3038 resultaten.
overbrugging
netgedicht
3.5 met 52 stemmen
3.083 het is al lang geleden
je zou haast zeggen
in een gedachteloos verleden
dat ik naar jou schreef
ze waren koud, die korte zinnen
gekrast met aangelengde inkt
ik heb het nabij zijn gemeden
kruiste de degens vanbinnen
heb zodoende de eigenliefde verlinkt
leve de republiek schreeuwde ik
tegen het laatste kladblokvelletje
van goor uitziend…
Het elfde gebod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Mijn ruis raast
richting horizon
waar de regenboog
klaroenklanken
kleurt
het blazoen tekent
nu nog de kim
terwijl die andere
einder verzuipt
in dronken zinnen
rest mij alleen
nog de kater
een blik op zeeen
van gedachten
danst door eb en vloed
terwijl het zilte
zout zwelgt in
hoge golven
smacht ik naar
een…
En God schiep de kater
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.600 De snorharen wijd
in zwijm van genot
tantaliserende zinnen
tikken trillingen.
De neus nat en koel
snuift de uiterste geur
van zelfgenoegzaamheid
de walm van welzijn.
De oren in waakstand
voor geluiden die duiden
op te vullen voederbakjes
en te bespringen poesjes.…
lentevers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
804 op zo'n soort vondst zou ik mijn zinnen willen zetten
"als velourszachte woorden die ontluiken
van de knop tot een wonderschone bloesempracht
die zachtjes dwarrelt als confetti"
dan pas is het voor de dichter feest…
Wat ik je vragen wil…
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.114 Want al dagen de gedachten
slechts verleden, drijven zinnen door een dichte mist,
in onze harten kan de liefde voor elkaar nooit zijn gewist.…
Boek des levens
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 een verhaal
Alinea’s triest, zinsneden blij
Een twijfelachtig moraal
Geschreven in tranen
Een schrijver verdreven van z’n plot
De fictie waarin we ons wanen
Geredigeerd door het lot
Dan de pen gedoopt in geluk
De taal van het hart
Een plezierig hoofdstuk
Verschoond van smart
Soms woorden teveel
Als onderschrijving van de pijn
Zinnen…
Brief aan mijn dochter
gedicht
2.4 met 99 stemmen
29.447 En elke brief aan jou
wil ik bewaren, korte brieven, zinnen die al het poëtische
ontkrachten en aantonen dat kunst soms waardeloos is. Niet
omdat de kwaliteit ontbreekt, maar om hele andere redenen.
Dit wilde ik je vanavond even zeggen, al ben ik alleen, deugniet.
-----------------------
uit: 'De Kam', 2007.…
Kommaboek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.030 ik denk een groeiend boekwerk
met komma’s zonder punten
zinnen voortgaand aangevuld
ingekleurd en uitgediept
hersenkluwens vol met broedsel
van eitjes die nooit kuiken worden
laat staan een gouden kip
maar in de kern zo kansrijk zijn
dat mijn geluk steeds groter wordt
ik neem geen woord terug
want dan verandert alles zo
dat het wel ergens…
Noten van morgen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
659 zorgen
slaap ik alleen vannacht
en ook daarna heel ver van hier
waar ik voor altijd samen dacht
toch blijft er nog een kier
met draden en signalen
haal ik aan wat is gevierd
dan langs nieuwe lijnen
de zijne en de mijne
nu apart in eigen gang
blijft de binding levenslang
het andere morgen
komt al vrolijk binnen
met de grip op volle zinnen…
Dromen en Wonderen
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
3.195 Miljoenen mooie gedachten aan jou
Zorgzaam in herinneringen verpakt
Versmolten met liefdevolle beelden
Gevoel waar mijn hart zo naar snakt
Duizenden nachten stil verstreken
Maanlicht schijnt schemer van pijn
Mis de zwoele melodie van je zinnen
Je tedere strelingen zo zacht en fijn
Honderden uren in stilte verdwaald
Verlangend naar de plek…
het roerloos meer van glas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
885 vloog, ontsnapte aan verplichting
landde in een andere belichting
bezielde eeuwenoude graven
raakte aan wat koningen ooit zagen
je zag het roerloos meer van
glas dat plotseling verscherfde
als de wind heel even sprak
en het kind in je de golven erfde
in de deining die op rotsen brak
je lichaam streelde zon
prikkelde subtropisch zinnen…
Onbereikbaar ....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 De weg naar zee wordt wuivend begeleid
door zachtgeel duingras en omarmt mijn levenspad
waar ooit zandkorrels diep begraven zinnen
aan springend tij toevertrouwden, geven golven
nooit geborgen wrakken, de tijdloze rust
Golven passeren mijn verlangen en slaan stuk
op een granieten muur van onbegrip en waan
geen storm noch orkaan kan het harde…
Ach, het is maar een eethoek .....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.933 Mijn kleine koffer op de grote tafel
bedekt de putten en krassen van de tijd
de stoelen, poten nog net niet wankel
staan rustig elke nieuwe dag te begroeten
soms iets scheef, na uitgesproken zinnen
net of er een knipoog volgt, met de zinssnede,
"hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning,
anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen…
ware liefde
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.468 hier leef ik maar droom ik weg
naar jou die ik eens zal vinden
zullen we elkaar ooit zien
is het wachten de moeite waard
zo schrijf ik je simpel een brief
weet dit blijft volslagen anoniem
tot levensvatbaar woord bewogen
het geluk in enkele zinnen
in een gloed te zullen verklanken
wees een echo in gedreven koper
dat het komt de tijd vooruit…
Vuile ruiten
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.762 Na al die jaren word ik
Nog steeds verwond
Door schreeuwende zinnen,
Meegezogen door die herinneringen.…
Wanneer je de pijn niet meer voelt
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.179 Driftig vul jij je woorden
met droefheid,
huiverend snijd jij in
vele gevoelens,
pijnstillend verwond je
verborgen plekken
verdoofd hecht je jouw lichaam
in zinnen.
Steeds grijnst de duisternis
wreder en wreder,
wanneer een grote stilte
de enige uitweg lijkt
in een zwijgende wereld.…
Karkas
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
984 Ik ben in een woestijn gedreven
waar een vernederende hitte
mijn zinnen berooft.
Onder mijn voeten liggen
miljoenen tranen,
tot een oneindige, witte vlakte
uitgeperst en opgedroogd.
Een gierende wind cirkelt
boven de verterende stank van
mijn weerspiegelende gedaante.…
loze woorden (doof)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
929 rond mijn hart het web van loze woorden
valse bescherming tegen alle waarheden
die zich onweerlegbaar van mij afkeren
waar lede ogen dwingen tot terugtrekking
nog voor het startschot klonk, het is oneerlijk
al wordt geen verzet geboden in losse zinnen
het vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan
losgebarsten regenbuien doorweken het papier…
weet donders goed
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
761 jij kent magie
tot in je vingerspitzen
woordloos laat je mensen
praten in een druk gesprek
hun comfortabelheid
ligt in jouw reiken
omdat de woorden in hun
ogen eigen waarheid blijken
het zijn geen marionetten
je wilt hun zinnen niet
naar jouw hand zetten omdat
je eindeloos eerlijk bent
het eigen van de ander
steeds erkent…
Zelfportret
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.306 en wat ik ben
ze weet mijn
naam en mijn
verhaal maar
ze is iemand
die me nooit
heeft gekend
De wereld sluit
me steeds meer in
met ongesproken
woorden te hard
om te mogen
zeggen en
te pijnlijk voor
dit moment alleen
ze zouden mijn
gevoel van trots
ontnemen
dreunend door
mijn
gehoorgangen heen
Hoe komt het toch
dat zinnen…
Maria en Anaïs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.145 de Portugese Teresa Villaverde
maakte de film Três Irmãos
terend op de grote ogen
van Maria de Medeiros
oh klein fragiel mirakel
met je ronde open facie
waaruit je zinnen je passie
naar buiten springen stralen
pupillen die alles binnen zingen
blikken die veel tot futiel vertalen
tijdens de film Henry and June
werd ik het allemaal gewaar…
Knaagdier
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.977 Ik weet dat niemand mij gelooft
Maar er zit een konijn in mijn hoofd
Boodschappen knagen aan mijn binnenoor
Sinds kort krijg ik dit versje door:
Het is niet pluis, het is niet pluis
Doe de deur dicht en blijf thuis
Laat dat eten liever staan
Daar is vast iets ingedaan
Allemaal van dat soort zinnen
Door het knaagdier diep…
en over ons
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
736 harten kloppen voor twee
(of meer, even) jouw buik ademt op en neer
en ik kus je navel om erbij te kunnen zijn
adem mij, adem jou, adem ons, zucht het leven
terug naar waar wij ooit begonnen en breek me
(niet weer) zo lief als je me had of zing voor mij
de teksten die nog niet gekend zijn en blijf,
blijf hier en daar – vertel me de laatste zinnen…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 Wat mij altijd weer raakt
verwondert en
overweldigt
zijn de gedichten en hartenkreten
met passie gemaakt
en vanuit gevoel geschreven
over de liefde, verdriet en emoties
waarin we troost vinden
maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen…
Op zoek naar huis
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
725 Woorden die geen zinnen maken.
Een dolle hond die wonden likt.
Deze soldaat die doet zijn plicht,
De wegen altijd slecht gevonden
Met zwaar geluk nog niet herkanst.
Een soldaat die met de buffels danst
En tegelijkertijd, haast vederlicht,
Met geweer en bruut gezicht
op mensenharten mikt,
terwijl hij over liefde dicht.…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.652 Wel is het stil daar binnen
maar ‘t is er rustig en goed;
en nimmermeer blaast op de tinnen
de wachter, met dartele zinnen,
een reiziger de welkomstgroet.
------------------------------------------
uit: Gedichten 1861-1862 (1863)…
Sta op mijn lief...
hartenkreet
4.5 met 47 stemmen
1.550 Laat mij tintelende golven gaan beroeren
wanneer de prikkeling der zinnen
vederlicht de dans der minnespelen laat beginnen.
Laat mij wegglijden
tussen de koude van fluweelzachte lakens
in de schaduw van een eeuwige zoektocht,
d'ogen gericht naar de einders van mijn Zielestrand
vindend de antwoordende lichtbakens...…
Potscherven bij het oude talud
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
799 Waar mensen niet spreken spreekt hout en steen
Over deze regels de zinnen van onder de schors
Hier woonden werkelijk vele monniken, Kartuizers.
Afgaande op houten splinters onder mijn hersenschors.
Pot ik ze op met de vingers van mijn geopende handen…
antioxidanten
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
922 druipt water door grauwe kousen
naar houten klompvoeten altijd
al een warm kind willen baren
jarenlang uren en minuten geteld
van maanstanden en dagenlang zon
naakt op gespierde armen gekerfd
bonus antioxidanten voorbijgestreefd
vandaag een infraroodmassagestaaf
geschonken aan Daniël vanwege dit
en dat en zus en zo en zijn vriendin
zinnen…
Luizenmantels & wollig bier
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
598 Ruime Geest weet van verlichte zinnen,
schept lokken in bruine borden,
neigt hoofden diep over balkenbrij.
Herbergt per slot van rekening voor één nacht
knipmessen in geteerd wapentuig.
Genade, ruimschoots genade gemantelde Geest…