539 resultaten.
Knipoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
621 (In een haiku-treintje)
Kwetsbaar, gevoelig
is zij al vanaf dag één
Echter sterk in doen
Broos en sensitief
door de bomen nóg geen bos
Uiterlijk soms hard
Gecompenseerd door
fragiel, frêle innerlijk
Ingebouwd goed hart
Korz'lig, soms kribbig
delicaat, indien nodig
'k Herinner mij noen
Nacht in wit satijn
daarna een New-York-minute…
Amorfis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
383 grenzen van zichtbaar licht
onttrek ik mij even aan eeuwigheid
tussentijds sta ik kort in het zicht
als speelbal van eigenwijze tijd
hooguit hoogte, waarmerk van reliëf
of diepte in groeven van voordood
gezichten, van mensen die ik nog tref
een rimpel in de vijver van stille nood
heeft het zin te beklijven
gekerfd in beelden, kruimig en broos…
Benaderen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
479 de nacht valt in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige stilte
ik leef nauwelijks een leven zonder jou
er is geen biefstuk, geen genadebrood
er zijn geen vegetarische snacks
je blijft zoals je bent
als een bloeiloze bloem
neigt naar beneden
ongenaakbaar, levenloos
alleen diep begraven
zinloos, buiten adem, broos…
Klok
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 De klok knipt door
de ganse dag
verdeelt hapklaar
bros in brokken
‘t zijn voor vele
levens breuken
vol vierkwartsmaat
als dans of duet
een laatste traan
trekt traag een spoor
spat gevallen
tot slot uiteen
zuchtend zwevend
ga ik dan heen
wat was het waard
was de waarde
van wat ik daar
heb nagelaten
onbetaalbaar
mijn tijd…
IK HEET …
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
Mirakels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
434 .
________________________________
Zo zorgt een oorlam voor een godsmirakel
Als nectar, godenspijs en ambrozijn
De laatsten zullen daar de eersten zijn
't Lam Gods ging hen reeds voor in dat spektakel
Zijn laatste zeven woorden zijn vermaard
Hoe broos Zijn bede naar Zijn Vader vaart…
IK HEET ...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
Weer veel papavers
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
179 Want alles is gegeven hier:
de zon en ook de wolken,
al ademt vreugde door een kier,
zo plots komt pijn vertolken
hoe broos en vluchtig elk plezier
de levensstroom doet kolken.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 eeuwigheid
nou ja spreekwoordelijk gesproken
uiteindelijk was het verzet gebroken
had het verloren van de tijd
nog maar een maand of acht geleden
sprong het fris en vrolijk open
kwam het uit de krap geworden jas gekropen
onder perfecte weersomstandigheden
sinds gister was het niet meer nodig
verkleurd dus nutteloos geworden
bruin bros…
vlinderbloemenblad
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
798 ik ben een heel klein blaadje
tuimel langs tranen
naar de grond
blijf hangen bij de lente
in de stilte van de velden
aan de haren van een kind
ik ben een krokus vlinder
dwarrel met de wind
op broos geloof
in een zomer vol frambozen
waarin ik stop met zwerven
op de wangen van een kind
ik ben een rozenknopje
geur…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!
Aan de doorgangsweg staan
als geraamten de bomen-
geen teken van doem,
maar wat niet is kan komen.
De nacht is al bleker,
maar 't is nog zo kil:
zal het ooit warmer worden?
De eeuw is nog pril...…
- ademtocht -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
2.230 na de crematie
een wandeling in de vrieskou
ik adem zuchtjes kringelwolkjes
in ijsblauwe lucht en weet mijn wezen broos
bezonken 't gedragen amen
vloeit Uw ongedroomd verscheiden tesamen met
mijn zielsgedachten en stijgen wij op tonen van een
vederlicht gebed als koppel ringelduiven bovenwaarts
altoos in vogelvlucht aaneengeklonken waaiert…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Berijpte takken, wit, bros en breekbaar zwiepen niet.
Verhard het water tot verdraagzaamheid.
De koude zal ons wakker maken, mettertijd.
Witte rook ontkringelt de warmte, stijgt recht omhoog.
De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog.
Is dat het teken?
Maan tot kalmte, blijf weg ervan,
tot het ijs echt dragen kan.…
Lief Valentijnsgedicht
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
3.947 Zoals de wind koralen weeft
door de gewelven van de nacht
Blauwbloesems zacht sluimeren
in de boezem van het woud
Zoals het leven weer ontwaakt
in de zomer van de wereld
De gloed van schoonheid straalt
in de spiegel van heldere ogen
Zo verlangt mijn zijn naar jou
als naar een glimlach
broos en teder
een warme zonnestraal
boven een…
Oorlog 1943
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.149 , komt ze
verschrikt naar buiten
wij kinderen
van amper acht
zitten op de stoeprand
en kijken toe
hoe door de
geopende voordeur
zij bleek en verward,
grijze gepermanente
krulletjes over
haar gezicht waaiend,
haar zwarte
handtas vastgeklemd
door de soldaten
vastberaden naar de
wachtende auto
wordt geduwd
wat is ze oud en broos…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
Gedoemd ?
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Verdort die éne fiere roos
in het bonte geheel om zich
moeilijk staande te kunnen
houden in een broos gekrakeel,
wat een einde maakt aan z’n
uitdagend bloeien, is het hele
rozenperk gedoemd tot snoeien?…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.
Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.…
breekbaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
564 ze stromen leeg tot niets hun weg nog weet
waar ik nimmer meer vergeet
dwalen kinderen langs blinde vlekken
uitgesproken klein vergroeit hun grote leven
tot ze zomaar ouder zijn, vergeven
aan wat ooit hun basis was
buiten leeft de wereld mee, ze draait
haar dagen rond de as van vele zere plekken
immer bloeiend
in de klaproos van een broos…
Groten getale
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 namen van gezichten
verdwijnen met valwinden
van eb en vloed
langs veldlijnen van de zon
gehuld in onhoorbare gloed
hun reddeloze gedachten zijn
als vleugels van een drakenvlieg
zo ontwapenend broos
zij voegen zich als eenlingen
bij de massa zo harteloos
de afgeruimde tafel
vertoont nog kringen
van het genuttigde bier
de ontvolking…
Entelecheia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Verleden vergleden naar diepe meren,
waarop het heden vaart
schatten van levens vergaard
en roeit door nieuwe nevels van begeren
Arme Eroos, een blijvend streven
onrustig en broos
als de vluchtige woestijnroos
met feeëriek licht: alles vergeven.…
broosheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Maar hardheid
is slechts relatieve sterkte:
en broos en breekbaar soms:
in het spanningsveld
tussen wil en wens
kraken al flinterdunne barsten
door je glazen schild:
en morgen
klapt je sterkte
in elkaar.…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 enkel een stoffige leegte
luide klanken, harde lansen,
gekleurde doeken wentelen zich om
Zoveel ongrijpbaars maakt dit onzinnig spel
tot een schouwspel
zo rood, zo broos, zo zwart ...
Onder luid gejuich
val ik neer ...
deze strijd kan niemand winnen…
Een tikje herfst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik zag
een tikje herfst
in je anders
zo zomerse lach
een vaag
en broos verkleuren
van ogen waarin
vermoeidheid bodem had
nee geen
fragiele breekbaarheid
maar ook in jouw leven
herken jij de tijd
in wisseling
van momenten
sprankel je in
pure vitaliteit
maar in een
rustige achtergrond
raak jij die lijn
soms even kwijt
nog…
Blijf.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 blijf toch maar dicht bij mij, dan ben ik blij
je nodig als water en lucht, je bent mijn eigenste ziel
stem zo fluweelzacht wiegt me veilig in slaap, hemels
mijn omfloerste ogen kussen je rein gezicht
we zijn onze adem en scheppen de kosmos
de weidse natuur danst op de kadans onzer harten
het universum glundert om al dat moois al is het broos…
murw gebeukt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 als leuk bedoeld
leeghoofdig geklets
heeft voor mij afgedaan
zo goor en guur al wat ze biedt
leven- en inhoudsloos gezwets
murw gebeukt door zoveel
gezwam en onnozele leukigheid
pak ik m’n ransel en m’n hoed
niets is er wat me nog scheidt
van de echte kleuren en ware
betekenisvolle natuurlijke klanken
moeder natuur omarmt mijn broos…
Broze aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Broos is de boosheid
Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken.
Houden wij genoeg van jou?
Of alleen van onszelf, van rijkdom en welvaart?
Knuffelen wij jou?
Of stampen wij alleen.…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.…
Dwaallichten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
183 Toch fluistert diep een broos geloof,
dat door dichte mist blijft horen.
Ware liefde is voor dwaallichten doof,
en gaat uiteindelijk niet verloren.…
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…