2730 resultaten.
Zonder aarzeling?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 Als kinderen worden bekeken als
de wachters met verwachting of
ze de paden volgen in de norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed
beeltenissen opgeslagen naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van wereldwijde
circulatie van doorzichtige vleugels,
weggewaaid vergeleken door een raam
van betrekkelijkheid, een mantel met
een naam…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaarder
ma-Omie is nu weggesleept
langs het schaduwmeer
waar het gestorven riet
woekert in onvoorstelbare
bittere leegte van eenzaamheid
haar lieflijke stem neuriet
en echoot door slapeloze nachten
van ondergrondse stilte,
glimlachende waanbeelden welke
met gestrekte armen
warme vleugels…
Onder de appelboom
gedicht
3.5 met 38 stemmen
47.631 de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom
toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en ver weg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom
en later hoorde ik de vleugels…
mijlpaal van momenten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
900 het leven weet je
is geen kwestie van mijlpalen
het leven leer je
is genieten van wat gebeurt
jonger geniet je van de vleugels
waarmee jij de wereld verandert
ouder leer je aarzelend
echte rijkdom is vergaarde wijsheid
alles wat je ontvangt verdien je niet
je krijgt het als toegift
net als liefde en vriendschap
om wie en wat jij bent…
de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 laat me de waarheid aanwaaien door de wind
die daartoe altijd de juiste wegen vindt
Niemand houdt haar daarin tegen
waar geen weg is maakt zij wegen
Zij vertelt fluistert roept schreeuwt uit een ver verhaal
in een wie wil luisteren goed te verstane taal
Stank troep en vuiligheid achtergelaten op zee
brengt ze op haar wijde vegende vleugels…
Vaarwel, woorden...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Ik hoef niet langer als een engel de punt van
mijn vleugels in de zwarte inkt te dopen om mijn
onzichtbaarheid op te heffen. Engelen hoeven niet
te schrijven, hun lampen schijnen onmerkbaar, zij
kunnen beter hun goddelijke lieren in de hemel laten.…
Stilte in het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Koerend geluid galmt op een bewogen tak
een gearriveerde duif wappert zijn vleugels
langzaam knippert de uil wijs zijn ogen
wanneer intense stilte volgt zoals op de Dam.…
LOSLATEN UIT LIEFDE
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
933 ‘dat een engel over jou mag neerstrijken
zijn vleugels spreiden over al je smart.’…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Ze giet ze op witte vleugels
van een vredesduif
die door de verholen klankzwaarte
van elk bedacht fragment
het luchtruim niet haalt
en verslagen onbegrepen
aan de grond kleeft...
Heeft het zin van te spreken?
Wanneer een vreemde verdweesdheid
als een mistige nevel
geknecht in donkere knopen
rond haar lijf hangt...…
Zijn beeld en gelijkenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij schiep
de aarde en
bevolkte die met
een evaluerend
en evolutionair
levende mens
naar zijn beeld
en gelijkenis
techniek en
creatief sloeg
snel de vleugels
uit in maagdelijk
ontdekken robots
waren er al vlot in
alle werk dat verlichting
zou kunnen geven
niet vergelijkend
met de mens
maar innoverend
verbazingwekkend
in…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 ontheemd
spreekt nu de eenzijdig
herwonnen rede
spreken zal hij in haar nabijheid
over dertigduizend mijlen
hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging
uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren is
zal de zin voor altijd stromen
die waarspreekt over Amors tover
op vleugels…
De mier.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 vindt
geen taak te zwaar, geen drempel te steil
bouwt een wereld voor het mieren heil
haar bestaan in teamwork groot
zwoegen en dienen tot in de dood
gevleugelde mannetjes leven kort
vliegende paring die hun einde wordt
met kracht die velen niet kennen
door intellect van snel scannen
bouwen zij nesten en heuvels
door vrouwtjes zonder vleugels…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 Haar frêle vleugels flikkeren kort, en toch lijkt elke slag vol betekenis.
Zonder verleden, zonder
toekomst, alleen dit trillen in de ruimte.
De zachte geur van water en gras vermengt zich met zon.
Een vogel zingt helder, maar ik hoor vooral de stilte waarin zij zich beweegt.…
a-mythisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 tot de heksenketel ronkend rookte
de tovenaar dronken van weemoed
a-mythisch achterbleef als lyrisch spook
echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed
noch eenieder met mij in het bloed
waartoe hij/zij/hen diende te bestaan
behalve als vaandeldrager mee te gaan
in het alfanumerieke peloton (der kwalitatieve werkelijkheid)
met wassen vleugels…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 Een vlinder strijkt neer
op de rand van mijn gedachten, haar
broze vleugels bewegen traag, als een herinnering
die weigert te verdwijnen maar zich niet langer laat dragen.…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
317 Ik voel hoe het licht zich
aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging
een minieme verschuiving is in de stilte van het veld,
alsof de wereld mij iets toefluistert dat alleen zacht kan worden gezegd.
Zijn vlucht is geen lijn,
maar een luisteren, een zoeken naar ruimte
tussen prikkels.…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 Witje op de bloem
de middag kent geen haast
één vleugel trilt
Onder de brede middag-
lucht, waar elke indruk zich langzaam
ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende
licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst.…
Nachtvlinder
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
206 Je fluwelen vleugels, een
zachte streling van stilte waarin de ochtend langzaam ontwaakt.
Nachtvlinder, je waakt
over mijn dromen wanneer de nacht
haar geheimen bewaart. Je beweegt door het duister
als een verborgen herinnering aan alles wat nog mag ontstaan.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 Haar vleugels tonen een kleur
die niet wil schitteren maar zich rustig laat
zien aan wie blijft kijken, een trilling die het landschap
even doorlaatbaar maakt, waar elke nuance haar eigen plaats vindt.…
Koerswijziging
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
76 Geen kaart die onze eigen koers kan dwingen,
geen grens die houdt de vrije vleugels tegen.
Ik hoor het lied dat wij vanavond zingen,
twee sterke vrouwen op de open wegen.
De wereld slaapt, maar onze blik blijft helder,
wij bouwen wegen waar nog niemand liep.…
Zwanenleed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Er is geen mooier en sierlijker dier
dan de trotse zwaan die gracieus
met haar glanzende veren over het water glijdt,
haar jongen beschermend tegen alle gevaren
en ook nog trouw en monogaam, kom daar maar
eens om bij de mensen, en dan zijn er van die
mensen die dat mooie verheven dier durven
mishandelen, zichzelf verlagen tot beulen,…
Vrije vogel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.169 laat je stralen
Je innerlijke gaat weer bloeien…
Verwarm dan je omgeving met jouw warmte
open je hart voor elkaar
dat maakt vriendschap heel liefdevol
Laat je echter door niemand kooien
en beperken in het bereiken van jouw doel
maar vlieg als gelijke de wereld over
elkaar helpend zonder verwachtingen…
Met deze gedachte open ik mijn vleugels…
Vanuit het hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.038 Gekrekel klonk vanuit het hoge gras
in het vuur van de vroege morgen was
een nieuw geluid opgestaan, vanuit de lucht
dreven wolkenrijen weg, op de vlucht
voor felle zonnestralen op die mooie dag
openden de sluizen en er klonk een slag
van trommels die de stilte deed ontwaken
en klapgewiek van vleugels die spraken
een nieuwe taal gesproken…
beken!
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.085 te mooi erg soms om echt te zijn
te zoet erg soms om slecht te zijn
stille getuigen van klinkende pijn
soms
langs de vleugels van een
twijgerig meisje, puur, nog ongeraakt
langs de haartjes op het
snorretje van een ver verwarde vent
langs mijn wangen naar de zee
kleuren de zoute zeeën
wat in hun vlak- en dieptes leeft
daar rooft
daar…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 ... liggen velden rijp
en hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren…
THUISGEKOMEN
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
802 Een libel scheert heen en weer
haar vleugels wijd gespreid
ik verbaas mij keer op keer
over zoveel kleurige schoonheid.
Ik loop om de vijver heen
voel en zie het leven
geen moment ben ik alleen
dit is door God gegeven.…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Herfst kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de…
Hemelse zorgen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
649 wel te redden zou hij het maar niet laten gaan
Kon hij alles maar in die wereld herstellen
Die schitterende wereld waar eens alles bloeide
Moest hij het hen nu nog duidelijker vertellen
Zagen zij nimmer dat de rampzaligheid alleen maar groeide
Hij kijkt om hoog en ziet ondeugende engelen lonken
Wuift en lacht, en ziet hoe hun zilveren vleugels…
Mensenkinderen!
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
753 Kortademig wrijven
Augurken interlude
Witte pijn, gelukkig klein
Trots op stank en krijsen
Poging tot moraal
Nieuw en glimmend modieus
Het mag allemaal
Prijs de infantiele reus
Verwachtingen gespannen
Kleine lettertjes paraat
Uit moederschoot verbannen
Volg de rode levensdraad
Misschien vliegen zonder vleugels
Culturele mimicry
Liefde…
Laatste vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Bedreigd als een
kwetsbare diersoort nam hij de terugweg
van het buitenaardse wezen, rechtstreeks
naar boven, steeds verder, tot de motoren
knapten, tot de cockpit uit elkaar barstte,
tot de vleugels braken, tot zijn lichaam
oploste in de dromen die hij maakte.…