Alle inzendingen over namen

7715 resultaten.

Sorteren op:

Echt

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.375
Woorden zoals de tijd ze vraagt en verdraagt en geschiedenissen en namen overbodig maakt. Want er is altijd een leegte die we delen als we spreken en alleen in eenzame monologen nog een melodie in onze woorden vinden.…
proficiens29 december 2007Lees meer >

Tasten met kleuren

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.607
In het licht van mijn fantasie ben je eenzaam mijn verhaal dat ik niet vertel omdat mijn woorden nog eenzamer zijn dan elke kleur die op jou lijkt en je altijd laat verdwijnen als je naam weer begint met de echo die de liefde weer bang zal maken als hij onze nachtmerrie weer ontdekt.…

de vraag

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.187
ze nam een duik in troebel water niet dat ze het wist ging zoeken om te vinden het antwoord op haar vraag maar ze zag niets tastte in het duister vond geen weg terug toen besefte ze ik kan onder water leven de mist trok op en in het heldere water zweefde het antwoord op haar vraag ’s morgens is haar lichaam aangedreven…
Tsila22 april 2006Lees meer >

vingers op glas

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 935
ik heb een raam zonder sterren of zonder enige waarde van jou tot mij en woorden, woorden om te vertellen dat wat ik ben niet meer is tussen steen en wolken vond je mijn naam om m’n ziel te overtuigen de vorm van een open zicht en diep zo diep breken vingers de zomer alvorens die in mij kon dringen en leeg zo leeg wieg…

Oude vlam

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 800
als grauwe sluiers hingen buien in beider ogen getekend door het onvermogen een nieuwe lente af te dwingen de dingen zijn zoals ze zijn geworden wij namen horden maar niet meer het zeer ging overwegen om ons verlegen gloeit de vlam na in deze woordenregen op afstand is hij klein in herinnering een grote zegen…
Ludy Bührs19 oktober 2008Lees meer >

Gebroken woorden

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 854
in het stof van lang geleden kwam ik losse letters tegen gebroken woorden die alleen het zinsverband verstoorden een paar strofen die de toets van poëzie niet konden gedogen heb ze gepoetst ze spellen weer jouw naam de woorden kloppen alle zinnen spreken ja voor jou ben ik in dit gedicht gegaan…
wil melker10 november 2008Lees meer >

Levensloop

gedicht
2.2 met 137 stemmen aantal keer bekeken 52.231
Hij kende alle vogels, maar niet meer bij naam. Toen hij bijna klaar was met ongedaan maken is hij gaan liggen en dood geworden. Ook bij de stroeve tulpen naast zijn bed heeft een vrolijke rigor mortis ingezet. -------------------------- uit: 'Beemdgras', 1968.…

Ongelovigen...

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 636
het onverantwoord denken, de essentie van de eerste dagen in het schenden van taboes als een spel dat niet kan gespeeld worden in een kamer vol met mensen ik neem aan dat ze mijn naam niet kennen nu deze rotzooi in het rond is gesmeten en ik in bed moet blijven vastgebonden met mijn ogen open o ja, ik zal me goed gedragen bij het ochtendgloren…
esteban7 maart 2009Lees meer >

Lokkende haren

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
Haar liefde zo sterk zij zo breekbaar zo broos lichtvoetig haar tred in haar toren van ivoor droomt ze van een wonder zijn woorden strelen door donkere haren de wind doet ze lokken draag geen sluier het zou zijn alsof de zon nooit meer scheen zich zou verstoppen achter donkere wolken zo schrijft hij zijn naam in haar ziel…

Gevleugeld hart

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.560
Je koestert een droom zoals de wind die boomwoorden fluistert onder de blauwe cipres en je zoekt in het laatrood naar een naam, zo dierbaar een belofte, zo magisch De donkere schaduwen in je ogen in je haar verlangen naar een gevleugeld hart ragfijn en teder Waar is de ster bezongen in je lied Waar schuilt toch de vervulling…
troebadoer12 augustus 2009Lees meer >

ontvangen

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 814
kus me dan nog voor november kleuren dempt je hart voorgoed gesloten wordt beloof me om te ontwaken nog voor winter koude namen schrijft en stille kinderen slapeloos dwalen in woorden van ontheemde dichters rond en rond een volle maan -geen mens bestaat in deze waan- verzamel me dan nog voor ik wenen mag…

"virus"

hartenkreet
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.672
Je hoeft het niet te mijden, het voelt heel aangenaam, misschien kent u het virus: Liefde is de naam. Ik voel me net een vlinder met vleugels van satijn. Ik hoop dat ik nog heel lang, met dit virus besmet mag zijn!…
Gerda10 november 2009Lees meer >

De president

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 634
Een haiku-schrijver werd ineens een president, dat mag misschien wel wat verbazing wekken maar wie de man een beetje meer, van nader kent die weet dat hij wel goed de kar zal trekken; hij is integer, wijs en zeer bekwaam, al zeggen de Chinezen: rare naam. De Chinezen spreken over "Rompuy" en vergeten de "van".…
Adeleyd20 november 2009Lees meer >

onsamenzang

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Toen warmte door mijn onderbuik kriebelde gedachten schreeuwden om jouw naam en jij mijn teksten kleurde, keerde ik naar achtergrondkoren droeg je dienbaar richting faam En nu mijn klanken tegengassen stop jij, nog voor de brug, enkel stilte dwaal je nog mijn richting in, zet jij je volgend nummer in, solo.…
Susan Jansen23 december 2009Lees meer >

daarom

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 859
zacht wit was het buiten langzaam smolt het weg door de kou eenvoudigweg buiten te sluiten in het donker in de nacht heel zacht, langzaam het licht zachter dan wit om haar te warmen haar handen, haar lichaam te omarmen diep in haar hart weer die gloed vol overvloed versmolten met haar naam…
i4 januari 2010Lees meer >

Na de aardbeving

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 802
Ik schreeuw, ik roep luid je naam. Ik ween, ik bid, ik zoek. Waar! waar! O God! Waar moet ik zoeken in dit verwoeste land, in dit onwezenlijke tafereel. Maar ik zal zoeken. Ik zal onophoudelijk graven, scheppen en bloeden totdat ik je vind. En dan hou ik je vast. Dan zal ik je dragen zolang ik je dragen kan, mijn kind.…

Schaduwzijde

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.102
aan de maanzijde leggen bomen zich te rusten op de stenen van het weggetje langs de zomen waar de weegbree is verdwenen aan de zonzijde liggen bidders lakenlang de luim gestrekt ingekuild als ridders hun reptielenhuid bevlekt aan de keerzijde slaapt een kind dat niets van dromen weet van warmte en bemind tot het zijn naam vergeet…
Hanny19 maart 2010Lees meer >

Groninger koek

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.453
Echt Groônger koek is stijf en vast, Doet ziel noch lijf ooit overlast, Maar maakt en houdt elk sterk en krachtig, stout en kloek; Perfesters en Studenten saam, We bidden dus je in 's Heren naam: Bak hier steeds Groônger koek!…

Het gezicht van de Aarde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 940
Je handen die krommen De beide ruggen zijn gericht naar de zwaarte Naar het gezicht van de Aarde Naar de grond en het felle licht Twee levende kommen onder de kin geplaatst Twee kuiltjes met tranen Evenredig veel namen, ogen en haken. Het verleden verzonnen behuild, geproefd en geslikt De vergissing losgelaten……

Levenslot

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Als berger in een duikerspak is dit ruim veel te groot voor mij ontrukt aan een familietak drijven verschrikkingen voorbij mijn bril beslaat het tranendal van dompelaars in zeemansgraf ik zwem tussen een dodental aan wie ik namen geven mag waar zij zich gelukkig waanden vallen patrijspoorten op slot kinderen van nabestaanden verdronken…

nog

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
terugstromend tussen zanderige schelpen vervormt het zonlicht op het water donkere beelden tot gouden gedachten in wolken die telkens weer mijn droom verzachten als ik jouw vingers jouw handen mijn naam voel schrijven in mijn hart en letters zonder geluid onze woorden vormen op mijn huid…
i16 maart 2011Lees meer >

Lacune

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Zijn hart gevuld doch de handen leeg snijden jaren weer kartels aan randen daar waar de morgenzon lacht en koeien het malse gras al loeiend begroeten telt hij jaarringen van een gevallen boom geknakt na het kerven van twee namen ooit sterk verbonden door gevlochten handen…
metha29 maart 2011Lees meer >

Gebaar van begrijpen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
hij gaf me nog een handjevol morgen gisteren was al door zijn vingers gegleden lachte herinnering uit omfloerste ogen fluisterde traag welk feest is het vandaag met gebaar van begrijpen wist hij de echte wereld te ontwijken ik proefde angst hoorde onzekerheid nam hem bij de hand maar zijn hart raakte ik kwijt…

Stukjes naderende dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
ik voel pijn zouden het de eerste stukjes naderende dood kunnen zijn in frontale aanval op de tempel van het leven altijd evenwicht ieder licht nam schaduw zelf bij de hand nog schijnt de zon maar de dagen korten en het donker wint terrein de balans is om ik beleef nog slechts de schaduw van wat mijn bestaan had moeten zijn…
wil melker6 augustus 2011Lees meer >

Een routineus gebaar

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
een mooi boeket alleen de bloemen spraken niet gekregen maar zonder liefde in een vaas gezet zag je ogen emotieloos langs vorm en kleuren gaan jij nam ze aan een routineus gebaar het kaartje was je totaal ontgaan heb het teruggenomen deze bloemen zullen zonder warmte nooit tot bloeien komen…
wil melker24 september 2011Lees meer >

Eindeloos

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
Ik loop in de stad golven van geluid overspoelen mij een fietser rijdt over het trottoir kundig omzeilt hij mij de mensenmassa kleurt de straten vlaggen wapperen in de zwoele zomerwind ik zwerf doelloos tussen de geuren van voedsel en vluchtig parfum hier wil ik blijven ondergedoken in het lawaai dat geen naam kent eindeloos.…

In balans

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
zij joeg vogels op om stilte te vermijden vertrapte takken in het bos om rust te bestrijden was met storm en onweer in haar element chaos heeft zij steeds gekend nooit nam zij de kans om in balans te raken meer van haarzelf te maken zelfs in haar laatste rust heeft zij nog een keer gekucht het leven heeft haar altijd dwars gezeten…
wil melker16 januari 2012Lees meer >

het is wat het is

netgedicht
4.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.435
zou begrijpen dat door je vingers glipt wat je handen niet vast kunnen houden wanneer alles om je heen lijkt te zwijgen hij zou je toefluisteren dat het een wordt met de wolken dat lied - dat van verlangen zingt en bladeren van bomen schudt ik ben daar ook - zou hij je zeggen zo beroerd door de adem van de wind roept alles jouw naam…

Klontjes melk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Eerst nam ik dat idee met korrels zout, Maar klontjes melk zijn ook voor mij een zegen. Ik drink mijn melk nu met de fermste slokken, Nu heb ik thuis iets in de melk te brokken.…

met een hele grote haal

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
als ik de wereld in mijn hand kon houden, dan nam ik een zachte kwast en schilderde ik steeds een stukje over, dat deed ik dan samen met jou, das zeker ja, dat staat vast, die kwast doopte ik dan in liefde, en deden wij samen, met een hele grote haal, de wereld veranderen, in een stukkie leuker... voor ons allemaal.…