4147 resultaten.
Naar psalm 139
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
7.867 Gij weet van mijn wezen, Gij kent mijn bestaan,
mijn zorgen en vreugden, mijn komen en gaan.
U dank ik vandaag, nu ik jarig mag zijn.
Gij ziet er mijn jubel, bemerkt ook mijn pijn.
U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed,
Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.…
Natuur is voor tevredenen....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
735 kwetterend verrasten
wat zingt gij lof op
grauwe klingerstraten
in steen geklonken
smerig grachtenwater
kende gij slechts
het Losserzand
met bruisend Dinkelwater
of luchten fijn als kant
gevangen in een welputrand
blijf rustig van drie hoog
de stadse herrie schouwen
of, handen in hun zij
de Amsterdamse vrouwen
dit schone Twenteland
kent…
Mereldrama
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 berekent haar kans
en wacht de tijd
al spinnend spiedt zij
hoe moeder merel gedijt
dan wordt het onrustig
rondom het nest
met hapjes gevlogen
naar jonkies in `t nest
poes kijkt en gaapt
geen beweging bij het huis
van fladderende vleermuis
slechts schemergeruis
ze wast en rekt zich
neemt hiervoor de tijd
loopt statig behoedzaam
en kent…
als het einde nadert
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.519 U kent mij niet
ik ken u niet
noch zullen we ooit tezamen denken
och wat hadden we het weer fijn
maar u kan ik wel toevertrouwen
op een dag, wanneer vogelgeluiden de dag begroeten
zal ik er niet meer zijn…
jongen op een fiets
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.319 er fietst een jongen door het dorp
zijn ratelband botst en klinkt
op de klinkers, tegen de muren
ze stuitert de huizen binnen
samen met het schel gerinkel
van zijn mooie nieuwe bel
zijn hoofd, zijn warrig hoofd
zit vol met miljoenen plannen
over wat hij nog moet doen
of af moet werken, hij is
geen echte deugniet, toch
kent hij elke hoek…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 De zon was dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
Vrolijkheid
poëzie
3.6 met 14 stemmen
2.569 De traan misstaat
Aan haar gelaat;
Zij kent geen zorg, of smarte.
De jeugd is vrij,
De deugd is blij:
Ze is adem van ons harte.
Elkeen bemint
De lach van 't kind,
Ten goede steeds genegen,
Dat vlijtig leert,
Zijn meesters eert,
Zijn oudren is ten zegen.…
Bloodline
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
664 Miskend ontgoddelijkt
ga jij de geschiedenis in
imago van zondares
bezet door anderen
zo staat geschreven in
gebogen waarheid
stijg daar maar boven uit
als vrouw die het Al kent
het universum heeft
voor jou geen geheimen
zoon van Mirjam, Jeshua
je geliefde levensgezel
won en verwondde je hart
systeem doordacht waar
alle erotiek verbannen…
Geboren onder zomerzon
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
3.031 Eén is er die ons hart echt kent,
wij staan steeds weer met lege handen.…
spiegeltje spiegeltje
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
3.106 Spiegeltje spiegeltje,
Kom, hou me eens een spiegel voor
Je kent me toch zo goed?
Misschien dring je tot me door
Weet jij wel hoe het moet?
Toe dan als je durft
Kom, hou me eens een spiegel voor
Al doet het misschien pijn
We worden er alleen maar wijzer door
Ik zal niet beledigd zijn.…
Die Kakmadam
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
592 Haar woordenstroom kent paal noch perk.
Haar ellebogen zijn haar merk.
Die zijn haar sleutels tot succes.
Van buiten oogt zij gaaf en sterk
Met valse haarkleur uit een fles,
Een lijf uit de aerobic les,
't Gezicht een schildermeesterwerk.
Maar binnenin loert het gevaar.
De ikke-ikke-zwam zwelt daar.…
Wat jonggeboren lof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
723 jouw opstaan als een horige, die van de
duisternis had gesnoept
zoete eigenaardigheden herinnerden mij
dat jij het kind was
van een teler aardappelrooier
spruitenplukker en rooms-katholiek
en jouw moeder die niet schroomde
om met gejank mijn feestmaal
te verpesten en ‘s nachts het spel
ging spelen zoals slechts een slet
de waarde kent…
De lege stoel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
844 De lege stoel in huis blijft onbemand
Maar God kent de pijn en het verdriet
Hij is erbij en vergeet Zijn kinderen niet
Hij houdt als Vader ze vast in Zijn hand.…
Witte parel in zee...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.530 een dorp op vulkanisch steen
Het lijkt in de verte op een sneeuwlaag
met allerlei kleuren er doorheen
Eenmaal dichterbij het eiland gekomen
volgt de betovering, het varen door de archipel
Mijn ogen glijden over de witblauwe huisjes
Ervaren de serene rust in dit wondere schouwspel
Deze magie heet Santorini
Het dorp waar de tijd geen tijd kent…
ave maria
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
905 woorden die ik niet kan uiten
maar wel op papier heb gezet
steeds als ik dit gebed weer voel
gaat mijn hart wijd open
zwelt mijn borst op van emotie
gaan de tranen vanzelf lopen
ave maria, moeder van god
hoe vaak heb ik niet gebeden
dacht dat ik alles zelf kon
heb ik er tegen gestreden
ave maria, moeder van alle moeders
u weet, u kent…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op verwachtingen
waarin roest zijn plaats niet kent…
ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
611 ERGENS
ver op die doffe watervlakte
wiegen verkruimelde eierschaaltjes
dringen trillend samen
blank marmergruis schittert daartussen
al dolend zien: fluitketelstoom suist
het woeste ruige zwervershoofd binnen
geeft zijn denken meer reikwijdte dan
kunst- en schoonheidskenners weten
BARBAARSHEID kent FIJNST BEELDEND BREIN.…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 in groen stapelen
ruggen zich naar achter
waartussen nevel kleeft
als grijze klei aan dikke kammen
de kleine ruïne
is door steen en tijd
van enkel voorgevel met raam
tot standbeeld verworden
tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend…
Solitair
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
826 Ik ga alleen naar toverland om wat
dichterlijk voedsel te halen, daar
doe ik toch niemand kwaad mee, hij
natuurlijk in sneltreinvaart een ander
pad kiezend, hij kent de betere paden,
ook al rent hij met magere dwergbenen.
Met andere muzen converserend, een warm
rendez-vous met blindgeworden tovenaars,
straalbezopen en tandenloos. Dat.…
Klein kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.588 Je speelt zo vrolijk en ziet de wereld zo klein
en groot tegelijk, en je kent niks anders dan
dit ogenblik. Je ogen zijn groot en fonkelen,
verbazen zich over alles om je heen.…
De weekendpapa
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
2.656 De weekendpapa wandelt door het park
zijn dochtertje raapt enthousiast kastanjes op
en toont ze één voor één
kastanjes als haar ogen
en gevonden net als papa
die vanmorgen nog verloren was
in de speeltuin kent ze Robin
die met stenen gooit en ruzie krijgt
van mama en van papa
maar moet een weekendpapa ruzie geven
hij ziet zijn dochtertje…
Worsten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
785 Zie ze bengelen bij de slagerij
in de bek van mijn hond
derde been van mijn buurman
in de handen van zijn schat
op de boerenkool en zuurkool
Ido wordt er laat van bewust
broodbelegging wordt een lust
zijn Duitse vrouw eet ze rauw
Gait Jan de Boer gaat het te ver
hij lust geen worst, daar komt bij
wat een boer niet kent eet 'ie niet
tot…
Jouw reeds gestold hart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
587 mij moed en liet de lente zien als
een vaal muziekstuk op papier
nu maart haar klanken melodieus
al tot na zessen laat horen, hoereert
mijn bestaan tot stof en zalf ik
de voorbije uren als was in mijn handen
moet ik dankbaar zijn voor
de regen op het bleekje waar jouw wit
zich ontvouwde naar de kleuren van jouw as
Neen, de kolenkit kent…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 Zij spint de muzikale draden
Van een geheim, dat niemand kent,
Dat geen mens ooit vermocht te raden,
Dat eeuwig blijve, onbekend.
O diertje zoet, dat ik vergood,
Gelijk zovele dichters deden,
Ge bergt in uw geheime schoot,
Gelijk de sfinx, uw eigen reden.
------------------------------
Najaarsvruchten (1936)…
Verankerd
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
817 Wat doe je als je vastzit
Zo ontzettend vast
Wanneer flexibiliteit
en het leven heden
Niet zo goed meer bij je past
Wanneer je zo verzand bent
Dat je het zelf
In al je starheid
Niet meer ziet
Jezelf, zoals je nu bent
Niet meer terug kent
In een sleur leeft
Iedere dag hetzelfde lied
Wat doe je als je bent geworden
Wat je nooit had willen…
Plezant
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.317 Ach, elke zee kent overslaande baren
en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
In plaats van naar dit druilerig sonnet
met uitgelopen inkt te blijven staren,
neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.…
Er is een heerlijk oord
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
613 Een heerlijk oord, zonder angst, haat en nijd
Oorlog en geweld kent men daar niet
Er zijn geen zorgen en er is geen verdriet
Daar zullen we leven in liefde en vrijheid.
Een heerlijk oord, om van te dromen
Bij Jezus, waar we altijd veilig zullen leven
Hij zal ons eens het eeuwige leven geven
We hopen eenmaal daar te mogen komen.…
Alles spreekt voor zich
gedicht
4.0 met 93 stemmen
13.197 en de wind zegt mij
ga over dit pad
luister hoe het veld zingt
voel de boom
en zie, ze wuift met een blad
zelfs gestorven hout, ginds,
kent de mooiste droom
ook als gij de vlonders betreedt
die in kunstige lijnen
u boven de aarde heffen
zullen waterspiegelende bochten
die weet hebben van komen en gaan
u in het ommetje weer treffen.…
De werkster
gedicht
2.7 met 18 stemmen
6.589 Wie haar niet kent zal zwijgen
en haalt het stof onder de nagels weg
vóór hij haar aanraakt met het hard
verwijt dat zij slechts aanrecht was
en dweil. Terwijl zij veeleer aaide.
-----------------------------------------------------
uit: 'Aanmaaktwijgen van een vuur', 1988.…