3968 resultaten.
seconde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 nu de zon heel even kijkt
of alles wel is, in mijn tuin
tel ik kristallen, alle zeven en
hun licht
dat doorgeslagen dwars door regen prijkt
een hartsmoment in koude dagen
binnen is het warm en vraagt de kat
om aandacht, boven kaarslicht
kleurt haar lach mijn hele leven lang
ik ben niet bang
om weg te gaan
want overal is zij, ze laat…
Kopland
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.034 De tuin bij avond
heeft een droom verzwegen
alles wat werkelijk gebeurde
heeft getreurd om de dood
toen ik je zag
verzamelde je schilderijen
voor een reizende tentoonstelling
in het hoofdland bij het moeras
en in alle talen
werd de dood gehesen
zelfs de eenzaamheid van liefde
had een vooraf bepaald kompas.…
Lieve Alex, beste prins...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
957 Dat u in de tuin kunt staan
om er zomaar wat te bloeien.
En een tentje op kunt slaan
om met Máxima te stoeien.…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Wandelen door een tuin
waar vogels geuren als bloemen
en bloemen zweven als vogels...
Vertoeven in dat magisch oord
waar vreugde zingt
en eeuwigheid danst...…
TEER MAAR DAPPER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
593 Papaver bloeit op ruw terrein
Langs spoorbanen en duinen
Ook vind je haar in tuinen
Breekbaar als porselein
Haar rode vlaggetjes, ragfijn
Willen steeds rondbazuinen
De oorlog kost fortuinen
Kleurt velden karmozijn
Hier spreekt een pronte pionier
Staand op verstoorde gronden
Schenkt ze aan honingbijen vocht
Pluk je die kleine krijgsbanier…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Zoals insecten
het ruiken naar de andere sekse
en de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 - Och lief, ik kan eenmaal de tuin in lopen,
ik spaarde al mijn krachten voor dit later.
De oude dame steunde op mijn schouder
en schuifelt bevend door de glazen deuren.
Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder,
maar de oude lelie begint te geuren
Hoor! Hoor! Ze stommelt richting de warande.…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 Ze woont bij ons in de tuin,
ze is altijd vrolijk en zelden boos.
Ze loopt lieflijk door het gras,
en strooit toverzaad in het rond.
En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.
En in de blauwe lucht,
zingen vogels het hoogste lied.…
Niet Perfect
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
718 Een Huis moet stevig zijn, dat is bekend
om de Bewoners zekerheid te bieden
opdat hun streven rust op een solide
maar tegelijk flexibel fundament
Er is een tuin, en er is stromend water
er is verwarming, er is licht en lucht
je vindt er voedsel en veel reisgenoten
Je kiest je eigen rol in dit Theater
je regelt zelf de hoogte van je vlucht…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
Naar een verre hemel gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Na maanden van werkloze afwezigheid,
zit ik weer in mijn nog onverzorgde tuin.
Het is er volop herfst maar, mijn God,
wat heeft de natuur zijn best gedaan.
De klimop is nog steeds aan het klimmen.
Tjonge, wat ben ik trots op onze braam.
De avond valt, ook al is het late middag.
Alles wat ik hier hoef te doen is bijna niets.…
Zo simpel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Deze maand mei ben ik blij
want de kou is voorbij
de lekkere lange zomer nabij
weer warm, zonnig en zwoel
de merel zingt vol gevoel
bij mijn schuine raam
's nachts klein kikkergeluid
uit 't minuscuul vijvertje
de was buiten aan lijnen
de zon die in de middag binnen komt schijnen
het lokken van tuin en van duin
het groen nog steeds pril…
Tijdig
gedicht
4.0 met 8 stemmen
3.423 Een tuin. CD. PC. Twee lapjeskatten.
Een mooie baan. Kinderen: goed verstand.
Aardige vrouw. Zo kun je nog wel doorgaan.
Zelfs met je ouders heb je nog een band.
Tijdig, omstreeks je vijfendertigste,
heb je je valse ideaalstelling herkend.…
Geluk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.556 Omdat ik geen honger, geen dorst lijd,
een huis heb, een baan, een voorbeeldig gezin,
duizend boeken, van Sade tot Grimm,
gezondheid, een trouwe maîtresse, veel tijd
voor kunst en liefde of wat daarop lijkt,
de wereld kan zien, mijn tuin cultiveren,
duizend gedichten opnieuw kan proberen
een God te zijn in het diepste geheim,
daarom is het…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
Geknakte roze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 'k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart, geen lust meer tot groeien
van verdriet werd haar kopje vroeg bruingeel
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
verdorde blaadjes vielen tussen het struweel
maar in Gods tuin mocht zij als mooiste bloeien
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart…
WAAR NIEMAND JE KENT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 ik heb gehuild
ik heb gejankt
ik heb je alleen
eigenhandig in de tuin begraven
ik heb je voor je liefde en trouw
op m’n knieën bedankt
een zwerfkei vormt
jouw grafsteen
en ja dat kan want
je was mijn hond
jij hoort en blijft bij mij
maar een mens moet
als hij is ontzield terstond
worden weggedragen
naar een plek waar het
voor jou en…
Onveranderlijk Woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 granaten
in ‘t ochtendlicht
in nieuwe vaten
dat hunner tongen
doen ontwaken
het schoonste lied
van hemelse tinctuur
rondom
het wilde
woud het dorre hout
de blijde klank van
de gitaren
o wonderschone
zilverblauwen snaren
wie kan uw klanken evenaren
mijn schoonste lief
roos van Sharon
hartendief
in de tuin…
Verliefd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bloemen laat verwelken
in de eenzame vaas
op het dressoir
ik leef nu vrolijk verder
met een tuin in mijn buik
in een jurk die te groot is
om stilletjes in te wonen
en jij in een ver landschap
traint jouw manlijke spieren
voor de omvangrijke spiegel
die diepe dromen laat zien
later wanneer…
B-film
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
658 leven is meegolven
op veel soorten zee
al houd ik liever mijn
schaapjes op het droge
lente juicht zonder pauze
de tuin kent geen heimwee
zijn kleuren glanzen
in voorjaarslust
ik hoor en voel de hoefslag
het hart nu rustelozer
meer dan ooit op zoek naar
licht gewillige woorden
en morgen zullen er
liedjes zijn waarop lijf en…
Nachten van de regenzomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw tuin te staan
maar het leven knakte jouw stengel
vergankelijkheid verwelkte jouw bloem
en in de nacht wanneer de geuren
tot leven komen in de zilte wind
ruikt ze jouw fleurige rijkdom
alsof je nog altijd staat te bloeien
onafhankelijk van tijd of ratio
simpel in jouw mooiste kleuren…
WERELD ZONDER DORPELS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 We gaan de hoge drempel over
Wat is het doods en stil en kil
De tuin vertoont verwilderd lover
Gebaart dat hij zijn tuinman wil
Mijn ogen keuren muren, kasten
Niet alles zal een plaats verwerven
De meubels niet die prima pasten
De fotolijsten, olieverven
De secretaire, kamerplanten
De pop gehuld in klederdracht
En de collectie olifanten…
Een onbekende liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 Jouw hart stond te boek
als verkoopbaar
voor een onbekende liefde
met rijkdom in het verschiet
je vond mij ongenaakbaar
want mijn armoede wilde je niet
nu baad jij in weelde
een zwembad in de tuin
en ik die slechts verdeelde
maak geen deel uit van jouw fortuin
een onbekende wilde jou lieven
met huid en haar en hart en ziel
en ik huil…
De oude eik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
442 Hij sloot zijn ogen, zag de tuin,
Zijn vader, moeder, zus,
En natuurlijk ook Wolf de hond,
Leek hij ’t toen hervond.
Zijn ouders keken hem aan,
Hun blikken zagen niet,
Zijn vader rookte een sigaret.
Weer hoorde hij ’t hoge fluiten,
Erna de bominslag,
Alleen hij overleefde daar buiten.…
Opnieuw staart hij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
230 Opnieuw staart hij
in de nacht in zijn tuin
als hij niet beter wist
zou hij niet zeggen dat
zijn gedachten vruchtbaar zijn
zelfs vruchtbaarder dan
menig bloem die onbestoven
vergeeld
verwelkt de ruimte inneemt
als het ware onkruid
zinloos en welig tiert
in zijn biodiverse multiversa
Maar nu blijft de man
de kalme observator…
waslijngeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 waslijntje
in de zomerse warmte is alles fijn
wat heerlijk zou het drogen zijn
de warme wind die zachtjes waait
terwijl de zon haar rondjes draait
geen zorgen aan mijn hoofd vandaag
de temperatuur stijgt traag maar graag
ik hang hier lekker in de zon
ik wou dat de zomer nooit begon
maar gewoon voor altijd bleef bestaan
met de waslijn in de tuin…
Televisie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
125 ik ging naast haar zitten,
we keken allebei naar dezelfde tuin
ik had haar stem onthouden.
zij de mijne niet.
toch glimlachte ze toen ik
binnenkwam
naar iemand die ik niet meer kon zijn.
ik liet
het gebeuren
ze keek langs mij heen,
ik was voor haar
een gebeurtenis.…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen tegemoet
Het schemerende…
In de knoop
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.261 Het vuur in hem
Staat op punt van doven
Sintels her en der
Liggen triestig na te stoven
Vonken onder as verborgen
Wachten op zijn levenslucht
Om opnieuw te kunnen branden
In torenhoge vlucht
Anderen vaak gekoesterd
In de hitte van zijn haard
Het eigen vuur nooit opgerakeld
Is het schemer dat hem aanstaart
Als duisternis gaat heersen…