3181 resultaten.
pijlen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 de woorden die jij tot mij hebt gericht
waren scherp als de punt van een speer
een harde klap in ‘t gezicht
doet vele keren minder zeer
je hebt zeker nooit gelezen
dat die wonden niet genezen
pleisters plakken op mijn wonden
ze verzachten niet jouw zonden
verhullen dat jij me bedroog
onttrekken ze slechts aan het oog
je ziet ze niet,…
Orkaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.172 denkbeeldige cirkels
tussen steenbok en kreeft
hij zet warm en koud listig tegen elkaar op
in een vlaag die aanzwelt tot windkracht twaalf
ik hoor de dreun in mijn krop
de zee zet een hoge borst op
regen stort kletterend neer
druppels als kogels in mijn kop
mijn lemen huis staat langs een meer
de omgekeerde kegel nadert
een luw oog…
Eenzame kinderjaren
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.405 En als je je verhaal verteld hebt
kijk ik voorzichtig naar je omhoog
ik zie je wangen nat van 't schreien
en glinsterende tranen in je oog.
Ik zie in jou nu niet de man
maar slechts een heel verdrietig kind
een kind dat nu na al die jaren
nog steeds de rust niet vond of vindt.…
Piet's lijn zoek in Oele
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
709 dat bos moet dus nog echt bestaan
overal gezocht nergens te bekennen
vraag nu zaten ze niet te dommelen
die dikke lijn is echt de horizon
geel ja daar bestraald door de zon
golvend licht achter felle kleuren
ziende blind door kleuren aan de bomen
is men niet aan gele golven toegekomen
in de bossen vind je echt Piet's bos niet
zonder oog…
De purpren avond
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.645 Mijn ziel werd vuur, toen haar mijn oog ontwaarde.…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.…
Hoop en Vlijt
gedicht
3.0 met 11 stemmen
8.612 Een zwaan broedt plechtig het leven uit,
bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet
dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt
dat zij en de dotters, kikkers linden
er alleen staan voor de onverschillige kosmos.
Ook wij, doelloos op weg naar Graft
geloven nergens in en vertrouwen toch
op aankomst, desnoods door niemand behouden.…
Voor twee of drie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.204 Ik kom niet, bleek en ’t oog van tranen rood,
Gelijk een arme, huis aan huis, om brood,
Vol deemoed, beedlen om uw medelij.
Waarom u dan mijn hand die beker bood,
Vol bitterzoete weemoed? – zet, o gij
Voor wie hij NIET is, snel die kelk terzij,
Waarin ik zacht mijn stille tranen goot!…
Mannen huilen niet?
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.565 Mijn vader had dan zogenaamd
een vuiltje in zijn oog.
Bij zielige momenten
houd ik het nog steeds niet droog.
Laten we nu eens afspreken
dat wij nu eens veranderen
Wij mannen mogen namelijk ook
gevoelens tonen aan anderen.…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Je bent hier, zag mijn blik
maar met mijn duister oog
van pijn en nog meer staar
tuurde ik langs een eindeloos
lang zandstrand van speuren om
alleen een branding waar te nemen:
ok, ik had hoop, voor niets.…
Dodenakker in Wales
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.452 Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin
ze bewonen vol trots hun zandkastelen
hebben emmers schelpen te verdelen
een uit zee zwaar bevochten strandfortuin
Het jonge kinderleven is nog enkel zand
slechts vaag begrensd door de waterkant
Hun zilte water bestaat uit louter tranen
in de witte aarde gaapt het donker gat
geen oog en hart voor…
Op `t randje van `t lood
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.092 ontstoken verzwegen
Paniek, in huiver, bevroren zonder besluit
op weg om al het klare verstand in te binden
onzeker of `t kwaad haar via mij kon vinden
vluchtend liep haar loodgrijs kristalzuiver uit
`t spijt me, was alles wat ze nog kon biggelen
blauw weerkaatsend, haar woorden ongericht
als kalkmatte krassen op een glazen beleving
aan ‘t oog…
Er zit een muntje in zijn beurs.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.171 Hij kuiert door de super
van ’t een naar ’t and’re rek
niet wetend wat te kopen.
’t Personeel houdt hem
angstvallig in ’t oog, want stel
dat ie niks wil kopen, maar
gewoon wil stelen?
Weten zij veel dat ie een muntje
in z’n beurs heeft en wel degelijk
kan betalen?…
DE LEZENDE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
4.981 Zij laat zich leiden naar het dromenland,
schier ademloos, met vonklend oog en wangen,
waarop de blos der rode rozen brandt.
O zomerzon! o gloed der minnezangen!
Het liedrenboek ontglipt haar blanke hand.
Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen,
haar rode lippen op de rode band.
O zag haar thans de dichter!…
Door één lief woordje zou zich laten winnen
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.294 Door één lief woordje zou zich laten winnen,
Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag
Of door een luide open-heldre lach
Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen
Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen
Melodieus zit klagend, naar de dag
Opstijgend glorieus, van wat eens mag
Bevredigen mijn ziel…
'K WEET NIET OF IEMAND ...
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.338 Toch heel mijn hart is 't, dat hier rustloos slaat;
- zo 't uurwerk, dat aldoor zijn gangen gaat,
onopgemerkt als 't leven rustig vliet
en 't helder oog in blauwe verten blikt,
doch al te luide, in tijden van verdriet,
op scherpe maat de slepende uren tikt.…
Nachtdienst (zomer 1972)
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
3.907 Een wekker rinkelt bij de buren;
dit is voor mij een waar genot -
want net als gindse krolse kater,
die zich, na nachtelijk avontuur,
nu huiswaarts spoedt, bestaat er
voor mij geen oog meer voor natuur.
… Straks gaat een ieder naar z’n werk,
de directeur, Jan-met-de-pet …
bedenk ik geeuwend en heel sterk
verlang ik naar m’n zachte bed.…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Dan gaat de traan weer terug,
langs je wang
omhoog
om snikkend te verdwijnen
in de scherpe hoekjes
rond het rood
het wit
en het aller pikste zwart
van je oog
Daarna weer die glimlach,
die
verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 rustig
als dit moment, nu ik aan tafel zit, de thee
inschenk, op mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en rekt
zich uit, kijkt met een half oog…
Met een knipoogje
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.394 Als een vlinder vloog je
zijde zacht
mijn leven binnen
jij vanuit het hoge noorden
ik vanuit het Haagse gebeuren
we beleefden
noem het maar turbulentie
want er was best wel tegenwind
we overwonnen
echt wel stormen
zo kun je dat wel noemen
vlinder Hanneke
toch verloren we elkaar niet uit het oog
en zeker niet uit het hart
vandaag jarig…
Waar is het spontane gebleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 hij was er
zij was er
ze waren er samen
onwetend
van elkaar
zij zocht
hij zocht
ze vonden niet
wat ze zochten
onbewust
van elkaars aanwezig zijn
hij thuis
zij thuis
elk een straat verder
voor de computer
zich inschrijvend
op relatie planet
zijn oog valt op haar
haar glimlach
zoekt zijn foto
gevonden
fluistert de wind
wat…
Gij zegt mij, vriend...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.738 .'
Maar kent gij onrecht, waarbij 't hart verkilt,
zo diep wraakroepend dat men, 't oog verstard
voor immer, wars van troost, in haat verhard,
stom voor het noodlot staat, en zucht noch gilt?
Ik ben niet van diegenen, die men breekt
en dan, als kindren, zoete woordjes spreekt,
ze paaiend met een kaatsbal of een pop.…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 we knijpen vlinders fijn, verminken het oog
op de vleugel, onderwijl kreetjes van bewondering
slakend, we stoten kinderen om
in onze blinde ijver lief te hebben.
onze omhelzing is omklemming, onze handen zijn te ruw
en behaard, ons hart te onbehouwen. het slaat te graag.…
Al troont geleerde hand, met vingren wis en snel
poëzie
3.9 met 11 stemmen
4.661 Van 't schittren uwes oogs en word ik niet verblind.
Noch stem, noch kunstig spel mijn zacht gemoed verwint.
Maar wijze goedheids kracht, en 't needrig braaf gelaat
Dat teedre borst verkwikt en trotse borst verslaat;
Maatwijze geestigheên, bevalliglijk vertaald:
Deez' hebben op mijn ziel verwinnings roem behaald.…
Opstandig verleden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
655 herinneringen
die mij al dagen belagen en
nu m’n gedachtegang kraken
Verleden verdringt het heden
uit de spotlight van ‘t bewuste
elke herinnering is ‘n hint voor
de volgende, haken in elkaar
tot ‘n haast naadloos verhaal
Zwiepende losse eindjes van
onverwerkte zaken ranselen
in een overkill mijn innerlijk
ik vlucht in m’n ziel in ‘t oog…
Wolkenlief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 grasliggend kijkend naar het wolkenspel
witte dromen glijdend langs egaal blauw
rare neuzen, bokspringend clowntje, daar
een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en
vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder
aan je volranke lijf wildbollend je borsten,
kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig
je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
- In stenen gevangen -
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
496 Als een antieke fontein in marmer,
een heraldisch schild, minder belangwekkend
spankelen mijn woorden
en bedekken met kleine druppels inkt het lichaam
een poging, aan mijn oog onttrokken
de zachte sluier van bescherming
op te tillen
...heden ontvouwt zich langzaam
de werkelijkheid
en zwijgt over wat ze weet
Ik wil niet horen,
ik wil…
Verboden toegang
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.343 Of ducht gij wellicht, dat ik iets verklap,
Zo nog wat anders zich in 't bos verstak;
Een mijm'rend oog of badende Diane?
Zo handhaaf uw verbod, zo weer mijn stap.…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 - ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag
van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach:
ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’
- Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn...
- ‘Mijn leéuwrik!…