4934 resultaten.
Heart of Darkness 1899
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 vertelt
Het verhaal heet
Heart of Darkness
donker hart van Afrika
hallucinerende ritmes
van drums in het oerwoud
en daar dan de zieke blanke
die ongenadig ver heen was gegaan
voor wat macht en ivoor maar hij vond
z'n psychotische onbewuste en de dood
dat vertelde Marlow aan boord van het schip
rustig dobberend op de Thames alsof…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…
Zwarte doos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Hoe rouw er van binnen
Uitziet, vraag je me,
Alsof je geen idee hebt -
Een onzinnige vraag
Op het eerste gezicht,
Want over hoe het er uitziet
Kan alleen ik uitsluitsel geven,
Want jij hebt het
Niet zelf meegemaakt -
Als je het dan toch
Per se weten wil,
Luister dan goed naar
Wat ik je te zeggen heb:
Rouw gaat hooguit aan…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 witte watten
spelend met de zon
in het hemelse blauw
het gras nog nat
van de morgendauw
nog geen geluid de stilte verstoort
maar wel het zingen van de vogels dat bekoort
ontwaakt langzaam
de dag uit de nacht
en de aarde zich laat strelen
door het prille ochtendlicht
vertederend zacht
geniet dan van dit moment
en luister naar de stilte
alsof…
Nagedachte
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.582 Al dat zinnentuig, en dan nog geen sjoege
van wat brandt in de pit waar zich verduren moet
het schroeiend neteligs en de zweepslag
van angst alsof ooit iets stilvallen zou; terwijl
op dode stronken mos gedijt, in tierende varens
uitbreekt begraven gebeente!…
De dood en geverfd haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
675 M’n ouwe maten leven niet allemaal meer
Je kent het wel
Goede bedoelingen, zwak beheer
Soms spreek ik hun vrouwen
Geen tijd om te rouwen
Problemen, alsmaar problemen
De jongste ligt de godganse dag
op z'n nest te gamen
Dochterlief is zwanger
van een illegale behanger en
altijd gezeik over geld
Alsof alleen geld telt
Zelf helrood haar…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…
Bij de rivier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Het is alsof ze de dood hoort fluisteren
nu ze hier is, bij de rivier, die luistert
naar haar woorden van stilte en verleden
en in haar verdriet woont een mysterie
vol eenzaamheid en wereldleed
een gezelschap van droevige mensen
op weg naar niemand, nergens is er leegte
de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd
met nog meer verdriet van droeve…
Rauwe zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 Alles dat puur is, is rauw
zoals de rauwe zee
in jouw oorspronkelijke dromen
en ik verhef mijn stem niet
er is geen waarheid onder een steen
er is geen stilte in jouw betekenis van zwijgen
ik twijfel niet lang over mijn aarzeling
het is dat onbestemde nee gevoel
van niet willen, niet voelen, niet begrijpen
alsof schoonheid op straat…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
ware liefde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
924 ware liefde
is een daad van
oeroude herkenning
alsof je eens twee zielen was
verenigd in een persoon
ruw van elkaar gescheiden
elk in eigen helft
je leven doorbracht
in wanhopig verlangen
naar hereniging
en dat je dan op een dag
een wonderlijke dag
dat oeroude afgescheidene
ontdekt in de ander
en na een lange ballingschap…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zocht ik ooit
de volheid in overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude…
toen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
759 mijn straat is nog doorlopend te bezoeken
haar stenen hebben alles doorstaan
lantaarns, stoepen, winkels op de hoeken
alsof ik niet ben weggegaan
mijn school is heel dichtbij gebleven
lokalen vol leven, net als toen
ik blijf er graag komen, al is het maar voor even
waarbij ik haar dan vol heimwee zoen
mijn ooit, tot bijna tastbaar verworden…
bende van Nijvel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
608 niemand die het weet
of toch …
ze deden misschien alsof
wie zijn die gasten dan toch wel
al die moorden en geweld
gepleegd in winkels van Delhaize
uit wraak of voor het geld
ex-leden van de groep Diane
zaaiden begin tachtig veel terreur
verkregen van de pers een naam
gevaarlijk, snel en superieur
in moorden plegen goed bekwaam
toch één…
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen
poetst hij uren nog daarna
tot glimmend weer zijn vacht
alsof…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 hoog de hemel kijkend
staat hij op een paal
krietend krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot…
tussenstop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 het moment bestaat uit zandkorrels
ergens groeit mos op een boomstam
het lijkt alsof we wachten
er is niemand langsgekomen
misschien later op de dag
het heeft nog niet geschemerd
als tussentijdse bestemming
is je mond gevuld met
smaak naar verre woorden
voorlopig valt de deur in ‘t slot
blijft een dag gelijk aan vertrek
is de vlucht…
Openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 's Avonds is de rivier een theater
het water draagt de muziek
naar onze oren, de romantiek
van een saxofoon, ondergaande zon
fonkelend in de wijn en de kerk
rozig een en al zachte genade
Toeristen doen klikklak alsof
niet zij maar wij de figuranten zijn
de stad een bordkartonnen decor:
attractiepark Paris l'amour
jongelui op de kaden…
Woestijnwinden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
484 achterhalen
waar eeuwen tijd hebben
vermalen tot couleur lokale
een mengeling van
kruiden en bereidingswijzen
van de gewassen van het
land met trotse hand
ook armoe en verstarring
bepalen dagelijkse kost
in het soms uitzichtloze leven
wordt er niet met eten gemorst
maar de ketels pruttelen
en garen vlees in de
mediterrane ambiance
alsof…
dampwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
663 ik ben gloorsnikkend
hoor haar damp slaat neder
de warme schaal derwijze
de snik valt achterover
over de tong sprakeloos de larynx in
de zeep melkwit haar wassende
ter zijde op ’t halzen beneveld' ogen
was ik haar uit wellend
onuitwisbaar slempt zij mijn overgave
de put in mij glorend' is zij zijnde
haar kleed lakend' doende
alsof het…
En U
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Alsof het iemand tot wankelen heeft gebracht
dat ik mijn vierentwintig karaats hart
met panzer had behangen -
mijn hoon gekroond door wazig staren tartend,
sarrend,
gevat.
Als amulet om nekwervels raspend
schuurde ik de luwte stram -
in een door storm afgetopte kadans,
reikhalzend, smachtend.…
Weergaloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
737 studentikoos:
zoals ’t fokschaap op 't kofschip
onder ezelsbruggetje naar zee
van lieverlee langs kusten
(alsof het beter was
dan zielenrust)
met het Spaanse graan
de orkaan lijkt te doorstaan
zo zet ik de wereld aan
uit blauwe hardsteen
een handzame god bikken
eentje die nooit sterft
een blijvertje als het ware
met de laatste…
Vermannen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 nee ik kan het niet evenaren
de hartstocht van een vrouw
haar stem met haar mooie hoge klanken
ik neem ze in me op
net als haar vloeiende woorden
schitterende poëzie met
adembenemende gevoelens
lees ik in en uit haar zelf geschreven boeken
tranen wil ze liever verbranden
omdat verdriet niet opraakt
alsof het de nieuwe mode is
jezelf continu…
Bloemen Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 neder,
op vleugels
gezalfd
met olie stijg
ik weer op
kom naar
je toe met een veer
in het Woord
leg ik mijn hand
in het Woord
is het goede
stroomt de liefde
de barmhartigheid
maar ook de pijn van
het vervolgde volk
mijn broeders
en mijn zusters
de haat die ons
verwondt om
het breken
en delen van brood
en drinken
van wijn
alsof…
Covid Haiku
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
451 Gezondheid of geld
Het dilemma dat nu dreigt
Alsof er keus is
We weten wel nu
Hoe het handen wassen moet
Ging altijd verkeerd
Niets wordt meer gewoon
Zoals het ooit voorheen was
Vroeger is niet meer
Het nieuwe normaal
Het is wel even wennen
Die nieuwe moraal
Toch raar dat er nu
Een anderhalve-meter-
-samenleving is…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 zij heeft de
dag bekeken
het grijs met
dat van andere
dagen vergeleken
spectaculair waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten…
Volle schuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 We doen nog wel alsof
we het goed geregeld hebben
met parlementen, rechters en
een grondwet van onze idealen
maar de boeren zijn gebleven
en wij zijn hun knechten
die kapitaal verbouwen, oogsten
en uitpersen in vele nullen
op het achtererf van de slacht
We willen volle schuren
voor de winter, maar we moeten
er duur voor betalen aan…
ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Tot voor kort leek het alsof
de wereld ons dorp was.
Mensen werden wereldburger.
Verlieten hun woningen om te gaan
wandelen in Peru en Maleisië.
Bezit was niet langer belangrijk.
Beleving was het nieuwe bezit.
Veel meemaken.
Overal bij zijn.
Alles gezien hebben.
Plotseling bemoeilijkt het coronavirus
dat perspectief.…
Dichtbij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
579 Steeds tot hij bezwijmt
Voelt leven alsof alles rijmt.
Ik werp gedachten het venster uit
Er is vast iemand om het op te rapen
Heden ben ik gelukkig zonder dieper leed
Dat is thans wat ik voel en weet.…