3244 resultaten.
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 we spraken golven
over weer en wind
murmelden zee
koesterden oude botten
in geschreeuw van de meeuw
zon lichtte op
in wit protesteren
van opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 En als de smalle boot,
Waarin ik word gedrongen,
Van levens wal afstoot,
Hoe hoog de golven sprongen,
Van u komt heil en heul,
Mijn lamp blijft helder branden,
Uw olie drupt een geul
Van rust tot aan Uw stranden.
Het westen is al nacht,
Maar ’t Oosten vlamt van vuren.…
Valt lijden te sussen hartzeer te blussen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Zijn er metershoge golven
mensen die gelijken op geldwolven.
Breekt iets in bij jou van binnen
moet je leven bikkelnaakt geraakt
in de rouw toch weer opnieuw herbeginnen.
Al laat jij je leven niet bepalen door het verleden
hoe herstelt je gevoel, vind je weer een levensdoel.…
Verankeren met angst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 wij hebben te vaak
naar elkaar gekeken
goedkeurend met
de vingers geknipt
als trouwe volgers
hebben wij vergeten
om zelf te leven en
jaren hun stroop gelikt
wij deinden mee
in politieke golven
hand in hand om
hen samen te volgen
tot het eerste bestand
en de muren verschenen
die de maatschappij
in isoleercellen deelden
op stormachtige…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit uren in een blik op wielen van A naar Z
Dan gaan eindelijk de lampen uit
Vindt de nacht een weg
Door het maanverlicht getij
Alleen het geluid van de golven…
Durf te geloven in de liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik kijk naar de tijd
De tijd die je niet meer kunt terugdraaien
En langzaam tikt de tijd weg
Laat mij maar voelen hoe het voelt
Om om de tijd terug te draaien
Waar ik aandachtig luister naar mijn moeders stem
Dat alles goed komt en dat alles is zoals het is en ze zal ongeveer dit zeggen:
Stormen zullen waaien, hevige golven zullen stranden…
Magie en mystiek
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
443 in het
onderhuidse spel
van spanning en
ontlading bepalen
magie en mystiek hun
eigen vorm en kleur
waar stroom
subtiel de
geleiders raakt
golven weerstand
en vertraging
altijd tegendraads
kolken emoties
warmte vrij
verstikken
problemen door
totale inertie tot
een onoplosbare brij
zacht voedt
magie onmerkbaar
kleuren van…
Saamhorigheid?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
491 Het draagt een mand van verdriet
op het strand ontfermen golven zich
over de broze lijnen van de overvloed
uit de diepten van de eenzaamheid,het
leven bedolven in onuitputtelijkheid.…
Covid 19
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
494 Corona te verjagen
Och de prevelende lippen, och hoe gênant
Eenzaam in 't heengaan geslagen
Door de Covid negentien plagen
De dode ogen 't grijze haar, onze dierbare kwetsbare
Holland in quarantaine met ontelbare vragen
Ik kijk naar de zon, en boven de afgrond de ijl
Blauwe lucht met de hoop en de bloeiende tuinen
De kracht van de golven…
Veranderend tij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 Rijkswaterstaat is bezig bakens te verzetten
maar golven rollen af en aan
op volle kracht, geheel naar eigen wetten...…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 Als we willen weten
wat en wie we zijn laat
het waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Meeuwen krijsen in de wolken
Het gouden licht drijft op rimpelige golven
In 't wisselend getij rondom de volken
Schoonheid overwint in de dekking van 't laatste licht
Wervelwind noch hagelstenen doen mij buigen. Ik kom tevoorschijn.
Uit de heldere rivier van mijn onschuld; van aangezicht tot aangezicht.…
Hoogmoed komt voor de val
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 haard
met de gevulde vaas en foto
herinnering aan wat is geweest op het aardse
feest vol met toeters en bellen
ver weg van de schat op aarde
waar de wereld niet bekoort het gezang
van engelen wordt gehoord
deelde zij mede wie door hem naar ziel
en lichaam leden
vluchtend als een ree
in de nabijheid
van de zee schommelend op de golven…
Noodkreet van de oceanen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.479 Nog even en woedende golven
razen over de verhitte aarde,
vervagen grenzen en de mens,
de mens een vraag.
Dit is een oproep aan de mens
laat ons niet sterven, laat je
kind geen dode zeeën erven,
er is geen weg terug.…
Dag schat
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
499 De prachtige golven in het huiverige lover
Dan verbeeld ik dat jij mede zorg draagt voor dat getover.
Wees maar steeds aanwezig in mijn geest
Wellicht als wolk die over de wateren zweeft.…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Liefde Apart Tezamen, ieder eigen
muziek, eigen gewoonten, de mijne
wil ik best veranderen
voor iets fijners, maar niet zomaar
voor jou, niet zomaar
voor anker gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van…
Als tieners
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Het wassende water is onstuitbaar
hoe vaak het ook breekt in brede
golven op het strandje
De zon staat een half uur
boven de horizon, hand in hand
lopen we in waaiende kleren
onze vrije avond in
Mijn haren dansen
In de boot aan het eind
van de steiger kussen we
als tieners, het water klotst
en de hemel kleurt oranje
Ik zie met eigen…
mutus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
583 we zouden het
verdriet verlaten
alleen maar turen
in de verte turen
naar glinsterende
golven
alleen maar
kijken naar rood
opvlammende bessen
wachten op een
vervlogen koperwiek
in de oranje zon
we zouden
hertenbedden vinden
in het geplette
hoge gras daar
de ogen sluiten
voor de koude nacht
alleen maar
kijken naar de…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar gepolijst staal
als oorlogszuchtige golven…
WATERSNOOD
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.332 Kippen vlogen als sneeuw de golven over.
Padvinders vonden later, vals en droog,
Katten in bomen; een portret, een brood.
---------------------------------------------
uit: Spel van de wilde jacht (1957)…
Sterke hartjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Een rondje van boven
naar de vuurtoren kijken
en luisteren naar de golven
die verhalen vertellen
van de zee?…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in de golven wind doorheen het gras
in de cel die zich verwoed in cellen splitst
in de wolken vol van stapels en paleisplezier.
in het schuren van planeten aan het donker van hun baan
in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda.…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw verliefde droom
en mijn verloren werkelijkheid
de nacht maakt harde muren
van waarheid die zich draait
in het betoverende fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.
als ’t hier verdwijnt verschijnt het ginder weer.
het wordt de beek die naast haar huisje kabbelt,
het vint gezwind als vlinder uit het ochtendrood.
naamloos is het, het is niets en lucht en ’t zucht.…
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 woeste golven bruisen wit de blote stranden op.
water, wier en algen spoelen diep de duinen in.
het is goed om na het vrijen d’ ogen toe te doen:
“bedek de lijven met het wolkenstof en zwijg.
droefenis komt later, hou de leegte nu maar vast”.…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand.
Uw vriendschap wil ik
bezittelijk houden.
Luchtkastelen bouwen.
Zeilschepen die de vlag
hijsen.
Gouden regen
U was een zegen,
Uw bar-ke genegen.
Eeuwig, leven…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
waardige helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 hoe de zeeën als thuis-
komen voelen kunnen
over de boeg slaande
golven een verwachting
van het volste leven
de zeilen voor de strijd
gehesen, voorbereid op
wat het ergst te vrezen
valt; kluizen van eilanden
geroofd op ijkpuntjacht
van eer voor ongepolijste
en veelkleurige piraterijen
met dubloenen en betovering
gevulde galjoenen…
Machteloosheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
209 Terwijl jij verdwijnt in de golven.
Graaf ik geulen.
Maar water drijft niet af
Naar de duinen.
Ouders, en generaties daarvoor.
als eb en vloed die niemand ooit besloot.
Ze zeggen niets meer,
maar bewegen alles.
Het zand onder ons
is gemaakt van wat ooit wat was
Herinneringen toen het strand nog onschuldig was.…