Alle inzendingen over oog

3181 resultaten.

Sorteren op:

pijlen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
de woorden die jij tot mij hebt gericht waren scherp als de punt van een speer een harde klap in ‘t gezicht doet vele keren minder zeer je hebt zeker nooit gelezen dat die wonden niet genezen pleisters plakken op mijn wonden ze verzachten niet jouw zonden verhullen dat jij me bedroog onttrekken ze slechts aan het oog je ziet ze niet,…

Orkaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.172
denkbeeldige cirkels tussen steenbok en kreeft hij zet warm en koud listig tegen elkaar op in een vlaag die aanzwelt tot windkracht twaalf ik hoor de dreun in mijn krop de zee zet een hoge borst op regen stort kletterend neer druppels als kogels in mijn kop mijn lemen huis staat langs een meer de omgekeerde kegel nadert een luw oog…
Wim Veen5 september 2005Lees meer >

Eenzame kinderjaren

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.405
En als je je verhaal verteld hebt kijk ik voorzichtig naar je omhoog ik zie je wangen nat van 't schreien en glinsterende tranen in je oog. Ik zie in jou nu niet de man maar slechts een heel verdrietig kind een kind dat nu na al die jaren nog steeds de rust niet vond of vindt.…
Moeke11 november 2005Lees meer >

Piet's lijn zoek in Oele

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
dat bos moet dus nog echt bestaan overal gezocht nergens te bekennen vraag nu zaten ze niet te dommelen die dikke lijn is echt de horizon geel ja daar bestraald door de zon golvend licht achter felle kleuren ziende blind door kleuren aan de bomen is men niet aan gele golven toegekomen in de bossen vind je echt Piet's bos niet zonder oog…

De purpren avond

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.645
Mijn ziel werd vuur, toen haar mijn oog ontwaarde.…
Jacques Perk21 november 2018Lees meer >

Gij draagt het gladde mom der dood

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Gij draagt het gladde mom der dood; uw oog is groot van lijden; het naaste naken van de nood heeft uwe mond gescheiden. Reeds is het, of het laatste woord uw lippe gaat verpaarsen. Gij spert uw vingeren, doorgloord van eeuwig licht, als kaarsen. Uw glimlach voert het bijster beeld der eeuw'ge ontvangenisse.…

Hoop en Vlijt

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.612
Een zwaan broedt plechtig het leven uit, bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt dat zij en de dotters, kikkers linden er alleen staan voor de onverschillige kosmos. Ook wij, doelloos op weg naar Graft geloven nergens in en vertrouwen toch op aankomst, desnoods door niemand behouden.…

Voor twee of drie

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.204
Ik kom niet, bleek en ’t oog van tranen rood, Gelijk een arme, huis aan huis, om brood, Vol deemoed, beedlen om uw medelij. Waarom u dan mijn hand die beker bood, Vol bitterzoete weemoed? – zet, o gij Voor wie hij NIET is, snel die kelk terzij, Waarin ik zacht mijn stille tranen goot!…

Mannen huilen niet?

hartenkreet
3.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.565
Mijn vader had dan zogenaamd een vuiltje in zijn oog. Bij zielige momenten houd ik het nog steeds niet droog. Laten we nu eens afspreken dat wij nu eens veranderen Wij mannen mogen namelijk ook gevoelens tonen aan anderen.…
JP17 juli 2004Lees meer >

verdommezomer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Je bent hier, zag mijn blik maar met mijn duister oog van pijn en nog meer staar tuurde ik langs een eindeloos lang zandstrand van speuren om alleen een branding waar te nemen: ok, ik had hoop, voor niets.…

Dodenakker in Wales

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin ze bewonen vol trots hun zandkastelen hebben emmers schelpen te verdelen een uit zee zwaar bevochten strandfortuin Het jonge kinderleven is nog enkel zand slechts vaag begrensd door de waterkant Hun zilte water bestaat uit louter tranen in de witte aarde gaapt het donker gat geen oog en hart voor…

Op `t randje van `t lood

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.092
ontstoken verzwegen Paniek, in huiver, bevroren zonder besluit op weg om al het klare verstand in te binden onzeker of `t kwaad haar via mij kon vinden vluchtend liep haar loodgrijs kristalzuiver uit `t spijt me, was alles wat ze nog kon biggelen blauw weerkaatsend, haar woorden ongericht als kalkmatte krassen op een glazen beleving aan ‘t oog…
WOLF31 maart 2004Lees meer >

Er zit een muntje in zijn beurs.

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Hij kuiert door de super van ’t een naar ’t and’re rek niet wetend wat te kopen. ’t Personeel houdt hem angstvallig in ’t oog, want stel dat ie niks wil kopen, maar gewoon wil stelen? Weten zij veel dat ie een muntje in z’n beurs heeft en wel degelijk kan betalen?…
Johanna12 januari 2006Lees meer >

DE LEZENDE

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.981
Zij laat zich leiden naar het dromenland, schier ademloos, met vonklend oog en wangen, waarop de blos der rode rozen brandt. O zomerzon! o gloed der minnezangen! Het liedrenboek ontglipt haar blanke hand. Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen, haar rode lippen op de rode band. O zag haar thans de dichter!…

Door één lief woordje zou zich laten winnen

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.294
Door één lief woordje zou zich laten winnen, Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag Of door een luide open-heldre lach Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen Melodieus zit klagend, naar de dag Opstijgend glorieus, van wat eens mag Bevredigen mijn ziel…

'K WEET NIET OF IEMAND ...

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.338
Toch heel mijn hart is 't, dat hier rustloos slaat; - zo 't uurwerk, dat aldoor zijn gangen gaat, onopgemerkt als 't leven rustig vliet en 't helder oog in blauwe verten blikt, doch al te luide, in tijden van verdriet, op scherpe maat de slepende uren tikt.…

Nachtdienst (zomer 1972)

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.907
Een wekker rinkelt bij de buren; dit is voor mij een waar genot - want net als gindse krolse kater, die zich, na nachtelijk avontuur, nu huiswaarts spoedt, bestaat er voor mij geen oog meer voor natuur. … Straks gaat een ieder naar z’n werk, de directeur, Jan-met-de-pet … bedenk ik geeuwend en heel sterk verlang ik naar m’n zachte bed.…
Günter Schulz26 september 2006Lees meer >

Hersenprent

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.241
Dan gaat de traan weer terug, langs je wang omhoog om snikkend te verdwijnen in de scherpe hoekjes rond het rood het wit en het aller pikste zwart van je oog Daarna weer die glimlach, die verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
FD28 maart 2009Lees meer >

aardse beslommeringen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 704
rustig als dit moment, nu ik aan tafel zit, de thee inschenk, op mijn gemak de krant open sla beseffend dat de zin van het bestaan wellicht in gewone, aardse beslommeringen sluimert en dagelijks voor het grijpen ligt ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft zich langzaam uit haar mand, geeuwt en rekt zich uit, kijkt met een half oog…

Met een knipoogje

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.394
Als een vlinder vloog je zijde zacht mijn leven binnen jij vanuit het hoge noorden ik vanuit het Haagse gebeuren we beleefden noem het maar turbulentie want er was best wel tegenwind we overwonnen echt wel stormen zo kun je dat wel noemen vlinder Hanneke toch verloren we elkaar niet uit het oog en zeker niet uit het hart vandaag jarig…
windwhisper18 augustus 2009Lees meer >

Waar is het spontane gebleven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
hij was er zij was er ze waren er samen onwetend van elkaar zij zocht hij zocht ze vonden niet wat ze zochten onbewust van elkaars aanwezig zijn hij thuis zij thuis elk een straat verder voor de computer zich inschrijvend op relatie planet zijn oog valt op haar haar glimlach zoekt zijn foto gevonden fluistert de wind wat…
windwhisper26 augustus 2009Lees meer >

Gij zegt mij, vriend...

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.738
.' Maar kent gij onrecht, waarbij 't hart verkilt, zo diep wraakroepend dat men, 't oog verstard voor immer, wars van troost, in haat verhard, stom voor het noodlot staat, en zucht noch gilt? Ik ben niet van diegenen, die men breekt en dan, als kindren, zoete woordjes spreekt, ze paaiend met een kaatsbal of een pop.…

Al onze goede bedoelingen ten spijt

gedicht
3.9 met 75 stemmen aantal keer bekeken 30.806
we knijpen vlinders fijn, verminken het oog op de vleugel, onderwijl kreetjes van bewondering slakend, we stoten kinderen om in onze blinde ijver lief te hebben. onze omhelzing is omklemming, onze handen zijn te ruw en behaard, ons hart te onbehouwen. het slaat te graag.…
Willem Thies19 november 2025Lees meer >

Al troont geleerde hand, met vingren wis en snel

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.661
Van 't schittren uwes oogs en word ik niet verblind. Noch stem, noch kunstig spel mijn zacht gemoed verwint. Maar wijze goedheids kracht, en 't needrig braaf gelaat Dat teedre borst verkwikt en trotse borst verslaat; Maatwijze geestigheên, bevalliglijk vertaald: Deez' hebben op mijn ziel verwinnings roem behaald.…
P.C. Hooft18 januari 2026Lees meer >

Opstandig verleden

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 655
herinneringen die mij al dagen belagen en nu m’n gedachtegang kraken Verleden verdringt het heden uit de spotlight van ‘t bewuste elke herinnering is ‘n hint voor de volgende, haken in elkaar tot ‘n haast naadloos verhaal Zwiepende losse eindjes van onverwerkte zaken ranselen in een overkill mijn innerlijk ik vlucht in m’n ziel in ‘t oog…
Custor26 januari 2010Lees meer >

Wolkenlief

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 978
grasliggend kijkend naar het wolkenspel witte dromen glijdend langs egaal blauw rare neuzen, bokspringend clowntje, daar een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder aan je volranke lijf wildbollend je borsten, kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…

VISIOEN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Over 't water wandelt weer een geest: En ik zie de golven westwaarts vlieden, Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…

- In stenen gevangen -

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 496
Als een antieke fontein in marmer, een heraldisch schild, minder belangwekkend spankelen mijn woorden en bedekken met kleine druppels inkt het lichaam een poging, aan mijn oog onttrokken de zachte sluier van bescherming op te tillen ...heden ontvouwt zich langzaam de werkelijkheid en zwijgt over wat ze weet Ik wil niet horen, ik wil…

Verboden toegang

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.343
Of ducht gij wellicht, dat ik iets verklap, Zo nog wat anders zich in 't bos verstak; Een mijm'rend oog of badende Diane? Zo handhaaf uw verbod, zo weer mijn stap.…

Ziekte, oude troosteres

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.879
- ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach: ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’ - Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn... - ‘Mijn leéuwrik!…