3124 resultaten.
Lente
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.943 Laat het strooien hoedje zwieren
Op ’t kastanjebruin!
Pluk een knopje in uw tuin:
Dierbre, wij gaan lente vieren
Op ’t hoge duin.
Wij gaan juichen, wij gaan danken
Onze rijke God,
Die uit bloemen weeft ons lot,
Die ons harte vult met klanken
Van het blijdst genot;
Die zijn bloemen in uw gaarde,
In uw ziele strooit,…
ZOMERMAAND
poëzie
3.1 met 18 stemmen
10.191 Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen;
Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot:
Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot,
En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’.
Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok:
Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…
Ik kom van het platteland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Ik kom van het platteland
Op Voorne Putten Goeree OverFlakkee Hoeckse Waard opgegroeid
De drie Zuid Hollandse Eilanden op de kaart
Daar moet ik terug naar toe
Want daar kom ik vandaan
En daar wordt ik bejaard
Ik kom van het platteland…
Noord Oost Zuid West Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Noord Oost Zuid West Nederland
Ik heb door alle steden en dorpen al gezworven
Heb het leven al gezien
Dat is het veel Bewogen en Turbulente Leven van Danny van Strien
Goed gedaan fouten gemaakt
Het heeft mezelf het meest geraakt
Ik ben zeker niet slecht
Maar het leven is geen film maar levens echt…
Een Leven met verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Een Leven met verdriet
Wat ze je ook aandoen
Doe dat bij een ander niet
Een Leven met verdriet
Een Leven met pijn
Het kan niet alleen maar roze geur en manneschijn zijn
In het leven zit het mee of tegen
Na de zon komt altijd regen
Er zijn vette en magere jaren
Een Leven met verdriet
Maar ooit daar moet je in geloven
Ligt er ook iets…
Leef en Leef
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
537 Leef en Leef
Geef alles wat je hebt
Al ben je leeg
Niets wat ik verzweeg
Nooit gelogen
Nooit bedrogen
Blijf lachen met elkaar
Op het plein of in de kroeg
Want het leven is al kort en zwaar genoeg…
Ik wil leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
460 Ik wil leven
Want je bent er maar even
Sta nooit stil bij een moment
Beleef het heden
En vergeet het verleden
Wat niet is en wat niet blijft
Je krijgt nooit problemen
En bent een goed mens
Als je jezelf altijd blijft…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Vogels bezingen het vroege morgenuur
witte wolken bevolken het blauw azuur
bloemen bezoeken de aarde
open gekust door het zonnelicht
en onzichtbare wind
het ontluikende lover laat dansen
en zo rekt de lente zich langzaam uit...…
Lenteprikkels
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
494 De eerste vlinder
fladdert en zweeft langzaam langs
het ontsproten groen
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.
Bovendien adem ik verschillende…
Boven het maaiveld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 boven het maaiveld
in kleurige voorjaarsjas
de fiere krokus
jij schittert en straalt
alsof het nooit anders was
in zon-gele jas
niets kan jou deren
geen weet van tijdelijkheid
dat is zonneklaar
nietsontziende hond
trapt je hard de aarde in
plast over je jas
vertrapte krokus
je zonnige leven lang
boven het maaiveld!…
Golf-slagen/de lente
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
632 “ De nieuwe dag” in het Perzische Nieuwjaar
Golfballen waar diertjes elkaar in “een hole”vinden
Vogeltjes die nestelen.De boerenzwaluw op komst
Lentebloesems in het rond
Uitheemse soorten,indringende vegetatie
Golfoorlogen Hoornaars honingbijen uitmoorden
Dagvlinders opgepeuzeld niet terug te vinden
hoe kan men dat verhinderen
Golfbrekers…
Als de lente ontwaakt
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
448 Bloemen ontluiken
blaadjes dansen in de wind
lentesymfonie
Hoe onverwacht en plots natuur
een einde maakt aan haar sinistere winterse
verstilling waarbij gefladder en gevlinder de plaats innemen
Dagen worden weer langer tegelijk laat de zon zich van haar beste kant zien.
In ongekende euforie leeft ze toe naar
haar activiteiten formidabel…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.251 Nou is de Winter weggeruimd.
Die aan de aard zat vastgevroren.
Nou is het vuil er afgeschuimd
En komt de blote grond te voren.
Maart heeft de korst al schoongespoeld
En blaast er op om 't af te drogen;
Zijn eigen borst is blootgewoeld -
Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen.
Als vijvers waar een bloem in drijft
- Maar waar geen bodem…
kriebels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
418 de vogels zingen een octaaf hoger
de futen dansen hun liefdesdans
de katjesboom begint te bloeien
het eerste gekwaak van de kikkers
verscholen onder een bruggenplank
ik loop nog op mijn wintervoeten
maar inwendig geef ik mijn
lentetenen een kans…
praten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 als je onder vier
ogen, intiem, verder praat
zwijg je over 't weer.…
Lentewind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
421 Een frisse wind
blaast laatste restjes winter weg
waait nieuwe lente
Hoe ondernemend, open en
uitnodigend je steeds weer dagen kleurt met
stromingen die inspirerend zijn, aan het denken zetten, blik op
het leven verfrissen om me heen daar er altijd iets onverwachts gebeurt met jou.
Door jou kan ik vol overgave mijn
breekbare – en kwetsbare…
Winterbeleving
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
429 Winter gaat vooruit
langzaam en zacht naar voorjaar
hints in overvloed
Het is ontspannend en rustgevend
om de winter van dichtbij mee te maken die een
zoveelste hoogtepunt heeft bereikt waarbij ieder kan genieten
van paletten met authentieke kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen.
Wanneer ook nog eens enige wolken
en vale zon…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.345 Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle bries van de stroom,
zo vol als het gelaat van een boerejongen die in een mondharmonika blaast,
een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als die dorpsmuziekant.
De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige vreugde heeft gevonden.
Enkel wind te zijn, tomeloos, mateloos…
Het licht dat op de daken valt
poëzie
3.0 met 15 stemmen
2.991 Zal 't licht dat op de daken valt
En geluwt op het groen,
Mijn hart weer blijde maken, zal 't
Mijn mond weer zingen doen?
Ik heb gezwegen maanden lang,
Of 'k nooit meer zingen zou;
Gaat nu mijn zang weer aan de gang,
Door één klein plekje blauw?
Is met één vlekje zonneschijn,
Dat op de duinrand ligt,
Dat aanstonds zal verwonnen…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 Mistig, stil en uitgestrekt
leunt de stad tegen de duinen
Duwend tegen het natte, groene achterland
ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht.
Slechts een bleke zon komt op
Het mag nog geen dag heten
Gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.
Schaduwen glippen geleidelijk weg
Langzaam verdwijnt de kilte
Er komt…
Licht gevoel van
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
430 Met maar een beetje straling
van ‘t schraal opwarmende
helle hemellichaam, je rakend
met licht in troostende sfeer,
komt er hoop op vooruitzicht,
op geluk ontkiemend in lente.
Alsof een dakvenster een blik
gunt uit nog winterse donkerte,
een licht gevoel van verandering
zacht jeukt onder dikke kleding,
onbestemd iets in de lucht hangt,…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
498 Sneeuw danst om je pootjes
Wat vlokken op je vacht
Je snuffelt gretig in het rond
Een sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de…
WINTER
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.429 Grauwer dan bij 't woeste weêr,
Troostloos hangt de hemel neêr,
Grimmig zonder stormen;
Aarde! ééns blijde en grootsch,
Hoe ontdaan en doodsch
Huiv'ren thans uw vormen...
Wees gerust. In vlokkendans
Lichtend uit al valer trans,
Koomt om de arme leden
Blankheids warlend waas,
Blankheids sluiergaas,
Blankheids kleed gegleden.
Uitgesneeuwd…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
387 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
De winter
poëzie
2.8 met 11 stemmen
2.692 De Winter komt met wind en kou.
Mijn rode beuk ziet woest.
Ik weet wel wat me troosten zou,
als iets mij troosten moest.
Ik weet wel wat verheugen zal
wen alles keert tot smart:
der schone liedren peerlenval,
klaar op mijn hart!
-----------------------------------------
uit: Het boek der liefde (1921)…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.552 Welkom, Winter! kraakt uw ijs?
Vult uw sneeuw de dalen?
'k Heb hier geen dooiweer aan de haard,
En geen brand te halen.
Blaast gij storm, door 't vliegend zwerk?
Muur en dak kan 't lijden.
Giet gij vocht in stromen neer?
't Valt mijn glas bezijden.
Krimpt de dag? te minder nood,
Om bij licht te gapen.
Rekt de nacht…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Er zat een zwaluw in mijn tuin,
met glanzend wit zwarte veren.
Hij keek droevig voor zich uit,
De omgeving kon hem op zijn tak niet deren.
Plotseling schoten de oogjes alle kanten op,
een bekje dat ging protesteren.
Het was de wereld op zijn kop,
hij was echt boos en begon zijn tak te molesteren.
Die brak, waaronder likkebaardend een kat…
Kruikkerstkado
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Deze moeder wil zijn als een kruik
Als je pijn hebt in je buik
Als je ‘t koud hebt in je rug
Door veel tillen of alles te vlug
Koude voeten die maar koud blijven
Zij wil je verwarmen, je lieve lijven
Maar nog meer wil ze warmen je hart
Als verdriet ligt of smart
Denk aan de kruik dan
En maak er gebruik van
Misschien denk je dan een klein…
Winterpunt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
392 De winterzonnewende is aanstaande
's Nachts reikt de zon tot haar ultieme punt
Dan staat zij stil in het
solstitium
Waarheen de weg liep die 'k
naar jou toe baande
De langste nacht, de minste
daglichturen
Heeft zij het op de wintervorst gemunt?
Verwacht dit jaar geen al te grote stunt
Van koning winter, ook als 't had gekund
Want…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.879 Verhelderd ligt en overal omzwacht,
En tinteljong en toch zo eindloos oud,
Dat ‘t bijna angstig maakt en onvertrouwd
Dit daaglijks plekje nu in winterdracht.
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwillige en stutten boud,
Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.
Van ‘t hart uit wit tot de einden…