3533 resultaten.
PAARDENVIJGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
439 Plotselinge waarschuwing toont zich hier:
"Al mijn eigen pad, onder streng bestier,"
kwam uit een ander en vreemd ros rollen.
De liefhebber van het kleine leven
zoekt roerend in het neergeworpen vuil
naar stil, toch druk, verborgen beleven.…
De herfstmelodie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 nog slaan
de kerkklokken
van het verre
klooster warme
slagen langs
een van hitte
trillende horizon
door het
groengele
gewas kapt
de herfstmelodie
zijn kleuren in
het aroma van
volle slagen
die de bundels
langs zijn pad
lijnrecht formeren
verder verschrikken
vogels vliegen op
uit hun verborgen
schaduwplek
op weg naar
verbondenheid…
bruis - van harte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
582 vier vandaag het leven
met alles wat je in je hebt
leef in het heden en geniet
van de mooiste dingen
ware liefde en vriendschap
vier jouw tijd van leven
denk groot en stap klein
spetteren sprankelend
doe de vonken spatten
van het vuur in jezelf
vier jouw eigen wijsheid
met moed, reflectie en actie
ga buiten het gebaande pad
om jouw…
De slag bij nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
652 waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat de verbroken rust verhelpt
in het vinden van evenwicht
en het zielenbloed waarachtig stelpt
zo gaat onder de maan en sterren
het onbestuurbare,(dat lijkt zo verre)
op zoek naar vorm bij kruisende paden…
Eós' terugkeer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
450 kieren
van de dauw,
de draad der dagen
spinrag van
de stukgeslagen
muizenresten
vleermuisnesten
daar waar 's nachts
de uilen schuilen
voor de angst en
weerzin wekkend
schrikaanjagende
maenaden
schuimend in hun
luipaardvellen
in hun handen
thyrsosstaven
teugelloos en
ongebreideld
bij volle maan
tenhemelschreiend
op paden…
Avonturier in denim
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 In zand en wind, tussen mensen die passeren,
Kiest hij het pad om hogerop te leren.
Zweef je door het leven, ongeacht het decor,
Met dapperheid, plezier — steeds weer, steeds door.…
Zwaar...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
314 Je ziet een kronkelig pad.
Omdat je hart zich hecht,
nu hier dan daar.
Laat hoop je metgezel zijn.
Plaveit je weg met liefde.
die moet zuiver zijn
en recht.
Dwars door alle kronkels heen.
Ze verdwijnen niet uit het leven,
die kronkels.
Maar ga er niet in mee.
Leg de verantwoordelijkheid
waar hij moet liggen.…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
458 Slechts witte schimmen, hoog in het verschiet,
onbewogen volgen zij hun ijle paden.
Een scherpe lucht, vervuld van kille graden;
de stille vlucht die niemand hoort... maar enkel ziet!…
het wiel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
607 het gaat mij om
het wiel hier
en nu opnieuw
uitvinden hoe
in uitvliegen
de zinnen binnen
vluchtige banden
elk begaand pad
weer spiegelen
laat in woorden
het gaat mij om
het spaaklopen
van verse voeten
in metrummeters
als oefenkwatrijnen
of zo’n net sonnet
vol toerenchagrijn
eindigend in rijm
schema per thema
of vorm beklommen…
De berggeit
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.244 de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd
hij zoekt in rots een spiegel
voor zijn naam
alsof hij zonder echo
niet bestaan, kan gaan
de wind gaat langs,
de lucht wordt
dun en koud
de vraag wordt zwaar
het pad wordt steil en smal
gebouwd
wat blijft staan en wacht
op zeker weten
zal…
à Godinne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
934 Terwijl haar handen
over lijnen glijden
aan steile wanden
landen mijn passen
op tweeërlei paden
in pure plassen
verblijden onze harten
in eigengereide sprongen
als perfect passende parten.
In dat lichte drijven
ook ganzen
rotte, grauwere
zwaangasten
kleine brantajongen!…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 Het lot is nu eenmaal wat het is
dat is wat het lot is
anders zou het iets anders zijn
Als een steen op je pad ligt
kun je proberen te duwen
tillen en trekken
terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid…
‘met de wolven’
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
382 Met zijn rug tegen de boomstam
op het kruispunt neergestreken
kijkt hij naar zijn lege handen
die zijn leven lang gedragen hebben
in elk duister blindelings betastten
wat hij niet uit het oog verliezen kon
Wegen liggen immers aan zijn voeten
hij hoeft slechts de route te gaan
waaraan zijn gevoel niet ontkomen kan
over onverharde paden en…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Het pad strekt zich recht voor je uit,
geboord door oude bomen
die als wachters de stilte bewaken.
Ergens opent zich een grote weide,
waar fruitbomen, krom en koppig,
hun strijd om te overleven voeren.
En toch is het landschap
één ademtocht van tijdloosheid,
een plek waar de eeuwen voorbij lijken gegaan
zonder ooit te verdwijnen.…
Zuid-Limburg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Zwerf met mij mee langs glooiende heuvels en door lieflijke dalen,
geniet van prachtige vergezichten.
Zie kronkelende beekjes sloom het landschap aaien,
laat jouw hart door dit schouwspel verlichten.
Proef met volle teugen,
van de zachte G en vriendelijkheid.
Een stukje vlaai is zonder leugen,
’n echte niet te missen heerlijkheid.
Wandel…
Ondeelbaar zonder troost
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.686 Ooit beklommen wij onze berg,
van bestaan, ontelbare keren
woorden op het grillig pad
op bestemde hoogte en in diepe meren.
Vooruit vlogen verliefde schaduwen van naam
op uitzicht en de euforie
die langs de wolken van een ver verleden
in een poel van vrijheid gleden.…
de zwarte ibis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
775 rondeel (zwarte ibis)
een zwarte ibis in de polder van Huisduinen
een winter lang in dezelfde sloot
die smal was, maar blijkbaar steeds voldoende voedsel bood
voor een vogel, zo ver gevlogen en zo groot
zie, hoe de vogelaars met verrekijkers door het weiland struinen
gaan over het pad tussen vuurtoren en volkstuinen
een zwarte ibis in de…
WANDELEN
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.216 schöne Liesl zingt door mijn hoofd
de wandelclub komt voorbij zelfs
de paden op de lanen in van stal
gehaald intussen stevig stappend
zet ik de afstand naar mijn hand
zie om mij heen rijk geschakeerd
de zomer naderen de spreeuwen
bevestigen mijn gevoel luidkeels
mij wordt aangeraden mijn zorgen
te verpakken in een plunjezak
verzekerd dat…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt zij de nieuwe morgen
veerkracht vervaagt schaduwstappen
in het voorjaar grijs wordt omhelsd
door het nieuwe groen en schenkt
stromende paden…
berusten
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.697 nu de woorden
blijven plakken
aan de watten in zijn hoofd
en hij niet weet
uit te leggen
wat hij altijd heeft geloofd
leven wegvloeit
uit zijn lichaam
in de voegen van het pad
dat hij volgde
heel zijn leven
en waar hij nooit genoeg van had
nu de klokken
sneller tikken
dan het kloppen van zijn hart
en hij namen
uit zijn verleden
in…
DICHTER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.543 Meng dit met melancholie,
drankzucht, algeheel verval,
wat taalgevoel en ironie,
een slechte jeugd en bovenal
het gemis van alle jaren
dat ongevraagd uw pad doorkruist.
Dien ze toe en u zult ervaren
hoe ook in u een dichter huist.”…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
Te mooi voor liefde?
hartenkreet
3.8 met 38 stemmen
3.686 Is de weg van de liefde het gouden pad
Of zal het ons wijzen op een fatale misstap
Met jou zou ik kunnen samenleven
Gewoon vanwege wie je bent
Of liefde nodig is, of alleen vriendschap
De tijd maakt alles vanzelf bekend…
Waterloop
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.826 Nu baant zich 't nat
Een heimlijk pad,
En tjilpt en fluistert,
In bloem en blad
Voor 't oog verduisterd.
Nu dartelt vrij,
Op gouden zanden,
De stroom voorbij.…
Gedachten
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.398 Gevangen
Ik wil hieruit
Maar ik weet niet hoe
't Lijkt wel of ik alles vergeet
't lijkt wel of ik niets meer weet
maar ik wil zoveel zeggen
proberen het uit te leggen
maar de woorden zijn weg
'k weet niet meer wat ik zeg
Mijn lichaam is op
na al die jaren zeg ik, stop
Ik neem nu afscheid, ben zo moe
genoeg gevochten tot nu toe
Mijn pad…
Zoektocht
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.282 Tot jij daar aan het eind,
m'n pad op kwam en zei,
loop nu maar mee m'n lief,
je zoektocht is voorbij.
Liefde was waar ik naar zocht,
en wat ik vond bij jou,
maar nog zoveel meer daarbij,
maakt dat ik van je hou.…
Lopen
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
1.245 Ik loop van steen naar steen
de straat verdwijnt achter een stille zucht
verderop het onbekende
een auto claxonneert
de bekende melodie
van haast en jagen
Ik loop en denk waarheen
tegel na tegel lost op in lucht
van alles wat ik kende
en stilaan heb geleerd
waarom wanneer en wie
moet ik het antwoord vragen
Ik loop en tel mijn pad
met…
kuiltjes
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.272 in het kuiltje van het gras
verdween de puberjongen
vulde hij zijn longen
voor enkel zacht gekreun
in het kuiltje van het pad
verdween zijn blauwe jas
in een vroege voorjaarsplas
gaf hij haar arm steun
in het kuiltje van haar bed
vertelde hij geheimen
liet zij zijn woorden rijmen
zette hij zijn masker af
In het kuiltje van haar wang…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
De uiterste seconde
gedicht
3.9 met 64 stemmen
48.387 Doodgaan is niet de aangrijpende gedachte,
dat zij voortaan alleen die paden gaat,-
want niemand is alleen die af kan wachten,
en niemand treurt die wandelt langs de straat,-
maar dat dit alles was: een werk’lijkheid,
die duren zal tot in de uiterste seconde;
dit is de ware wedloop met de tijd:
de halsband los, en zij met de twee honden.…