7715 resultaten.
Echt
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.375 Woorden zoals de tijd ze vraagt en verdraagt
en geschiedenissen en namen overbodig maakt.
Want er is altijd een leegte die we delen
als we spreken en alleen
in eenzame monologen
nog een melodie in onze woorden vinden.…
Tasten met kleuren
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.607 In het licht van mijn fantasie
ben je eenzaam
mijn verhaal
dat ik niet vertel
omdat
mijn woorden nog eenzamer
zijn dan
elke kleur
die op jou lijkt
en je
altijd
laat verdwijnen
als je naam
weer begint
met
de echo die
de liefde
weer bang zal
maken
als hij
onze
nachtmerrie
weer ontdekt.…
de vraag
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.187 ze nam een duik in troebel water
niet dat ze het wist
ging zoeken om te vinden
het antwoord op haar vraag
maar ze zag niets
tastte in het duister
vond geen weg terug
toen besefte ze
ik kan onder water leven
de mist trok op
en in het heldere water zweefde
het antwoord op haar vraag
’s morgens is haar lichaam aangedreven…
vingers op glas
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
935 ik heb een raam zonder sterren
of zonder enige waarde
van jou tot mij
en woorden, woorden
om te vertellen
dat wat ik ben
niet meer is
tussen steen en wolken
vond je mijn naam om m’n ziel
te overtuigen
de vorm van
een open zicht
en diep zo diep
breken vingers
de zomer alvorens
die in mij kon dringen
en leeg zo leeg
wieg…
Oude vlam
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
800 als grauwe sluiers
hingen buien in beider ogen
getekend door het onvermogen
een nieuwe lente af te dwingen
de dingen zijn
zoals ze zijn geworden
wij namen horden
maar niet meer
het zeer ging overwegen
om ons verlegen gloeit de vlam
na in deze woordenregen
op afstand is hij klein
in herinnering een grote zegen…
Gebroken woorden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
854 in het stof
van lang geleden kwam
ik losse letters tegen
gebroken woorden
die alleen het
zinsverband verstoorden
een paar strofen
die de toets van poëzie
niet konden gedogen
heb ze gepoetst
ze spellen weer jouw
naam de woorden kloppen
alle zinnen spreken
ja voor jou ben ik
in dit gedicht gegaan…
Levensloop
gedicht
2.2 met 137 stemmen
52.231 Hij kende alle vogels, maar niet meer bij naam.
Toen hij bijna klaar was met ongedaan maken
is hij gaan liggen en dood geworden.
Ook bij de stroeve tulpen naast zijn bed
heeft een vrolijke rigor mortis ingezet.
--------------------------
uit: 'Beemdgras', 1968.…
Ongelovigen...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
636 het onverantwoord denken,
de essentie van de eerste dagen
in het schenden van taboes
als een spel dat niet kan gespeeld worden
in een kamer vol met mensen
ik neem aan dat ze mijn naam niet kennen
nu deze rotzooi in het rond is gesmeten
en ik in bed moet blijven
vastgebonden met mijn ogen open
o ja, ik zal me goed gedragen
bij het ochtendgloren…
Lokkende haren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
555 Haar liefde zo sterk
zij zo breekbaar zo broos
lichtvoetig haar tred
in haar toren van ivoor
droomt ze van een wonder
zijn woorden
strelen door donkere haren
de wind doet ze lokken
draag geen sluier
het zou zijn alsof
de zon nooit meer scheen
zich zou verstoppen
achter donkere wolken
zo schrijft hij
zijn naam in haar ziel…
Gevleugeld hart
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.560 Je koestert een droom
zoals de wind
die boomwoorden fluistert
onder de blauwe cipres
en je zoekt
in het laatrood
naar een naam,
zo dierbaar
een belofte,
zo magisch
De donkere schaduwen
in je ogen
in je haar
verlangen naar
een gevleugeld hart
ragfijn en teder
Waar is de ster
bezongen in je lied
Waar schuilt toch
de vervulling…
ontvangen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
814 kus me dan
nog voor november kleuren
dempt
je hart voorgoed gesloten wordt
beloof me
om te ontwaken
nog voor winter koude namen schrijft
en stille kinderen slapeloos dwalen
in woorden
van ontheemde dichters
rond en rond
een volle maan
-geen mens bestaat in deze waan-
verzamel me
dan
nog voor ik wenen mag…
"virus"
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.672 Je hoeft het niet te mijden,
het voelt heel aangenaam,
misschien kent u het virus:
Liefde is de naam.
Ik voel me net een vlinder
met vleugels van satijn.
Ik hoop dat ik nog heel lang,
met dit virus besmet mag zijn!…
De president
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
634 Een haiku-schrijver werd ineens een president,
dat mag misschien wel wat verbazing wekken
maar wie de man een beetje meer, van nader kent
die weet dat hij wel goed de kar zal trekken;
hij is integer, wijs en zeer bekwaam,
al zeggen de Chinezen: rare naam.
De Chinezen spreken over "Rompuy" en vergeten de "van".…
onsamenzang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Toen warmte door mijn onderbuik kriebelde
gedachten schreeuwden om jouw naam
en jij mijn teksten kleurde,
keerde ik naar achtergrondkoren
droeg je dienbaar richting faam
En nu mijn klanken tegengassen
stop jij, nog voor de brug,
enkel stilte dwaal je nog
mijn richting in, zet jij
je volgend nummer in,
solo.…
daarom
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
859 zacht wit
was het buiten
langzaam smolt het weg
door de kou eenvoudigweg
buiten te sluiten
in het donker in de nacht
heel zacht, langzaam
het licht
zachter dan wit
om haar te warmen
haar handen, haar lichaam
te omarmen
diep in haar hart
weer die gloed
vol overvloed
versmolten met haar naam…
Na de aardbeving
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
802 Ik schreeuw, ik roep luid je naam.
Ik ween, ik bid, ik zoek.
Waar! waar! O God!
Waar moet ik zoeken in dit verwoeste land,
in dit onwezenlijke tafereel.
Maar ik zal zoeken.
Ik zal onophoudelijk graven,
scheppen en bloeden
totdat ik je vind.
En dan hou ik je vast.
Dan zal ik je dragen
zolang ik je dragen kan,
mijn kind.…
Schaduwzijde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.102 aan de maanzijde leggen bomen
zich te rusten op de stenen
van het weggetje langs de zomen
waar de weegbree is verdwenen
aan de zonzijde liggen bidders
lakenlang de luim gestrekt
ingekuild als ridders
hun reptielenhuid bevlekt
aan de keerzijde slaapt een kind
dat niets van dromen weet
van warmte en bemind
tot het zijn naam vergeet…
Groninger koek
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.453 Echt Groônger koek is stijf en vast,
Doet ziel noch lijf ooit overlast,
Maar maakt en houdt elk sterk en krachtig, stout en kloek;
Perfesters en Studenten saam,
We bidden dus je in 's Heren naam:
Bak hier steeds Groônger koek!…
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
Levenslot
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.089 Als berger in een duikerspak
is dit ruim veel te groot voor mij
ontrukt aan een familietak
drijven verschrikkingen voorbij
mijn bril beslaat het tranendal
van dompelaars in zeemansgraf
ik zwem tussen een dodental
aan wie ik namen geven mag
waar zij zich gelukkig waanden
vallen patrijspoorten op slot
kinderen van nabestaanden
verdronken…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
Lacune
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Zijn hart gevuld
doch de handen leeg
snijden jaren weer
kartels aan randen
daar waar de morgenzon
lacht en koeien het malse
gras al loeiend begroeten
telt hij jaarringen
van een gevallen boom
geknakt na het kerven
van twee namen
ooit sterk verbonden
door gevlochten handen…
Gebaar van begrijpen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 hij gaf me nog
een handjevol morgen
gisteren was al
door zijn vingers gegleden
lachte herinnering
uit omfloerste ogen
fluisterde traag
welk feest is het vandaag
met gebaar
van begrijpen
wist hij de echte
wereld te ontwijken
ik proefde angst
hoorde onzekerheid
nam hem bij de hand
maar zijn hart raakte ik kwijt…
Stukjes naderende dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ik voel pijn
zouden het de eerste stukjes
naderende dood kunnen zijn
in frontale aanval
op de tempel
van het leven
altijd evenwicht
ieder licht nam
schaduw zelf bij de hand
nog schijnt de zon
maar de dagen korten
en het donker wint terrein
de balans is om
ik beleef nog slechts de schaduw
van wat mijn bestaan had moeten zijn…
Een routineus gebaar
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
574 een mooi boeket
alleen de bloemen
spraken niet
gekregen
maar zonder liefde
in een vaas gezet
zag je ogen
emotieloos langs
vorm en kleuren gaan
jij nam ze aan
een routineus gebaar
het kaartje was je totaal ontgaan
heb het teruggenomen
deze bloemen zullen zonder
warmte nooit tot bloeien komen…
Eindeloos
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
741 Ik loop in de stad
golven van geluid overspoelen mij
een fietser rijdt over het trottoir
kundig omzeilt hij mij
de mensenmassa kleurt de straten
vlaggen wapperen in de zwoele zomerwind
ik zwerf doelloos tussen de geuren
van voedsel en vluchtig parfum
hier wil ik blijven
ondergedoken in het lawaai
dat geen naam kent
eindeloos.…
In balans
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
588 zij joeg
vogels op
om stilte te vermijden
vertrapte
takken in het bos
om rust te bestrijden
was met storm
en onweer in haar element
chaos heeft zij steeds gekend
nooit nam zij de kans
om in balans te raken
meer van haarzelf te maken
zelfs in haar laatste rust
heeft zij nog een keer gekucht
het leven heeft haar altijd dwars gezeten…
het is wat het is
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.435 zou begrijpen
dat door je vingers glipt
wat je handen niet vast kunnen houden
wanneer alles om je heen lijkt te zwijgen
hij zou je toefluisteren
dat het een wordt met de wolken
dat lied - dat van verlangen zingt
en bladeren van bomen schudt
ik ben daar ook - zou hij je zeggen
zo beroerd door de adem van de wind
roept alles jouw naam…
Klontjes melk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Eerst nam ik dat idee met korrels zout,
Maar klontjes melk zijn ook voor mij een zegen.
Ik drink mijn melk nu met de fermste slokken,
Nu heb ik thuis iets in de melk te brokken.…
met een hele grote haal
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
622 als ik de wereld in mijn hand kon houden,
dan nam ik een zachte kwast
en schilderde ik steeds een stukje over,
dat deed ik dan samen met jou,
das zeker ja, dat staat vast,
die kwast doopte ik dan in liefde,
en deden wij samen,
met een hele grote haal,
de wereld veranderen,
in een stukkie leuker...
voor ons allemaal.…