3457 resultaten.
Goedemorgen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
668 De horizon schittert in kleur
als jouw avondjurk in violet
dat pronkt in het blauwe uur
in stilte tijdens zonsondergang
wanneer ik mij tot de morgen richt
zonder woord naar de blinde muur.…
Naaste omgeving
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.602 De muur is klaar voor de
echo van je voetstap. Dit alles
blijft uit. Scherpte verlaat een
krom geslagen spijker. Dat wel.
Het veranderende omgeeft je zo
teruggetrokken, dat het je ontgaat,
er bijna niet is. Wat ga je doen
als je hier even weg bent.
---------------------------------------
uit: 'Garderobe, kleine zaal', 2017.…
Het woord was water geworden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.997 Het woord was water geworden
een woest kolkende zee zocht
de diepten van de polders
vulde de putten en wellen en trassen
in de slapende huizen en hoeven
steeg in de dorpen en gehuchten
drong in de stallen waar het vrezende
vee aan halsters en touwen rukte
muren stortten in, zolders en balken
raakten los van hun ankers, dreven
met mannen, vrouwen…
inwaarts
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 te zijn zal onze
passie vroeg of laat neigen naar
huisgenoot, gaat kindertijd verloren
in een gewichtige positie, zal de bakker
onbelegd brood aansmeren, gaan
klinkers in de straat wijken voor
betreden paden, is er geen weg terug
geen ogenblik meer om onbehouwen
emmers met een onschuldige blik
te versjouwen, de vlekken op een
muur…
Literair
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 schoonheid
kitsch en kabaal
wat is er voor iedereen
waarin is ieder gelijk
en als dat er niet is
is dat dan een universeel weten
dat een ieder
in zijn of haar waarde wordt gemeten
en dat dit ons systeem is
dat waar we ons bij neer moeten leggen
dat we niet allemaal dezelfde ruimte krijgen
om iets te zeggen
het literaire bolwerk
de toren
de muren…
Vrije vaderlander
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Zijn wij tevreden met ieder uur
genieten we van vogels die zich vrij bewegen
of klagen we dagelijks tegen mening muur,
over de diversiteit zonder verzet er tegen.
Diversiteit omarmen wij oprecht als rijkdom,
die vrijheid spreekt respecteren uit tot allemaal,
wij zijn niet voor niets als vaderlander geboren.…
Ik weet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ik ken de boeken van de wijsheid
en de regels hoe te leven
zonder afgoden en toch bescheiden
ik weet:
een koning doet er toe, hij maakt
trots en onderdanig, hij zit
op een troon van geweld
ik weet: mislukking verdeelt
nationalisten in fanaten
en fantasten, hun bitterheid
likken ze achter muren
van verstokte…
Over behang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 Je vroeg me een wand af te stomen,
van een kamer in je nieuwe huis
daarbij kwamen laagjes pijn
van hoe ik destijds de muren
afstoomde van je puberkamer
tijdens het weekend dat je weg
en ik jou wou verrassen
maar jij bij terugkomst verdrietig was
want ik, voortvarend, zonder overleg
had afgepeld wat nog niet rijp
Hoe graag ook,
nooit kan…
Zonnestilstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Symmetrisch lage hagen, rozenbogen
Een bijenvolk met nectar volgezogen
Klimop en mos op scheefgezakte muren
De zon blijft vlijtig schaduwen borduren
Van schepsels, zingend, dansend, opgetogen
Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Kastanjes, marshmallows en open vuren
Bedekt met sneeuw gooit alles…
Torens van babel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 ik heb ze
zien bouwen
de torens
van babel
maar niemand
was er ooit thuis
zij kozen
voor muren
in scheiding
van wolken
hebben geen
buren genaast
wel haast
om elkaar
te ontwijken
nooit mocht er
iets van enige
warmte blijken
er waren
slechts blikken
uit donkere ogen
die een schuw
contactvermogen
lieten zien
talen zongen…
De Schreeuw
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
993 voorbij de dingen in de kamer
de stoel de tafel de asbak vol
campertiaans de lege glazen
de klok jaagt slaafs naar kleine cijfers
er was te veel mezelf te weinig jij
je droeg de sleutel van een altijd
open deur trots tussen je borsten
uit hart en hoofd verlangen
en kiezen voor jouw ziel die me lief is
je kunt ook houden van dit huis
met muren…
Lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Een merelstel heeft de lege bloempot gekraakt
dit aardewerk pand hangt zo mooi verborgen
tussen de klimop aan de bakstenen muur
het is voorjaar het nest moet worden gemaakt
zij vliegt nijver om het interieur te verzorgen
met sprietjes en pluisjes wordt het niet zo duur
hij zit op een tak ‘s morgens al vroeg te zingen
fluitend naar elke passerende…
We houden het leuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Mama
wat ik tegen jou zeg
wat ik tegen niemand zeg
wat er gebeurd is
wat niet valt uit te leggen
wat we maar zo moeten laten
ik heb geen idee
hoe het anders kan
of het anders moet
mama
we houden het leuk
we kunnen praten
over iets anders praten
onze woorden insmeren
ze luchtig laten glijden
langs de schurende muren
om het ongemak…
Soldaten van Cura
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Mijn gitaar blijft hangen aan de muur
voor de reizen van later.
Wanneer we elkaar weer mogen zien.
Jouw hand,
mijn hand
in gedachten.
Het schetsboek haalt adem.
Geen gedicht gekregen van de muze
tot vandaag.
Al mag ik niet schrijven.
Al mag ik niet verdwalen
in mijn eigen poëtische vlindertuin.…
Troost
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
508 Mijn tederheid
mijn verdriet
mijn lied
is als het
geluid
van
een zeis
die door tarwe maait
een lied
dat muren
naar beneden
haalt, je mee neemt naar
de hoop van
de zon overgoten rivier
troost in de opeenhoping
van mensen
waar de dood rond maait
de ziekte
om zich heen slaat
bevend
huilend naar adem snakkend
de mensen…
Reiderwolde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 gelaten
ze dolden, rolden
haar in een visnet
voeren terug
naar Reiderwolde
lieten haar niet gaan
ze richtte zich op
en sprak de vloek
"Reiderwolde zal vergaan
er zal geen steen
van blijven staan"
de vissers lachten
haalden hun schouders op
de vloek kwam uit
toen hield het op
Reiderwolde
leed een strop
water stroomde
ondermijnde
muren…
Vuur van de zon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
400 in donkerrood
warmde zich de
eeuwenoude stenen
muur met het
vuur van de zon
met kruimels
cement had zich
het minuscule leven
al jaren verwend in
krenterige symbiose
zij kende de kleur
van seizoenen wist dat
wind met stormachtige
vlagen haar bloempjes
tot toekomst zouden maken
jij hebt met de wallen
gesproken en stukjes
geschiedenis…
Een laag octaaf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 kenbaar maken los van
de spirit der jeugd in
hun super actieve vreugd
zij missen nog
identiteit hebben
andere zaken nodig
om zich te manifesteren
in herkenbaar rubriceren
en deel zijn van
helaas zonder nog een
eigen leven te leiden
want daar waar
stilte het eindpunt
van geluid bepaalt
loopt ook het leven
tegen de laatste
muren…
Tijdloze herkenning
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
576 ik uit eigen
ervaring delen
al de keren dat
jij mij onbewust
even raakte en onze
werelden tot
universum maakten
mijn hand op
de bast van een
boom zomaar aan
de kant van de weg
in tijdloze herkenning
we deelden
jaarringen kruisten
hete zomers aan en
benoemden winters
in koudste herinnering
jouw lach gaf
glans aan de muren…
Framen
netgedicht
5.0 met 104 stemmen
378 ik zag de kleine
spanningen
in je vingers
als de toon
in je woorden
zich verzette tegen
jouw uitspraak
je framede nog
in het laagste
echelon dat de
sterkste muren
heeft gebouwd
naarmate je
meer bij de hemel
kwam koos je voor
licht en luchtig
waar zwaartekracht
wat meer in het
geding kwam
nam je de framen
erbij ondanks hun
sleet…
Golvende grenzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 dualiteit tussen echt en onecht
tussen verstoten en zelfrecht
binnen of buiten, helpt trachten
een wereld te ontsluiten
is het leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
of wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren,
het kan zeker ook onder het blauw
met een glimlach in de zon
ademt men dan tussen keuzes
en…
wandelen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 waarin men statig woont
vaak met een rijk verleden
waar herinneringen op huizen plakken
naargelang gecultiveerde
historie wordt beleden
in die sfeer kijk ik rond
teken ik dromen, opgeroepen
door passanten, soms kleurrijk
flanerend, mij even rakend
in het heden
ofwel ervaar ik de melancholie
van overjarige stoepen
langs geschaduwde muren…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van vastgesnoerde vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm…
Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een bom viel op het huis,
Het verscheurde dak, de verbrokkelde muren.
De Église Saint-Jean-Baptiste is ongeschonden.
De oude vrouw verbergt het voorhoofd in verkleumde hand.
Raakt zij het venster aan? Kijkt ze door het kapotte raam?
Huilt zij om verwoeste huizen van verdwenen mensen?…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die…
Sacrosanct
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
565 Als anarchie van cellen
leidt tot röntgenstralen
worden negatieven
rimpelende vellen
tegen een muur
van helwit licht
leggen zij de fatale
massa in spookachtig
donker bloot
Doktoren dicteren
de casus gestaag
even exact monotoon
als piloten en vellen
hun genadeloos oordeel
over knieën en heupen
galactische borsten
en…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Ik hoor
hoe het gesteente
zijn geheimen schuurt
tegen de muren van mijn bekken.
Alles is zwaar hier,
log,
en toch
een spanning,
alsof elk korrel zand
een belofte draagt
van breuk.
Mijn handen graven
zonder richting,
maar vinden toch
een kloppend ding —
half steen, half verlangen.…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 Door een vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd…
Voeten in klei
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
319 Vrolijk plukt ze een pluisje, tikt op een neus,
staart naar de vrouw in het bleke gewaad,
die in de schaduw van de hoge muur staat,
en haar doet denken, aan die wijze leus.
Ze lacht als ze de vouwen in haar rok leest,
een generaal haar bestraffend aankijkt,
terwijl de dag de talrijke ramen poetst.…
zoals een getuige zegt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
284 In een weelde van
onaffe schakelingen
bouwsteen voor steen
over de tegenstellingen
zie ik hem
meester der rangschikking
vliegen
en hij ziet mij
opstijgen
uit beteugelde beugels
wegschieten
in alle ruimte
op vleugels
door verbrokkelende muren
afgronden als verblekende
redenen bij samenzijn
Ik riep
ik adem met jou
toon de tintelingen…