3375 resultaten.
Lief 2 (herziene versie)
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
825 Als ik er niet meer ben lief
lees jij dan mijn letters nog
of stoppen plots de zinnen
zal de zee dan nog zee heten
zullen strandkorrels mijn naam
nog vinden in verdronken zand
als ik er niet meer ben lief
zal het zout jouw lippen laten
zwijgen in verloren toekomst
zal de wind dan nog waaien
wild en woest of zal de storm
dan eindelijk…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 ik zie hoe
lippen nippen
aan het glas
waar mijn emoties
in gaan stikken
je breekt het nonchalant
neemt en passant
mijn glimlach mee
kijkt naar het zand
dat strand is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.018 Aan het strand van Tanganica
blikkerde mica in het zand.
In de schaduw van de palmen
hinkten we naar de waterkant
de voeten heet van zonnebrand.
Aan het strand van Tanganica
viel de wind vaak op het meer.
Dan rezen hoge golven op en neer.
Wij duikelden lijk hondjes
over die reuzen, en dan weer.…
baardag verjaardag
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
14.974 tanig eelt in palmen
van handen herbergt korrels
zand al jaren aangedroogd
in plooien vastgeloogd
verjaren gaat per dag
steeds korreliger tijden
troebel lijfljk ingeteerd
traan zout hand op lijnen
vingers aangebrand onthand
tasten mis mens in 't verband
hitte heilig vuur de doofpot
schrijnen de ziel de strot
zachte lach ogen glinsteren…
Echo van mijn hart
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.510 Ik leg mijn lichaam
neer in't gras
en snuif de geur
van blozendrode bloemen
Ik leg mijn lichaam
neer in't zand
en luister naar de kracht
van de zachtrode aarde
Ik leg mijn lichaam
neer in't water
en geniet van de streling
van tederblauwe druppels
Ik leg mijn lichaam
neer in de wind
en vlieg mee met de vrijheid
van een helderwitte…
Berkenbos
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
881 Het smalle pad tussen de berkenbomen
Kronkelend door witte basten verlicht
Heeft ook hier zijn eigen weg genomen
Schaduwen vangen het laatste zonlicht
Gefilterde stralen verwarmen het zand
Resten van de herfst een kleurig gezicht
Jonge aanplant eerste jaar hand in hand
Door hun kwetsbare naaktheid gebogen
Elementen boetseerden reeds een…
Kan het hen nog bommen?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
857 Springend door het zand, een spoor van stof achterlatend.
Stof.
Stilaan onze planeet innemend, er is geen ontkomen aan.
Niet te stoppen zolang de temperatuur blijft stijgen.
Woestijnen worden polen, polen worden water.
Stof wordt ijs.
Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…
de wereld zal weer witter zijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
831 altijd stilte
blokkeert mijn warmte met kilte
je gaat weer het verleden zien
met hulp en andere ogen
ik was je maat en gaf je raad
jouw vrijheid kan mij niet gedogen
je hebt gekozen om alleen te gaan
van herinnering wil je niet weten
ik werd teveel in je bestaan
je hoopt nu, op een snel vergeten
nooit meer een gouden zon
het gele zand…
ZE ZIJN WEER WEG
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.017 Het scherpe zand veegt ze nog lijdzaam
van de tafel en de bank.
Een afgebroken rozenrank prikt
ingehouden woede in haar ogen
en zijn valse doornen in haar hand.
Ze haalt de bedden maar weer af
en dweilt de opgedroogde plas
die, naast de pot beland,
vol afschuw wordt bekeken.…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
het vuur uit luchten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.028 Ik was daar op Golgotha, daar bij
het kruis waar het bloed van die visser
met op zijn hoofd een krans van doornen,
beekjes in het warme zand deed stromen
en nu december mijmert spreekt de kerst
mij nog slechts van verdriet
het vuur uit luchten die het zwart verstuurden
naar hen die smaalden waar pijnen werden
gesmoord in kelen van een dorstig…
ik, de man
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.414 het jachtgedrag
waarop ik mij verlaat
het versmalt het zicht
tot oerbeeld van de
perfecte moeder
en maagd
zo zuigend en basaal
ik zie daar voortdurend
de engel galopperen,
de gemalin van
oppergod Baäl
zo ben ik, is de man
als u ons wilt begrijpen
zult u uw verbeelding
moeten rijpen tot het inzicht
van een korrel zand…
Ameland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.003 Neem me mee
Ver van hier
Naar de leegte
De zee en het strand
Zonder plan
Weg van hier
Naar de duinen
Plant m'n voeten in het zand
Vader tijd
Is daar lief
Zijn hart is
Vol van Moeder natuur
Aan het eind
Van het land
Waar het
Zeezout in je ogen brandt
Neem me mee naar Ameland
Al ben ik daar nooit geweest
Waar de vissen…
MET TWEE PENNEN GESCHREVEN
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.906 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Geen einde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.091 nu gegaan
Je kraakte weerbarstige noten
in de tijd die je nog was gegund
lege doppen zie ik liggen
waar jij ze moedig hebt gekraakt
Ik heb je leren kennen
gesproken woorden voorbij
in de stilte achter de sluier
waar altijd jouw waarheid lag
De vredigheid van de natuur
maakte jouw voetstappen lichter
afdrukken onzichtbaar in het zand…
Zuivere parels
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
928 begraaf mijn tranen op het strand
met zachte streken van je hand
zodat ik nu eens kan vergeten
de geheimen van niet-weten
die mijn leven domineren
als een tij dat niet te keren
krachtig beukt op kademuren
alle dagen, alle uren
van mijn onvolkomen leven
dat ik eens terug zal geven
zodat de Man die tranen spaart
de mijne in het zand ontwaart…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…
Afscheid
gedicht
2.6 met 464 stemmen
126.083 Een standmuur
van zand met wolkentoppen die het gemunt
schijnen te hebben op de zee voor de duur
van opeengestapelde tijd. Afscheid.
Alles rijmt en past nu in het bestek.
Noem God bij zijn oorspronkelijke naam.
En daal af. Graf. Neem de weg die snel leidt
naar de walkant. Het wordt vloed. Vogeltrek
naar de dijk.…
Op blote voeten naar Turkije
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.800 Ik loop door het zand,
Op mijn blote voeten,
Een fles water in mijn hand,
Op weg naar het oosten
Naar het mooie turkije
Met mijn kameel aan mijn zij
Nog maar twee weken lopen
Dus dan ben in er in het begin van Mei
Maar dan ben ik er wel
Helemaal alleen gekomen
Zonder luxe, geen mobiel
Ik heb nu emmersvol met zelfvertrouwen
En een blaar…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 ik neem jouw hand
en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen…
Gouden kooi
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
797 In het zand…
Vallen zal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.853 Je schrijft op het gedroomde meer
waar zand je diepste waarheid leest
Verwijten spoelen monddood aan
verdronken in je
vloed van woorden
Je telt van nul tot éénmiljard
Maar welke nullen tel je dan?
Zet mij, als nul,
daar maar eens naast
Denk je dat ik voor je val?…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 Leeg te midden van drukte
Niets raakt me
Zoektocht naar vervulling
Onrust vragen
Heen weer waar
Weg wanneer
Geen leidraad, signaal
Teken aan de wand
Mijn eigen pad
Mijn eigen hart
Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 lieve fee van de vervulling
trek je toverstafje aan
want ik doe je een onthulling
ik wil de zon en ook de maan
ik wil sijpelend van regen
dansend naar de hemel rijken
ik wil op een zeemeeuw lijken
wil op golven voortbewegen
ik wil zilte zwoele zanden
aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil…
meubelmaakster
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.569 op de daken van de auto's ligt
licht knisperen van woorden als ijspegel
vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt
dondert de hamer van Donar op een donker gezicht
dan het een worden en deel van het al zwijg jij
zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken
door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's
verglijden als zand…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 wolken leeg
in het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in de nacht
wanneer hij zich laat
vangen in mijn woorden
ik leg mij onder zijn vleugels
en uit de koelte van het zand…
Kai
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.112 Nieuwe sporen in het zand, nieuwe stappen zijn gezet
al zijn ze niet meer van ons samen,
al zijn ze niet meer van ons twee.
Toch kan ik het niet laten, ik loop ons oude pad
Daar waar ik nu met jou zou lopen
als we meer tijd hadden gehad.
Ik kan je niet vergeten,
wat een waanzinnig mooie tijd.…
Op het duin,
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
949 in gene van een
groot verlangen, de sokken tot
de magere knieën opgetrokken,
de blonde lokken verleiden zich
en de zwoele avondwind, in
beeldspraak tot hun zwijgen,
maken ze hun fortuin eigen,
om die met zachte hand
te strelen en de toekomst te
borduren met gemanicuurde
steken en te delen met de
gepolijste parels van het
warme zand…
Zilte zeewind
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.039 - Terwijl de klokken 10-maal de morgen luiden -
De dag verzucht zijn prachtige beelden
aan de wind, die de omgeving teistert
en het zand zachtjes langs mijn lichaam
doet schuren. Over de heuvels
met helder helmglas klinken de liederen
van de wind zoals ze meerendaags klinken.…
De zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
760 zomer heeft
alle registers geopend
met overtreffende trap
in uitbundig groen
waar de kleurrijkheid
groeit en bloeit en
overweldigd bij iedere stap
wat een verademing om
te genieten
van dit mooie seizoen
om even niets te moeten
of iets te doen
alleen maar kijken naar de blauwe lucht
je te warmen aan de zon
of je te nestelen in het zand…