Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Je voetstuk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
ze lacht licht smalend draait zij haar hoofd naar mij zegt dralend op lijzige toon doe niet zo mal natuurlijk weet jij al hoe ik over jou denk wat ik van je vind heb je voetstuk gepoetst en gepolijst ja af en toe gekust nog zijn al jouw talenten niet ontdekt dagelijks glinstert er een nieuwe steen aan de kroon die jouw genen…
wil melker15 december 2019Lees meer >

De oude rozentuin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
In de tuin plukken de mensen pruimen en peren, ze bakken taarten van de bitterappels, ze spelen luit en fluit in de oude, oude rozentuin Op de steen brandt het licht de buik van de lamp, boordevol olie, is opgewreven, ik hark de paden tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij kinderen op…
Zywa14 januari 2020Lees meer >

In essentie ongeneselijk?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Wij als lijdend wezen een gekneveld beest achtervolgt door plagen die het lichaam of de ziel belagen, kan niet terugvallen wat is geweest, de kam van selectie die waart rond de stap in mutatie van onszelf waarin de grens al werd bereikt maar de rek eruit die knapt, uit het gewin gestapt, geen steen om onder te schuilen en uit…
Pama21 mei 2020Lees meer >

Knipoog?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
De dood is een omhelzing van de wind, ook voor een pad waarvan op zijn tocht, waarvan de vleugels zijn vergaan als plant, geëtst in steen, een zwart altaar waarvan in ‘natura ‘ niets in verval is geraakt.…
Pama26 juni 2020Lees meer >

Megenham

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
het verdwenen dorp Megenham is niet meer gelegen aan de Tjamme met aan de overkant Wynedaham Megenham ten noorden van Ganzedijk wat heel goed kan want ten oosten daarvan ligt een sloot genaamd Buitentjamme zuidoostelijk daarvan Drieborg, locatie van Wynedaham Megenham niets daarvan is overgebleven als er in de 19de eeuw al een stenen…

Aangeraakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
maken met zoveel mensen die mij aantrekken, alle kinderen die ik wel zou willen koesteren de koeien en de ezels bovendien met wie ik wel zou willen praten te veel dieren om op te noemen ook nog de wonderlijke wezens die planten zijn, hun kracht en aanvaarding wat ze krijgen onbezorgd te verliezen aan vruchten- rovers, plus de stenen…
Zywa27 augustus 2020Lees meer >

Sproetig gekleurd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 386
ik zag je handen bruin van de zomer armen sproetig gekleurd in je gulle lach blonk de eindeloos lange dag we liepen en ontdekten de grote wereld in volle groei net na de lente in een snelle spurt naar bloei alles leek nieuw groter dan voorheen immens imponerend alleen al door de formaties van het eeuwenoude steen wij voelden…
wil melker7 december 2020Lees meer >

Bodem

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Het brein neemt de hand van de kunstenaar in zijn universum en tekent een huis de kunstenaar is een man in dit geval zoals de kale boom die voor het huis staat met vrouwen en kinderen op de bodem van de stilte eindeloos uitgestrekt in gedachten op het grondgebied van de stad die in het zand ligt het hart dat in de steen blijft het…
mobar18 maart 2021Lees meer >

Suggesties en Patronen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Domein van de Suggesties en Patronen Oeroude wegen in het labyrint Van talloos veel miljoenen aan neuronen De doolhof waar de geest zijn weg in vindt Geprojecteerd in nauw te lezen codes En amper te ontwarren mechanismen Verwijzend naar technieken en systemen Onder de vlag van neurolinguïstiek Geen graal, geen steen der wijzen, slechts…
JPA21 oktober 2021Lees meer >

Zoals bladeren vallen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Zoals bladeren vallen in het bos laten wij de toekomst los De zandloper van het leven loopt leeg eens ‘t einde in zicht Als ons hart en handen beven doet de dood onze ogen dicht Er is nog tijd er zijn nog dagen en warme armen om ons heen En vooraleer we stil vervagen enkel een naam nog op een steen houden we het leven vast Zijn we op aarde…

Mantel aan Jas

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
onze knuffelberen deden De kleine dorpen, God die niet verscheen Een dierbare die op een dag verdween De plannen om te vluchten die wij smeedden Wat hebben wij ontzettend veel gemeen Een keel tot aan de rand gevuld meteen Toen bleek dat Sint al lang was overleden Mijn Parka houd ook ik aan tot op heden Wij zitten stuk, op ons een reus van steen…

Ik ben anders

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Ik ben anders Omdat ik misschien anders reageer Ben vaak overprikkeld Het doet m'n ouders veel zeer Ik ben anders Mensen denken mij te begrijpen Ze proberen mij te helpen Zij proberen m'n boosheid uit te knijpen Ik ben anders Geen vrienden om me heen Als ik naar mensen toeloop Reageren ze zo koud als steen Ik ben anders Verdriet…

Ondertussen in de stad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
We lopen niet weg voor de waarheid van onze ontdekkingstocht door de stenen jungle van de stad. Er worden nieuwe dromen geboren harnassen uitgetrokken, slaven ontketend vrijheid is onze ultieme missie. We volgen de passie van onze harten en onze hersenen! Nooit geven we op zonder opnieuw te beginnen.…
mobar24 augustus 2022Lees meer >

een andere wereld

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
poëzie tast naar die ene dode dat verwaarloosde kerkhof de vergeten oorlog die jij niet vergat zij mijmert bij de muur van gestapelde stenen waaraan de wijnstruik zich vastklemt poëzie gaat over haar woekeren overal heen de liefde van planten voor het wachten op water en licht zij vraagt om toegang zoekt woorden om te kneden te…

buigzaam leven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
de vrouw dicht als een steen ogen open als schelpen wie herkent haar? de dichter zijn klankloze stem in woorden verborgen wie zendt hem de eerste regel? de bedelaar de huid vol ogen die zonder wapen doden wie zal hem zien? de gemaskerde god die as bewaart van gesprokkelde takken wie bespeurt zijn leegte?…
J.Bakx27 juli 2023Lees meer >

Puin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
kapot, verslagen en verloren ze scheppen modder in een onaards landschap zoekend naar hoop met angst voor wat ze vinden in een uiteengevallen gemeenschap puinresten, puinhoop wanhopig biddend naar Allah of God in zinderende hitte is angst kouder dan ooit vechtend tegen het noodlot stenen en modder zijn overgebleven resten waar…
Erna Kagenaar17 september 2023Lees meer >

Vlucht naar ginder

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
de buizerd is uit haar nest gevlogen en spiedt het herfstig tafereeltje af van de bezoekers aan een oud graf die door de welvaart waren bedrogen ​​​​​​ze stonden allemaal achterelkaar wachtend tot ze de tekst konden lezen zijn daden waren uitvoerig geprezen in zijn leven zag hij geen enkel gevaar een mooie stenen vogel had hij gemaakt…

Maria

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Maria met haar kind, uitgebeeld in steen. Haar schepper moet haar hart voor ogen hebben gehad, uitgehakt in marmer leeft ze meer en is ze warmer dan in alle kerstbetogen bij elkaar. Ook haar dichter schreef er geen.…
Chris de Valk22 december 2023Lees meer >

hoe je toch

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 486
Aleksej N tobt denkt aan bordjes van de kindercrèche hoe je een vogelvlucht ziet je ogen pogen haar te volgen hoe je toch omkijkt naar het ravijn aan het speelgoed van Alice denkt hoe je het onkruid wiedt de bodem adem geeft en zonlicht biedt je toch tussen het puin het kind in Gaza hoort dat om zijn moeder schreeuwt hoe je met stenen…
J.Bakx10 maart 2024Lees meer >

meerwaarde

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
ik wandel in mezelf een stukje mee en verdwaal tussen wortels en geboorte in dit uitbundig buitengebied is het pad meegaand maar zompig er ligt een steen om zich aan te stoten te bezeren aan verwondering over paarden in de wei, gevangen door zwak intredend ongenoegen maakt dit prikkelbaar, zijn het de haastige pijlen, gepatineerd…
Iniduo14 december 2024Lees meer >

Duisternacht

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 741
De nacht is bij een dronken dichter eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister in de tuin der zoete dromen een slok te veel, een lege fles tussen weelde van intense liefde onder het maanlicht op een steen dronken zodra woorden verdwijnen in het element van de wilde natuur lonkt de duisternacht met blauwe bloemen voor…
mobar15 april 2025Lees meer >

nakomelingen

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 416
nu rug en schouders zich gelden laten zijn zaailingen aan askleurig zand ontsproten verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten allen door grind en stoffelijke grond geschoten wat zal van onze dagen blijven hangen zo vluchtig als wederkerend zij zijn nooit meer door een verleden bevangen verscholen in het stenen hart zo kristallijn nu…
Iniduo18 juni 2025Lees meer >

Metamorfoses

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
De stenen lijken broos, het hout vrij zwak. Eens voelde zij zich bij hem op haar gemak; nu is alleen de voeg nog tastbaar gebied. Ze zwijgt wanneer ze hem gaan verbouwen. Er blijven te veel mankementen zichtbaar, die smeken om een kleine vernieuwing. Met goed cement valt stevig te bouwen.…

Mijn oeuvre

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 341
Losse stenen die ik achterlaat om niet te verdwijnen. Geen nalatenschap die standhoudt, alleen adem die even blijft hangen op papier. Ik schrijf niet om te bewaren, maar om te bewijzen dat ik hier was— onvolledig, breekbaar, aanwezig. In elke zin zit een aarzeling.…
Nathan20 januari 2026Lees meer >

Binnenwerk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 296
Uit steen en klei is haar romp gesneden, beschilderd met een woord dat bij haar past; ze wordt volmaakt door hem die haar betast, haar vragende ogen moet hij nog kneden. De wereld vat ze samen met gebaren, die ze oprolt met haar duim en vinger; niemand troost haar, zelfs niet die indringer, binnenin verzamelen zich gevaren.…

Het spoor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 307
De stenen rillen. Onder mijn voeten jaagt het ijzer zijn eigen hartslag na. Licht nadert zonder gezicht. Ik bal mijn handen tot ze iets voorstellen. Nog even, denk ik, alsof tijd zich laat kneden door wilskracht. Met gesloten ogen zie ik het kind dat ik was, en het andere dat ik achterlaat.…
Nathan6 februari 2026Lees meer >

Wie zit er in de toren?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
brons uit de elektrische era in de lompe klokkentoren van de kerk der schijnheilige bevlekkende bezoedelaars op steenworpafstand dus vlakbij zeg maar is reeds sinds ruim twee jaar gode-zij-dank op onze knietjes niet meer te horen het ja en a-men als gevolg der hermetisch dichtgemetselde kliergaten door groteske platen met gelijke steen…

Van silte verstoken

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.036
De oude ezel vergenoegzaamd luisterend, zij het meer een geritsel fluisterend over haar stille niet te duiden verstokte wijdheid wijd verbreid tot soortgenoten vermenend tot consolideren bereid ja, zij kon veel leren onder rondslingerende stenen die haar over smalle paden de afgronden vermenen struikelend de wortels terloops vermijden…
Cd15 april 2026Lees meer >

Moraal kent geen patent

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 155
tellen geen munt zij tellen de seizoenen een kind groeit in de marge een man roert in de nacht in wat de markt vergat dan de schaduw van het goud het sjieke papier dat dreigt de adem beprijsd de reus eist het recht maar moraal kent geen patent buiten de muren ver van de stempels en dividenden haalt een jongen adem omdat de steen…

Stad en land

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 154
In de stad raast het leven langs je heen, klaagt menig stadsmens steen en been.…