Alle inzendingen over golven

3244 resultaten.

Sorteren op:

In wit protesteren

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
we spraken golven over weer en wind murmelden zee koesterden oude botten in geschreeuw van de meeuw zon lichtte op in wit protesteren van opkomende vloed water versmolt met nevel in de ondergaande gloed wij kenden het eind door het ronden van de pier proefden zilte in de eeuwigheid van tijd en oneindige ruimte hier terug naar de…
wil melker27 september 2017Lees meer >

WINTERAVOND

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
En als de smalle boot, Waarin ik word gedrongen, Van levens wal afstoot, Hoe hoog de golven sprongen, Van u komt heil en heul, Mijn lamp blijft helder branden, Uw olie drupt een geul Van rust tot aan Uw stranden. Het westen is al nacht, Maar ’t Oosten vlamt van vuren.…

Valt lijden te sussen hartzeer te blussen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Zijn er metershoge golven mensen die gelijken op geldwolven. Breekt iets in bij jou van binnen moet je leven bikkelnaakt geraakt in de rouw toch weer opnieuw herbeginnen. Al laat jij je leven niet bepalen door het verleden hoe herstelt je gevoel, vind je weer een levensdoel.…

Verankeren met angst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
wij hebben te vaak naar elkaar gekeken goedkeurend met de vingers geknipt als trouwe volgers hebben wij vergeten om zelf te leven en jaren hun stroop gelikt wij deinden mee in politieke golven hand in hand om hen samen te volgen tot het eerste bestand en de muren verschenen die de maatschappij in isoleercellen deelden op stormachtige…
wil melker31 december 2018Lees meer >

Nacht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
Wegen slibben dicht Op asfalt en internet Files te land, ter zee en in de lucht Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen Vissen stikken in een plastic rietje De mens zit uren in een blik op wielen van A naar Z Dan gaan eindelijk de lampen uit Vindt de nacht een weg Door het maanverlicht getij Alleen het geluid van de golven…

Durf te geloven in de liefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Ik kijk naar de tijd De tijd die je niet meer kunt terugdraaien En langzaam tikt de tijd weg Laat mij maar voelen hoe het voelt Om om de tijd terug te draaien Waar ik aandachtig luister naar mijn moeders stem Dat alles goed komt en dat alles is zoals het is en ze zal ongeveer dit zeggen: Stormen zullen waaien, hevige golven zullen stranden…

Magie en mystiek

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 443
in het onderhuidse spel van spanning en ontlading bepalen magie en mystiek hun eigen vorm en kleur waar stroom subtiel de geleiders raakt golven weerstand en vertraging altijd tegendraads kolken emoties warmte vrij verstikken problemen door totale inertie tot een onoplosbare brij zacht voedt magie onmerkbaar kleuren van…

Saamhorigheid?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
Het draagt een mand van verdriet op het strand ontfermen golven zich over de broze lijnen van de overvloed uit de diepten van de eenzaamheid,het leven bedolven in onuitputtelijkheid.…
Pama10 april 2020Lees meer >

Covid 19

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
Corona te verjagen Och de prevelende lippen, och hoe gênant Eenzaam in 't heengaan geslagen Door de Covid negentien plagen De dode ogen 't grijze haar, onze dierbare kwetsbare Holland in quarantaine met ontelbare vragen Ik kijk naar de zon, en boven de afgrond de ijl Blauwe lucht met de hoop en de bloeiende tuinen De kracht van de golven…

Veranderend tij

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Rijkswaterstaat is bezig bakens te verzetten maar golven rollen af en aan op volle kracht, geheel naar eigen wetten...…

Echo uit onszelf?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 375
Als we willen weten wat en wie we zijn laat het waaien met de kop in toekomstige tegenwind het uit te schreeuwen in stil geluid in het achterland migratie tussen eb en vloed onderhuids wat we niet zien, niet alles strandt wat we vinden hebben aanrollende golven een eigen naam, benoemde entiteit als ziel van de oceaan, vloeibare…
Pama17 juni 2020Lees meer >

Weeffout?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Zaai mijn loten in de wind van een naderende storm mijn onrustig hart als ik naar onbekende oorden reis, verstrooi mij in de sporen van de golven van een oceaan, om daar te ontwaken leer mij van de vruchtbare grond te eten indien ik de aardse armen ontstegen in het oog van een argeloze orkaan, die mij zwijgend aan de blinde…
Pama27 juni 2020Lees meer >

Ze is niet te begrijpen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Meeuwen krijsen in de wolken Het gouden licht drijft op rimpelige golven In 't wisselend getij rondom de volken Schoonheid overwint in de dekking van 't laatste licht Wervelwind noch hagelstenen doen mij buigen. Ik kom tevoorschijn. Uit de heldere rivier van mijn onschuld; van aangezicht tot aangezicht.…

Hoogmoed komt voor de val

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
haard met de gevulde vaas en foto herinnering aan wat is geweest op het aardse feest vol met toeters en bellen ver weg van de schat op aarde waar de wereld niet bekoort het gezang van engelen wordt gehoord deelde zij mede wie door hem naar ziel en lichaam leden vluchtend als een ree in de nabijheid van de zee schommelend op de golven…

Noodkreet van de oceanen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.479
Nog even en woedende golven razen over de verhitte aarde, vervagen grenzen en de mens, de mens een vraag. Dit is een oproep aan de mens laat ons niet sterven, laat je kind geen dode zeeën erven, er is geen weg terug.…

Dag schat

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
De prachtige golven in het huiverige lover Dan verbeeld ik dat jij mede zorg draagt voor dat getover. Wees maar steeds aanwezig in mijn geest Wellicht als wolk die over de wateren zweeft.…

Landmatroos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Liefde Apart Tezamen, ieder eigen muziek, eigen gewoonten, de mijne wil ik best veranderen voor iets fijners, maar niet zomaar voor jou, niet zomaar voor anker gaan in het kabbelende water van een haven, geen golven meer breken met het schip aan mijn voeten mijn borsten onaanraakbaar begeerd, niet meer de boeg zijn die de handen van…
Zywa3 juli 2021Lees meer >

Als tieners

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Het wassende water is onstuitbaar hoe vaak het ook breekt in brede golven op het strandje De zon staat een half uur boven de horizon, hand in hand lopen we in waaiende kleren onze vrije avond in Mijn haren dansen In de boot aan het eind van de steiger kussen we als tieners, het water klotst en de hemel kleurt oranje Ik zie met eigen…
Zywa11 september 2021Lees meer >

mutus

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
we zouden het verdriet verlaten alleen maar turen in de verte turen naar glinsterende golven alleen maar kijken naar rood opvlammende bessen wachten op een vervlogen koperwiek in de oranje zon we zouden hertenbedden vinden in het geplette hoge gras daar de ogen sluiten voor de koude nacht alleen maar kijken naar de…
J.Bakx24 oktober 2021Lees meer >

LOS EN AANEEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
onmetelijke slinger van gebeden naar God gewend al deze kleine eilanden zijn ondanks hun hechte broederscha[p dikwijls zonder begrip voor elkaar stoken feestelijke vuren die oplaaien en weer doven rook verdwijnt tussen bomenwirwar maar stijgt naar de Hemel wordt daar voorgoed bewaard zowel vloeibaar gepolijst staal als oorlogszuchtige golven…

WATERSNOOD

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.332
Kippen vlogen als sneeuw de golven over. Padvinders vonden later, vals en droog, Katten in bomen; een portret, een brood. --------------------------------------------- uit: Spel van de wilde jacht (1957)…

Sterke hartjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Een rondje van boven naar de vuurtoren kijken en luisteren naar de golven die verhalen vertellen van de zee?…

monding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
in de golven wind doorheen het gras in de cel die zich verwoed in cellen splitst in de wolken vol van stapels en paleisplezier. in het schuren van planeten aan het donker van hun baan in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda.…

Eindeloos landschap 

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 473
Er ligt een eindeloos landschap tussen jouw verliefde droom en mijn verloren werkelijkheid de nacht maakt harde muren van waarheid die zich draait in het betoverende fluisteren van het inktzwarte duister Geloof niet dat de rivier een moeder is de golven van de zee zijn geen vader omdat zeelieden geen heimwee kennen bergen slijten…
mobar7 juli 2023Lees meer >

ALTIJD

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
en golven zee bezingen diep haar strand. en krabben schrijven epen in haar zand. als ’t hier verdwijnt verschijnt het ginder weer. het wordt de beek die naast haar huisje kabbelt, het vint gezwind als vlinder uit het ochtendrood. naamloos is het, het is niets en lucht en ’t zucht.…
Dirk Vekemans30 augustus 2023Lees meer >

woelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
woeste golven bruisen wit de blote stranden op. water, wier en algen spoelen diep de duinen in. het is goed om na het vrijen d’ ogen toe te doen: “bedek de lijven met het wolkenstof en zwijg. droefenis komt later, hou de leegte nu maar vast”.…
Dirk Vekemans1 september 2023Lees meer >

Afscheid van een vriend, en Ark-mens

hartenkreet
5.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 757
Zonlicht golven baren uw zout in voetje baden dorst ingebed wolken opklaren. Tekenen aan de wand, warm zeewaterstrand. Uw vriendschap wil ik bezittelijk houden. Luchtkastelen bouwen. Zeilschepen die de vlag hijsen. Gouden regen U was een zegen, Uw bar-ke genegen. Eeuwig, leven…
arensoog4 september 2024Lees meer >

opgeslokt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 428
opgeslokt door golven van gedachten gevangen in de buik van tijd de zee raast door mijn dagen de storm laat mij niet vrij controle is een schim geworden steeds ontglipt het uit mijn hand ik wankel op een brug van schaduwen geen vaste grond, geen zeker land mijn geest cirkelt als gierende vogels boven een bodem diep en zwart mijn adem zoekt…

waardige helden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
hoe de zeeën als thuis- komen voelen kunnen over de boeg slaande golven een verwachting van het volste leven de zeilen voor de strijd gehesen, voorbereid op wat het ergst te vrezen valt; kluizen van eilanden geroofd op ijkpuntjacht van eer voor ongepolijste en veelkleurige piraterijen met dubloenen en betovering gevulde galjoenen…

Machteloosheid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 209
Terwijl jij verdwijnt in de golven. Graaf ik geulen. Maar water drijft niet af Naar de duinen. Ouders, en generaties daarvoor. als eb en vloed die niemand ooit besloot. Ze zeggen niets meer, maar bewegen alles. Het zand onder ons is gemaakt van wat ooit wat was Herinneringen toen het strand nog onschuldig was.…
Werner16 april 2026Lees meer >