2969 resultaten.
"Twee ikken"
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
724 één héél open,
blootvoets op het strand
onbevangen als een kind
de ànder
teruggetrokken,
deur gesloten, veilig thuis
totdat hij haar daar weer vindt.…
jack in the bottle
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
764 ik heb de tijd in een fles gestopt
mijn beloftes ook
ik heb de klok eruit geschopt
in mijn kussen zit een spook
het behang krult van de muur
terwijl de lijm de sterkste was
mijn adem ruikt naar zwavelzuur
en gedachtes zijn als een kompas
het stuur zit stevig in mijn hand
vertelt me nooit waarheen
jack in the bottle op het strand…
vlieger
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 Met mijn oude vlieger nog levendig in gedachten
Dansend op de wind aan de Zuid-Hollandse stranden
Ik wist nog niet wat ik van het leven kon verwachten
Wist ik nog niet waar ik uiteindelijk zou belanden
Die vlieger, steeds hoger door de opwaartse wind
Doet mij denken aan de idealen in het leven
De dromen die leven in de gedachten van ieder kind…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 - ze is niet meer -
De zee heeft haar genomen en
een etmaal later
teruggeworpen op het strand.
Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me heen.…
Voor onbepaalde tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 de avond is ternauwernood
aangevreten door bevroren
wolken stroomopwaarts
ergens toch
moet het daglicht stranden
in resten, in randen,
in veilige handen
voor het geval
alledaagsheid aan invloed
zou winnen, morgenstond
zich in overuren zou ontginnen
tussentijds
zijn generaties vervlogen
naar interstellaire ruimten,
genoeg voor eindeloos…
Altijd en overal
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.226 Schoon Lief, ik voel u overal:
In dorrer vlakten zengend branden,
In stille koelte zilter stranden,
Op hoge alp of diep in 't dal;
Ik hoor u in des bergstrooms val,
Die klatert langs de rotsge wanden,
In 't ruisen door de lage landen
Van brede vliet of beken smal.…
Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.120 O wijde zee en wijdgestrekte stranden,
Hoe waande ik dat mijn ziel, wijl liefdeleeg
En dor als groene landen die verzandden
Mijn leven leek, nu ook voor immer zweeg,
Schoon rustloos als uw almaar branden branden
Diep in mij de eeuwge tijzang zonk of steeg!…
Neerlandistieke beïnvloeding
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 Na zijn demonstratie
zei mijn moeder:
moet je niet eens gaan slapen,
het is al zo laat en je mag
niet roken op je eigen kamertje
van een exemplaar
geel verviesde bladen
met door de zon verbrandde
losgelaten lijmresten
van lezen op het strand,
waarna elke pagina
na voorgelezen achterkant
demonstratief afgescheurd
belandde in de prullenbak…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Wij planten
de dagen vol bomen en dromen van dijken
en duinen die als we er stranden nog lijken
op wat we bewaren. Wij sparen gedachten
en spannen steeds samen. Het noemen
van namen als vogel of wind overbodig
voor wie zal beamen dat alles wat nodig
is staat waar het hoort. Zoemen van
camera's blijft achterwege.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 Mijn zus beitelde haar afscheidswoorden
diep in mijn hart, in het eelt op mijn ziel
was vrij toen ze in vergetelheid viel
zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Maar even later kwam hij terug van 't strand,
Een kleine zee-ster in zijn open hand,
En lachte stil als een gelukkig kind.
---------------------------------------
uit: De Gids, jrg 90 (1926)…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 ooit
van twee bomen
begon het
naast elkaar groeiend
recht en trots
totdat de takken zich verstrengelden
toen volgden tijden van bloesem
waarvan – nu nog
volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde ruist
langs stille stranden…
Omgewoelde aarde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 , de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
hoop gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen onze
betraande ogen breken om
te stranden…
Ostia, 1975
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Daar lag een man op het strand,
ze reden met zijn auto over hem heen,
een schandknaap en drie Sicilianen
hebben hem overmand,
tot moes geslagen en verbrand.
Ze hebben zijn schoonheid uitgewist,
smeten hem als een merksteen
met hoge hijskranen
in de ocaan.
Hoe durfden ze dat rijke leven dood te slaan?…
Schelden doet zeer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.060 als dit is achterlijk
Ik laat de eer aan mezelf
maar zo leert diegene er niets van
die kan de volgende keer
opnieuw provoceren met zijn plan
Een goed gesprek kan helpen
hoewel blijft het hierbij
is dit niet jaloersheid
wat ik heb en niet hij
Het blijft een kwestie
van gezond verstand
je niet laten verleiden
tot een reactie wat strand…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 En lijk de storm aan 't toppunt van zijn kracht,
zijn duizend stemmen breekt in ene, éne
oneindge kreet van woede en toch weer zacht
gaat strijken en aan 't strand in kreunend stenen
uitsterven, zink ik neer uit al die kracht,
in hopeloos gebed en machtloos wenen.…
O Nederland!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 Met je kwallen op het strand,
Je Wallen waar door mannen
wordt gelogen, hun vrouw bedrogen.
O, Nederland,
Met je dijken, onbemand,
Je bossen waar korstloze mossen
de bodem opvreten, godvergeten.…
Mimosa pudica
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
528 Jammer hé dat ik niet te vangen ben,
niet in een doosje te stoppen, zoals
Donald Jones zo mooi zong en die mij
ooit vriendelijk groette op het strand
van Harderwijk. Ik zal zijn brede glimlach
nooit vergeten en hoe hij met zijn slanke,
mooigebruinde lichaam voorbij schreed.…
Van huis tot thuis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
620 feeëriek
een droom waarvan
de eerste steen met liefde
is gelegd maar die in
fundering en ontwikkeling
alle registers heeft opengezet
duurzame snufjes als
zonnepaneel en warmtepomp
zijn terstond geïnnoveerd
het selfsupporting zijn hebben jullie
in vele omzwervingen wel geleerd
ook de locatie is niet verkeerd
het vorndaal nabij zee en strand…
Waaiers
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.774 terras en het vertrek zijn gesloten
binnen laat een waaierverkoper zijn koopwaar zien aan een verzamelaar
vanuit een ander vertrek komen de geluiden van serviesgoed en bestek
en van het water dat door de waterleiding stroomt
maar hier zijn de geluiden van de waaiers
als de verzamelaar ze openvouwt, en als hij ze beweegt in de lucht
op het strand…
De tramontane
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.034 Voor de kust rust de duiker in zijn verhaal
en tekent kaal de bergwand aan het strand.
De wind snijdt het verhaal en slijpt en slijpt
bladeren van de platanen - het raamkozijn.
Ik kwam met de wind mee voor dit verhaal.
De reis vertelde een man liep over de berg
en het verhaal loopt dood op zee. De wind
speelt heer op zijn graf.…
Ansicht van weemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
550 WEEMOED
er hing een damp van mistroostigheid
over het water waardoor het zicht beperkt
bleef tot halverwege mijn weerzin
wij bevonden ons aan de kust van weemoed
daar waar de tranen van eeuwen zich
hebben verzameld in het onpeilbaar diep
met een zilte smaak op de lippen als
een vreemd soort heimwee naar vervlogen leed
daar op het strand…
Nausikaa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
785 Het hoefgestamp der muilen mindet gij,
Zweepknal en ’t raatlen van de hoge wagen,
Wanneer met uwe maagden bij het dagen
Gij toog naar ’t strand om nieuwe wondren blij.
Bij ’t balspel toondet gij vorstin te zijn,
En groot te wezen als u dreigt gevaar,
Gij werd de zwerver van de zee gewaar
En zag zijn wezen, ondanks armoe-schijn.…
Zusters en witte jassen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
758 die elkaar beglimlachten
op een professionele manier
maar waarom was ik hier
later bleek alles toch
opgelost te zijn
ik was niet met de auto
of per trein maar met
de lift naar de 12e etage
natuurlijk was ik
in de war ook chaos
volgde de sporen die ik
kruiste maar verhuizen was
zelfs voor mij een brug te ver
ik wilde van het strand…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Hengel me binnen
Want als een gedreven vis
Zet ik je op je zinnen
Op jou vredige lege stranden van liefde
Zonder vooroordelen
Zal ik rust vinden
Haal me eruit
Laat me spartelen op het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Nu, is je leven uitgewist
als golven over 't strand.
Verstrooid als as,
verscholen in het gras
nog steeds ontmoet ik je gezicht,
bij iedere avond,
teder licht.
Je geest,
die ooit je lichaam droeg,
bewaar ik in mijn hart.
Je was het stervend leed,
gegroeid aan het eeuwig licht,
ontdaan van pijn en smart.…
Lente bermen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 een rustig
zoeven op lands
wegen gingen
wij op pad
de bestemming
bleef nog een
zwart gat we zien
wel hoever de wereld
in ons plaatje past
op de bonnefooi
zijn wij gestrand
aan de rand van
bewoond gebied
natuurlijk was er
niets geen mens
te zien benzine op
geen kost en
zonder onderdak
wij wilden zien
waar het schip
zou stranden…
EFTELINGSINDBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Vanaf menig strand loert een boze pijl.
Bij reisgenot is het steeds oppassen.
Maar zucht naar 't onbekende zal wassen:
voor avontuur heeft men het leven veil.
Aanleggen, zwerven over eilanden,
waar geheime stemmen dreigend klinken,
het nog onzichtbare gevaar omranden.
Vreemde hutten doen de moed haast zinken.…
WERKEN EN ZENDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Tijdens de arbeid worden verre stranden
vol blije hoop bezocht; de zwerver bouwt
op Gods hulp in het wachtende zorgenwoud.
Gedachten zweven naar wereldranden.
Gepaard met eenvoudige broodwinning
vermeldt apostel Paulus de Boodschap:
voor de mensheid wonderbare genezing.…
Het is weer nacht
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
583 Het is weer nacht, het is weer stil, de rust komt
niet zoals ik wil, gedachten zijn er veel te veel,
ik zoek een rustpunt in ’t geheel, mijn ogen sluiten
op een strand, daar neem jij mij al bij de hand.…