3774 resultaten.
Confronterend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 alsof een groep
nieuwsgierige toeristen
op zoek
naar
archeologische
wetenswaardigheden een deur hadden opengetrokken
en dat die deur dan
niet de houten deur met de
krakende scharnieren van de oude burcht betrof
maar jouw slaapkamer
terwijl jij bij het vuur van de liefdesdaad
overrompeld naakt bevonden
of dat in stilte gebogen
je handen…
God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 't is niet zij
't is gewoonweg God voor mij
een beetje vader, een beetje kind
een beetje moeder en heel veel vrind
't is hulp, 't is raad
't is troost, 't is daad
mijn meester, mijn raadsman
mijn praatpaal, mijn gehoor
mijn lijden, mijn liefde
en ga zo maar door
zonder lichaam, gezicht
zonder lengte, gewicht
't is water, 't is vuur…
Te licht bevonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 oordeel
Uitten, werd ik
Door het werk en
De mensen die in
Mijn werk werkten,
Die zich soms
Collega's lieten
Noemen, dagelijks
Gewogen, en altijd
Te licht bevonden
Was ik in Oudewater
Woonachtig geweest
In vroeger tijden
Dan was ik met
Mijn gelijkgestemde
Broeders en zusters
In de vlammenzee
Van ' t eeuwig
Durend vuur…
Taalgrens ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan hun haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen in een vrij decor van
herfstbladeren en gestorven zijn
in de nerf van beide handen.…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
doortocht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
459 toen viel de stilte
hoorbaar als een waterdruppel
begon de dwaaltocht door de grot
kalksteenkegels sperden ons de weg
als stenen afgodsbeelden
wanhoop droop in pegels
van het gewelf
langs torenhoge ijskaskaden
van langvergeten angst
heel even fonkelde het meer
agaten spiegel in het vuur
van onze fakkels,
onpeilbaar als het navelstarend…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Sint Jan, stille woestijnloper
kracht van innerlijk vuur
ik heb u lief.…
Oudejaarsavond 13/14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 kansen
M'n dochters en ik gedrieënlijk droevig
Vonken schieten uit ogen en borsten
Denkend aan jouw wiegende krullen
Naar drank en lichaam dorsten
Die je doodsdrang niet konden verhullen
Nadat de kruitdampen
Gedoofd zijn is er in mijn hoofd
Net als de donkere lampen
Aan dit jaar nog niks beloofd
Buiten staan grote tonnen met vinnig vuur…
Vuurvliegjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 Vuur dat knetterde en in het rond uiteenspatten
was een voorbode dat de ochtend zou illustreren
een vlam die uitdoofde door herinnering van munt
om beter mijn overweging in het licht te reflecteren.…
Ontwaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
764 Vuur ontspringt mijn hart
als ik je in mijn armen sluit.
Je opent je ogen,
gelukzalig glimlach betovert je gezicht,
een hart gevuld met liefde.
Twee maakt één,
warme hartstocht van oprecht geluk.
Want jouw aanwezigheid
tovert een lach
op een immers grimmig gelaat.…
Man van staal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 onecht kind van
gespeelde liefde
met harde hand
uit 't veld geslagen
in vuur gesmolten
vanaf 't prille begin
door niets ontziend
leven gewalst & geplet
in mallen gegoten
in duigen gebogen
in plannen gesmeed
staalhard geslepen
met woorden gevormd
& in regels geperst
door ouders van goud
gevoed met de angsten
van lood…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
579 Het licht
schijnt doorheen de bloemblaadjes
op deze blanke morgen, nog niet
begonnen met heel het rood in vuur
te zetten, te doen stralen tot het
pijn doet aan de ogen. De wind
wiegt de kleuren en de uren verlopen
tot veel later het licht verdampt.…
De smulpaap
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
630 Hij werd ter crematorium gereden
en dacht toen ‘t vuur possessie van hem nam:
~’t Is heerlijk braden in m’n eigen slede.~…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 als de bloem in zijn knop
niets kan dat vervangen
bron droogt nimmer op
dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant
wacht op zoveel vuur…
genoemd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 te lieven
de kreupele zijn veters strikken, van me
houdt al was ik een kind groot in getal
gezocht naar iets wat ik nooit kon vinden, ik wist
maar het zoeken was zo bekend,
twijfels in de ochtenduren
verbrande knoken in de urn
ik dacht lege velden te zien bloeien, ingrediënten
alom, het samen rapen ervan gaf warmte
al was het vuur…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
Vluchtige man
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
861 De kille grijns op zijn verstarde tronie
-zo grimmig en zo peinzend als altijd-
drijft nu gerimpeld in een waterplas
Maar morgen kneed ik mij een nieuwe man
uit vette klei, boetseer een brede borst
en van die strak gemodelleerde billen,
geef hem een vuren hart en latex armen.…
Het vleugje galaxy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 jij bent niet
toevallig gekomen
ter voorbereiding
schiep ik jou in
zeven dagen dromen
boetseerde uit
de beste klei
jouw ranke vormen
pimpte je op
van teen tot top
jij droogde naturel
in aardse schoonheid
het vleugje galaxy
gaf jou al snel een
goddelijk perspectief
in het glazuur
smeulde vuur
dat fel opvlamde in
de uitbundige…
Pinksteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Pinksterfeest voor de deur
een andere wind gaat waaien
een feest voor de geest
perspectieven gaan draaien
Midden mei, bloemen en kleuren
de wapens verdwijnen
de zon gaat schijnen
het zou toch kunnen gebeuren
Geweren leggen we neer
we zoeken het in woorden
geen staakt-het-vuren akkoorden
het woord wint het telkens weer
O geest, maak…
Het maakt ons kleiner.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 Regendruppels kennen we,
schaduwen van wolken,
die door het leven schuiven
verrijkt konfijtte vruchten die
en worden gegeten met
of zonder bij – of nasmaak
steekt de vingers uit de mauwen
vult het bitter de dorst tot aan de lust
brengt het vuur tot aan de schenen
voedt de kleuren die zijn ontloken
voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 kan het zijn,
dat van Genesis af
het parabolisch Verhaal,
de Ellips der Geschiedenis -
tot het vuur van de Apocalyps
de laatste beelden verbrandt,
de luchter, het boek en het lam -
niets anders is
dan het vluchtige spiegelbeeld
van mijn slaap, tussen dromen verdeeld?'…
Zomaar wat woorden
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.333 Zomaar wat woorden bij een open vuur.
Ze haken niet naar eeuwigheid noch malen
Ze om iets hoogs en schimmigs als cultuur.
Men doodt de tijd met oeroude verhalen.
Niet kunst schept vorm, de vormen scheppen kunst.
Men luistert hoffelijk hoe zich uit wind,
Gebaar en ritme -woorden zijn een gunst-
Opnieuw het al zo vaak gehoorde ontspint.…
Haantjes en spierballen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
627 In ’t vuur stuurt hij de anderen vooruit
om zelf naar een beveiligd nest te hollen.
Als iemand nu die haantjes eens kon vangen
hen dwingen tot een waardig tweegevecht,
totdat onder ’t gebrul van krijgsgezangen
hun dikkenekkenoorlog is beslecht,
om hen vervolgens beiden te vervangen,
nadat hen ’t recht op weerwraak werd ontzegd.…
Fataal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 is uit
Ik heb een sleutel die iedere deur kan sluiten
Ieder huis kent
Van binnen en van buiten
Verweven met ieders verhaal
is een ontmoeting
Met deze geest
voor ieder fataal
Het kan aardse deuren sluiten
In een lichtval
ongekend
De mens
Treedt door de deuren
Van het aardse gebeuren
Naar het onbekende toe
Het ultieme
Het kille vuur…
De kracht van een vrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.820 Uit elk gebaar waarmee jij liefde zaait
volgt nieuwe hoop, ook als een vuur oplaait,
ontnemen wil aan wie jij bent gehecht,
het eigen kind, bestaan waarvoor jij vecht.
De strijd vaak zwaar, zo weinig in jouw macht,
volhard jij toch, bezorgd, de tranen echt:
een hart dat vat, een hand die leed verzacht.…
Die glinsterende maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Wachten de dagen op een vonk,
vrezen ze niet langer meer de kans
niet het vuur dat eventueel ontstaat.
Welke zinnen zullen we opschrijven
wat laten we weg of kan echt beklijven.
Van welke speerpunten maken we lijven.…
Fool on the hill
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 hij brengt de bal aan het rollen
en zet mijn hart in vuur en vlam
mijn ogen gingen open
en de tijd, de tijd stond stil
sprakeloos gaf ik me over
als een 'fool on the hill'
hij is van ver gekomen
en begon in mij te bestaan
hij haalde het mooie in mij naar boven
ik kon hem niet weerstaan
hij droeg mij op handen
en maakte de kachel met…
Moordschool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
667 Ook hier stelt zo’n docent meerkeuzevragen
doorklieven, stenigen, met vuur belagen?…
Ter lering ende vermaak?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Uit twee vurige
stenen vonkt het
vuur, ontstaat naast
pijn de warmte waar
verlangen op ontdooit,
spelend plooit een
naam tussen je borsten
gedrapeerd door je
wilde haar, beproefd
in vlees en bloed,
ik door de krachtigste
tintelingen ben gevoed,
loop op de wateren van
temperament op dit
late uur of in zeven
sloten tegelijk…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 De vlier draagt mijn bruidsjurk
lokt me dichterbij en tilt me terug
in Zijn armen, vlijt me weer
neer op het bed, vloeit uit
over mijn schoonheid
in de strandhut bij de waterval
die ijskoud mijn handen striemde
toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was…