Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

geen geluid meer

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.620
schepping zingt ons wakker vandaag is vroeger gekomen dan verwacht, de linde schudt haar vocht tegen de ruiten, wij verzoenen ons even tussen veren de regen slaat een laatste groet voor ons beiden en we bereiden een ontbijt op kaal eiken, de randen zijn verweerd, het blad stamt van lang voor ons leven een raam vergeten te sluiten de takken…

Vluchtig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
Ik kijk naar de lucht draag verloren woorden langs diepgewortelde honger naar klanken zie achter die ene kale boom jouw ingehouden grijns waar tussen spiedend voorjaarsgroen oude takken seizoenen trotseren hooghartig rust de vorst in de grond bot groeien en bloeien samen met oneindige rijkdom maar bewaart even zovele tranen schaatsen…
metha12 februari 2009Lees meer >

Advent

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 973
Advent: hou het verlangen levend, laat je niet door dagelijkse zorgen overstromen, maar zie het komen van het licht doorheen de knoppen van de bomen, doorheen de takken die geduldig staan tegen het ochtendrood te dromen. Laat lente, laat het licht, laat de Verlosser komen.…
Adeleyd28 november 2009Lees meer >

Kapel in hout

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
de takken knakken onder mijn voeten op weg naar de plek van onze lieve zoete het botsend licht beschijnt de naakt uitgebeelde stammen in hun stille dood de ziel van verre jaagt mij hijgend op terwijl een resterend geraamte de voeten kleurt met striemende schrammen de ouderdom geraakt haast uit het menselijk lood op weg naar…

Sneeuwboswandeling

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 803
Sneeuwlicht rondom overal op gevallen geluid word witgedempt doffig onze stappen sporen door het witbos enge kale takken worden vriendelijk door sneeuw hun contouren verzacht diepe schaduwholen lijken knusse schuiling voor wild, kleindieren en vogels….…

Kerkhof met bomen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 749
hun vorige voorspelling kwam slechts ten dele uit want de dames van het noodlot kwamen tussenbeide, naar hen luistert zelfs een god Men fluistert brokkelzinnen in haar oor en waant zich een moment onbespied, nauwelijks bestaand valt zij in slaap Botten dansen in een klikklak veranderen in berkenbomen Er breekt een dode tak…

ragfijn nervende bladeren

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 468
kwast zwijg niet langer beeld spreek me aan zinnend tast ik me een weg naar houtskoolzwart je te omranden een streek een pen een woord je gezichten dartelen over elkaar daar in de wortels van de bomen waar woorden verstommen van klare groei en bloei doordrongen in die levenskracht gevangen ontspruiten haar gezangen van wortels..stam..tak…

TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
In de duisternis waaien de dichte takken van een tuinkerstboom: zijn elektrische lampen verdwijnen steeds _ twinkelend.…

Groot Gelijk

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Sinds zijn hoge takken braken voor het licht van Speakers' Corner vlooide hij niet langer vlooien dan de woorden van zijn boom omhooggevallen als een aap om in zichzelf te geloven zittend in zijn apenkooi met het primaat van zijn verstand Bananenschillen nam hij op om wat te klooien met een ander apenstreken uit te halen lippentuitend…
jan haak12 september 2010Lees meer >

@N.I.A.S.

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 15.686
De wil om te groeien is wet: van leven, maar wat weten we van de vogels die tussen blad en takken in ons nestelen? Is er pril geluk dat nog uitgebroed moet? Het wil hier aan de dag waar het strijklicht ons omvat. Tussen ons allen vallen eierschalen op de aarde.…

Metathese

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 723
"want ik gebrijp hem geel erg hoed; begruik ook taak die vaal; en niet prexess, hant wet begeurt wegoon in mijn hervaal. En soms bropeer ik koed te gijken of wijn moorden nog klel woppen, 't malt niet vee, brat ik je wom; ik praat rat wecht is zó keer wrom, 't tijkt lijd om stit te doppen.…
Zeni3 mei 2012Lees meer >

Dolgedraaid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Het is de taak verder om voort te zetten en dat karkas, die catacombe achter me aan te slepen en vooral zorgen dat de geest, de vluchtig werkelijk waarlijk levende ziel: niet loslaat! Dolgedraaid? Neen. Levensmoe verward in "hogere geestesbegrippen". Niet los te maken, of los te weken van: voorlopig!…

IJskristallen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Op wat takken neer mag vallen, bleek en blank, één straal der maan, kaatsen honderd ijskristallen vlammenpijlen door de laan. Plots, als van de daken, vallen winden, brallend, in de laan, dat, alom, al de ijskristallen wieglen, waggelen in de maan...…
Pol de Mont2 december 2013Lees meer >

DE ZOEKER TOT ZIJN ZIEL

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.259
En het geloof in de droom, 't Schoon waar de zoeker naar zucht, Kroont het Uw lover, o boom, Buigt het Uw takken als vrucht? Weet, want de kostlijkste vreugd Geldt slechts door 't licht van Uw lach, Ziel, en het leed wordt tot deugd Slechts door de troost van Uw ach.…

Een nieuw jaar

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13.006
Gestrekte takken wuiven met hun laatste hand. Er is een boot om haar de lege haven uit te dragen. Zij heeft nog een stem. Zij laat zich nog niet varen naar het stille feest. ----------------------------------- Uit: Alle gedichten', 2005.…
Anna Enquist26 december 2014Lees meer >

Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Daar ligt de stad, de kathedraal verheft zich hoog zodat de kleine mens beseft zijn ware taak, het werken, zwoegen. Mannenhand bemest en egt en wiedt de arme grond.…
mark18 januari 2015Lees meer >

het verlaten huis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg zijn dromen over metaforen en dankbare herinneringen, nu staat het met hout gestut tegen de steigers van de werkelijkheid gebogen muren die nederig buigen tegen de ondergang van welvaart kreunen nu de herfst haar takken met geweld door de scheuren naar binnen mompelt het gezin vertrokken…
elze11 oktober 2015Lees meer >

De brui

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
heb het alleen maar zwaar gehad er blijft zo weinig over de kracht is er niet meer zorg heb ik nooit en te nimmer gehad een enkeling kijkt naar mij om verder is het hakken met de bijl zogenaamde natuurliefhebbers hangen aan mijn takken en breken ze af spitten mijn wortels uit heilige aarde niet alleen honden pissen tegen mij aan gek…

Depressie

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.426
van mij was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn hand zo door je heen kan als ik probeer tegen te houden dat je verdwijnt je bent onder ons maar hebt het contact verbroken aan je handen kan ik zien hoe verbeten je je soms nog vast- houdt je vingernagels verdwijnen het is alsof ik langs een oever ren en reddingsboeien uitgooi en touwen en takken…
Antjie Krog30 september 2016Lees meer >

TREK-OS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 895
Uit koele kalme schaduw van het bos, Treedt langzaam-aan kopschuddend-schomlend, de os; Treedt op het blinkend zandpad, dat gevlekt Met tak- en bladeren-schauw, is overdekt Van brandend zonlicht, zomer-zon-gegloor De hele dag, van vroeg tot 's avonds, door. Hij keert naar stal en ziet het open hek... Een korte ruk aan 't leidzeel...…

Een vis, een vogel of...

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
Zou 'k dan een vogel willen zijn vliegen op de wind van daar naar hier- en weer terug op kale takken landen, vliegensvlug. Geen zorgen voor de dag van morgen, een ei leggen of meer fluiten dat 't een lieve lust is of niet voor die ene keer.…
An Terlouw16 november 2016Lees meer >

Winterliedjes

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
Ik denk aan de zomer die heen is gegaan; Aan de dagen vol bloeiend groen; En zie de bomen allenig staan, En hoor door de takken de winden gaan En vraag, wat de winter zal doen....? De zon is stil, als een eenzaam licht, Dat achter de wolken staat. De bloemen deden hun ogen dicht.…

Dit zou een afrekening kunnen zijn..

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 966
Ik geur naar lavendel, hij eerder naar kak hij heeft het charisma van een wandelende tak blijf aan hem haken, de catch van de eeuw maar als je't mij vraagt: één lange geeuw.…

Huisartsbezoek

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 816
knarsen, kauwen, kijken, we keken elkaar diep aan over correcties van een kaakchirurg, licht dat weg uit oog, staar, over een neuroloog 't ging over musea, leuke dingen, maar ook bloedpropje, tia, medicijnen, rolstoel waarvoor je wilt gespaard, over een kuur ging het, voor't reinigen verbaasd hoe we in 10 minuten of half uur van hak op tak…

Sprookje

gedicht
5.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.916
ik ben in training later als ik groot ben wil ik gras worden twaalf sloeg de klok de schaduwen tot katers langs het haar van de maan klommen we door het dakraam naar buiten maar daar konden we ook na lang zoeken niet half genoeg bomen vinden om de weg naar huis kwijt te raken stevig hielden we elkaar vast en lazen door de takken…
K. Michel8 december 2017Lees meer >

Wandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
In ’t ogenschijnlijk rechte laantje Waar ik sinds ik ik ben loop Zijn de bomen blijven bloeien Leeft er angst en zingt de hoop De takken van weerzijden Raken elkaar in top Nu is dat simpeler onderscheiden Er zit geen hullend blad meer op Bijna aan ’t end gekomen Je zal het altijd zien Rest een brugje te dromen Van verder moeten of misschien…

Wat heb je op je lever

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Vandaag is huiverig, ik zoek niets en ben thuis de dag is kil niet vrolijk, de sfeer is gelaten, regels schrijven zichzelf, markeren voor later de nog onuitgesproken voldongen feiten maar kijk, toch breekt de zon door de wolken en de al kalende takken ze staan nog zo fier.…

De Paashaas

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
Wij zetten ook gedroogde takken in een vaas. Geel staat voor vrede en licht, daarover ging dit gedicht. Ik hoop dat in de wereld geen haat meer bestaat en dat iedereen elkaar gerust laat.…

LANG OF BREED?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
maken met eer en geldingsdrang de enkeling wil zien hoe zijn wensen en eisen naar almaar meer streven de menselijke geest omvat een sterke boom die snel de hoogte zoekt het wolkendek tegemoet een wiebelige top krijgt zijn bast misschien schade aanbrengt of angst door de lucht strooit mocht de groeikracht eens wijs van stam in takken…
Han Messie20 februari 2020Lees meer >

Zomer in Boekarest

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik pak en kus hand, wang die schaamrood kleurt Wij delen water en een gele pruim uit Chili, door Pablo Neruda omschreven als jonge tiet met tepel, naar beneden hangt, vanwege zwaartekracht of opricht verlangend naar het warme zonnelicht Wij wisselen kussen uit en luisteren naar vogelgezang en het deinen van bladeren aan de jonge takken…