Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Lief 2 (herziene versie)

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 825
Als ik er niet meer ben lief lees jij dan mijn letters nog of stoppen plots de zinnen zal de zee dan nog zee heten zullen strandkorrels mijn naam nog vinden in verdronken zand als ik er niet meer ben lief zal het zout jouw lippen laten zwijgen in verloren toekomst zal de wind dan nog waaien wild en woest of zal de storm dan eindelijk…
metha20 mei 2005Lees meer >

lippen nippen aan het glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
ik zie hoe lippen nippen aan het glas waar mijn emoties in gaan stikken je breekt het nonchalant neemt en passant mijn glimlach mee kijkt naar het zand dat strand is voor de zee wat je denkt golft langzaam bij me binnen in scherven kom ik eindelijk weer bij zinnen jouw vloed is op haar hoogste punt het strand is smal en ik…

Herinnering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Aan het strand van Tanganica blikkerde mica in het zand. In de schaduw van de palmen hinkten we naar de waterkant de voeten heet van zonnebrand. Aan het strand van Tanganica viel de wind vaak op het meer. Dan rezen hoge golven op en neer. Wij duikelden lijk hondjes over die reuzen, en dan weer.…

baardag verjaardag

hartenkreet
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 14.974
tanig eelt in palmen van handen herbergt korrels zand al jaren aangedroogd in plooien vastgeloogd verjaren gaat per dag steeds korreliger tijden troebel lijfljk ingeteerd traan zout hand op lijnen vingers aangebrand onthand tasten mis mens in 't verband hitte heilig vuur de doofpot schrijnen de ziel de strot zachte lach ogen glinsteren…

Echo van mijn hart

hartenkreet
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.510
Ik leg mijn lichaam neer in't gras en snuif de geur van blozendrode bloemen Ik leg mijn lichaam neer in't zand en luister naar de kracht van de zachtrode aarde Ik leg mijn lichaam neer in't water en geniet van de streling van tederblauwe druppels Ik leg mijn lichaam neer in de wind en vlieg mee met de vrijheid van een helderwitte…

Berkenbos

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 881
Het smalle pad tussen de berkenbomen Kronkelend door witte basten verlicht Heeft ook hier zijn eigen weg genomen Schaduwen vangen het laatste zonlicht Gefilterde stralen verwarmen het zand Resten van de herfst een kleurig gezicht Jonge aanplant eerste jaar hand in hand Door hun kwetsbare naaktheid gebogen Elementen boetseerden reeds een…

Kan het hen nog bommen?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Springend door het zand, een spoor van stof achterlatend. Stof. Stilaan onze planeet innemend, er is geen ontkomen aan. Niet te stoppen zolang de temperatuur blijft stijgen. Woestijnen worden polen, polen worden water. Stof wordt ijs. Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…

de wereld zal weer witter zijn

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 831
altijd stilte blokkeert mijn warmte met kilte je gaat weer het verleden zien met hulp en andere ogen ik was je maat en gaf je raad jouw vrijheid kan mij niet gedogen je hebt gekozen om alleen te gaan van herinnering wil je niet weten ik werd teveel in je bestaan je hoopt nu, op een snel vergeten nooit meer een gouden zon het gele zand…
wil melker21 november 2002Lees meer >

ZE ZIJN WEER WEG

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.017
Het scherpe zand veegt ze nog lijdzaam van de tafel en de bank. Een afgebroken rozenrank prikt ingehouden woede in haar ogen en zijn valse doornen in haar hand. Ze haalt de bedden maar weer af en dweilt de opgedroogde plas die, naast de pot beland, vol afschuw wordt bekeken.…
Anne-Mieke15 augustus 2002Lees meer >

op het strand

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.219
De wind die door m’n haren waait Het water dat je hoort ruisen Het warme zand dat m’n voeten aait Onze blikken die elkaar kruisen De laatste boten naar de haven De laatste zonnestralen op mijn gezicht De laatste paarden die langs komen draven Jouw blik op mij gericht Mijn voeten in de branding Mijn jurk wappert in de wind Een vlieger…
karlijn7 augustus 2004Lees meer >

het vuur uit luchten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Ik was daar op Golgotha, daar bij het kruis waar het bloed van die visser met op zijn hoofd een krans van doornen, beekjes in het warme zand deed stromen en nu december mijmert spreekt de kerst mij nog slechts van verdriet het vuur uit luchten die het zwart verstuurden naar hen die smaalden waar pijnen werden gesmoord in kelen van een dorstig…
Elze5 december 2005Lees meer >

ik, de man

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.414
het jachtgedrag waarop ik mij verlaat het versmalt het zicht tot oerbeeld van de perfecte moeder en maagd zo zuigend en basaal ik zie daar voortdurend de engel galopperen, de gemalin van oppergod Baäl zo ben ik, is de man als u ons wilt begrijpen zult u uw verbeelding moeten rijpen tot het inzicht van een korrel zand…

Ameland

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Neem me mee Ver van hier Naar de leegte De zee en het strand Zonder plan Weg van hier Naar de duinen Plant m'n voeten in het zand Vader tijd Is daar lief Zijn hart is Vol van Moeder natuur Aan het eind Van het land Waar het Zeezout in je ogen brandt Neem me mee naar Ameland Al ben ik daar nooit geweest Waar de vissen…

MET TWEE PENNEN GESCHREVEN

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.906
ik ben de weg naar niemandsland het hete zand waar je voeten verbranden ik ben de vloed de gesel der stranden ik ben de gekheid de waanzin ten top ik ben de galg de valbijl de strop ik ben migraine de kanker en pijn ik ben de adder het giftig venijn ik ben de wreedheid de grijns op je lippen ik ben het schip dat loopt op de klippen ik ben de…

Geen einde

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.091
nu gegaan Je kraakte weerbarstige noten in de tijd die je nog was gegund lege doppen zie ik liggen waar jij ze moedig hebt gekraakt Ik heb je leren kennen gesproken woorden voorbij in de stilte achter de sluier waar altijd jouw waarheid lag De vredigheid van de natuur maakte jouw voetstappen lichter afdrukken onzichtbaar in het zand…

Zuivere parels

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 928
begraaf mijn tranen op het strand met zachte streken van je hand zodat ik nu eens kan vergeten de geheimen van niet-weten die mijn leven domineren als een tij dat niet te keren krachtig beukt op kademuren alle dagen, alle uren van mijn onvolkomen leven dat ik eens terug zal geven zodat de Man die tranen spaart de mijne in het zand ontwaart…

Geen maaksel was 't van sterfelijke hand

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.585
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand: Wetenschap zelf, metalen integraal, Met vlammenkrans en gil van zegepraal, Stormde de trein door avondheideland: Eerst verre wolk van vuur en rook en zand, Afstekend tegen westelijk opaal - Voorbijgedonderd is de orkaan van staal, En steekt in 't oost de horizon in brand.…

Afscheid

gedicht
2.6 met 464 stemmen aantal keer bekeken 126.083
Een standmuur van zand met wolkentoppen die het gemunt schijnen te hebben op de zee voor de duur van opeengestapelde tijd. Afscheid. Alles rijmt en past nu in het bestek. Noem God bij zijn oorspronkelijke naam. En daal af. Graf. Neem de weg die snel leidt naar de walkant. Het wordt vloed. Vogeltrek naar de dijk.…

Op blote voeten naar Turkije

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Ik loop door het zand, Op mijn blote voeten, Een fles water in mijn hand, Op weg naar het oosten Naar het mooie turkije Met mijn kameel aan mijn zij Nog maar twee weken lopen Dus dan ben in er in het begin van Mei Maar dan ben ik er wel Helemaal alleen gekomen Zonder luxe, geen mobiel Ik heb nu emmersvol met zelfvertrouwen En een blaar…
June10 mei 2004Lees meer >

Engel van de zee

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
ik neem jouw hand en volg het spoor laat golven rollen proef het zout van het verleden tel de zandkorrels van de toekomst het kasteel gebouwd door kleine kinderhanden opent gedachten, ontsluit de poort, stroomt water naar open zee een vloed van woorden laat het zand wegebben zoute tranen stromen langs kinderwangen…
metha18 juni 2004Lees meer >

Vallen zal

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.853
Je schrijft op het gedroomde meer waar zand je diepste waarheid leest Verwijten spoelen monddood aan verdronken in je vloed van woorden Je telt van nul tot éénmiljard Maar welke nullen tel je dan? Zet mij, als nul, daar maar eens naast Denk je dat ik voor je val?…
Zilver30 januari 2004Lees meer >

Dwalende Vragen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 917
Leeg te midden van drukte Niets raakt me Zoektocht naar vervulling Onrust vragen Heen weer waar Weg wanneer Geen leidraad, signaal Teken aan de wand Mijn eigen pad Mijn eigen hart Betrouwbaar als Los zand Ik licht mijn hoofd op Strek me uit naar iets daar ergens dat moet toch wel Hart is ‘t spoor bijster Dwalende vragen…

ik wil

hartenkreet
4.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.436
lieve fee van de vervulling trek je toverstafje aan want ik doe je een onthulling ik wil de zon en ook de maan ik wil sijpelend van regen dansend naar de hemel rijken ik wil op een zeemeeuw lijken wil op golven voortbewegen ik wil zilte zwoele zanden aan een eindeloze zee ik wil blote voeten stranden en ik wil mijn hondje mee ik wil…

meubelmaakster

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.569
op de daken van de auto's ligt licht knisperen van woorden als ijspegel vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt dondert de hamer van Donar op een donker gezicht dan het een worden en deel van het al zwijg jij zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's verglijden als zand…

Verzonken land

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.425
wolken leeg in het ondergelopen veen waar afgestorven bomen het landschap verlaten langs oude baggerputten en het smal begroeide spoor verstomt de avondwind op het dorre blad papier steeds dieper schreeuwt een vogel in de nacht wanneer hij zich laat vangen in mijn woorden ik leg mij onder zijn vleugels en uit de koelte van het zand…

Kai

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Nieuwe sporen in het zand, nieuwe stappen zijn gezet al zijn ze niet meer van ons samen, al zijn ze niet meer van ons twee. Toch kan ik het niet laten, ik loop ons oude pad Daar waar ik nu met jou zou lopen als we meer tijd hadden gehad. Ik kan je niet vergeten, wat een waanzinnig mooie tijd.…
Iddo Krips20 november 2008Lees meer >

Op het duin,

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 949
in gene van een groot verlangen, de sokken tot de magere knieën opgetrokken, de blonde lokken verleiden zich en de zwoele avondwind, in beeldspraak tot hun zwijgen, maken ze hun fortuin eigen, om die met zachte hand te strelen en de toekomst te borduren met gemanicuurde steken en te delen met de gepolijste parels van het warme zand…
pama8 mei 2009Lees meer >

Zilte zeewind

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.039
- Terwijl de klokken 10-maal de morgen luiden - De dag verzucht zijn prachtige beelden aan de wind, die de omgeving teistert en het zand zachtjes langs mijn lichaam doet schuren. Over de heuvels met helder helmglas klinken de liederen van de wind zoals ze meerendaags klinken.…
Ilona20 juli 2009Lees meer >

De zomer

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 760
zomer heeft alle registers geopend met overtreffende trap in uitbundig groen waar de kleurrijkheid groeit en bloeit en overweldigd bij iedere stap wat een verademing om te genieten van dit mooie seizoen om even niets te moeten of iets te doen alleen maar kijken naar de blauwe lucht je te warmen aan de zon of je te nestelen in het zand…
ria23 juli 2009Lees meer >