geurige dampen zingen
over warme spijzen
welke binnen grote pannen
wachten op hun geboortes
om zich eervol te mogen
geven aan smaakvol genot
keurende ogen en handen…
zonder voorbehoud
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 baarvoets
Zonder schoenen
zonder voorbehoud
en niets meer als onderpand
niets nog nakomend geen toezegging
geen gebaar noch een hand
die nog een laatste teken geeft
het kleedt je uit en legt het lood op de lippen
daar op de grens van dat land
waar een mens niet gaan kan
daar op de rand
waar de krop in de keel zwarte vleugels krijgt
om het duister…
Bang Afwachten
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
623 't is of de wandklok me moeilijk begrijpt
de laatste minuut verschrikkelijk dreigt
als duistere schaduwen dansen in de nacht
wordt ergens hoorbaar een rauwe klacht.
En dan... een opschrikkende telefoon
een stokkende stem... op gedempte toon
' t is voorbij... al hadden we ‘t nog niet verwacht.…
Lijflied
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
719 beroofd
Algeheel verval, langzaam doch gestaag
Onder anderen een luie maag
Ook spieren en gewicht doen mee
Allen tezamen het corps zegt nee
Angst speelt hierin een grote rol
Ik vraag me af : hoelang hou ik vol
Waarschijnlijk zal het tij wel keren
Indien ik mezelf leer accepteren
Wellicht dat dan het licht gaat schijnen
Waardoor het duister…
Van hemel naar hel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 we plakken
stukjes duister
aan elkaar
om het licht
geen kans
te geven te
zien wat wij
alzo meemaken
en beleven
niet alles
werd natuurlijk
zo naadloos
afgeplakt ook
wat contrast
kreeg zijn kans
voor nauwelijks
herkenbaar toch
een vrolijke sjans
stemmig
werd de ruimte
schaars verlicht
de oplichtende
bordjes uit
waren…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer
in koele grotten, wil daar altijd blijven,
duister leven sterken in zaal en meer.
Het Belgische rijk zal bij verblijven
in vrije lucht of onder de grond steeds weer
streefzucht met schappelijke aard bedrijven.…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Bij verre donderslag daalt de weerlicht
door het nachtelijke zwart, als een drietand,
die zich telkens splitst, uiteengerafeld landt,
het duister opwekt met blinkend feestlicht.
De hemel heeft een lach van zwaar gewicht.…
Balans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Ga stap voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen van intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
steeds mijn overtuiging volgend
aan mijn principe altijd trouw
niet star maar zelfverzekerd voorwaarts
door mijn eigen wereld en daar omheen
genietend alle dagen van het leven
in de bescherming van…
Zo zal het gaan.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 Nooit meer gezeur, geen tandpijn of vervelende lieden,
geen duistere gedachten meer die door mijn hersens zieden.
Zo zal het gaan en in mijn allerlaatste gedachten
volg ik het bospad naar het nooit ontdekte meer,
Dan komt het uur, nu hoef ik niet meer lang te wachten
tussen reuzenhoge varens leg ik mijn hoofd gerieflijk neer.…
feest het leven – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 als vandaag de dag het licht ziet
wordt het mooiste podium verlicht
zoals alleen jij dat uitlichten kan
het geluid van muziek klinkt
als in de mooiste dromen
het is het gouden werk
wat jij met jou vader creëert
“MELSE, een wonder
klinkt in het duister”
“Licht, laat de tonen
ons raken met kracht!”…
Rum en oude kauwgum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
590 Weerspiegeling van de volle maan
raakt het lage water van het zoetwatermeer
wanneer je bij me bent in diepe dronkenschap
verlegen vlinders dansen boven oevers
in het heldere maanlicht van lentelucht
je bent van vlinders en van mijn dronken hart
laat je me weten terwijl je een liedje zingt
stap voor stap in het duister klinkt de echo
van…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 hij staart in het duister
waakzaamheid bezaait zijn hart
als hij aan zijn zielsverwant denkt
het is nacht, wandelend met zijn gedachten
schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl
gedachten zijn gesloten ogen passeren
hij is de buitenstaander die temidden
van de waanzin angst en onrust
van zijn metgezel bespeurt
vindt diens bevreesde…
Dromen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
462 Woorden zijn gedachten
uit 't land van duizend dromen
dromen die in duistere nachten
uit 't niets lijken te komen.
Gedachten vormen het wezen
van het leven iedere dag
worden geschreven om te lezen
wat men in dromen zag.…
Pa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Pa,
De dagen nu zijn droef en duister.
Jouw leven klaar, het is op en uit.
Ik kus je koele bleke huid.
Beklemde keel maakt dat ik fluister.
Jij was, jij bent, jij blijft mijn vader.
Een prachtig mens en een warme man.
Ik lijk op jou zoveel als kan.
hetzelfde bloed in elke ader.
Stoer en sterk, mijn slimme Pa.…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 Daden vergeten fantasieën
over draken en fobieën
stilte beweegt in nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het…
NAJAARSJACHT
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 Dichtbij het dorp Loon op Zand
daalt het nachtelijke duister
over de begraafplaats
in het wijde bos
luid gehuil van uilen
galmt door eiken en beuken
wier berooide kale takken
als klauwende vingers
zich roerloos krommen
om de schreeuw der nachtvogels
vergeefs tussen hen te houden
de huiverklanken stoten
tegen blauwzwarte schimmen…
Het verre land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
350 Eens hoop ik dat land te betreden
verwelkomt door de Heer die liefde is
Hij die het duister voor ons heeft bestreden
weert daar alle pijn en droefenis.…
Strange magic
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
321 Geen glanzend harnas, geen zachte hand,
maar een moerasheer uit het Duistere Land.
De Bog King, nors en vol met vrees,
is niet de held die zij ooit prees.
Een lied weerklinkt door bos en dal,
van Elvis Presley tot ELO’s knal.
Want zelfs voor wie het niet verwacht,
heeft vreemde magie de grootste kracht.…
Donkere gedachten
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
420 vlakte blijft
wanneer het gaat om echte stoere mannenzaken
iedere avond hetzelfde doorzichtige toneelstuk
ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan
in de hoofdrol op zoek naar toekomstdromen
die mijn verlangens weten te accentueren
terwijl er verse woorden in de lucht hangen
over het naderende onheil van dwaze demonen
een bende duistere…
YUGAS
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 oercultuur
Daarna het Energieveld der Romeinen
Vol van geweld, oorlog en wreedheid, haat
Dat al te lang en liefdeloos bestaat
De mensheid is het moe, het moet verdwijnen
Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden
Christusbewustzijn, Liefde die beklijft
De mens ontwaakt, was te lang ingelijfd
Bij energieën die hem eeuwen kwelden
Het duister…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 verlossende ongrijpbaarheid ligt vooral achter de heuvelen
waar bossen, bij het beklimmen
het zicht het hart niet verlaat,
een duister pad te gaan weet de morgenstond
.
licht probeert de stemming te kleuren
maar de tijd die daarvoor staat is een symfonie
van grijs getinte lengte van valse klanken
.…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
173 In het duistere onder
van de toren vangt alleen
het koord licht, heen en weer
onder het luiden van de klok
Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar…