3533 resultaten.
Deïsme
gedicht
3.8 met 153 stemmen
52.595 Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
gingen wij dood en liggen langs het pad,
wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
ons juist in zo'n conditie vinden moest;
alsof hij met de Vader had gesmoesd.
-----------------------
uit: 'Vergeetboek'…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 En toen kwam er een moment,
dat ik stilstond op mijn pad,
toen ik terug keek wist ik,
ik heb alles gegeven wat ik had...…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 verbod op heilig moeten
hier danst de kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait ronden in het reuzenrad
hij volgt het kinderspel met lede ogen
omdat hij weet wat later komen gaat
ze zullen hem ontmoeten op hun pad…
doolhof
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.109 Welk pad moet ik bewandelen
Hoe krijg ik men leven in balans
Harder werken, carrière maken
Dat was mijn stimulans.
Maar na heel veel jaren
Van luxe, vakanties, stress
Besef ik steeds meer en meer
Dit is geen levensles.…
natuurlijk
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.276 was hij elke avond zat
in drank verzonk het opgelegde leven
de linkervuist was steevast hooggeheven
hij schoor zich niet, verweekte niet in bad
natuurlijk ging hij wonen in die stad
waar strijd met kapitalen werd geschreven
er werd in open wonden zout gewreven
hij was te slim voor galg, te snel voor rad
natuurlijk kwam hij op het rechte pad…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Ik strandde in een dode stad,
Bewandel een eenzaam pad,
Vertrouwd met vergeten graven,
Omspeeld door zieltogende blaren.…
Wandeling
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.343 Als een sprookje
kraakt in elke zucht de wind
waar stammen elke weg versperren
vinden mijn voeten het pad
dat na elke bocht een nieuwe dans
schijnt te verzinnen of een willekeurige
slingering van groensoortig verkeer.…
De bekeerling zingt
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.360 En als gij vraagt : hoe weet gij Zijn genaden,
Wie zeide u zeker, dat Hij u vergaf
Al ijdel dwalend langs zingende paden
Bevreesd voor aardse noch hemelse straf,
Dan antwoord ik : " zo zeker als mijn ogen
De hemel zien, zo zeker als ik hoor
De zang der vogelen, een nieuw geluid,
Zo zeker kent mij hart Zijn mededogen,
Ik weet wat ik won…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 jezelf
je draagt de stilte moeizaam
in iedere zin bewaard
jouw handen zijn zo moe
beschrijven elk gemis
berusten zinloos zwevend
in kilte van betekenis
de stilte draagt het lijden
voegt zich bij de tijd
schaduw breekt jouw glimlach
verminkt doorheen de strijd
och wacht niet tevergeefs
woel niet in lege dromen
steeds smaller wordt het pad…
verlate vlinders
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
4.073 ik zag verlate vlinders
dichtbij maar ook ver weg
ze hadden op mij gewacht
had ze ver verbannen,
uit mijn denken gedacht
had het pad verengd
zag nog weinig licht
sloot mij verkrampt
voor ander goeds
het bleek, uiteindelijk,
niet echt gedicht
heb die fladderaars
bij me geroepen
mijn ramen weer
wijds open gezet
dat heb ik nodig…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
lage landen leed
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.101 dichter in de lage landen
wat dweilt gij met inkt
op het edele pad naar
werkelijk schone poezie
zo weinigen hebben weet
van uw talrijke woorden
slechts enkelen vinden de weg
naar het fenomeen De Slechte
daar ligt nog voor een euro
al uw uitgebraakt lief en leed
dat u met passie hebt zitten knechten
ach, u hebt nog geen bundel…
De Beek
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
719 , kabbelend gaat het heen
Het water is de baas, alles wijkt, berustend
De brutale IJsvogel duikt op van een visgevecht
Zijn blauwe verenpak een flitsende droom
Wortels van de oude wilg, staand aan de rand,
Klauwend en treurend, alle tenen kliedernat
Van oever tot oever een brug, gemaakt van boom
Gevallen, voor vluchtend dier nu dienend als pad…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Zonder naam ga jij
geblinddoekt het bochtige pad
en de schelpen knersen zonder echo
geschraagd door jouw verlangen
steeds één tijd, één plaats te zijn.
Vluchtiger dan ik
wissel jij gedaantes als een hoed
en wist geschiedenis
voor zij geschreven is.…
de ijzige nacht
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.178 geraakt de ziel in trance,
wordt zij overvallen door
een overdaad aan klanken;
als het aardse carillon,
onvoorspelbaar,
zijn klokken luidt en mij
naar de doolhof begeleidt
dat is gevuld
met grijze mistbanken
en waaraan verdwazing
wordt toegedicht
dan toch is het enkel
de eenzaamheid,
vaak zo van donkerte beticht,
waarin het pad…
De ontbrekende schakel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Ik ben verdwaald op mijn eigen pad.…
De kloof der jaren
netgedicht
2.4 met 72 stemmen
7.319 Wandelen
over de zandweg
-heide
aan weerszijden-
over het pad
door het elzenbroek
langs het ven
-roerloos staat een reiger
bij de waterlelies-
langs de rand
van bos en heideveld
-het aroom
van hars en nectar-.
Ik ben zestig
jij bent twintig.…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 brein
te wachten om gedacht te worden
of op een dag een droom te zijn
herken je dat intens gevoel
de beleving van een déjà vue
alsof je in het verleden stapt
maar toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in de wereld
van voorouderherinneringen bent
ze sleten de paden…
Uit het hart
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
2.916 Ik kan niet in de toekomst kijken
het leven is een grillig pad
Pijn en verlangen kan eindigen
als liefde, een weldadig bad...…
Altijd schijnt bij jou de zon.
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.864 ingelopen
nu blijf ik hier bij jou voortaan
Een blik van jou was reeds voldoende
ik wist het eigenlijk al heel vroeg
En met mijn arm om je heen
kwam het moment dat ik je zoende
en schat, van jou krijg ik geen genoeg
Ik spreek nu enkel voor mezelf schat
ik voel me bij jou op mijn gemak
Want jij bent lief en heel gezellig
gelukkig kruiste jij mijn pad…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 Op fluwelen voeten door velden
van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden…
Nu baant zich 't nat
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.341 Nu baant zich 't nat
Een heimelijk pad,
En tjilpt en fluistert,
In bloem en blad
Voor 't oog verduisterd.
Nu dartelt vrij,
Op gouden zanden,
De stroom voorbij.
Hij schuurt zijn randen
Allengskens uit,
En sleept de buit
Van kleiner vlieten
Geweldig voort;
En golven schieten,
Van ver gehoord,
Langs 't rotsig boord.…
je transformeerde liefde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.168 wij waren al
toen tijd nog naar zijn
kinderschoenen zocht
heden met verleden vocht
herinnering geen ruimte had
en niemend iets vermoedde
van een gangbaar pad
we deelden met elkaar
het bloeien van de bloemen
vrijden zonder afscheidszoenen
geschapen als een paar
tot ik je uit het oog verloor
ik wist en voelde je
in het vliegen zonder spoor…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Maar,
Ik ben u die leiden zal
over ongebaande paden
vanuit mijn ziel tot het heelal.
Wij samen zullen waden
door het water, bruin van verval
van alledaagse daden.
Bang, zelfzuchtig en bovenal
met ijdelheid beladen.…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 de grond is wit de lucht is nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom…
vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.194 Jezus is de weg
en Hij verlicht het pad,
het donker paradijs
krijgt kleuren van de regenboog
bekleed met gouden stalen
van omhoog.…
De laatste dagen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.018 al van in mijn dromentijd
heb ik met mijn handen
mogen raken aan
jouw wonder tovertalen
en later als ik ouder werd
en zelf vertellen mocht
heb je ook de witte rijst
over mijn pad gestrooid
wat bitter klinkt en
breekt je zachte stem
een beetje meer per dag
want de laatste jaren
hebben je traag vermaakt
en het mooie klatergoud
werd…
Ideaal gedicht
gedicht
3.5 met 42 stemmen
14.118 Platgetreden
Is het pad nog niet, zet het af tegen de tijd
Het is goed zo, maar waarom verveel ik
Me er dan toch helemaal, hartstikke
Dood mee?
-------------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten voor de zomer', Amsterdam 2003.…